Geheime relatie

Hee,

Zoals jullie lezen begin ik met een geheime relatie. Dit is ontstaan door de begin periode met nogsteeds mijn huidige vriend. Hij had wat dingen aan mijn ouders beloofd wat hij niet waar kon maken en dit eigenlijk allemaal gelogen was. Doordat hij zelf in een web van emoties gedachtes en gevoelens kwam werd hij ook agressief tegenover mij want ja ik moest maar luisteren en lief doen anders gebeurde dit dat niet. Dit allemaal is een jaar geleden gebeurt en sindsdien komt hij ook niet meer bij mijn ouders en weten me ouders niet dat ik met hem nogsteeds in een relatie zit. In het jaar zijn er wel een paar dingen gebeurd waardoor ze er weer achter kwamen dat ik met hem ging (Naaktfoto’s op insta geplaatst, anonieme telefoontjes naar huistelefoon, zus berichten). Nu is er recent weer wat gebeurd omdat hij teveel alcohol op had (kwade drank). Dit wist ik niet, want dat vertelde hij me niet en ik kan natuurlijk ook niet vaak naar hem toe (ouders zijn wantrouwig) ookal zie ik hem sowieso wel 3x in de week (anders word hij boos), maaar om terug op me verhaal te komen was het lekker weer een zondag middagje gezellig met een vriend een fles achterover gegooid en nog een 2e fles voor de kwart opgedronken. Toen ging alles nog goed zoals hij mij vertelde totdat hij een uurtje of wat langer geslapen had. Hij had toen veel woede in zich en vooral naar mij toe waardoor hij me voor alles uitschold en deed en ik had gezegd bekijk het maar even en toen heb ik niks van me laten horen, alleen toen begon het gezeik weer. 20x bellen naar huistelefoon, me moeder der telefoon en mijn telefoon nu dacht ik nog na als dat het ergste is... kreeg ik die avond via een insta account een bericht met dat die bij me auto stond. Toen dacht ik nog agh blaffende honden bijten niet toch? En na al die tijd wist ik ook niet meer wat ik geloven moest. Totdat er een auto keihard voorbij reed toeterend en al toen wist ik genoeg. Ondertussen stond iedereen beneden (zus, zwager, vader) al paraat. Hoor ik de auto terug komen en keihard mijn naam gillend door de straat heen met een stem waar ik van me tenen tot boven een en al angst?? op voelde komen. Ik keek naar buiten en zag iedereen weg rijden achter hem aan. Gelukkig niks gebeurd en hebben ze hem niet kunnen pakken. Nu was ik helemaal vastberaden en al om bij hem weg te gaan, alleen op het moment als ik met hem ga praten erover durf ik de stap niet te nemen hoe boos ik ook in mezelf ben of laten we zeggen zwaar teleurgesteld. Want waarom leert hij niet van ze fouten? En kan hij niet gewoon is van die drank en drugs afblijven, als je er niet tegen kan en je weet het waarom doe je het dan? Ondanks de vervelende gebeurtenissen heeft hij ook heel veel goeie dingen en kan ik me ook echt wel geliefd door hem voelen en dat ik denk ja het komt wel goed, maar keer op keeer gebeurt er wel weer iets waardoor ik moet vechten om alles weer op orde in mijn eigen leven te krijgen, want samen een leven hebben gaat niet. Ik wil mijn gezin mijn familie niet kwijt en met hem samen te wonen zie ik ook totaal niet zitten. Ik weet het ik zeg alles waar van je denkt meid je heb je beslissing gemaakt en run and go. Alleen iets in mij weerhoudt me er van en ik word er gek van. Waarom ben ik bang om alleen te zijn? Terwijl ik zoveel mooie dingen om me heen heb. Ik zat zelf ook te denken om aan hem voor te leggen om even een tijd uit elkaar te gaan zodat ik mezelf kan herpakken en hervinden, alleen zijn mening hierin is is dat je dat samen moet doen en buiten dat wilt die ook nog is graag kinderen met mij waarvan ik denk nee top timing dit ! Wees alsjeblieft niet te hard tegen me , maar toch heb ik stiekem van iemand buiten af advies nodig

Liefs,

Paardenmeisje