Goede keuze?
vrijdag 11 augustus 2017 om 12:18
Hallo,
Ik wil even mijn verhaal doen, want ben de laatste weken in een woelige storm terecht gekomen.
Om kort de situatie te schetsen , ik ben 5 jaar samen met mijn partner en samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar.
Onze relatie liep in het begin zeer goed , een spannende en boeiende relatie. Hij maakte eenmaal een misstap na 2 jaar en toen twijfelde ik heel erg , maar ik bleek onverwacht zwanger te zijn. Ik stelde hem voor de keuze en hij wilde er samen voor gaan.
We gingen pas samenwonen op het moment dat onze zoon werd geboren. Hij ziet zijn kind graag , maar is niet altijd een aanwezige vader geweest. Hij werkt veel , is best lui in het huishouden enz...
Een aantal weken terug kwam uit dat hij een affaire had. Hij vertelde me dit niet zelf , maar moest het wel opbiechten. Dit is minstens 9 maanden aan de gang en er is volgens mij echt sprake van verliefdheid en gevoelens langs beide kanten.
Ik besloot de dame in kwestie op te zoeken , er op dat moment van overtuigd dat ik bij hem zou weg gaan. Ze bleek een leuk mens te zijn die , naar eigen zeggen , echt hoopte dat hij een keuze zou maken voor haar.
Hij was de laatste weken ineens een ander mens , doet plots wel zijn best en zegt voor mij te willen kiezen.
We beslisten samen om het komende jaar te kijken als onze relatie te redden valt.
Hij werkt samen met de vrouw in kwestie en is ook niet van plan om die samenwerking te stoppen ( terwijl hij dat makkelijk zou kunnen )
Ik wil hem dat niet verplichten , maar eigenlijk voel ik me daar toch niet zo goed bij. Hij geeft ook aan dat hij het contact met haar niet helemaal wil verbreken , omdat zij belangrijk is voor hem. Ik weet gewoon niet wat ik ervan moet denken. De twijfels blijven , hoewel hij echt zegt ervoor te willen gaan en dat hij een gezin wil samen met mij.
Ik wil gewoon het beste voor mij en mijn zoon.
Hebben jullie ervaringen met dit soort situaties?
Ik wil even mijn verhaal doen, want ben de laatste weken in een woelige storm terecht gekomen.
Om kort de situatie te schetsen , ik ben 5 jaar samen met mijn partner en samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar.
Onze relatie liep in het begin zeer goed , een spannende en boeiende relatie. Hij maakte eenmaal een misstap na 2 jaar en toen twijfelde ik heel erg , maar ik bleek onverwacht zwanger te zijn. Ik stelde hem voor de keuze en hij wilde er samen voor gaan.
We gingen pas samenwonen op het moment dat onze zoon werd geboren. Hij ziet zijn kind graag , maar is niet altijd een aanwezige vader geweest. Hij werkt veel , is best lui in het huishouden enz...
Een aantal weken terug kwam uit dat hij een affaire had. Hij vertelde me dit niet zelf , maar moest het wel opbiechten. Dit is minstens 9 maanden aan de gang en er is volgens mij echt sprake van verliefdheid en gevoelens langs beide kanten.
Ik besloot de dame in kwestie op te zoeken , er op dat moment van overtuigd dat ik bij hem zou weg gaan. Ze bleek een leuk mens te zijn die , naar eigen zeggen , echt hoopte dat hij een keuze zou maken voor haar.
Hij was de laatste weken ineens een ander mens , doet plots wel zijn best en zegt voor mij te willen kiezen.
We beslisten samen om het komende jaar te kijken als onze relatie te redden valt.
Hij werkt samen met de vrouw in kwestie en is ook niet van plan om die samenwerking te stoppen ( terwijl hij dat makkelijk zou kunnen )
Ik wil hem dat niet verplichten , maar eigenlijk voel ik me daar toch niet zo goed bij. Hij geeft ook aan dat hij het contact met haar niet helemaal wil verbreken , omdat zij belangrijk is voor hem. Ik weet gewoon niet wat ik ervan moet denken. De twijfels blijven , hoewel hij echt zegt ervoor te willen gaan en dat hij een gezin wil samen met mij.
Ik wil gewoon het beste voor mij en mijn zoon.
Hebben jullie ervaringen met dit soort situaties?
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:29
Misschien dat je diep vanbinnen zelf aanvoelt dat hij zo'n man is die altijd een minnares zal hebben en dat je dus kunt kiezen of je daar tegen kunt of niet?
Misschien heb je ergens nog de hoop dat hij verandert, dat moet het zijn...
Maar intussen...is hij eigenlijk sowieso al niet de man die je wilde in de relatie; geen betrokken vader, thuis lui, enzovoort. (Ik ben overigens benieuwd wat je precies bedoelt met dat enzovoort)
Als je er verdrietig van wordt en dat lijkt zo te zijn...dan moet je hem dat zeggen.
En dat je dat niet volhoudt, dat je zo niet verder kunt met hem.
Als hij wil blijven dan moet hij niet alleen stoppen met die affaire, maar ook weer de man worden die hij aan het begin van jullie relatie was: spannend, boeiend en aanwezig en betrokken.
Misschien durf je het gesprek niet op die manier aan te gaan omdat je bang bent dat je de uitkomst te pijnlijk gaat vinden?
Je zegt dat je het beste wilt kiezen ook voor jullie zoontje.
Bij elkaar blijven voor jullie kind is alleen goed voor het kind als jij daar niet verdrietig van wordt en ook niet gespannen. Als jij ermee kunt leven dat hij ook die ander heeft en niet volledig voor jou kiest en dat je daarin gelukkig kunt zijn, (bvb door zelf ook een minnaar te nemen) en jullie kind er niets nadeligs van merkt. Als ego's opzij gezet kunnen worden, zowel door jou als door hem, alleen dan is dat bij elkaar blijven voor de kinderen ook echt goed voor de kinderen.
Maar misschien helpt het ook wel gewoon om weer, net zoals toen op je streven te gaan staan en te zeggen: het is zij of ik!
Heel erg veel sterkte.
Misschien heb je ergens nog de hoop dat hij verandert, dat moet het zijn...
Maar intussen...is hij eigenlijk sowieso al niet de man die je wilde in de relatie; geen betrokken vader, thuis lui, enzovoort. (Ik ben overigens benieuwd wat je precies bedoelt met dat enzovoort)
Als je er verdrietig van wordt en dat lijkt zo te zijn...dan moet je hem dat zeggen.
En dat je dat niet volhoudt, dat je zo niet verder kunt met hem.
Als hij wil blijven dan moet hij niet alleen stoppen met die affaire, maar ook weer de man worden die hij aan het begin van jullie relatie was: spannend, boeiend en aanwezig en betrokken.
Misschien durf je het gesprek niet op die manier aan te gaan omdat je bang bent dat je de uitkomst te pijnlijk gaat vinden?
Je zegt dat je het beste wilt kiezen ook voor jullie zoontje.
Bij elkaar blijven voor jullie kind is alleen goed voor het kind als jij daar niet verdrietig van wordt en ook niet gespannen. Als jij ermee kunt leven dat hij ook die ander heeft en niet volledig voor jou kiest en dat je daarin gelukkig kunt zijn, (bvb door zelf ook een minnaar te nemen) en jullie kind er niets nadeligs van merkt. Als ego's opzij gezet kunnen worden, zowel door jou als door hem, alleen dan is dat bij elkaar blijven voor de kinderen ook echt goed voor de kinderen.
Maar misschien helpt het ook wel gewoon om weer, net zoals toen op je streven te gaan staan en te zeggen: het is zij of ik!
Heel erg veel sterkte.
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:00
Je wordt echt kei hard in de zeik genomen. Maar dat weet je zelf ook. Je bent bang om alleen te staan. Begrijpelijk maar hij werkt niet voor jullie relatie. Anders nam hij de keuze om contact te verbreken en was allang haar collega niet meer.
Kies voor jezelf en je kind. Of je wordt vaker terleurgesteld en ongelukkig door je eigen keuze. Maar ga dan niet zeiken. Succes.
Kies voor jezelf en je kind. Of je wordt vaker terleurgesteld en ongelukkig door je eigen keuze. Maar ga dan niet zeiken. Succes.
Bam!!!!
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:05
Dus hij ging na 2 jaar 1 keer vreemd. Toen wilde je hem de deur wijzen. Nu heeft hij een relatie van 9 maanden ernaast gehad, en twijfel je.
Waarom?? Denk je nou echt dat als je bij hem blijft dit de laatste keer is? Welnee, hij denkt dat dit zonder gevolgen blijft en zal heel snel weer over de schreef gaan.
Waarom?? Denk je nou echt dat als je bij hem blijft dit de laatste keer is? Welnee, hij denkt dat dit zonder gevolgen blijft en zal heel snel weer over de schreef gaan.
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:59
Oef , ik had helemaal niet in de gaten dat deze situatie zo overkomt.
Ik ben normaal echt niemand die zo over zich heen laat lopen , ik ben best mondig en kan mijn mannetje staan.
Maar in dit geval maakt de liefde mss blind. Want ik zie hem , ondanks dit alles , wel nog graag. En wil zo graag dat onze zoon een stabiele thuis heeft.
Financieel staat hij sterker dan ikzelf , ik heb een lening af te betalen en kan er geen extra kost bij hebben. Dat is ook nog een moeilijk punt...
Ik ben normaal echt niemand die zo over zich heen laat lopen , ik ben best mondig en kan mijn mannetje staan.
Maar in dit geval maakt de liefde mss blind. Want ik zie hem , ondanks dit alles , wel nog graag. En wil zo graag dat onze zoon een stabiele thuis heeft.
Financieel staat hij sterker dan ikzelf , ik heb een lening af te betalen en kan er geen extra kost bij hebben. Dat is ook nog een moeilijk punt...
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:21
HIj heeft (voor de tweede! keer) niet een "oeps, ik wist niet wat me overkwam"-slippertje maar is reeds 9 maanden ontrouw. 9 maanden. 9 Maanden de tijd om na te denken, de tijd om je schuldig te voelen, de tijd om het af te kappen. Maar eigenlijk zelfs dat was niet genoeg want jij moest er zelf achterkomen. Anders speelde hij nu nog steeds mooi weer.
En zelfs nu ziet hij er geen erg in om haar te blijven zien.
Jij gaat zelf de keuze maken waar jij het minste schade in ziet, want meer keuzes zijn er niet. Of je accepteert dat je man niet exclusief voor jou kan kiezen. Want als hij dit nu al twee keer heeft gedaan, wees er echt maar gerust in dat hij dit in je verdere relatie nog met andere vrouwen gaat herhalen. Hij gaat misschien uiteindelijk met jou oud worden, maar langs de kant zal hij genoeg snoepen.
Als je niet kan leven met het idee van een man die liegt, ontrouw is en niet voor jou kiest, dan moet je voor jezelf kiezen. Voor hem is dat waarschijnlijk ook geen leuk idee. Want uiteindelijk was er nu wel iemand die de was en de plas deed, is het wel zo gemakkelijk met het kind en als er eens een poosje geen minnares te vinden is heb je thuis toch wel een basis waar je het bed mee in kan duiken.
Het is alleen erg spijtig voor het kind, die gaat er altijd de dupe van zijn, of je nu besluit uit elkaar te gaan of als je besluit te blijven terwijl je eigenlijk gewoon het gedrag van je man veracht, daar ga je helaas niet om heen kunnen.
En zelfs nu ziet hij er geen erg in om haar te blijven zien.
Jij gaat zelf de keuze maken waar jij het minste schade in ziet, want meer keuzes zijn er niet. Of je accepteert dat je man niet exclusief voor jou kan kiezen. Want als hij dit nu al twee keer heeft gedaan, wees er echt maar gerust in dat hij dit in je verdere relatie nog met andere vrouwen gaat herhalen. Hij gaat misschien uiteindelijk met jou oud worden, maar langs de kant zal hij genoeg snoepen.
Als je niet kan leven met het idee van een man die liegt, ontrouw is en niet voor jou kiest, dan moet je voor jezelf kiezen. Voor hem is dat waarschijnlijk ook geen leuk idee. Want uiteindelijk was er nu wel iemand die de was en de plas deed, is het wel zo gemakkelijk met het kind en als er eens een poosje geen minnares te vinden is heb je thuis toch wel een basis waar je het bed mee in kan duiken.
Het is alleen erg spijtig voor het kind, die gaat er altijd de dupe van zijn, of je nu besluit uit elkaar te gaan of als je besluit te blijven terwijl je eigenlijk gewoon het gedrag van je man veracht, daar ga je helaas niet om heen kunnen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:23
Ik las ook het bericht dat hij naar haar stuurde ivm het nog willen afspreken. Daar staat in dat hij denkt dat ze nog niet zijn uitgepraat en dat hij dat wel wil. En dan liever in levende lijve en niet via sms. Maar er staat ook duidelijk in dat hij voor ons gezin kiest. De vrouw zelf zegt dat ze het heel raar vindt dat hij nog wil samen wil werken met haar ondanks alles en dat ze dat respectloos vindt naar mij toe. En ook naar haar toe , dat dat voelt alsof er nog een optie is voor hun.
Exact wat ik voel eigenlijk....
Exact wat ik voel eigenlijk....
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:26
Wake up call. Je zoon ZIT niet in een stabiel gezin. Zijn vader is onbetrouwbaar en een vreemdganger en zal dat blijven ook. Zijn moeder niet stabiel genoeg om te kiezen voor stabiliteit. Lees; jezelf. Je bent financieel niet zelfstandig ook. Kortom de ideale uitbuitsituatie. Jij kunt toch niet weg. Waarom zou hij stoppen met haar? Juist. Niet. Want jij laat het toe.
Dat is de 'stabiele' situatie waarin je kind zit. En na deze dame volgt er gewoon weer een nieuwe....
Dat is de 'stabiele' situatie waarin je kind zit. En na deze dame volgt er gewoon weer een nieuwe....
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:49
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:51
Treesje26 schreef: ↑11-08-2017 15:59Oef , ik had helemaal niet in de gaten dat deze situatie zo overkomt.
Ik ben normaal echt niemand die zo over zich heen laat lopen , ik ben best mondig en kan mijn mannetje staan.
Maar in dit geval maakt de liefde mss blind. Want ik zie hem , ondanks dit alles , wel nog graag. En wil zo graag dat onze zoon een stabiele thuis heeft.
Financieel staat hij sterker dan ikzelf , ik heb een lening af te betalen en kan er geen extra kost bij hebben. Dat is ook nog een moeilijk punt...
Nou, aangezien je nu zo reageert EN het niet de eerste keer is ben je dus wel zo.
anoniem_319861 wijzigde dit bericht op 11-08-2017 16:52
1.47% gewijzigd
vrijdag 11 augustus 2017 om 17:07
Grappig, hij heeft dus twee identieke deurmatten op de kop getikt. Handig voor de voor- en achterdeur.Treesje26 schreef: ↑11-08-2017 16:23Ik las ook het bericht dat hij naar haar stuurde ivm het nog willen afspreken. Daar staat in dat hij denkt dat ze nog niet zijn uitgepraat en dat hij dat wel wil. En dan liever in levende lijve en niet via sms. Maar er staat ook duidelijk in dat hij voor ons gezin kiest. De vrouw zelf zegt dat ze het heel raar vindt dat hij nog wil samen wil werken met haar ondanks alles en dat ze dat respectloos vindt naar mij toe. En ook naar haar toe , dat dat voelt alsof er nog een optie is voor hun.
Exact wat ik voel eigenlijk....
Bijzonder dat jullie allebei denken dat jullie levenskeuzes door hem gemaakt moeten worden, allebei even passief en ruggegraatloos.
vrijdag 11 augustus 2017 om 23:33