help mij

hallo viva



ik ben Paul , aangenaam kennis te maken.



ik en mijn ex, hebben een samenlevings contract, we kennen elkaar nu 1 jaar, we hebben samen een kortstondige relatie gehad, maar is na 9 maanden tot een eind gekomen.

we hebben elkaar via een dating site leren kennen, en na een tijdje gechat te hebben, spraken we af, dat was een hele mooie ontmoeting, eigenlijk sprong de vonk gelijk over, en spraken dan ook diezelfde avond weer af.

dat was eind januari, na een paar maanden, van afspreken, kwamen we tot de conclusie, dat we maar is samen moesten gaan wonen, dat was april 2011 ik gaf mijn woning in Naarden op, en trok bij haar in.

alles ging top, hadden het goed met zijn 3, ze heeft een dochter van 16 jaar, en dat ging ook goed samen.

de woning was klein, eigenlijk te klein voor 3 mensen, en hadden wel he idee, dat we op zoek moesten gaan naar iets groters, en gingen op zoek.

mijn ex kwam met het idee dat het beter was om iets te kopen, want dat zou goed koper zijn dan huren, ze ging op zoek, en kwam al snel met een woning.

ze was uit gekomen bij de alliantie, daar huurde ze op dat moment ook de woning van, bij de alliantie gingen veel huur woningen in de verkoop, een ideale kans voor starters omdat die woningen met een koopgarant werden aan geboden, dus eigenlijk een woning met korting.

we hebben erop gereageerd, en we waren de eerst die daarvoor in aanmerking kwam, en hebben het dan ook gekocht.

alles was koek en ei, ging echt heel goed, werd steeds beter.

de woning moest wel op geknapt worden, ging wel wat tijd in zitten, uit eindelijk 2 maanden.

de datum dat wel die woning gekocht hadden was 22 augustus 2011.

er was veel te doen , nieuwe keuken, andere badkamer, en eigenlijk te veel om op te noemen, maar we gingen ervoor.

ik werk in 3 ploegen, dus was voor mij veel werk en weinig slaap, en dat braak met op een gegeven moment op, er kwam stress, gek he.

denk dat dat heel normaal is.

en toen begonnen de problemen, doordat ik dus moe was door alles wat er gedaan moest worden werd ik wel is kort af, en daar op reageerde mijn ex natuurlijk, normaal toch, maar het ging verder, ze naam het me steeds kwalijk, dat het steeds weer gebeurde.

hadden dan ook veel gespreken samen, en das goed toch, zou je denken, ze praatte op me in, ik deed alles verkeerd , zag alles niet goed kortom, ik was dus de aanleiding van alles.

ik was ziek in mijn hoofd was uit eindelijk haar conclusie, ik had een probleem, ik zei toen, luister is , kijk is naar de omstandig heden, wat denk jezelf, en waar der 2 vechten hebben er 2 schuld.

nee zei ze dan altijd, ligt niet aan mijn, ik ben nog steeds dezelfde, ik heb nergens last van, jij bent de oorzaak, jij bent ziek in je hoofd, dat herhaalde ze telkens weer, ik begon aan mezelf te twijfelen.

er waren momenten dat ze dan voor me ging zitten en me dan aan keek en dan zei ze , je bent ziek he, echt ziek in je hoofd, en je weet wel wat je mankeert, zeg het maar.

om er van af te komen zei ik dan maar dat ik een persoonlijkheids stoornis had , waarop zei dan zei , ja dat denk ik ook, en denk dat je ook wel een borderline bent, dan spoor je toch niet, ze probeerde mij gek te maken.

nou zou je denken , waarom ik dat zei, dat ik een persoonlijkheids stoornis zou hebben, en hoe zei op borderline kwam.

haar moeder, die ze overigens 20 jaar niet meer gezien had, en bij haar om de hoek woonde, en waar ze echt een hekel aan had en haatte, die had een persoonlijkheids stoornis.

voor mij had ze een relatie met een man die , volgens haar een borderline was, ook gek gemaakt, eigen op dezelfde manier als bij mij, iemand proberen gek te maken om er zelf zo goed mogelijk uit te komen.

even iets over haar moeder, met haar moeder had ze veel problemen gehad in haar jeugd, sloeg haar en haar zusje, geen goeie zaak, heb dat zelf ook mee gemaakt in mijn jeugd, maar heb daar door niet mijn vader gehaat.

der moeder moest medicijnen slikken, ze was dus echt ziek, werd dan ook wel is op genomen, maar slikte haar medicijnen niet met regelmaat, en daar door ging het steeds slechter.

en mijn ex heeft toen met haar gebroken, en nooit meer naar haar om gekeken. heel jammer, het blijft toch je moeder, en als je weet dat iemand echt ziek is, dan ga je helpen, niet als je weet dat iemand het bewust doet.

mijn ex werkte in een supermarkt, waar haar moeder dan ook wel is kwam, en daar was ze niet blij mee, dus ze liet bij de politie een verbod op toegang op stellen voor der moeder, ik vraag je.

voor 2 maanden geleden is haar moeder gestorven, zei heeft 3 weken dood in huis gelegen, en dat deed haar niks, ze wist niet hoe snel ze in haar moeders huis moest komen, om te kijken of er wat te halen viel, samen met haar dochter en haar zus.

haar zus, dat hoorde ik een keer, dat haar schoon moeder vertelde dat ze ook vreemd ging doen, vreemd in haar gedrag, maar dat wist ik al, want mijn ex had mij wel is vertelt, dat ze vaak in een depressie zat.

ze is wel naar de begrafenis van haar moeder geweest, eigenlijk om er zeker van te zijn dat ze in de grond zou verdwijnen (zo zei ze het), was zo erg , dat ze achter in de auto zat te juichen, terwijl haar dochter voorin zat, die moets huilen, toen ze dat deed. mijn ex zei toen, eindelijk is ze dood dat tering wijf, dan spoor je toch niet.

ik kan nog wel even door gaan, maar waarom schrijf ik dit, ik schrijf dit, om je een in druk te geven van de persoon met wie ik om ging.

we wonen nog steeds in 1 huis, het liefst zou ze willen dat ik weg ging en alles zou betalen, dat heeft ze ook aan gegeven in een brief die ik van haar advocaat had gekregen, nou wat denkt ze zelf, ben toch niet achterlijk, dat doe je toch niet, en daar komt nog is bij, ik kan het niet op brengen en dat weet ze, het enigste wat zei wil is het huis, daar draait het allemaal om , ze heeft met erin geluisd, net als bij andere mannen , tis een oplichtster.

ik woon op een kamer van 2 bij 3 en we zien elkaar bijna niet, ze heeft geen last van me.

ze heeft altijd gezegd , dat als het af gelopen zou zijn tussen ons, we het op een normale manier zouden op lossen, nou ik wil wel praten, maar zei ontwijkt mij, ze legt telkens briefjes neer.



ik weet niet wat ik met deze situatie aan moet, ben niet bij macht dit op te lossen.

zei is veel sterker dan mij.



help me aub



ik hoop dat je me kan helpen.



groetjes Paul

bedankt voorje advies kier, zal me erin verdiepen

in een brief van haar advocaat, had ze gezegt dat ik 1030 euro zou moeten betallen en dat ik maar het huis wilde verlaten , zolang ze geen andere woning heeft, ik betaal ook nog alimentatie, en dat is 450 euro, gezien ik maar 2000 euro verdien en mijn eigen onkosten heb, is dat toch, een klote streek

ik betaal alimentatie voor een kind uit een eerder huwlijk, maar als ik niet betaal, omdat ik dat niet kan , wat dan?

ja klopt haar inkomen is 700 euro,en daarbij verdient ze ook nog is 400 euro zwart bij.

ik weet dat ik een evenredig deel moet betalen, maar waar moet ik dan van leven. bedoel 1030 + 430 + 400 rekeningen =1830, met de rest die over blijft is toch niets te doen

ik moet 1030 betalen omdat het een evenredig deel is 3/4 deel, zo staat het in die brief ik verdien 2000 en zei 700

ik heb het over de verdeling van de kosten hypotheek enzo, alimentatie hooeft ik voor haar niet te betalen,

wat ik zo vreemd vindt is , dat er bij die berkening niet gekeken wordt wat de ander voor onkosten heeft , in mijn geval dan de kinder alimentatie uit mijn vorig huwelijk