Relaties
alle pijlers
Help contact met mijn ex
zondag 7 november 2010 om 11:26
Ik heb anderhalf jaar een relatie gehad. We hadden de laatste tijd heel veel ruzie omdat het afspreken niet werkte. We leefden allebei uit een tas en ons huis verslonste omdat we daar geen tijd meer voor hadden. We wouden met onze vrienden door brengen en hadden daardoor weinig tijd voor elkaar. Hij liet zijn studie vaak voor mij schieten. Hij was niet duidelijk dat er zoveel tijd in ging zitten. Dus dat had ik niet door.
Anderhalf maand geleden heeft hij het uit gemaakt. Daarvoor wou hij een time out maar dat wou ik niet. Hij heeft haast elke week even bij mij gegeten. Vaak maar een uurtje omdat hij daarna weer aan zijn studie moet. Dinsdag kwam hij binnen en zei dat hij maar heel even kon eten omdat hij gelijk door moest naar zijn collega omdat hij daar met zijn studie bezig moet. Hij heeft nog maar twee weken en dan moet hij alles af hebben. Ik vind hem erg gestrest. Hij zegt zelf dat hij dat niet is, maar heeft het steeds over zijn studie. Hij was ook een beetje kattig afgelopen dinsdag. Dat doet hij ook vaak tegen zijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Ik wil hem ook nog verrassen en heb dat een paar weken geleden gevraagd of hij dat leuk vond. Hij was heel enthousiast maar zei ik kan pas na mijn studie. Afgelopen dinsdag zei hij ook dat hij de komende twee weken niet kan eten. Ik vroeg hem of hij deze week kan zeggen welke datum hij zou kunnen in november om iets leuks te doen. Ik moet dit namelijk ook op tijd reserveren. Het is nu zondag en hij heeft nog niks laten weten. Ik voel me echt teleurgesteld. Ik heb zo ontzettende leuke verrassing. Ik heb een paar weken geleden gezegd dat ik het idee heb dat hij geen zin heeft in de verrassing. Hij zei het liefste eet ik elke dag bij iemand anders en drink ik kopjes thee bij je maar ik ben nu druk met mijn studie. Ondertussen gaat hij wel elke vrijdag met een vriend dvd kijken waar ik dan niet zo goed tegen kan. Afgelopen vrijdag smste zijn vriend terwijl hij bij mijn ex zat of ik lekker gegeten had. Ik heb namelijk met een kennis van mijn ex wat gegeten. Hij heeft mij foto's van hyves gehaald. Elke keer haalt hij er wat vanaf eerst foto's paar dagen later een tik en een paar dagen daarop mijn krabbel. Als ik hem bel is hij enthousiast en vrolijk en vraagt hoe het met me gaat. Hij verteld dan wat hij allemaal gedaan heeft en ik vertel wat ik gedaan heb. Ik snap het allemaal echt niet meer en weet niet wat ik moet doen.
Anderhalf maand geleden heeft hij het uit gemaakt. Daarvoor wou hij een time out maar dat wou ik niet. Hij heeft haast elke week even bij mij gegeten. Vaak maar een uurtje omdat hij daarna weer aan zijn studie moet. Dinsdag kwam hij binnen en zei dat hij maar heel even kon eten omdat hij gelijk door moest naar zijn collega omdat hij daar met zijn studie bezig moet. Hij heeft nog maar twee weken en dan moet hij alles af hebben. Ik vind hem erg gestrest. Hij zegt zelf dat hij dat niet is, maar heeft het steeds over zijn studie. Hij was ook een beetje kattig afgelopen dinsdag. Dat doet hij ook vaak tegen zijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Ik wil hem ook nog verrassen en heb dat een paar weken geleden gevraagd of hij dat leuk vond. Hij was heel enthousiast maar zei ik kan pas na mijn studie. Afgelopen dinsdag zei hij ook dat hij de komende twee weken niet kan eten. Ik vroeg hem of hij deze week kan zeggen welke datum hij zou kunnen in november om iets leuks te doen. Ik moet dit namelijk ook op tijd reserveren. Het is nu zondag en hij heeft nog niks laten weten. Ik voel me echt teleurgesteld. Ik heb zo ontzettende leuke verrassing. Ik heb een paar weken geleden gezegd dat ik het idee heb dat hij geen zin heeft in de verrassing. Hij zei het liefste eet ik elke dag bij iemand anders en drink ik kopjes thee bij je maar ik ben nu druk met mijn studie. Ondertussen gaat hij wel elke vrijdag met een vriend dvd kijken waar ik dan niet zo goed tegen kan. Afgelopen vrijdag smste zijn vriend terwijl hij bij mijn ex zat of ik lekker gegeten had. Ik heb namelijk met een kennis van mijn ex wat gegeten. Hij heeft mij foto's van hyves gehaald. Elke keer haalt hij er wat vanaf eerst foto's paar dagen later een tik en een paar dagen daarop mijn krabbel. Als ik hem bel is hij enthousiast en vrolijk en vraagt hoe het met me gaat. Hij verteld dan wat hij allemaal gedaan heeft en ik vertel wat ik gedaan heb. Ik snap het allemaal echt niet meer en weet niet wat ik moet doen.
zondag 7 november 2010 om 16:47
quote:Madhe schreef op 07 november 2010 @ 16:39:
[...]
Dankje Jolie,
Ik mis alleen de opmerking dat ik bot en lomp schrijf.
@ Grungy; Sterkte.
Wat ik me afvraag, hoe gaat dat als jij aangeeft dat je wilt praten? Is er iets wat jij zelf anders aan kunt pakken, zodat hij ook weer anders en op zijn eigen tempo of manier kan reageren? Misschien voelt hij zich aangevallen, waardoor hij nog meer afsluit? Je geeft aan dat jullie het verder wel leuk hebben en jullie gek zijn op elkaar. Dan moet er toch iets van te bakken zijn, denk je ook niet?
Vraag hem eens wat hij nodig heeft om wel te kunnen praten, misschien wil hij er even over nadenken komende week, het opschrijven? Of hoe hij (niet als verwijt) denkt dat het probleem zich oplost als er niet over gesproken wordt, hoe dit voor hem werkt dus.
Ik hoop dat de gespannen sfeer straks minder is, zodat jullie wel nog een leuke zondagavond kunnen hebben samen.Hoe kan ik na dit soort postings nou in godsnaam met goed fatsoen nog verkondigen dat jij bot en lomp schrijft? Dan moet je ook wel een beetje meewerken hoor, djeez.... moet je hier dan alles zelf doen *mopperdemopper*?
[...]
Dankje Jolie,
Ik mis alleen de opmerking dat ik bot en lomp schrijf.
@ Grungy; Sterkte.
Wat ik me afvraag, hoe gaat dat als jij aangeeft dat je wilt praten? Is er iets wat jij zelf anders aan kunt pakken, zodat hij ook weer anders en op zijn eigen tempo of manier kan reageren? Misschien voelt hij zich aangevallen, waardoor hij nog meer afsluit? Je geeft aan dat jullie het verder wel leuk hebben en jullie gek zijn op elkaar. Dan moet er toch iets van te bakken zijn, denk je ook niet?
Vraag hem eens wat hij nodig heeft om wel te kunnen praten, misschien wil hij er even over nadenken komende week, het opschrijven? Of hoe hij (niet als verwijt) denkt dat het probleem zich oplost als er niet over gesproken wordt, hoe dit voor hem werkt dus.
Ik hoop dat de gespannen sfeer straks minder is, zodat jullie wel nog een leuke zondagavond kunnen hebben samen.Hoe kan ik na dit soort postings nou in godsnaam met goed fatsoen nog verkondigen dat jij bot en lomp schrijft? Dan moet je ook wel een beetje meewerken hoor, djeez.... moet je hier dan alles zelf doen *mopperdemopper*?
zondag 7 november 2010 om 17:56
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
zondag 7 november 2010 om 18:08
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 17:56:
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie.Hoe vervelend het ook voor je is, uiteindelijk is het beter voor je. Je moet verder gaan met je leven.
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie.Hoe vervelend het ook voor je is, uiteindelijk is het beter voor je. Je moet verder gaan met je leven.
zondag 7 november 2010 om 18:09
quote:Madhe schreef op 07 november 2010 @ 16:39:
[...]
Dankje Jolie,
Ik mis alleen de opmerking dat ik bot en lomp schrijf.
@ Grungy; Sterkte.
Wat ik me afvraag, hoe gaat dat als jij aangeeft dat je wilt praten? Is er iets wat jij zelf anders aan kunt pakken, zodat hij ook weer anders en op zijn eigen tempo of manier kan reageren? Misschien voelt hij zich aangevallen, waardoor hij nog meer afsluit? Je geeft aan dat jullie het verder wel leuk hebben en jullie gek zijn op elkaar. Dan moet er toch iets van te bakken zijn, denk je ook niet?
Vraag hem eens wat hij nodig heeft om wel te kunnen praten, misschien wil hij er even over nadenken komende week, het opschrijven? Of hoe hij (niet als verwijt) denkt dat het probleem zich oplost als er niet over gesproken wordt, hoe dit voor hem werkt dus.
Ik hoop dat de gespannen sfeer straks minder is, zodat jullie wel nog een leuke zondagavond kunnen hebben samen.
Wauw Madhe, hier kan ik zeker iets mee!
Wat gaaf! Ik ben gelijk helemaal blij, dank je wel!
[...]
Dankje Jolie,
Ik mis alleen de opmerking dat ik bot en lomp schrijf.
@ Grungy; Sterkte.
Wat ik me afvraag, hoe gaat dat als jij aangeeft dat je wilt praten? Is er iets wat jij zelf anders aan kunt pakken, zodat hij ook weer anders en op zijn eigen tempo of manier kan reageren? Misschien voelt hij zich aangevallen, waardoor hij nog meer afsluit? Je geeft aan dat jullie het verder wel leuk hebben en jullie gek zijn op elkaar. Dan moet er toch iets van te bakken zijn, denk je ook niet?
Vraag hem eens wat hij nodig heeft om wel te kunnen praten, misschien wil hij er even over nadenken komende week, het opschrijven? Of hoe hij (niet als verwijt) denkt dat het probleem zich oplost als er niet over gesproken wordt, hoe dit voor hem werkt dus.
Ik hoop dat de gespannen sfeer straks minder is, zodat jullie wel nog een leuke zondagavond kunnen hebben samen.
Wauw Madhe, hier kan ik zeker iets mee!
Wat gaaf! Ik ben gelijk helemaal blij, dank je wel!
zondag 7 november 2010 om 18:11
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 17:56:
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
Oeh, aan de ene kant heel naar voor je, maar aan de andere kant wel duidelijk, nu weet je waar je aan toe bent.
Is therapie misschien iets voor je? Ook mbt het verwerken vd abortus?
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
Oeh, aan de ene kant heel naar voor je, maar aan de andere kant wel duidelijk, nu weet je waar je aan toe bent.
Is therapie misschien iets voor je? Ook mbt het verwerken vd abortus?
zondag 7 november 2010 om 18:27
Omdat we onze relatie verbroken hadden. En we ons kindje iets goed wouden bieden en geen ouders die uit elkaar waren. Ik had veel steun aan hem wat betreft de abortus en dat valt nu in eens weg omdat hij niet meer wil langs komen. Ik voel me nu in de steek gelaten. Ik snap wel dat hij ook verder wil met zijn leven.
zondag 7 november 2010 om 18:29
Konijnen, hoe meer ik van je lees, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat jullie het niet zijn voor elkaar. Ik denk niet dat dit een man is met jij samen moet zijn. Niet omdat hij slecht is, want dat geloof ik niet, maar wel omdat ik denk dat jullie geen goede match zijn samen. Ik denk dat jullie beiden veel gelukkiger zouden zijn zonder elkaar. Je haalt duidelijk niet het beste in elkaar naar boven, dat is met meerdere pogingen al gebleken. Laat elkaar los en met rust, is mijn advies....
zondag 7 november 2010 om 18:35
quote:Jolie205 schreef op 07 november 2010 @ 16:47:
[...]
Hoe kan ik na dit soort postings nou in godsnaam met goed fatsoen nog verkondigen dat jij bot en lomp schrijft? Dan moet je ook wel een beetje meewerken hoor, djeez.... moet je hier dan alles zelf doen *mopperdemopper*?
Niet zo zeiken, je hebt het jezelf aangedaan door die post hier neer te pleuren hoor. Eigen verantwoordelijkheid! Dus ja, je moet het allemaal lekker zelluf doen.
[...]
Hoe kan ik na dit soort postings nou in godsnaam met goed fatsoen nog verkondigen dat jij bot en lomp schrijft? Dan moet je ook wel een beetje meewerken hoor, djeez.... moet je hier dan alles zelf doen *mopperdemopper*?
Niet zo zeiken, je hebt het jezelf aangedaan door die post hier neer te pleuren hoor. Eigen verantwoordelijkheid! Dus ja, je moet het allemaal lekker zelluf doen.
zondag 7 november 2010 om 18:36
Ik heb het er zo ontzettend moeilijk mee. Was bang dat hij zou bellen ik wil afstand. Ik heb steeds rekening met hem gehouden door hem niet tot last te zijn met die abortus omdat hij moest studeren. Ik had beter gewoon eerlijk kunnen zeggen dat ik het heel moeilijk heb. Ik ben ook bezig met hulp bij een psychiater. Ik ga nu even naar mijn ouders die niet alles weten alleen dat hij geen contact meer wil en afstand wil.
zondag 7 november 2010 om 18:38
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 17:56:
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
Hij wil afstand, jij wil afstand.
Zie dit als iets goeds. Het wordt voor jou nu veel makkelijker om dit vol te houden.
Dat verdriet trekt wel weer weg.
Wat ik me afvraag, je hebt gedaan alsof het goed met je gaat. Deed je dat tot op de dag van vandaag, of heb je toen hij het uitmaakte (of daarna nog) aangegeven dat het eigenlijk niet goed met je gaat?
Heb net een telefoon gehad dat hij niet meer afspreken omdat hij afstand wil. Hij vind dat we zo niet los van elkaar komen. We hebben anderhalf uur gebeld en goed gesproken. Hij belt me van de week om te vragen hoe het met me gaat.
Er is veel gebeurd in ons leven. Namelijk ook een abortus aan het einde van de relatie dus er zit heel veel achter allemaal. Hij maakt zich daar nog wel zorgen over. Ik heb gedaan of alles goed met me ging de momenten dat we elkaar zagen om hem niet tot last te zijn met de studie. Ik ben enorm verdrietig nu en voel me echt in de steek gelaten. Ik weet dat ik door moet zetten en mijn leven weer op de rails moet krijgen.
Hij wil afstand, jij wil afstand.
Zie dit als iets goeds. Het wordt voor jou nu veel makkelijker om dit vol te houden.
Dat verdriet trekt wel weer weg.
Wat ik me afvraag, je hebt gedaan alsof het goed met je gaat. Deed je dat tot op de dag van vandaag, of heb je toen hij het uitmaakte (of daarna nog) aangegeven dat het eigenlijk niet goed met je gaat?
zondag 7 november 2010 om 18:40
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 18:36:
Ik heb het er zo ontzettend moeilijk mee. Was bang dat hij zou bellen ik wil afstand. Ik heb steeds rekening met hem gehouden door hem niet tot last te zijn met die abortus omdat hij moest studeren. Ik had beter gewoon eerlijk kunnen zeggen dat ik het heel moeilijk heb.
Wederom een bewijs dat communiceren erg belangrijk is in een relatie. Je moet niet voor de ander denken, dat werkt niet. Bovendien snapt ieder weldenkend mens zelf wel dat een abortus niet in je koude kleren gaat zitten. Dat zal het hem ook niet zitten, neem ik zomaar aan. Misschien is het nu willen studeren wel zijn manier om de dingen even te vergeten.
En wat dat bellen betreft: je kunt er ook voor kiezen om de telefoon niet aan te nemen als hij belt he.
Ik heb het er zo ontzettend moeilijk mee. Was bang dat hij zou bellen ik wil afstand. Ik heb steeds rekening met hem gehouden door hem niet tot last te zijn met die abortus omdat hij moest studeren. Ik had beter gewoon eerlijk kunnen zeggen dat ik het heel moeilijk heb.
Wederom een bewijs dat communiceren erg belangrijk is in een relatie. Je moet niet voor de ander denken, dat werkt niet. Bovendien snapt ieder weldenkend mens zelf wel dat een abortus niet in je koude kleren gaat zitten. Dat zal het hem ook niet zitten, neem ik zomaar aan. Misschien is het nu willen studeren wel zijn manier om de dingen even te vergeten.
En wat dat bellen betreft: je kunt er ook voor kiezen om de telefoon niet aan te nemen als hij belt he.
zondag 7 november 2010 om 18:41
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 18:16:
Dat was ook de reden waarom ik zo claimerig deed. Ik he nog allemaal hormonen in mijn lijf. En voel me nog niet de oude.
Sorry, maar dit is onzin. Een zwangerschap en/of een abortus zorgen niet voor claimgedrag. Dat gedrag is iets wat jij zelf kiest, of op zijn minst toestaat.
Het is goed om over je gedrag te praten, naast gesprekken met iemand over je emoties over die abortus. Alleen op die manier ga je inzien wat je doet, hoe nutteloos het is, welk effect je bereikt en hoe je dit in een volgende relatie anders kunt gaan doen.
Dat was ook de reden waarom ik zo claimerig deed. Ik he nog allemaal hormonen in mijn lijf. En voel me nog niet de oude.
Sorry, maar dit is onzin. Een zwangerschap en/of een abortus zorgen niet voor claimgedrag. Dat gedrag is iets wat jij zelf kiest, of op zijn minst toestaat.
Het is goed om over je gedrag te praten, naast gesprekken met iemand over je emoties over die abortus. Alleen op die manier ga je inzien wat je doet, hoe nutteloos het is, welk effect je bereikt en hoe je dit in een volgende relatie anders kunt gaan doen.
zondag 7 november 2010 om 18:43
zondag 7 november 2010 om 18:48
quote:konijnen schreef op 07 november 2010 @ 18:41:
Dat heb ik gedaan tot op de dag van vandaag alleen net na de abortus was ik verdrietig maar een week daarna heb ik mijn best gedaan om mij vrolijk voor te doen zodat mijn ex geen last had van mijn verdriet.
De abortus deed je toen jullie relatie verbroken was. Daarna deed je alsof het goed ging met je, maar verwachtte je nog wel zijn steun.
Daarna zeg je;
Ik deed nadat de relatie uitging claimerig tijdens de relatie niet dat had te maken met dat ik zijn steun wou hebben. En mijn verdriet kwijt moest. En na een tijd deed ik vrolijk tegen hem om mijn verdriet te vergeten en hem niet tot last te zijn.
Je werd dus claimerig om zijn steun te krijgen? Je moest je verdriet bij hem kwijt? En daarna deed je vrolijk (terwijl je tot en met vanmiddag nog claimde).
Sorry, maar ik begrijp echt niets van de volgorde.
Dat heb ik gedaan tot op de dag van vandaag alleen net na de abortus was ik verdrietig maar een week daarna heb ik mijn best gedaan om mij vrolijk voor te doen zodat mijn ex geen last had van mijn verdriet.
De abortus deed je toen jullie relatie verbroken was. Daarna deed je alsof het goed ging met je, maar verwachtte je nog wel zijn steun.
Daarna zeg je;
Ik deed nadat de relatie uitging claimerig tijdens de relatie niet dat had te maken met dat ik zijn steun wou hebben. En mijn verdriet kwijt moest. En na een tijd deed ik vrolijk tegen hem om mijn verdriet te vergeten en hem niet tot last te zijn.
Je werd dus claimerig om zijn steun te krijgen? Je moest je verdriet bij hem kwijt? En daarna deed je vrolijk (terwijl je tot en met vanmiddag nog claimde).
Sorry, maar ik begrijp echt niets van de volgorde.
zondag 7 november 2010 om 19:18
Het begin is er!!!!!!!!
We hebben een lang gesprek gehad over zijn verleden en zijn huwelijk, hij is nu 1 jaar gescheiden.
Over de zorgen die hij heeft en hoe graag ik wil dat hij die deelt!
het ging nog een beetje stroef, maar ik ben positief over het vervolg.
En Madhe, ik ben begonnen aan de hand van jouw vragen!
Dus super dank je wel.
Ze hebben echt geholpen.
We hebben een lang gesprek gehad over zijn verleden en zijn huwelijk, hij is nu 1 jaar gescheiden.
Over de zorgen die hij heeft en hoe graag ik wil dat hij die deelt!
het ging nog een beetje stroef, maar ik ben positief over het vervolg.
En Madhe, ik ben begonnen aan de hand van jouw vragen!
Dus super dank je wel.
Ze hebben echt geholpen.
zondag 7 november 2010 om 19:19
quote:Grungy schreef op 07 november 2010 @ 19:18:
Het begin is er!!!!!!!!
We hebben een lang gesprek gehad over zijn verleden en zijn huwelijk, hij is nu 1 jaar gescheiden.
Over de zorgen die hij heeft en hoe graag ik wil dat hij die deelt!
het ging nog een beetje stroef, maar ik ben positief over het vervolg.
En Madhe, ik ben begonnen aan de hand van jouw vragen!
Dus super dank je wel.
Ze hebben echt geholpen.
Het begin is er!!!!!!!!
We hebben een lang gesprek gehad over zijn verleden en zijn huwelijk, hij is nu 1 jaar gescheiden.
Over de zorgen die hij heeft en hoe graag ik wil dat hij die deelt!
het ging nog een beetje stroef, maar ik ben positief over het vervolg.
En Madhe, ik ben begonnen aan de hand van jouw vragen!
Dus super dank je wel.
Ze hebben echt geholpen.