Gescheiden ouders
zondag 26 september 2021 om 21:36
Mijn vriend zijn ouders zijn gescheiden na veel ruzies. Mijn vriend was 11 jaar. Vanaf dat hij 13 jaar was zag hij zijn vader niet meer. Verhaal van moeder: "vader liet zijn kinderen in de steek".
10 jaar later kreeg mijn vriend weer contact met zijn vader. Verhaal van zijn vader: "moeder stookte zo erg dat hij om het welzijn van de kinderen zich terug trok".
Mijn vriend heeft een tijd geen contact gehad met zijn moeder, dit gaat sinds een tijdje weer goed. Zijn relatie met beide ouders is goed.
Nu hebben we voor het eerst, nadat ze elkaar 15 jaar niet gezien hebben, beide ouders op visite gehad op een verjaardag. Mijn vriend zag er enorm tegenop. Het is hem meegevallen maar heeft er nog wel last van.
Zijn vader is best aanwezig en mijn vriend gaat met hem om als 'best buddies '. Ze zijn dikke mik. Zijn moeder is normaal ook wel aanwezig maar nu zat ze stil in een hoekje. De vriendin van de vader probeert het allemaal een beetje te sussen door gezellig met moeder in gesprek te zijn. Het geheel was een beetje ongemakkelijk.
Ikzelf steun mijn vriend in al zijn gevoelens maar ik leef ook mee (vanbinnen) met zijn ouders omdat ik zelf ook gescheiden ouder ben.
Mijn vriend wil dat beide ouders kunnen laten zien dat ze zonder schreeuwen in dezelfde ruimte kunnen zijn. En hij gelooft niet na 1x dat dat ook echt kan. Dus de volgende verjaardag dezelfde situatie. Net zolang tot hij er vertrouwen in heeft dat beide ouders zich ooit op ons huwelijk zullen gedragen.
Ik steun mijn vriend door dik en dun maar ergens vraagt een stemmetje in mijn hoofd zich af of we dit wel moeten willen.
Hoe doen kinderen van gescheiden ouders dit als ze volwassen zijn? Nodigen jullie beide ouders uit? Ook als er veel oud zeer nog in de lucht hangt?
10 jaar later kreeg mijn vriend weer contact met zijn vader. Verhaal van zijn vader: "moeder stookte zo erg dat hij om het welzijn van de kinderen zich terug trok".
Mijn vriend heeft een tijd geen contact gehad met zijn moeder, dit gaat sinds een tijdje weer goed. Zijn relatie met beide ouders is goed.
Nu hebben we voor het eerst, nadat ze elkaar 15 jaar niet gezien hebben, beide ouders op visite gehad op een verjaardag. Mijn vriend zag er enorm tegenop. Het is hem meegevallen maar heeft er nog wel last van.
Zijn vader is best aanwezig en mijn vriend gaat met hem om als 'best buddies '. Ze zijn dikke mik. Zijn moeder is normaal ook wel aanwezig maar nu zat ze stil in een hoekje. De vriendin van de vader probeert het allemaal een beetje te sussen door gezellig met moeder in gesprek te zijn. Het geheel was een beetje ongemakkelijk.
Ikzelf steun mijn vriend in al zijn gevoelens maar ik leef ook mee (vanbinnen) met zijn ouders omdat ik zelf ook gescheiden ouder ben.
Mijn vriend wil dat beide ouders kunnen laten zien dat ze zonder schreeuwen in dezelfde ruimte kunnen zijn. En hij gelooft niet na 1x dat dat ook echt kan. Dus de volgende verjaardag dezelfde situatie. Net zolang tot hij er vertrouwen in heeft dat beide ouders zich ooit op ons huwelijk zullen gedragen.
Ik steun mijn vriend door dik en dun maar ergens vraagt een stemmetje in mijn hoofd zich af of we dit wel moeten willen.
Hoe doen kinderen van gescheiden ouders dit als ze volwassen zijn? Nodigen jullie beide ouders uit? Ook als er veel oud zeer nog in de lucht hangt?
maandag 27 september 2021 om 21:09
Ik vind Sinterklaas ook heel leuk met alleen het eigen gezin.
Als de ouders gescheiden zijn goed je niet eens te kiezen.
Bij ons waren de neefjes en nichtjes jarenlang bijna hysterisch na het vieren van Sinterklaas bij zijn beide ouders apart, op het werk van hem en haar en op school. Wij zaten een paar keer op het eind van de serie. Die kinderen wisten het gewoon niet meer. Toen heb ik voorgesteld het één of twee keer te vieren. Werd jarenlang alsnog 1 werk, school/ opvang en thuis en dat was voor die van ons meer dan genoeg.
Schoonzussen waren stomverbaasd dat we daar blijkbaar een optie vonden. Hun kinderen vonden het toen niet leuk en hebben er geen goede herinneringen aan.
Als de ouders gescheiden zijn goed je niet eens te kiezen.
Bij ons waren de neefjes en nichtjes jarenlang bijna hysterisch na het vieren van Sinterklaas bij zijn beide ouders apart, op het werk van hem en haar en op school. Wij zaten een paar keer op het eind van de serie. Die kinderen wisten het gewoon niet meer. Toen heb ik voorgesteld het één of twee keer te vieren. Werd jarenlang alsnog 1 werk, school/ opvang en thuis en dat was voor die van ons meer dan genoeg.
Schoonzussen waren stomverbaasd dat we daar blijkbaar een optie vonden. Hun kinderen vonden het toen niet leuk en hebben er geen goede herinneringen aan.