Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
maandag 3 juni 2019 om 22:37
Ik kan me de reactie van schoonmoeder wel een beetje voorstellen. Zeker als jij duidelijk hebt benoemd dat jouw vader het eerst is geweest. Niet alleen jij bent moeder geworden, jouw man is ook vader geworden en zijn ouders grootouders. Als er zo duidelijk onderscheid word gemaakt, en ook nog eens extra benoemd, dan kan ik me voorstellen dat ze daar verdrietig van worden. Het gaat niet over rechten en dergelijke, maar over gevoel.
Ik zou het gesprek met schoonouders aangaan, zeggen dat je niet had verwacht dat ze hier zo verdrietig/boos over zijn en nogmaals uitleggen wat de achterliggende gedachte was. En bij de aankomende bevalling beide grootouders gelijk behandelen.
Ik zou het gesprek met schoonouders aangaan, zeggen dat je niet had verwacht dat ze hier zo verdrietig/boos over zijn en nogmaals uitleggen wat de achterliggende gedachte was. En bij de aankomende bevalling beide grootouders gelijk behandelen.
maandag 3 juni 2019 om 22:41
Een bevalling is voor de meeste vrouwen een heel heftige gebeurtenis, vaak een van de meest ingrijpende gebeurtenissen die een mens in het leven meemaakt. Vlak na de bevalling kan een vrouw zich erg emotioneel en kwetsbaar voelen. TO voelde een groot gemis omdat haar moeder er niet meer is en voelde een grote behoefte om deze emoties met haar vader te delen.
Dat mag toch best serieus genomen worden. Waarom zou iets anders op dat moment belangrijker zijn dan het gevoel en de behoeften van de moeder die net door zoiets heftigs is gegaan?
Het gaat helemaal niet om een pikorde, of om wie er belangrijker is, of meer recht heeft. Als je echt van iemand houdt dan ken je je plek op zo'n moment en laat je dochter en vader dit even samen verwerken, voordat de rest van de wereld weer keihard binnenkomt.
Het gaat niet altijd om jou, is dat echt zo moeilijk te begrijpen?
maandag 3 juni 2019 om 22:42
Je hoevt mij niets uit te leggen over bevallen en emoties.Maya85 schreef: ↑03-06-2019 22:41Een bevalling is voor de meeste vrouwen een heel heftige gebeurtenis, vaak een van de meest ingrijpende gebeurtenissen die een mens in het leven meemaakt. Vlak na de bevalling kan een vrouw zich erg emotioneel en kwetsbaar voelen. TO voelde een groot gemis omdat haar moeder er niet meer is en voelde een grote behoefte om deze emoties met haar vader te delen.
Dat mag toch best serieus genomen worden. Waarom zou iets anders op dat moment belangrijker zijn dan het gevoel en de behoeften van de moeder die net door zoiets heftigs is gegaan?
Het gaat helemaal niet om een pikorde, of om wie er belangrijker is, of meer recht heeft. Als je echt van iemand houdt dan ken je je plek op zo'n moment en laat je dochter en vader dit even samen verwerken, voordat de rest van de wereld weer keihard binnenkomt.
Het gaat niet altijd om jou, is dat echt zo moeilijk te begrijpen?
maandag 3 juni 2019 om 22:43
Waarschijnlijk heb je zelf geen kinderen want dan had je geweten dat je een verse baby niet bij zijn moeder weghaalt. En serieus je lijkt mijn peuter wel met je waarom dan de hele tijd.
En TO als het mijn schoonmoeder was geweest dan had ze het nu echt kunnen vergeten. Sorry maar zulke dingen accepteer ik gewoon echt niet. Echt aan mij had ze een verkeerde want ik zou haar doodleuk pas na een week bellen en letterlijk elke vage verre buurvrouw eerder laten komen. Niet eens vanwege haar opmerking dat ze niet de eerste was, wel vanwege haar opmerking dat je het erin aan het wrijven was dat je vader er eerder was.
Snap het ook echt niet wat er zo moeilijk aan is om te snappen dat als je doodmoe bent, pijn hebt, bebloed bent, er op je allerslechtst uit ziet dat je dan alleen mensen rond je wil hebben die vertrouwd voelen en waarbij jij je op je gemak voelt. Bij mij waren dat alleen mijn man en mijn broers, bij mijn beste vriendin alleen ik, bij een ander de complete familie en ga zo maar door.
maandag 3 juni 2019 om 22:43
Ik ken ook zo’n verhaal. Vriendin en kind beiden bijna doodgebloed bij de bevalling, kind dagen in een koelvest gelegen om hersenschade te beperken en nog weken met elkaar in het ziekenhuis gezeten. Bijna meteen al begon moeder van vriendin (niet eens schoonmoeder dus) over dat ze buiten werd gesloten, en dat ze er allemaal helemaal niet goed mee omgingen (lees: ze mocht niet elke dag langskomen om de baby vast te houden). Komt denk ik nooit meer goed, zo egoïstisch en kwetsend heeft ze zich opgesteld.teuneke schreef: ↑03-06-2019 22:36Ik weet een schoonmoeder die de pasgeborene niet mocht vasthouden en daar totaal ontstemd door was. Dat de baby zelfs niet vast was gehouden door de vader en moeder omdat het acuut naar de o.k. moest deed er niet eens toe voor haar. Want het ging allemaal om haar want zij werd oma.
Nog een schoonmoeder die zich te belangrijk maakt.
To, doe het zoals jij het wilt en laat je vriend het gesprek maar voeren!
maandag 3 juni 2019 om 22:44
Vlak na de bevalling een kind meenemen? No way. Baby bleef de eerste tijd bij mij, het liefst bloot op mijn borst en daar had ik liever niet mijn schoonmoeder constant bovenop. Ik liet ook echt niet mijn kind afnemen omdat andere mensen zo nodig iets moesten.
maandag 3 juni 2019 om 22:45
Dat is echt raar. Dat kind is net uit het lichaam van moeder, en om zeurende schoonmama tevreden te houden ga je ermee leuren?
Mijn eerste kind werd pas na een week door opa en oma vastgehouden. Van het ziekenhuis had ze 48 uur wiegrust (muv papa en mama), en dat heb ik zelf met een paar dagen verlengd. Dat mocht, na negen maanden afzien en een helse bevalling.
maandag 3 juni 2019 om 22:45
Ja een tikfout kan gebeuren.Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 22:44Serieus? Hoevt???
En dan ben jij schijnbaar een persoon zonder duidelijke grenzen richting jezelf en je kind.
anoniem_380666 wijzigde dit bericht op 03-06-2019 22:46
0.68% gewijzigd
maandag 3 juni 2019 om 22:46
Dit!
Jouw vader en zijn ouders zijn evenveel grootouders.
Laat ze tegelijk komen maar niet te lang.
Geniet nog even van je zwangerschap!
Niet teveel stressen!!
maandag 3 juni 2019 om 22:46
maandag 3 juni 2019 om 22:46
Ik snap de reactie van je schoonmoeder niet maar zou hier echt pis link van worden.
Een bevalling is zo super heftig je ligt hellemaal open en voelt je alsof er een vrachtwagen over je heen is gereden en je hebt net een oer prestatie geleverd mag je dan even zelf bepalen wie je daarna ziet.
Mijn schoonmoeder kwam wanneer ik weer een beetje mens was en dat was de volgende dag.
Mag het even een dagje om jou en de baby draaien je hebt net iets geweldigs gedaan ! Beetje respect voor de Oer vrouw die net een kind op de wereld heeft gezet.
Een bevalling is zo super heftig je ligt hellemaal open en voelt je alsof er een vrachtwagen over je heen is gereden en je hebt net een oer prestatie geleverd mag je dan even zelf bepalen wie je daarna ziet.
Mijn schoonmoeder kwam wanneer ik weer een beetje mens was en dat was de volgende dag.
Mag het even een dagje om jou en de baby draaien je hebt net iets geweldigs gedaan ! Beetje respect voor de Oer vrouw die net een kind op de wereld heeft gezet.
maandag 3 juni 2019 om 22:48
Ik begrijp het ook. Dat schoonmoeder haar zoon een paar maanden voor de bevalling aan gaat spreken over hoe de tweede keer gaat verlopen, vind ik wel gek.GinnyJones schreef: ↑03-06-2019 22:37Ik kan me de reactie van schoonmoeder wel een beetje voorstellen. Zeker als jij duidelijk hebt benoemd dat jouw vader het eerst is geweest. Niet alleen jij bent moeder geworden, jouw man is ook vader geworden en zijn ouders grootouders. Als er zo duidelijk onderscheid word gemaakt, en ook nog eens extra benoemd, dan kan ik me voorstellen dat ze daar verdrietig van worden. Het gaat niet over rechten en dergelijke, maar over gevoel.
Jullie hebben zo te lezen een goede band dus ik zou dit op een rustig moment uitspreken. En als je toch al van plan was dit keer eventueel je schoonouders als eerste te laten komen, dan zou ik dat gewoon doen.
Wel word ik al moe als ik het gedoe lees. Het van tevoren nadenken wie er eerst mag komen, de pikorde. Nemen jullie het niet allemaal wat serieus? Er wordt een kind geboren waar iedereen in de familie blij mee is. En waar men dus graag kennis mee wil maken.
Dat kan op dag 1, als iedereen zich goed voelt, maar zo niet, dan is de baby op dag 5 ook nog net zo piep. En dat geldt twee kanten op.
Ik begrijp zowel het gedring van familie als het hele romantische van een mooie kraamtijd moeten hebben niet.
Soms loopt het anders dan je vooraf bedacht had of gewild had maar ook dan komt het meestal goed.
maandag 3 juni 2019 om 22:48
Eens.Maya85 schreef: ↑03-06-2019 22:23Haar moeder is dood.
Tijdens en vlak na een bevalling staan voor één keertje de emoties en behoeften
van de vrouw boven die van de man. Tenminste zo zou het moeten zijn. Triest om te lezen hoeveel mensen van mening zijn dat zelfs tijdens dit moment de ideeën van man en schoonouders boven die van de moeder worden gesteld die er net een kind uit heeft geperst en vaak uren pijn heeft gehad en een van de meest heftige en emotionele gebeurtenissen uit haar leven heeft meegemaakt en ook nog eens geen moment in haar leven kent waarin haar hormonen dusdanig extreem op en neer schieten.
En juist op dat moment moeten de behoeften van schoonmoeder voorop komen? Wat een belachelijk idee. Een half uur later is de baby ook nog net zo klein en pasgeboren hoor.
maandag 3 juni 2019 om 22:48
Dank voor alle reacties! Man heeft eea meegelezen(heeft het na reactie 60 zoveel wel opgegeven trouwens).
Nut van het topic heeft zich al wel bewezen. Hij heeft sommige dingen uit het gesprek niet handig verwoord, dingen liggen gelukkig wat genuanceerder.
Ik heb inderdaad een hele lieve schoonmoeder. Ze heeft wel een paar trekjes die dit soort gesprekken niet makkelijker maken. Manlief heeft een positieve maar niet ongecompliceerde band met haar. Daar zijn redenen voor waar ik liever niet op in ga hier. Over het algemeen staat hij echt wel voor zijn gezin en voor mij. Hij zou alles voor mij en zijn kind(eren) doen. Privé is hij meer conflict vermijdend (ik vraag me weleens af hoe hij zijn werk doen, maar daarin is hij totaal anders). Dat is voor mij weleens lastig icm schoonfamilie, maar daar kan ik inmiddels wel mee omgaan.
Aangezien we nog wel even hebben, laten man en ik het voor nu rusten. Ik denk dat we inderdaad aansturen op gezamenlijk bezoek, voor zover de situatie daar naar is natuurlijk. Kind 1 was een makkelijke levering, maar dat biedt natuurlijk ook geen garantie voor nr 2.
Nut van het topic heeft zich al wel bewezen. Hij heeft sommige dingen uit het gesprek niet handig verwoord, dingen liggen gelukkig wat genuanceerder.
Ik heb inderdaad een hele lieve schoonmoeder. Ze heeft wel een paar trekjes die dit soort gesprekken niet makkelijker maken. Manlief heeft een positieve maar niet ongecompliceerde band met haar. Daar zijn redenen voor waar ik liever niet op in ga hier. Over het algemeen staat hij echt wel voor zijn gezin en voor mij. Hij zou alles voor mij en zijn kind(eren) doen. Privé is hij meer conflict vermijdend (ik vraag me weleens af hoe hij zijn werk doen, maar daarin is hij totaal anders). Dat is voor mij weleens lastig icm schoonfamilie, maar daar kan ik inmiddels wel mee omgaan.
Aangezien we nog wel even hebben, laten man en ik het voor nu rusten. Ik denk dat we inderdaad aansturen op gezamenlijk bezoek, voor zover de situatie daar naar is natuurlijk. Kind 1 was een makkelijke levering, maar dat biedt natuurlijk ook geen garantie voor nr 2.
maandag 3 juni 2019 om 22:51
maandag 3 juni 2019 om 22:52
Prima toch. Neemt vader het kind even mee naar een andere kamer.redbulletje schreef: ↑03-06-2019 22:51Het gaat om het welbevinden van TO: zij moet bevallen, dus zij bepaalt of en wie ze wil zien.
Wat een drama.
maandag 3 juni 2019 om 22:54
Inderdaad. En je schoonouders zijn net zo goed opa en oma geworden en zijn zeker niet minder.
Het kind is evenzeer hun kleinkind en het zijn de ouders van je man.
Prima toch als je schoonmoeder het eerste haar 2de kleinkind wil zien? Komt je vader even daarna toch?
Of gewoon tegelijk. Kan ook toch?
maandag 3 juni 2019 om 22:55
maandag 3 juni 2019 om 22:57
Een vader die zijn eigen baby even een paar minuten meeneemt rukt de baby niet weg bij de moeder. Waarom zou de vader zijn baby niet een paar minuten mogen vasthouden?Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 22:55Nogmaals, je rukt een baby niet weg van de moeder. Zolang er geen medisch spoedgeval is gebeurd dat gewoon niet. En trouwens dat zou van het verplegend personeel ook helemaal niet mogen.
maandag 3 juni 2019 om 22:57
Gooi het met wat humor eens op tafel bij ze en met zo'n draai eraan dat duidelijk is wat jullie mening en gevoel is.
Het gaat namelijk om jullie, en jullie baby. Het is jullie feestje!!
Nu gaat het om je zwangerschap, dus ik zou er zelf wel luchtig met ze over praten. Dan is het er maar uit.
Niet te druk om maken hoor, ik denk dat het allemaal wel wat mee gaat vallen
Geniet van je zwanger zijn.
Het gaat namelijk om jullie, en jullie baby. Het is jullie feestje!!
Nu gaat het om je zwangerschap, dus ik zou er zelf wel luchtig met ze over praten. Dan is het er maar uit.
Niet te druk om maken hoor, ik denk dat het allemaal wel wat mee gaat vallen
Geniet van je zwanger zijn.
maandag 3 juni 2019 om 22:57
Jeetje, door al dit gezeik wat ik 18 jaar geleden ook had. Moeders/schoonmoeders die vechten om wie als eerst en het langst de baby vast heeft heb ik er 4 jaar geleden voor gekozen om daar geen rekening mee te houden. Ik deed wat op dat moment goed voelde en helaas voor de opa's en oma's als ze moeten wachten op de ander. Moet er echt daar een plan over gemaakt worden? Vreselijk....
maandag 3 juni 2019 om 22:58
Ik maak mbt de kinderen absoluut geen verschil tussen mijn eigen ouders en mijn schoonouders. Ze zijn alle vier evenveel en evenzeer opa en oma en hebben dezelfde "rechten" als grootouders.
Er is dus niemand die eerder of meer mag komen of meer mag doen.
Als je als schoondochter een goede band met je schoonouders wil hebben moet je ook beginnen ze te behandelen als gelijke als opa en oma en niet je eigen ouders erboven schuiven. Logisch dat schoonmoeders zich zo vaak tweederangsoma voelen.
Er is dus niemand die eerder of meer mag komen of meer mag doen.
Als je als schoondochter een goede band met je schoonouders wil hebben moet je ook beginnen ze te behandelen als gelijke als opa en oma en niet je eigen ouders erboven schuiven. Logisch dat schoonmoeders zich zo vaak tweederangsoma voelen.
