Relaties
alle pijlers
Geen rozegeur en maneschijn
maandag 1 maart 2010 om 14:39
Voor dit topic heb ik een andere nick gemaakt, durf het anders niet zo goed te posten.
Ik zit in een relatie, heb een dochter van 6. Mijn vriend is nu mijn verloofde sinds een aantal weken. Maar ik geloof niet dat ik kan en zou moeten willen trouwen, niet met deze man maar uberhaupt niet.
Ik weet dat hij graag kinderen wil en ik niet, ik wil gewoon echt niet meer. Ik heb ook totaal geen interesse in ons sexleven. Het idee alleen al geeft me een heel onplezierig gevoel.
Maar wat dan wel? ik hou van deze man, en ik weet dat hij iemand verdient die dat wel met hem zou moeten willen. Na 5 jaar ben ik bang dat ik van mijn kant niets meer aan hem kan bieden. En natuurlijk heeft hij het wel in de gaten dat ik ons sexleven niet meer op pijl wil houden, en dat ie aangeeft soms eenzaam in onze relatie te zijn omdat ik mezelf niet meer geef. Dat het volgens hem erop lijkt alsof ik eigenlijk het beste gewoon maar alleen kan zijn.
Maar hoe kan ik dit laten schieten, deze geweldige man, zorgzaam, degelijk, mijn rots in de branding. Geloof alleen niet dat het helemaal eerlijk is om met hem te zijn omdat ie zo goed voor mij zorgt en er altijd voor me is. Jeetje ik weet het gewoon niet meer. Geloof ook niet dat bericht duidelijk is geworden zo maar mijn gedachten springen echt van de hak op de tak op het moment. Bovendien ik zou hem zo ontzettend veel verdriet doen, en wat de denken van mijn meisje. Zij kent hem eigenlijk alleen als haar papa, die fantastische kerel die er altijd voor haar is en gekke dingen met haar doet. Ik zou hier zoveel mensen pijn mee doen. Word er echt gewoon down van
Ik zit in een relatie, heb een dochter van 6. Mijn vriend is nu mijn verloofde sinds een aantal weken. Maar ik geloof niet dat ik kan en zou moeten willen trouwen, niet met deze man maar uberhaupt niet.
Ik weet dat hij graag kinderen wil en ik niet, ik wil gewoon echt niet meer. Ik heb ook totaal geen interesse in ons sexleven. Het idee alleen al geeft me een heel onplezierig gevoel.
Maar wat dan wel? ik hou van deze man, en ik weet dat hij iemand verdient die dat wel met hem zou moeten willen. Na 5 jaar ben ik bang dat ik van mijn kant niets meer aan hem kan bieden. En natuurlijk heeft hij het wel in de gaten dat ik ons sexleven niet meer op pijl wil houden, en dat ie aangeeft soms eenzaam in onze relatie te zijn omdat ik mezelf niet meer geef. Dat het volgens hem erop lijkt alsof ik eigenlijk het beste gewoon maar alleen kan zijn.
Maar hoe kan ik dit laten schieten, deze geweldige man, zorgzaam, degelijk, mijn rots in de branding. Geloof alleen niet dat het helemaal eerlijk is om met hem te zijn omdat ie zo goed voor mij zorgt en er altijd voor me is. Jeetje ik weet het gewoon niet meer. Geloof ook niet dat bericht duidelijk is geworden zo maar mijn gedachten springen echt van de hak op de tak op het moment. Bovendien ik zou hem zo ontzettend veel verdriet doen, en wat de denken van mijn meisje. Zij kent hem eigenlijk alleen als haar papa, die fantastische kerel die er altijd voor haar is en gekke dingen met haar doet. Ik zou hier zoveel mensen pijn mee doen. Word er echt gewoon down van
maandag 1 maart 2010 om 14:46
maandag 1 maart 2010 om 14:51
De suggestie van een SV'tje lijkt me ook een beetje kort door de bocht. Als jij aangeeft bijna misselijk te worden van het idee van sex met hem, lijkt mij dat sex niet het enige probleem is! Wil je hem überhaupt nog wel aanraken? Word je nog wel blij van hem? Of blijf je allen maar bij hem omdat je het zielig voor hem vindt als je het uit zou maken, 'hij is tenslotte zo goed'.
Ik denk dat je je vriend moet gunnen lief en goed te zijn voor iemand die er wél op zit te wachten en niks leukers weet dan dat te ontvangen. En je moet ZEKER niet met hem gaan trouwen!!!
Ik denk dat je je vriend moet gunnen lief en goed te zijn voor iemand die er wél op zit te wachten en niks leukers weet dan dat te ontvangen. En je moet ZEKER niet met hem gaan trouwen!!!
maandag 1 maart 2010 om 14:57
Nee tuurlijk niet Kastanjez, ik heb voor hem eigenlijk nog nooit een degelijke vaste relatie gehad en zoals ik het nu heb leren kennen geloof ik niet dat dat iets voor mij is. Ik ben inderdaad gewoon een einzelganger en heb daar vrede mee.
Tuurlijk vind ik het fijn dat ie in mijn leven is, het is ook gewoon mijn maatje. Maar nee ik word er inderdaad kriegelig van als ie naar mijn gevoel te veel wil knuffelen etc. Ik knuffel wel daar niet van maar ik geloof niet dat dat genoeg is om hem van zijn behoefte aan contact met je partner te voorzien.
Kijk ik heb al eerder met hem de relatie verbroken omdat ik gewoon zelf toen depressief was en het eigenlijk op een hollen zette toen hij met het idee kwam om een huis te kopen. Maar na een aantal maanden waarin hij niet opgaf om mij te laten gaan is het ook uiteindelijk weer goed gekomen te meer omdat ook mijn depressie gelukkig overging.
En "niet leukers weet dan te ontvangen" is wel een beetje cru, het is er ingeslopen, het minderende aanrakerige etc. Het is niet zo dat ik altijd bewust ben geweest van het feit dat hij inderdaad de persoon is geweest die meer gaf dan nam.
Tuurlijk vind ik het fijn dat ie in mijn leven is, het is ook gewoon mijn maatje. Maar nee ik word er inderdaad kriegelig van als ie naar mijn gevoel te veel wil knuffelen etc. Ik knuffel wel daar niet van maar ik geloof niet dat dat genoeg is om hem van zijn behoefte aan contact met je partner te voorzien.
Kijk ik heb al eerder met hem de relatie verbroken omdat ik gewoon zelf toen depressief was en het eigenlijk op een hollen zette toen hij met het idee kwam om een huis te kopen. Maar na een aantal maanden waarin hij niet opgaf om mij te laten gaan is het ook uiteindelijk weer goed gekomen te meer omdat ook mijn depressie gelukkig overging.
En "niet leukers weet dan te ontvangen" is wel een beetje cru, het is er ingeslopen, het minderende aanrakerige etc. Het is niet zo dat ik altijd bewust ben geweest van het feit dat hij inderdaad de persoon is geweest die meer gaf dan nam.
maandag 1 maart 2010 om 15:00
Ik ben jaren getrouwd geweest in die situatie met een lieve man, echter het voelde net zo. Je kan daar niets aan doen en dat gaat waarschijnlijk ook niet veranderen. Dat is niet jouw schuld, niet zijn schuld, het is alleen geen match op liefdes relatie vlak. Ik heb het lang volgehouden omdat we wel goed met elkaar overweg konden. Maar uiteindelijk breekt het op. Een paar kinderen en een scheiding later hebben we een goede relatie, maar dan vriendschappelijk. Kan he?
maandag 1 maart 2010 om 15:10
quote:Complete schreef op 01 maart 2010 @ 14:57:
[...]
En "niet leukers weet dan te ontvangen" is wel een beetje cru, het is er ingeslopen, het minderende aanrakerige etc. Het is niet zo dat ik altijd bewust ben geweest van het feit dat hij inderdaad de persoon is geweest die meer gaf dan nam.
Deze hele post werpt in mijn ogen al een heel ander licht op de zaak, maar ik bedoelde dit niet eens lullig ofzo.
Het leek of je moeite had met de gedachte er een punt achter te zetten, omdat hij zo goed en lief voor je is en omdat je het misschien zielig vond ofzo. Met mijn opmerking probeerde ik dát in een ander daglicht te plaatsen. je vriend houdt van je, jij denkt dat je van je vriend houdt, maar misschien dat jullie allebei wel veel en veel gelukkiger kunnen zijn in een andere relatie (en na deze post denk ik 'in ieder geval je vriend dan misschien! )
Maar goed, ik denk dat je echt heel heel eerlijk tegen je vriend moet gaan worden en de boel écht open moet breken. Je kunt niet zo maar leuk een huwelijk gaan plannen terwijl je er zo in zit, je eigenlijk niet eens zeker weet of je wel een relatie wilt. Neem de tijd om dit uit te zoeken met je vriend, dan zie je ook vanzelf wel wat de gevolgen zijn.
[...]
En "niet leukers weet dan te ontvangen" is wel een beetje cru, het is er ingeslopen, het minderende aanrakerige etc. Het is niet zo dat ik altijd bewust ben geweest van het feit dat hij inderdaad de persoon is geweest die meer gaf dan nam.
Deze hele post werpt in mijn ogen al een heel ander licht op de zaak, maar ik bedoelde dit niet eens lullig ofzo.
Het leek of je moeite had met de gedachte er een punt achter te zetten, omdat hij zo goed en lief voor je is en omdat je het misschien zielig vond ofzo. Met mijn opmerking probeerde ik dát in een ander daglicht te plaatsen. je vriend houdt van je, jij denkt dat je van je vriend houdt, maar misschien dat jullie allebei wel veel en veel gelukkiger kunnen zijn in een andere relatie (en na deze post denk ik 'in ieder geval je vriend dan misschien! )
Maar goed, ik denk dat je echt heel heel eerlijk tegen je vriend moet gaan worden en de boel écht open moet breken. Je kunt niet zo maar leuk een huwelijk gaan plannen terwijl je er zo in zit, je eigenlijk niet eens zeker weet of je wel een relatie wilt. Neem de tijd om dit uit te zoeken met je vriend, dan zie je ook vanzelf wel wat de gevolgen zijn.
maandag 1 maart 2010 om 15:18
quote:domnaiefmutsje schreef op 01 maart 2010 @ 14:57:
Goed van je dat je het vaststeld voor je huwelijk!
Eerlijk duurt het langst. Niet meteen hem je leven uit sturen, maar kijken of je er samen uitkomt. Niet door dingen weg te stoppen, maar juist te benoemen.
Er zijn al een boel dingen benoemd in onze relatie, het minder aanrakerige, de sex, mijn karakter zijn karakter. Maar dan uiteindelijk wil hij me niet laten gaan en wil ik hem geen verdriet doen. Ja is een stom excuus en dat is het ook maar ik kan inderdaad met hem door een deur en ik kan me niet iemand bedenken die dat niet kan. Type goedzak bedoel ik daarmee.
Maar ik vind hoe langer hoe sneuer voor hem dat hij niet krijgt wat ie eigenlijk zou moeten krijgen en dat alleen onder de noemer: we houden zoveel van elkaar. Ook al is dat de waarheid.
Goed van je dat je het vaststeld voor je huwelijk!
Eerlijk duurt het langst. Niet meteen hem je leven uit sturen, maar kijken of je er samen uitkomt. Niet door dingen weg te stoppen, maar juist te benoemen.
Er zijn al een boel dingen benoemd in onze relatie, het minder aanrakerige, de sex, mijn karakter zijn karakter. Maar dan uiteindelijk wil hij me niet laten gaan en wil ik hem geen verdriet doen. Ja is een stom excuus en dat is het ook maar ik kan inderdaad met hem door een deur en ik kan me niet iemand bedenken die dat niet kan. Type goedzak bedoel ik daarmee.
Maar ik vind hoe langer hoe sneuer voor hem dat hij niet krijgt wat ie eigenlijk zou moeten krijgen en dat alleen onder de noemer: we houden zoveel van elkaar. Ook al is dat de waarheid.
maandag 1 maart 2010 om 15:22
@Kastanjez: ik vind het ook zielig voor hem begrijp me niet verkeerd. Hij is niet de lijfelijke vader van mijn dochter en heeft weleens vaker opmerkingen gemaakt dat ie het moeilijk vond want als we eens uit elkaar zouden gaan...hoe voor de hand liggend is het dat de band tussen hun wellicht verwaterd. En dit terwijl hij haar wel als haar dochter ziet en andersom is hij voor mijn dochter gewoon papa.
Mijn huwelijk loop ik nog niet te plannen, wegens de eerder genoemde redenen, ik ben wel aan alles aan het twijfelen maar niet harteloos om gezellig onze huwelijksdag te plannen terwijl deze er misschien niet eens gaat komen.
Mijn huwelijk loop ik nog niet te plannen, wegens de eerder genoemde redenen, ik ben wel aan alles aan het twijfelen maar niet harteloos om gezellig onze huwelijksdag te plannen terwijl deze er misschien niet eens gaat komen.
maandag 1 maart 2010 om 15:27
quote:Madhe schreef op 01 maart 2010 @ 15:19:
Hoe komt het dat jullie een paar weken verloofd zijn, terwijl jullie je allebei niet gelukkig voelen in deze relatie? Is het de illusie dat een huwelijk alles beter maakt?Ik weet niet van mijn kant waarschijnlijk wel. Ook omdat ik soms gebukt ga onder het gevoel dat het "hoort', beetje erin gebakken van mijn afkomst denk ik. Alleenstaande moeder is toch niet helemaal correct. En van zijn kant denk ik dat hij het wegstopt ofzo. Het houden van is er wel, dat is het punt ook niet maar....jee ik weet het niet zo goed eigenlijk.
Hoe komt het dat jullie een paar weken verloofd zijn, terwijl jullie je allebei niet gelukkig voelen in deze relatie? Is het de illusie dat een huwelijk alles beter maakt?Ik weet niet van mijn kant waarschijnlijk wel. Ook omdat ik soms gebukt ga onder het gevoel dat het "hoort', beetje erin gebakken van mijn afkomst denk ik. Alleenstaande moeder is toch niet helemaal correct. En van zijn kant denk ik dat hij het wegstopt ofzo. Het houden van is er wel, dat is het punt ook niet maar....jee ik weet het niet zo goed eigenlijk.
maandag 1 maart 2010 om 15:27
quote:Complete schreef op 01 maart 2010 @ 15:22:
@Kastanjez: ik vind het ook zielig voor hem begrijp me niet verkeerd. Hij is niet de lijfelijke vader van mijn dochter en heeft weleens vaker opmerkingen gemaakt dat ie het moeilijk vond want als we eens uit elkaar zouden gaan...hoe voor de hand liggend is het dat de band tussen hun wellicht verwaterd. En dit terwijl hij haar wel als haar dochter ziet en andersom is hij voor mijn dochter gewoon papa.
Mijn huwelijk loop ik nog niet te plannen, wegens de eerder genoemde redenen, ik ben wel aan alles aan het twijfelen maar niet harteloos om gezellig onze huwelijksdag te plannen terwijl deze er misschien niet eens gaat komen.Lieve Complete, ik denk dat ik je wat dit betreft juist heel goed begrijp. Wat ik je nogmaals wil zeggen, is dat 'zielig vinden' eigenlijk de slechtste reden is om bij iemand te blijven! En dat het misschien op de lange termijn wel zieliger voor je vriend is als je het niet uitmaakt...
@Kastanjez: ik vind het ook zielig voor hem begrijp me niet verkeerd. Hij is niet de lijfelijke vader van mijn dochter en heeft weleens vaker opmerkingen gemaakt dat ie het moeilijk vond want als we eens uit elkaar zouden gaan...hoe voor de hand liggend is het dat de band tussen hun wellicht verwaterd. En dit terwijl hij haar wel als haar dochter ziet en andersom is hij voor mijn dochter gewoon papa.
Mijn huwelijk loop ik nog niet te plannen, wegens de eerder genoemde redenen, ik ben wel aan alles aan het twijfelen maar niet harteloos om gezellig onze huwelijksdag te plannen terwijl deze er misschien niet eens gaat komen.Lieve Complete, ik denk dat ik je wat dit betreft juist heel goed begrijp. Wat ik je nogmaals wil zeggen, is dat 'zielig vinden' eigenlijk de slechtste reden is om bij iemand te blijven! En dat het misschien op de lange termijn wel zieliger voor je vriend is als je het niet uitmaakt...
maandag 1 maart 2010 om 15:31
Ik ben het met Meds eens. Eerst maar eens verder kijken of het niet ergens anders door komt. Kon je vroeger wel van sex genieten? Je schrijft dat je een dochter hebt en echt absolúút geen kinderen meer wil. Vind je 1 genoeg, of is er een andere reden waarom je geen kinderen meer wil? Kan het zijn dat om een of andere reden dat doorwerkt in je sexleven?
Ook kan het een gevolg nog zijn van de depressie die je hebt gehad. Natuurlijk kan het verder ook iets hormonaals zijn nog.
Ik zou eerst open zijn naar je man toe, in de zin van het benoemen van je problemen (zou nog even wachten met hem laten schieten als je van hem houdt), ga daarna naar de huisarts en zoek hulp. En ga daar dan hard aan werken!
Kunnen jullie toch geen oorzaak vinden, bespreek dit dan weer met je man. Het is niet aan jou om te bepalen of jij genoeg kan bieden. Je kan vertellen wát je kan bieden, hij bepaalt zelf of hij daar genoegen mee neemt of niet, je moet niet voor anderen gaan denken. Natuurlijk kan je wel voor jezelf nadenken of Jíj genoegen neemt met een relatie als deze. Maar ik denk dat je in dat stadium nog niet bent.
Overigens ook als je besluit met je relatie te stoppen, moet je aan dit probleem gaan werken, ik denk niet dat het zomaar over zal zijn. Tenzij de reden er in ligt dat je toch niet echt van je man houdt in de zin van een liefdesrelatie, maar daar moet je dan eerst achterkomen voordat je een beslissing maakt.
Ook kan het een gevolg nog zijn van de depressie die je hebt gehad. Natuurlijk kan het verder ook iets hormonaals zijn nog.
Ik zou eerst open zijn naar je man toe, in de zin van het benoemen van je problemen (zou nog even wachten met hem laten schieten als je van hem houdt), ga daarna naar de huisarts en zoek hulp. En ga daar dan hard aan werken!
Kunnen jullie toch geen oorzaak vinden, bespreek dit dan weer met je man. Het is niet aan jou om te bepalen of jij genoeg kan bieden. Je kan vertellen wát je kan bieden, hij bepaalt zelf of hij daar genoegen mee neemt of niet, je moet niet voor anderen gaan denken. Natuurlijk kan je wel voor jezelf nadenken of Jíj genoegen neemt met een relatie als deze. Maar ik denk dat je in dat stadium nog niet bent.
Overigens ook als je besluit met je relatie te stoppen, moet je aan dit probleem gaan werken, ik denk niet dat het zomaar over zal zijn. Tenzij de reden er in ligt dat je toch niet echt van je man houdt in de zin van een liefdesrelatie, maar daar moet je dan eerst achterkomen voordat je een beslissing maakt.
maandag 1 maart 2010 om 15:39
quote:Primabella schreef op 01 maart 2010 @ 15:31:
Ik ben het met Meds eens. Eerst maar eens verder kijken of het niet ergens anders door komt. Kon je vroeger wel van sex genieten? Je schrijft dat je een dochter hebt en echt absolúút geen kinderen meer wil. Vind je 1 genoeg, of is er een andere reden waarom je geen kinderen meer wil? Kan het zijn dat om een of andere reden dat doorwerkt in je sexleven?
Ook kan het een gevolg nog zijn van de depressie die je hebt gehad. Natuurlijk kan het verder ook iets hormonaals zijn nog.
Ik zou eerst open zijn naar je man toe, in de zin van het benoemen van je problemen (zou nog even wachten met hem laten schieten als je van hem houdt), ga daarna naar de huisarts en zoek hulp. En ga daar dan hard aan werken!
Kunnen jullie toch geen oorzaak vinden, bespreek dit dan weer met je man. Het is niet aan jou om te bepalen of jij genoeg kan bieden. Je kan vertellen wát je kan bieden, hij bepaalt zelf of hij daar genoegen mee neemt of niet, je moet niet voor anderen gaan denken. Natuurlijk kan je wel voor jezelf nadenken of Jíj genoegen neemt met een relatie als deze. Maar ik denk dat je in dat stadium nog niet bent.
Overigens ook als je besluit met je relatie te stoppen, moet je aan dit probleem gaan werken, ik denk niet dat het zomaar over zal zijn. Tenzij de reden er in ligt dat je toch niet echt van je man houdt in de zin van een liefdesrelatie, maar daar moet je dan eerst achterkomen voordat je een beslissing maakt.
Primabella, ik vind sex soms leuk, de eerste paar keer met iemand dan ben ik d'r wel klaar mee. Doe zelf ook niet aan solosex dus ja mijn libido is denk ik gewoon amper aanwezig.
En kinderen wil ik niet omdat ik al zei, ik ben een einzelganger, losse flodder en 1tje is goed te doen, mijn dochter krijgt mijn aandacht en liefde maar ik ben ook blij dat ze ouder wordt en zelfstandiger. Voor de rest heb ik niets met kinderen, hoef er echt geen meer.
En dat is het hem juist, de liefdesrelatie, er is liefde en er is relatie maar het lijkt er soms op alsof ik deze niet gecombineerd krijg op de een of andere manier.
Ik ben het met Meds eens. Eerst maar eens verder kijken of het niet ergens anders door komt. Kon je vroeger wel van sex genieten? Je schrijft dat je een dochter hebt en echt absolúút geen kinderen meer wil. Vind je 1 genoeg, of is er een andere reden waarom je geen kinderen meer wil? Kan het zijn dat om een of andere reden dat doorwerkt in je sexleven?
Ook kan het een gevolg nog zijn van de depressie die je hebt gehad. Natuurlijk kan het verder ook iets hormonaals zijn nog.
Ik zou eerst open zijn naar je man toe, in de zin van het benoemen van je problemen (zou nog even wachten met hem laten schieten als je van hem houdt), ga daarna naar de huisarts en zoek hulp. En ga daar dan hard aan werken!
Kunnen jullie toch geen oorzaak vinden, bespreek dit dan weer met je man. Het is niet aan jou om te bepalen of jij genoeg kan bieden. Je kan vertellen wát je kan bieden, hij bepaalt zelf of hij daar genoegen mee neemt of niet, je moet niet voor anderen gaan denken. Natuurlijk kan je wel voor jezelf nadenken of Jíj genoegen neemt met een relatie als deze. Maar ik denk dat je in dat stadium nog niet bent.
Overigens ook als je besluit met je relatie te stoppen, moet je aan dit probleem gaan werken, ik denk niet dat het zomaar over zal zijn. Tenzij de reden er in ligt dat je toch niet echt van je man houdt in de zin van een liefdesrelatie, maar daar moet je dan eerst achterkomen voordat je een beslissing maakt.
Primabella, ik vind sex soms leuk, de eerste paar keer met iemand dan ben ik d'r wel klaar mee. Doe zelf ook niet aan solosex dus ja mijn libido is denk ik gewoon amper aanwezig.
En kinderen wil ik niet omdat ik al zei, ik ben een einzelganger, losse flodder en 1tje is goed te doen, mijn dochter krijgt mijn aandacht en liefde maar ik ben ook blij dat ze ouder wordt en zelfstandiger. Voor de rest heb ik niets met kinderen, hoef er echt geen meer.
En dat is het hem juist, de liefdesrelatie, er is liefde en er is relatie maar het lijkt er soms op alsof ik deze niet gecombineerd krijg op de een of andere manier.
maandag 1 maart 2010 om 16:36
Is het niet beter deze man te laten gaan?
Deze man lijkt andere verwachtingen van het leven te hebben dan jij. Dan werkt het samen toch niet?
Misschien vind je hem als vriend geweldig, maar als partner 'gruwel' je bijna van hem.
Dan is er toch geen reden om een relatie met deze man te hebben?
Laat hem los en geef hem de kans een vrouw te ontmoeten die hem kan bieden waar hij behoefte aan heeft.
Voor je dochter kun je wel een oplossing bedenken.
En niet bang zijn om alleen te zijn of een ander te kwetsen. Volgens mij kan het alleen maar beter worden voor iedereen als jullie uit elkaar gaan.
Deze man lijkt andere verwachtingen van het leven te hebben dan jij. Dan werkt het samen toch niet?
Misschien vind je hem als vriend geweldig, maar als partner 'gruwel' je bijna van hem.
Dan is er toch geen reden om een relatie met deze man te hebben?
Laat hem los en geef hem de kans een vrouw te ontmoeten die hem kan bieden waar hij behoefte aan heeft.
Voor je dochter kun je wel een oplossing bedenken.
En niet bang zijn om alleen te zijn of een ander te kwetsen. Volgens mij kan het alleen maar beter worden voor iedereen als jullie uit elkaar gaan.
maandag 1 maart 2010 om 16:36
Pfft ik heb het even met een goede vriend over gehad. Even laten rusten en bezinnen, niet gelijk als ie straks binnen komt zetten hiermee overvallen. Denk dat ik ook maar een vriendin sms of ze tijd heeft om morgen te kletsen.
Alhoewel ik niet weet hoe ik tegen mijn vriend moet doen nu, vind het voor hem nog t meest vervelend :S
Alhoewel ik niet weet hoe ik tegen mijn vriend moet doen nu, vind het voor hem nog t meest vervelend :S
maandag 1 maart 2010 om 16:40
quote:emmenn schreef op 01 maart 2010 @ 16:36:
Deze man lijkt andere verwachtingen van het leven te hebben dan jij. Dan werkt het samen toch niet?
Misschien vind je hem als vriend geweldig, maar als partner 'gruwel' je bijna van hem.
Laat hem los en geef hem de kans een vrouw te ontmoeten die hem kan bieden waar hij behoefte aan heeft Hier haal je gelijk alle punten aan die voor mij het zwaarst wegen alhoewel ik me juist ook heel erg egoistisch voel op het moment. Ik weet dat hij hier jaren mee door kan gaan en dan neem ik hem dit af, dat idee
Deze man lijkt andere verwachtingen van het leven te hebben dan jij. Dan werkt het samen toch niet?
Misschien vind je hem als vriend geweldig, maar als partner 'gruwel' je bijna van hem.
Laat hem los en geef hem de kans een vrouw te ontmoeten die hem kan bieden waar hij behoefte aan heeft Hier haal je gelijk alle punten aan die voor mij het zwaarst wegen alhoewel ik me juist ook heel erg egoistisch voel op het moment. Ik weet dat hij hier jaren mee door kan gaan en dan neem ik hem dit af, dat idee
maandag 1 maart 2010 om 16:45
Ik ben het eens met Primabella.
En ik denk ook dat je, door eerlijk tegen hem te zijn, jezelf kunt openstellen voor veranderingen in je relatie. Nu zit jij vooral zelf te piekeren. Wie weet wat voor zinnigs hij erover te zeggen heeft.
Een goede vriendin van mij had ook twijfels over haar relatie. Alleen al door ze te bespreken, veranderde er wat. Haar vriend liet haar heel erg los, maar bleef voor haar gaan. En zij "koos" nog een keer voor hem.
En ik denk ook dat je, door eerlijk tegen hem te zijn, jezelf kunt openstellen voor veranderingen in je relatie. Nu zit jij vooral zelf te piekeren. Wie weet wat voor zinnigs hij erover te zeggen heeft.
Een goede vriendin van mij had ook twijfels over haar relatie. Alleen al door ze te bespreken, veranderde er wat. Haar vriend liet haar heel erg los, maar bleef voor haar gaan. En zij "koos" nog een keer voor hem.
