Gedrag vriendin
dinsdag 27 november 2018 om 15:48
Momenteel merk ik dat ik het steeds moeilijker krijg met het gedrag van een goede vriendin. Graag hoor ik jullie mening/tips.
Vriendin is altijd al wispelturig geweest, en beetje roekeloos. Haar man is helaas precies zo en remt haar niet.
Ze wil ineens (vanuit het niets) grote beslissingen maken, en deelt dit dan mee alsof deze keuze echt doorgaat. Denk bijvoorbeeld aan ontslag nemen, verhuizen, op allerlei functies solliciteren, aanmelden voor pleegzorg, openstaan voor een zwangerschap, enzovoort.
Soms doet ze dingen ook echt, heel abrupt. Maar meestal zijn het "proefballonnetjes" die ze oplaat. Daarmee vraagt ze heel veel aandacht. De laatste tijd zit ze niet zo lekker in haar vel en wordt dit steeds meer. Ze belt bijvoorbeeld ineens, dat ze het huis te koop gaan zetten en naar andere kant van t land wil verhuizen. Alle vriendinnen hier in t dorp, familie, overstuur.
Iedereen heeft het erover. Een paar dagen later heeft vriendin t nergens meer over en als je er dan weer naar vraagt, zegt ze dat ze het toch maar niet doet. Later weer wel. Dan later weer niet, enz.
Dit gebeurd erg vaak, zeker wekelijks gooit ze weer een ballonnetje op. Nu wil ze ineens een paard gaan kopen. Wedden dat het niet doorgaat? Volgende week kan het zomaar wat anders zijn.
Ik merk dat ik dit erg irritant begin te vinden omdat ze met dit gedrag erg veel aandacht vraagt in de meeste gevallen kiest ze uiteindelijk helemaal niet voor hetgeen wat ze steeds aan haalt. Wel moet ik het elke keer aanhoren en serieus nemen.
Toen ze bijvoorbeeld een pleegkind wilde en benoemde dat ze zich binnenkort zou inschrijven voor het pleegzorgtraject, heb ik gevraagd hoe dat zit met een eventueel eigen kind, want ze wil ook weer zwanger worden(heeft nu 2 zoontjes). En of ze de voorwaarden heeft gelezen, hoe oud je moet zijn als stel, waar je aan moet voldoen, enzovoorts. Dit bleek natuurlijk niet het geval, het was weer een kreet zonder erover te hebben nagedacht, zich te hebben verdiept. Door mijn kritische toon tijdens deze vragen was ze erg kwaad en voelde ze zich niet serieus genomen. Ze wil dus wél graag serieus genomen worden maar gedraagt zich hier niet naar. Ik weet niet wat ik hiermee moet. Ik denk dat het een signaal is dat ze afgeeft omdat ze op het moment gewoon niet lekker in vel zit. Het is verder een erg leuke vriendin, we kennen elkaar al 20 jaar en wonen bij elkaar om de hoek. Ze kan goed luisteren en is een echte schat maar dit gedrag dat er altijd al wel is, maar op het moment erg toeneemt vind ik super irritant.
Feedback staat ze niet voor open, ze zegt dat ze het op t moment dat ze het zegt, écht meent.
Vriendin is altijd al wispelturig geweest, en beetje roekeloos. Haar man is helaas precies zo en remt haar niet.
Ze wil ineens (vanuit het niets) grote beslissingen maken, en deelt dit dan mee alsof deze keuze echt doorgaat. Denk bijvoorbeeld aan ontslag nemen, verhuizen, op allerlei functies solliciteren, aanmelden voor pleegzorg, openstaan voor een zwangerschap, enzovoort.
Soms doet ze dingen ook echt, heel abrupt. Maar meestal zijn het "proefballonnetjes" die ze oplaat. Daarmee vraagt ze heel veel aandacht. De laatste tijd zit ze niet zo lekker in haar vel en wordt dit steeds meer. Ze belt bijvoorbeeld ineens, dat ze het huis te koop gaan zetten en naar andere kant van t land wil verhuizen. Alle vriendinnen hier in t dorp, familie, overstuur.
Iedereen heeft het erover. Een paar dagen later heeft vriendin t nergens meer over en als je er dan weer naar vraagt, zegt ze dat ze het toch maar niet doet. Later weer wel. Dan later weer niet, enz.
Dit gebeurd erg vaak, zeker wekelijks gooit ze weer een ballonnetje op. Nu wil ze ineens een paard gaan kopen. Wedden dat het niet doorgaat? Volgende week kan het zomaar wat anders zijn.
Ik merk dat ik dit erg irritant begin te vinden omdat ze met dit gedrag erg veel aandacht vraagt in de meeste gevallen kiest ze uiteindelijk helemaal niet voor hetgeen wat ze steeds aan haalt. Wel moet ik het elke keer aanhoren en serieus nemen.
Toen ze bijvoorbeeld een pleegkind wilde en benoemde dat ze zich binnenkort zou inschrijven voor het pleegzorgtraject, heb ik gevraagd hoe dat zit met een eventueel eigen kind, want ze wil ook weer zwanger worden(heeft nu 2 zoontjes). En of ze de voorwaarden heeft gelezen, hoe oud je moet zijn als stel, waar je aan moet voldoen, enzovoorts. Dit bleek natuurlijk niet het geval, het was weer een kreet zonder erover te hebben nagedacht, zich te hebben verdiept. Door mijn kritische toon tijdens deze vragen was ze erg kwaad en voelde ze zich niet serieus genomen. Ze wil dus wél graag serieus genomen worden maar gedraagt zich hier niet naar. Ik weet niet wat ik hiermee moet. Ik denk dat het een signaal is dat ze afgeeft omdat ze op het moment gewoon niet lekker in vel zit. Het is verder een erg leuke vriendin, we kennen elkaar al 20 jaar en wonen bij elkaar om de hoek. Ze kan goed luisteren en is een echte schat maar dit gedrag dat er altijd al wel is, maar op het moment erg toeneemt vind ik super irritant.
Feedback staat ze niet voor open, ze zegt dat ze het op t moment dat ze het zegt, écht meent.