Gedumpt :(
vrijdag 15 juni 2012 om 13:02
Hoi,
Ik wil even mijn verhaal kwijt, voel me even ontzettend berroerd.
Ik woonde samen met mijn (nu) ex. Op een avond kwam ik thuis van een vergadering in een leeg huis. Er stond voor hem niets in de agenda. Geen afspraken of iets dergelijks. Dus ik belde hem, vroeg me gewoon af waar hij uithing. Was nieuwsgierig. Hij was gaan voetballen met vrienden, en ik moest niet zeiken want was zelf ook niet thuis.
Het gesprek liep al raar, maar ik liet het beetje begaan. Toen hij thuiskwam was hij steeds afwezig en boos naar mij toe. IK had echt geen idee wat er aan de hand was. Ik heb toen beetje aangedrongen op een gesprek. Na 2 uur kwam het er pas uit. Meneer wist niet of hij nog van me hield. En of we nog een toekomst hadden. Voor mij kwam dat een beetje als donderslag bij heldere hemel. Het was op dat moment ook echt te laat om nog ergens heen te kunnen, maar hij wilde wel dat ik wegging. Ik heb op een bankje in het park gewacht tot hij een beetje sliep, en ben toen maar op de bank (in huis) gaan wakker liggen.
die nacht heb ik niet geslapen. De volgende dag op school steeds gehuild en stuff. Savonds wilde hij me nogsteeds niet zien en ben bij mn tante gaan slapen.
uiteidelijk heeft hij het via de telefoon uitgemaakt terwijl ik in de trein onderweg naar school was. Compleet kapot ben ik gered door mn vader en tante die gelukkig allebei een vrije dag hadden. Diezelfde dag had hij een andere vriendin. Ze wonen nu(3 weken later) samen.
De eerste paar dagen bestonden vooral uit vechten. Maar vechten tegen tranen was niet echt een succes. En nogsteeds lukt het me niet goed. De ene dag gaat het geweldig met me, de andere dag gaat het echt super kut. Ik kan niet aanwijzen waar het door komt.
Op sommige momenten mis ik hem gewoon. Zoals gister, toen ik hem wilde smsen dat mn neefje geslaagd was. Zoals zaterdag toen mn andere neefje kampioen was. Ik mis hem gewoon. En het feit dat hij al sinds hij het uitmaakte, ook niets meer met mij te maken wil hebben maakt het niet makkelijker. Ik ben zo kapot.
Inmiddels ben ik weer terug bij mn ouders. Als tijdelijke noodoplossing. Echt geweldig is het allemaal niet. Maar wat moet ik anders?
Zo dit wilde ik even kwijt.
Ik wil even mijn verhaal kwijt, voel me even ontzettend berroerd.
Ik woonde samen met mijn (nu) ex. Op een avond kwam ik thuis van een vergadering in een leeg huis. Er stond voor hem niets in de agenda. Geen afspraken of iets dergelijks. Dus ik belde hem, vroeg me gewoon af waar hij uithing. Was nieuwsgierig. Hij was gaan voetballen met vrienden, en ik moest niet zeiken want was zelf ook niet thuis.
Het gesprek liep al raar, maar ik liet het beetje begaan. Toen hij thuiskwam was hij steeds afwezig en boos naar mij toe. IK had echt geen idee wat er aan de hand was. Ik heb toen beetje aangedrongen op een gesprek. Na 2 uur kwam het er pas uit. Meneer wist niet of hij nog van me hield. En of we nog een toekomst hadden. Voor mij kwam dat een beetje als donderslag bij heldere hemel. Het was op dat moment ook echt te laat om nog ergens heen te kunnen, maar hij wilde wel dat ik wegging. Ik heb op een bankje in het park gewacht tot hij een beetje sliep, en ben toen maar op de bank (in huis) gaan wakker liggen.
die nacht heb ik niet geslapen. De volgende dag op school steeds gehuild en stuff. Savonds wilde hij me nogsteeds niet zien en ben bij mn tante gaan slapen.
uiteidelijk heeft hij het via de telefoon uitgemaakt terwijl ik in de trein onderweg naar school was. Compleet kapot ben ik gered door mn vader en tante die gelukkig allebei een vrije dag hadden. Diezelfde dag had hij een andere vriendin. Ze wonen nu(3 weken later) samen.
De eerste paar dagen bestonden vooral uit vechten. Maar vechten tegen tranen was niet echt een succes. En nogsteeds lukt het me niet goed. De ene dag gaat het geweldig met me, de andere dag gaat het echt super kut. Ik kan niet aanwijzen waar het door komt.
Op sommige momenten mis ik hem gewoon. Zoals gister, toen ik hem wilde smsen dat mn neefje geslaagd was. Zoals zaterdag toen mn andere neefje kampioen was. Ik mis hem gewoon. En het feit dat hij al sinds hij het uitmaakte, ook niets meer met mij te maken wil hebben maakt het niet makkelijker. Ik ben zo kapot.
Inmiddels ben ik weer terug bij mn ouders. Als tijdelijke noodoplossing. Echt geweldig is het allemaal niet. Maar wat moet ik anders?
Zo dit wilde ik even kwijt.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:08
vrijdag 15 juni 2012 om 13:11
quote:yezka schreef op 15 juni 2012 @ 13:08:
Tuurlijk is het nu even zwaar. Het is altijd heel heftig en pijnlijk om afgewezen te worden (door iemand waar je van houdt).
Maar eerlijk hoor: er zijn leukere mannen dan deze! Hoe haalt ie het in zijn hoofd om je 's avonds laat op straat te zetten??het was ZIJN huis. Werd ik tijdens onze relatie ook wekelijks aan herrinert.quote:cellista schreef op 15 juni 2012 @ 13:07:
Volgens mij duurt het niet lang meer voordat je in de volgende fase van je rouwproces (want dat is liefdesverdriet natuurlijk ook) komt: woede! Wat heeft hij je op een ongeloofelijk lullige manier gedumpt zeg!
Woede heb ik meegmaakt.. Werd het allemaal ook niet beter van.
@ hekje Nee niet echt. het ging op dat moment net weer beter tussen ons. We waren 3 jaar samen, en woonden net 1 jaar samen.
Tuurlijk is het nu even zwaar. Het is altijd heel heftig en pijnlijk om afgewezen te worden (door iemand waar je van houdt).
Maar eerlijk hoor: er zijn leukere mannen dan deze! Hoe haalt ie het in zijn hoofd om je 's avonds laat op straat te zetten??het was ZIJN huis. Werd ik tijdens onze relatie ook wekelijks aan herrinert.quote:cellista schreef op 15 juni 2012 @ 13:07:
Volgens mij duurt het niet lang meer voordat je in de volgende fase van je rouwproces (want dat is liefdesverdriet natuurlijk ook) komt: woede! Wat heeft hij je op een ongeloofelijk lullige manier gedumpt zeg!
Woede heb ik meegmaakt.. Werd het allemaal ook niet beter van.
@ hekje Nee niet echt. het ging op dat moment net weer beter tussen ons. We waren 3 jaar samen, en woonden net 1 jaar samen.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:15
Dit doet me een beetje denken aan mijn vriendje dat het ook zo abrupt uitmaakte. Bij mij thuis, en ik wilde hem niet kwijt dus heb hem niet het huis uitgezet. Op een gegeven moment gaf hij aan niet te kunnen slapen van mijn gehuil. "Wat een *&^&%-opmerking", denk ik nu, maar zo zag ik dat toen niet.
Bij jou is het nog veel lulliger gegaan. Je 's avonds het huis uitzetten, wat een zak...Kan niet anders dan dat je volgende vriendje een veel fijnere man gaat zijn. Maar daar heb je nu nog niks aan natuurlijk, nu voel je je gewoon ellendig.
Volkomen logisch dat je nu even niet meer weet waar je het zoeken moet van schrik en van verdriet. Maar echt, dit gaat over. Tijd heelt alle wonden, het is een cliche, maar het is echt waar.
Probeer je voor te stellen dat je over een tijdje terugkijkt op deze periode: "wat was ik er toen kapot van zeg, mijn wereld stortte in". Dat helpt om niet helemaal te verdrinken in het gevoel van nu, je kunt er zo een beetje van buitenaf naar kijken en beseffen dat er betere tijden komen.
Bij jou is het nog veel lulliger gegaan. Je 's avonds het huis uitzetten, wat een zak...Kan niet anders dan dat je volgende vriendje een veel fijnere man gaat zijn. Maar daar heb je nu nog niks aan natuurlijk, nu voel je je gewoon ellendig.
Volkomen logisch dat je nu even niet meer weet waar je het zoeken moet van schrik en van verdriet. Maar echt, dit gaat over. Tijd heelt alle wonden, het is een cliche, maar het is echt waar.
Probeer je voor te stellen dat je over een tijdje terugkijkt op deze periode: "wat was ik er toen kapot van zeg, mijn wereld stortte in". Dat helpt om niet helemaal te verdrinken in het gevoel van nu, je kunt er zo een beetje van buitenaf naar kijken en beseffen dat er betere tijden komen.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:20
Wat een ontzettende klootviool. Wees blij dat je van dat stuk verdriet af bent. Snap dat je dat nu nog niet bent, maar dat komt echt wel! Jij bent zoooooveel beter af zonder hem.
Gooi alles wat je aan hem herinnert uit je systeem. Verwijder hem van alle social networks en kies voor jezelf. Jij staat nu op de eerste plaats. Doe waar je zin in hebt (behalve aan hem denken) en sta het verdriet toe.
Jij bent beter dan dit en jij verdient beter dan dit. En dat ga je ook krijgen.
Gooi alles wat je aan hem herinnert uit je systeem. Verwijder hem van alle social networks en kies voor jezelf. Jij staat nu op de eerste plaats. Doe waar je zin in hebt (behalve aan hem denken) en sta het verdriet toe.
Jij bent beter dan dit en jij verdient beter dan dit. En dat ga je ook krijgen.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:24
quote:moestuintje schreef op 15 juni 2012 @ 13:20:
Wat een ontzettende klootviool. Wees blij dat je van dat stuk verdriet af bent. Snap dat je dat nu nog niet bent, maar dat komt echt wel! Jij bent zoooooveel beter af zonder hem.
Gooi alles wat je aan hem herinnert uit je systeem. Verwijder hem van alle social networks en kies voor jezelf. Jij staat nu op de eerste plaats. Doe waar je zin in hebt (behalve aan hem denken) en sta het verdriet toe.
Jij bent beter dan dit en jij verdient beter dan dit. En dat ga je ook krijgen.
Ik heb hem al vrij snel overal van verwijdert. Na 2 dagen kwamen overal en nergens de "ik ben zo gelukkig met *naam nieuwe vriendin*" Ik was daar toen zo kapot van, dat ik alles overal verwijdert heb. Ik heb een mapje van hem op mn laptop staan, met een gekke naam en dat zit weg en diep weggestopt.
quote:jojanneke66 schreef op 15 juni 2012 @ 13:16:
Waar zijn je spullen nu dan?In dozen in de berging bij mn ouders.quote:Lllilaaa schreef op 15 juni 2012 @ 13:15:
Dit doet me een beetje denken aan mijn vriendje dat het ook zo abrupt uitmaakte. Bij mij thuis, en ik wilde hem niet kwijt dus heb hem niet het huis uitgezet. Op een gegeven moment gaf hij aan niet te kunnen slapen van mijn gehuil. "Wat een *&^&%-opmerking", denk ik nu, maar zo zag ik dat toen niet.
Bij jou is het nog veel lulliger gegaan. Je 's avonds het huis uitzetten, wat een zak...Kan niet anders dan dat je volgende vriendje een veel fijnere man gaat zijn. Maar daar heb je nu nog niks aan natuurlijk, nu voel je je gewoon ellendig.
Volkomen logisch dat je nu even niet meer weet waar je het zoeken moet van schrik en van verdriet. Maar echt, dit gaat over. Tijd heelt alle wonden, het is een cliche, maar het is echt waar.
Probeer je voor te stellen dat je over een tijdje terugkijkt op deze periode: "wat was ik er toen kapot van zeg, mijn wereld stortte in". Dat helpt om niet helemaal te verdrinken in het gevoel van nu, je kunt er zo een beetje van buitenaf naar kijken en beseffen dat er betere tijden komen.Ik weet dat het waar is, ik wist gewoon even niet wat ik aan moest.. Ik moest mn verhaal even kwijt zonder steeds in de reden gevallen te worden. Meeste mensen kappen het af met een "jij verdient beter" Nu ben iig even alles kwijt. Bedankt voor je advies.
Wat een ontzettende klootviool. Wees blij dat je van dat stuk verdriet af bent. Snap dat je dat nu nog niet bent, maar dat komt echt wel! Jij bent zoooooveel beter af zonder hem.
Gooi alles wat je aan hem herinnert uit je systeem. Verwijder hem van alle social networks en kies voor jezelf. Jij staat nu op de eerste plaats. Doe waar je zin in hebt (behalve aan hem denken) en sta het verdriet toe.
Jij bent beter dan dit en jij verdient beter dan dit. En dat ga je ook krijgen.
Ik heb hem al vrij snel overal van verwijdert. Na 2 dagen kwamen overal en nergens de "ik ben zo gelukkig met *naam nieuwe vriendin*" Ik was daar toen zo kapot van, dat ik alles overal verwijdert heb. Ik heb een mapje van hem op mn laptop staan, met een gekke naam en dat zit weg en diep weggestopt.
quote:jojanneke66 schreef op 15 juni 2012 @ 13:16:
Waar zijn je spullen nu dan?In dozen in de berging bij mn ouders.quote:Lllilaaa schreef op 15 juni 2012 @ 13:15:
Dit doet me een beetje denken aan mijn vriendje dat het ook zo abrupt uitmaakte. Bij mij thuis, en ik wilde hem niet kwijt dus heb hem niet het huis uitgezet. Op een gegeven moment gaf hij aan niet te kunnen slapen van mijn gehuil. "Wat een *&^&%-opmerking", denk ik nu, maar zo zag ik dat toen niet.
Bij jou is het nog veel lulliger gegaan. Je 's avonds het huis uitzetten, wat een zak...Kan niet anders dan dat je volgende vriendje een veel fijnere man gaat zijn. Maar daar heb je nu nog niks aan natuurlijk, nu voel je je gewoon ellendig.
Volkomen logisch dat je nu even niet meer weet waar je het zoeken moet van schrik en van verdriet. Maar echt, dit gaat over. Tijd heelt alle wonden, het is een cliche, maar het is echt waar.
Probeer je voor te stellen dat je over een tijdje terugkijkt op deze periode: "wat was ik er toen kapot van zeg, mijn wereld stortte in". Dat helpt om niet helemaal te verdrinken in het gevoel van nu, je kunt er zo een beetje van buitenaf naar kijken en beseffen dat er betere tijden komen.Ik weet dat het waar is, ik wist gewoon even niet wat ik aan moest.. Ik moest mn verhaal even kwijt zonder steeds in de reden gevallen te worden. Meeste mensen kappen het af met een "jij verdient beter" Nu ben iig even alles kwijt. Bedankt voor je advies.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:25
vrijdag 15 juni 2012 om 13:26
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:11:
[...]
@ hekje Nee niet echt. het ging op dat moment net weer beter tussen ons. We waren 3 jaar samen, en woonden net 1 jaar samen.
3 jaar samen waarvan een jaar niet goed als ik het zo goed begrijp.
Kan even duren maar je gaat je vast wel blij voelen dat het over is.
[...]
@ hekje Nee niet echt. het ging op dat moment net weer beter tussen ons. We waren 3 jaar samen, en woonden net 1 jaar samen.
3 jaar samen waarvan een jaar niet goed als ik het zo goed begrijp.
Kan even duren maar je gaat je vast wel blij voelen dat het over is.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 15 juni 2012 om 13:27
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:25:
[...]
Zij en haar kind zijn idd bij hem ingetrokken. Overigens heeft het 3 weken geduurd omdat hij een kamer moest opknappen voor dat kind
ik heb nu al medelijden methet kind.
Met n moeder die hals over kop, bij haar vriend intrekt
[...]
Zij en haar kind zijn idd bij hem ingetrokken. Overigens heeft het 3 weken geduurd omdat hij een kamer moest opknappen voor dat kind
ik heb nu al medelijden methet kind.
Met n moeder die hals over kop, bij haar vriend intrekt
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 15 juni 2012 om 13:28
quote:Lllilaaa schreef op 15 juni 2012 @ 13:23:
[...]
Ik vrees dat die dame al wat langer in zijn leven was.
Ja, dat denk ik ook.
Feit is, dat Saar blij moet zijn dat dit weggewaaide dakraam nu uit haar leven verdwenen is.
[...]
Ik vrees dat die dame al wat langer in zijn leven was.
Ja, dat denk ik ook.
Feit is, dat Saar blij moet zijn dat dit weggewaaide dakraam nu uit haar leven verdwenen is.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:28
quote:nlies schreef op 15 juni 2012 @ 13:26:
[...]
3 jaar samen waarvan een jaar niet goed als ik het zo goed begrijp.
Kan even duren maar je gaat je vast wel blij voelen dat het over is.
Begrijp je niet goed 3 jaar samen, en laatste maanden ging het minder. Niet slecht gewoon minder
We woonden een jaar samen
[...]
3 jaar samen waarvan een jaar niet goed als ik het zo goed begrijp.
Kan even duren maar je gaat je vast wel blij voelen dat het over is.
Begrijp je niet goed 3 jaar samen, en laatste maanden ging het minder. Niet slecht gewoon minder
We woonden een jaar samen
vrijdag 15 juni 2012 om 13:30
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:28:
[...]
Begrijp je niet goed 3 jaar samen, en laatste maanden ging het minder. Niet slecht gewoon minder
We woonden een jaar samen
Ja, maar jullie zijn uit elkaar geweest toch?
Het spijt me dat ik dat zeg, maar dat is meestal een erg wankele basis voor een relatie...
Maar hey! Je bent superjong, nu verlost van dit figuur, en je gaat nog heel veel leuke mannen ontmoeten!
[...]
Begrijp je niet goed 3 jaar samen, en laatste maanden ging het minder. Niet slecht gewoon minder
We woonden een jaar samen
Ja, maar jullie zijn uit elkaar geweest toch?
Het spijt me dat ik dat zeg, maar dat is meestal een erg wankele basis voor een relatie...
Maar hey! Je bent superjong, nu verlost van dit figuur, en je gaat nog heel veel leuke mannen ontmoeten!
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:32
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:30:
[...]
Ach. Het kind is nog maar een paar maanden.Nee, daar gaat het niet om. De moeder van het kind is blijkbaar in 2011 bezwangerd door een andere man, die relatie is over, en nu wordt het kind halsoverkop bij een andere 'papa' neergeplempt. Die ook net uit een verbroken relatie komt. Is allemaal niet zo heel rustig en stabiel. Ook al is het nog maar een zuigeling.
[...]
Ach. Het kind is nog maar een paar maanden.Nee, daar gaat het niet om. De moeder van het kind is blijkbaar in 2011 bezwangerd door een andere man, die relatie is over, en nu wordt het kind halsoverkop bij een andere 'papa' neergeplempt. Die ook net uit een verbroken relatie komt. Is allemaal niet zo heel rustig en stabiel. Ook al is het nog maar een zuigeling.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:34
quote:EvyBlissy schreef op 15 juni 2012 @ 13:30:
[...]
Ja, maar jullie zijn uit elkaar geweest toch?
Het spijt me dat ik dat zeg, maar dat is meestal een erg wankele basis voor een relatie...
Maar hey! Je bent superjong, nu verlost van dit figuur, en je gaat nog heel veel leuke mannen ontmoeten!
Ander half jaar geleden voor 3 maanden inderdaad Maar de tijd daarna ging het beter dan ever. Toen waren we echt super gelukkig. Zo gelukkig dat we wilde trouwen.. (we waren verloofd)
Haha! Stiekem moest ik lachen om je laatste zin
[...]
Ja, maar jullie zijn uit elkaar geweest toch?
Het spijt me dat ik dat zeg, maar dat is meestal een erg wankele basis voor een relatie...
Maar hey! Je bent superjong, nu verlost van dit figuur, en je gaat nog heel veel leuke mannen ontmoeten!
Ander half jaar geleden voor 3 maanden inderdaad Maar de tijd daarna ging het beter dan ever. Toen waren we echt super gelukkig. Zo gelukkig dat we wilde trouwen.. (we waren verloofd)
Haha! Stiekem moest ik lachen om je laatste zin
vrijdag 15 juni 2012 om 13:34
quote:nlies schreef op 15 juni 2012 @ 13:27:
[...]
ik heb nu al medelijden methet kind.
Met n moeder die hals over kop, bij haar vriend intrekt
Dat vind ik ook nogal wat, eerlijk gezegd.
Dat je zoiets nog halsoverkop doet als je net 18 bent en impulsief en onbezonnen, oké, kan ik me nog wat bij voorstellen. Zodra je wat ouder bent (en normaliter iets wijzer) ga je daar toch wat serieuzer over nadenken. Zodra er een kind in het spel is, zóu dat helemaal moeten gelden. Sommige moeders denken kennelijk helemaal niet na.
Nou geloof ik niet dat ze pas een paar weken iets hadden maar zelfs na een paar maanden al bij elkaar intrekken?
Ik neem aan dat ze weet hoe snel jij op straat stond, TO?
Dan zou ik als moeder dat risico dus echt niet nemen om bij een vent in te trekken in zijn huis. Kan ik met mijn kind na zoveel tijd zeker ook out of the blue vertrekken als hij wéér een ander opgeduikeld heeft. Dank je de koekoek.
Ik vind het superlullig voor je maar wie weet wat je nog allemaal bespaard is gebleven.
[...]
ik heb nu al medelijden methet kind.
Met n moeder die hals over kop, bij haar vriend intrekt
Dat vind ik ook nogal wat, eerlijk gezegd.
Dat je zoiets nog halsoverkop doet als je net 18 bent en impulsief en onbezonnen, oké, kan ik me nog wat bij voorstellen. Zodra je wat ouder bent (en normaliter iets wijzer) ga je daar toch wat serieuzer over nadenken. Zodra er een kind in het spel is, zóu dat helemaal moeten gelden. Sommige moeders denken kennelijk helemaal niet na.
Nou geloof ik niet dat ze pas een paar weken iets hadden maar zelfs na een paar maanden al bij elkaar intrekken?
Ik neem aan dat ze weet hoe snel jij op straat stond, TO?
Dan zou ik als moeder dat risico dus echt niet nemen om bij een vent in te trekken in zijn huis. Kan ik met mijn kind na zoveel tijd zeker ook out of the blue vertrekken als hij wéér een ander opgeduikeld heeft. Dank je de koekoek.
Ik vind het superlullig voor je maar wie weet wat je nog allemaal bespaard is gebleven.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)