Relaties
alle pijlers
Het achter je laten
zondag 1 april 2012 om 23:07
Dames,
Enige tijd geleden is een relatie tussen mij een een toenmalige vriendin uit elkaar gegaan. Zij had bepaalde problemen, o.a. te maken met een verkrachting in haar jeugd, en dit had uiteraard invloed op onze relatie. Het was een relatie met hoogtepunten en dieptepunten. Ze had bindingsangst. De klik tussen ons was altijd erg goed, de mooie momenten waren ook erg mooi, en ondanks de moeilijkheden was ik zeer bereid om geduld te hebben met de moeilijkheden die ze had met intimiteit. De relatie heeft 3 jaar geduurd.
Het laatste jaar van de relatie begon ze zich steeds afstandelijker naar mij te gedragen. Haar gedrag veranderende ook erg. Ze werd steeds egoïstischer en ze heeft me behoorlijk heen en weer geslingerd in wat ze zei en deed.
Om het kort te houden: deze vrouw heeft me op een rotwijze behandeld in het laatste jaar. Erg egoïstisch. De relatie eindigde in een drama, zij ging er op een gegeven moment vandoor en heeft mij de mogelijkheid ontzegd om dingen uit te praten. Dat maakte het lastig om af te sluiten.
Nu kwam ik er vandaag achter dat zelfs na meer dan een half jaar ik nog steeds een zwak heb voor haar. Dat wil ik echter niet. Ze heeft me op een zeer nare manier behandeld en ik wil door met mijn leven.
Hebben jullie als ervaren forumleden, en misschien zelfs ervaringsdeskundigen, enige tips?
Enige tijd geleden is een relatie tussen mij een een toenmalige vriendin uit elkaar gegaan. Zij had bepaalde problemen, o.a. te maken met een verkrachting in haar jeugd, en dit had uiteraard invloed op onze relatie. Het was een relatie met hoogtepunten en dieptepunten. Ze had bindingsangst. De klik tussen ons was altijd erg goed, de mooie momenten waren ook erg mooi, en ondanks de moeilijkheden was ik zeer bereid om geduld te hebben met de moeilijkheden die ze had met intimiteit. De relatie heeft 3 jaar geduurd.
Het laatste jaar van de relatie begon ze zich steeds afstandelijker naar mij te gedragen. Haar gedrag veranderende ook erg. Ze werd steeds egoïstischer en ze heeft me behoorlijk heen en weer geslingerd in wat ze zei en deed.
Om het kort te houden: deze vrouw heeft me op een rotwijze behandeld in het laatste jaar. Erg egoïstisch. De relatie eindigde in een drama, zij ging er op een gegeven moment vandoor en heeft mij de mogelijkheid ontzegd om dingen uit te praten. Dat maakte het lastig om af te sluiten.
Nu kwam ik er vandaag achter dat zelfs na meer dan een half jaar ik nog steeds een zwak heb voor haar. Dat wil ik echter niet. Ze heeft me op een zeer nare manier behandeld en ik wil door met mijn leven.
Hebben jullie als ervaren forumleden, en misschien zelfs ervaringsdeskundigen, enige tips?
zondag 1 april 2012 om 23:19
quote:Summerdance schreef op 01 april 2012 @ 23:09:
Tijd!
Klinkt gek, maar meer is er niet.
Dat moet slijten, en echt....het slijt
Dat dus, banaal maar waar.
Helaas is het zo in het leven dat een groot aantal ( op zich verklaarbare ) dingen onverklaard blijft. Jij wilt het liefst een verklaringvan je ex, zodat je door kunt gaan. Dat maakt dat jij deels afhankelijk bent van die verklaring(en) die je waarschijnlijk niet krijgt. Accepteer dat je met vragen zult blijven rondlopen. K*t* maar zo is het waarschijnlijk. Vergeef jezelf dat je niet in staat bent geweest als vrienden uit elkaar te gaan.( En blijf naar Summerdance luisteren.)
Tijd!
Klinkt gek, maar meer is er niet.
Dat moet slijten, en echt....het slijt
Dat dus, banaal maar waar.
Helaas is het zo in het leven dat een groot aantal ( op zich verklaarbare ) dingen onverklaard blijft. Jij wilt het liefst een verklaringvan je ex, zodat je door kunt gaan. Dat maakt dat jij deels afhankelijk bent van die verklaring(en) die je waarschijnlijk niet krijgt. Accepteer dat je met vragen zult blijven rondlopen. K*t* maar zo is het waarschijnlijk. Vergeef jezelf dat je niet in staat bent geweest als vrienden uit elkaar te gaan.( En blijf naar Summerdance luisteren.)
zondag 1 april 2012 om 23:21
zondag 1 april 2012 om 23:24
quote:autumn schreef op 01 april 2012 @ 23:16:
Laat gaan man. Je hebt zelf vast genoeg problemne adl je opt vivaforum zit denk ik hoor
? En jij hebt problemen met je toetsenbord?
@TO: inderdaad kost het tijd. En in die tijd: contacten (ook via via en digitaal) vermijden of verbreken & afleiding zoeken. Sterkte!
Laat gaan man. Je hebt zelf vast genoeg problemne adl je opt vivaforum zit denk ik hoor
? En jij hebt problemen met je toetsenbord?
@TO: inderdaad kost het tijd. En in die tijd: contacten (ook via via en digitaal) vermijden of verbreken & afleiding zoeken. Sterkte!
zondag 1 april 2012 om 23:33
Jullie hebben helemaal gelijk, en ik weet dat met de tijd je dit soort dingen achter je kunt laten. Het feit dat we niet als vrienden uit elkaar konden gaan is omdat zij weigerde dingen uit te spreken, of ze draaide om onderwerpen heen. Ondertussen gaf ze mij wel de schuld van allerlei dingen die ze toch echt zelf veroorzaakte. Doordat het niet uitgesproken is zit ik met heel veel vragen, en dat maakt loslaten lastiger. Vragen zoals: is het uit omdat ze op me uitgekeken was? Wil ze zelf echt dat het uit is? Waarom gedroeg ze zich zo egoïstisch? Ging ze vreemd? Het kan allemaal, vooral omdat ze vlak voor het uit ging gewoon nog over dingen praatte die onze toekomst betrof. Heel verwarrend allemaal.
Wat betreft het egoïstische gedrag. Op een of andere manier heb ik moeite haar dat echt te verwijten, ik ben wel heel boos, maar iets in me is weer ontzettend vergevingsgezind,...grmbl
Wat betreft het egoïstische gedrag. Op een of andere manier heb ik moeite haar dat echt te verwijten, ik ben wel heel boos, maar iets in me is weer ontzettend vergevingsgezind,...grmbl
zondag 1 april 2012 om 23:44
Jahoor TO, herken ik wel. Hij was iemand, na mijn vorige relatie, voor wie ik helemaal in zwijm viel, gelijk al bij de eerste ontmoeting, ja het bestaat nog .
En ondanks wat er is gebeurd en we geen contact meer hebben, blijft hij toch een speciaal plekje bij me houden. Raar maar waar. Ik doe er overigens niets meer mee, heeft geen enkel nut noch doel nl.
En ondanks wat er is gebeurd en we geen contact meer hebben, blijft hij toch een speciaal plekje bij me houden. Raar maar waar. Ik doe er overigens niets meer mee, heeft geen enkel nut noch doel nl.
zondag 1 april 2012 om 23:55
quote:Dibbes1 schreef op 01 april 2012 @ 23:44:
Jahoor TO, herken ik wel. Hij was iemand, na mijn vorige relatie, voor wie ik helemaal in zwijm viel, gelijk al bij de eerste ontmoeting, ja het bestaat nog .
En ondanks wat er is gebeurd en we geen contact meer hebben, blijft hij toch een speciaal plekje bij me houden. Raar maar waar. Ik doe er overigens niets meer mee, heeft geen enkel nut noch doel nl.
Het is bijzonder dat iemand een speciaal plekje bij je heeft, fijn dat mensen die mogelijkheid hebben.
Maar heeft hij jou ook op een egoïstische wijze behandeld, waardoor je eigenlijk je eerdere verliefde oordeel moest laten vallen? Of is de situatie in die zin niet vergelijkbaar?
In mijn geval is het echter niet zo dat ik gelijk verliefd was. Ik ervoer wel gelijk een klik, maar de verliefdheid is bij beiden juist op een ontzettend mooie manier over maanden tijd gegroeid (door eerst vrienden te zijn). Dat maakte de band, in mijn ogen, ook zo hecht. Ik dacht dat die van beide kanten zo hecht was, ik dacht ook dat ik mij in een veilige situatie bevond (want ze gaf geen overduidelijke tekenen dat ze ermee wilde kappen), en ze zei zelfs bij het uitmaken dat ze ons ooit nog wel weer samen zag (WTF, daar werd ik natuurlijk een beetje boos over)
Als ik heel heel eerlijk ben begrijp ik eigenlijk niet waarom we uit elkaar zijn.
Pff, ik wil het loslaten. Dit is niet mijn eerste lange relatie die uitgaat dus ik ken de fasen. Maar ik wil geen zwakte meer voor haar hebben, ze toonde dat ze zich egoïstisch gedroeg op een manier die ik gewoon niet wil accepteren. (Maar iets in mij is dus vergevingsgezind &$@##
Jahoor TO, herken ik wel. Hij was iemand, na mijn vorige relatie, voor wie ik helemaal in zwijm viel, gelijk al bij de eerste ontmoeting, ja het bestaat nog .
En ondanks wat er is gebeurd en we geen contact meer hebben, blijft hij toch een speciaal plekje bij me houden. Raar maar waar. Ik doe er overigens niets meer mee, heeft geen enkel nut noch doel nl.
Het is bijzonder dat iemand een speciaal plekje bij je heeft, fijn dat mensen die mogelijkheid hebben.
Maar heeft hij jou ook op een egoïstische wijze behandeld, waardoor je eigenlijk je eerdere verliefde oordeel moest laten vallen? Of is de situatie in die zin niet vergelijkbaar?
In mijn geval is het echter niet zo dat ik gelijk verliefd was. Ik ervoer wel gelijk een klik, maar de verliefdheid is bij beiden juist op een ontzettend mooie manier over maanden tijd gegroeid (door eerst vrienden te zijn). Dat maakte de band, in mijn ogen, ook zo hecht. Ik dacht dat die van beide kanten zo hecht was, ik dacht ook dat ik mij in een veilige situatie bevond (want ze gaf geen overduidelijke tekenen dat ze ermee wilde kappen), en ze zei zelfs bij het uitmaken dat ze ons ooit nog wel weer samen zag (WTF, daar werd ik natuurlijk een beetje boos over)
Als ik heel heel eerlijk ben begrijp ik eigenlijk niet waarom we uit elkaar zijn.
Pff, ik wil het loslaten. Dit is niet mijn eerste lange relatie die uitgaat dus ik ken de fasen. Maar ik wil geen zwakte meer voor haar hebben, ze toonde dat ze zich egoïstisch gedroeg op een manier die ik gewoon niet wil accepteren. (Maar iets in mij is dus vergevingsgezind &$@##
maandag 2 april 2012 om 00:25
quote:douwe30 schreef op 01 april 2012 @ 23:55:
[...]
Maar heeft hij jou ook op een egoïstische wijze behandeld, waardoor je eigenlijk je eerdere verliefde oordeel moest laten vallen? Of is de situatie in die zin niet vergelijkbaar?
Tjsa, wat is egoistisch. Laat ik het kort houden: hij heette niet zoals hij zei, hij woonde niet waar hij zei en hij had dus wél een relatie. Dat wist ik de eerste 9 maanden niet, omdat we elkaar ook niet heel vaak konden zien. Daarna heb ik de knop omgedraaid als in, als jíj zo makkelijk ermee om kunt gaan, waarom zou ik me dan plaatsvervangend schuldig moeten voelen.
En toch was hij voor mij het type waarvan ik zelf vond dat het meer had kunnen worden, toen dan. Nu niet meer
[...]
Maar heeft hij jou ook op een egoïstische wijze behandeld, waardoor je eigenlijk je eerdere verliefde oordeel moest laten vallen? Of is de situatie in die zin niet vergelijkbaar?
Tjsa, wat is egoistisch. Laat ik het kort houden: hij heette niet zoals hij zei, hij woonde niet waar hij zei en hij had dus wél een relatie. Dat wist ik de eerste 9 maanden niet, omdat we elkaar ook niet heel vaak konden zien. Daarna heb ik de knop omgedraaid als in, als jíj zo makkelijk ermee om kunt gaan, waarom zou ik me dan plaatsvervangend schuldig moeten voelen.
En toch was hij voor mij het type waarvan ik zelf vond dat het meer had kunnen worden, toen dan. Nu niet meer
maandag 2 april 2012 om 00:29
quote:Dibbes1 schreef op 02 april 2012 @ 00:25:
[...]
Tjsa, wat is egoistisch. Laat ik het kort houden: hij heette niet zoals hij zei, hij woonde niet waar hij zei en hij had dus wél een relatie. Dat wist ik de eerste 9 maanden niet, omdat we elkaar ook niet heel vaak konden zien. Daarna heb ik de knop omgedraaid als in, als jíj zo makkelijk ermee om kunt gaan, waarom zou ik me dan plaatsvervangend schuldig moeten voelen.
En toch was hij voor mij het type waarvan ik zelf vond dat het meer had kunnen worden, toen dan. Nu niet meer
Ha fijne vent
Sommige mensen zijn echt, ehm, speciaal....
[...]
Tjsa, wat is egoistisch. Laat ik het kort houden: hij heette niet zoals hij zei, hij woonde niet waar hij zei en hij had dus wél een relatie. Dat wist ik de eerste 9 maanden niet, omdat we elkaar ook niet heel vaak konden zien. Daarna heb ik de knop omgedraaid als in, als jíj zo makkelijk ermee om kunt gaan, waarom zou ik me dan plaatsvervangend schuldig moeten voelen.
En toch was hij voor mij het type waarvan ik zelf vond dat het meer had kunnen worden, toen dan. Nu niet meer
Ha fijne vent
Sommige mensen zijn echt, ehm, speciaal....
maandag 2 april 2012 om 13:56
quote:niemandskind schreef op 02 april 2012 @ 07:10:
Ik vermoed dat de klik toch niet zo goed geweest is als dat je denkt.
Hm ja, dat maakt de verwarring dus nog groter in dit geval.
Het enige wat ik nog van haar gehoord heb is via twee vriendinnen van mijn ex die vertelden dat ook mijn ex de klik zo goed vond.
Haar egoïstische gedrag vond plaats in een context waarin veel andere dingen gebeurden. Maar ik vind niet dat het laatste alles goedpraat.
Ik vermoed dat de klik toch niet zo goed geweest is als dat je denkt.
Hm ja, dat maakt de verwarring dus nog groter in dit geval.
Het enige wat ik nog van haar gehoord heb is via twee vriendinnen van mijn ex die vertelden dat ook mijn ex de klik zo goed vond.
Haar egoïstische gedrag vond plaats in een context waarin veel andere dingen gebeurden. Maar ik vind niet dat het laatste alles goedpraat.
maandag 2 april 2012 om 14:11
Ik denk dat dit gewoon tijd nodig heeft.
Het is vervelend voor je dat ze jou zo slecht behandeld heeft, maar ik zou toch echt proberen het naast je neer te leggen. Gedane zaken nemen geen keer. Je kunt je er ook gefrustreerd over gaan voelen en hoe terecht dat ook moge zijn: je schiet er gewoon niks mee op.
Dat je nog steeds gevoelens voor haar hebt vind ik niet vreemd. Soms werkt dat gewoon zo. Ik heb ook een lamlul van een ex en na het verbreken van onze relatie bleef ik ook gevoelens voor hem koesteren. Je moet alleen niks met die gevoelens doen en je hoeft het jezelf ook niet kwalijk de nemen dat ze er nog zijn.
Het is vervelend voor je dat ze jou zo slecht behandeld heeft, maar ik zou toch echt proberen het naast je neer te leggen. Gedane zaken nemen geen keer. Je kunt je er ook gefrustreerd over gaan voelen en hoe terecht dat ook moge zijn: je schiet er gewoon niks mee op.
Dat je nog steeds gevoelens voor haar hebt vind ik niet vreemd. Soms werkt dat gewoon zo. Ik heb ook een lamlul van een ex en na het verbreken van onze relatie bleef ik ook gevoelens voor hem koesteren. Je moet alleen niks met die gevoelens doen en je hoeft het jezelf ook niet kwalijk de nemen dat ze er nog zijn.
maandag 2 april 2012 om 14:35
quote:douwe30 schreef op 01 april 2012 @ 23:33:
Jullie hebben helemaal gelijk, en ik weet dat met de tijd je dit soort dingen achter je kunt laten. Het feit dat we niet als vrienden uit elkaar konden gaan is omdat zij weigerde dingen uit te spreken, of ze draaide om onderwerpen heen. Ondertussen gaf ze mij wel de schuld van allerlei dingen die ze toch echt zelf veroorzaakte. Doordat het niet uitgesproken is zit ik met heel veel vragen, en dat maakt loslaten lastiger. Vragen zoals: is het uit omdat ze op me uitgekeken was? Wil ze zelf echt dat het uit is? Waarom gedroeg ze zich zo egoïstisch? Ging ze vreemd? Het kan allemaal, vooral omdat ze vlak voor het uit ging gewoon nog over dingen praatte die onze toekomst betrof. Heel verwarrend allemaal.
Wat betreft het egoïstische gedrag. Op een of andere manier heb ik moeite haar dat echt te verwijten, ik ben wel heel boos, maar iets in me is weer ontzettend vergevingsgezind,...grmblNee hoor, dat praat je jezelf aan dat het daardoor lastiger is. Antwoord op die vragen verandert namelijk niets aan de situatie. Accepteer het!
Jullie hebben helemaal gelijk, en ik weet dat met de tijd je dit soort dingen achter je kunt laten. Het feit dat we niet als vrienden uit elkaar konden gaan is omdat zij weigerde dingen uit te spreken, of ze draaide om onderwerpen heen. Ondertussen gaf ze mij wel de schuld van allerlei dingen die ze toch echt zelf veroorzaakte. Doordat het niet uitgesproken is zit ik met heel veel vragen, en dat maakt loslaten lastiger. Vragen zoals: is het uit omdat ze op me uitgekeken was? Wil ze zelf echt dat het uit is? Waarom gedroeg ze zich zo egoïstisch? Ging ze vreemd? Het kan allemaal, vooral omdat ze vlak voor het uit ging gewoon nog over dingen praatte die onze toekomst betrof. Heel verwarrend allemaal.
Wat betreft het egoïstische gedrag. Op een of andere manier heb ik moeite haar dat echt te verwijten, ik ben wel heel boos, maar iets in me is weer ontzettend vergevingsgezind,...grmblNee hoor, dat praat je jezelf aan dat het daardoor lastiger is. Antwoord op die vragen verandert namelijk niets aan de situatie. Accepteer het!
maandag 2 april 2012 om 14:36
quote:_lupine_ schreef op 02 april 2012 @ 14:11:
Ik denk dat dit gewoon tijd nodig heeft.
Het is vervelend voor je dat ze jou zo slecht behandeld heeft, maar ik zou toch echt proberen het naast je neer te leggen. Gedane zaken nemen geen keer. Je kunt je er ook gefrustreerd over gaan voelen en hoe terecht dat ook moge zijn: je schiet er gewoon niks mee op.
Dat je nog steeds gevoelens voor haar hebt vind ik niet vreemd. Soms werkt dat gewoon zo. Ik heb ook een lamlul van een ex en na het verbreken van onze relatie bleef ik ook gevoelens voor hem koesteren. Je moet alleen niks met die gevoelens doen en je hoeft het jezelf ook niet kwalijk de nemen dat ze er nog zijn.
Hm, ja, jij had het dus ook.
Maar lamlul, dat is het, en mijn ex is de vrouwelijke equivalent.
Maar op de een of andere manier heb ik moeite om dat te zeggen.
Ik zou het kunnen zeggen, ik voel ook echt de boosheid, maar er is iets wat zelf onbewust redenen bedenkt om haar gedrag ook goed te praten. Die redenen zijn er ook, maar dan nog is het niet voldoende om het goed te praten. Misschien cognitieve dissonantie? Ik wil gewoon niet toegeven dat ze eigenlijk de vrouwelijke equivalent van een lamlul is? Herkenbaar?
Ik denk dat dit gewoon tijd nodig heeft.
Het is vervelend voor je dat ze jou zo slecht behandeld heeft, maar ik zou toch echt proberen het naast je neer te leggen. Gedane zaken nemen geen keer. Je kunt je er ook gefrustreerd over gaan voelen en hoe terecht dat ook moge zijn: je schiet er gewoon niks mee op.
Dat je nog steeds gevoelens voor haar hebt vind ik niet vreemd. Soms werkt dat gewoon zo. Ik heb ook een lamlul van een ex en na het verbreken van onze relatie bleef ik ook gevoelens voor hem koesteren. Je moet alleen niks met die gevoelens doen en je hoeft het jezelf ook niet kwalijk de nemen dat ze er nog zijn.
Hm, ja, jij had het dus ook.
Maar lamlul, dat is het, en mijn ex is de vrouwelijke equivalent.
Maar op de een of andere manier heb ik moeite om dat te zeggen.
Ik zou het kunnen zeggen, ik voel ook echt de boosheid, maar er is iets wat zelf onbewust redenen bedenkt om haar gedrag ook goed te praten. Die redenen zijn er ook, maar dan nog is het niet voldoende om het goed te praten. Misschien cognitieve dissonantie? Ik wil gewoon niet toegeven dat ze eigenlijk de vrouwelijke equivalent van een lamlul is? Herkenbaar?
maandag 2 april 2012 om 15:58
maandag 2 april 2012 om 16:01
Het gaat volgens mij ook om de confrontatie met jezelf. Nu komt het ook het besef dat je alleen behandeld bent op een verkeerde manier, omdat je dat zelf hebt toegelaten. Je bent je eigen grenzen uit het oog verloren. Ik denk dat het daarom zo moeilijk is om toe te geven dat je ex eigenlijk helemaal niet zo leuk was, het heeft namelijk niet alleen betrekking op haar, maar vooral ook op jezelf.
maandag 2 april 2012 om 17:44
@lupine
Klopt, ik zoek het voor een deel ook zeker bij mezelf.
Het was allemaal te verbazingwekkend wat er allemaal gebeurde,
te onverwacht, dat het me overmande. Pas later kwam het besef en de boosheid. Maarja, die kon ik niet tegen haar uiten omdat zij totaal niet bereikbaar is en was om er over te praten.
Waarschijnlijk was ze inderdaad niet zo leuk als ik dacht.
Pff, vreemde gewaarwording.
Toch weet ik een ding wel zeker. Als ik haar zou ontmoeten, en we zouden dit kunnen vergeten (wat ik niet kan, dat daargelaten), dan zouden we het gelijk weer gezellig hebben. Vreemd besef.
Hoe kijk jij er nu naar? Praat je het gedrag van je ex nu niet meer goed? Hoe praatte jij het goed dan?
Klopt, ik zoek het voor een deel ook zeker bij mezelf.
Het was allemaal te verbazingwekkend wat er allemaal gebeurde,
te onverwacht, dat het me overmande. Pas later kwam het besef en de boosheid. Maarja, die kon ik niet tegen haar uiten omdat zij totaal niet bereikbaar is en was om er over te praten.
Waarschijnlijk was ze inderdaad niet zo leuk als ik dacht.
Pff, vreemde gewaarwording.
Toch weet ik een ding wel zeker. Als ik haar zou ontmoeten, en we zouden dit kunnen vergeten (wat ik niet kan, dat daargelaten), dan zouden we het gelijk weer gezellig hebben. Vreemd besef.
Hoe kijk jij er nu naar? Praat je het gedrag van je ex nu niet meer goed? Hoe praatte jij het goed dan?
maandag 2 april 2012 om 18:31
Het goedpraten deed ik zoals alle mensen dat doen. Ja, maar...../ Hij bedoelde het niet zo / Hij heeft het ook zo moeilijk met dit en dat, etc.
Maar het slaat eigenlijk nergens op om dat te doen, je hebt er veel meer aan om te lijken naar de daadwerkelijke acties. Als daaruit bijvoorbeeld respectloosheid blijkt, dat is dat ook zo. Je kunt het wel gaan goedpraten, maar daarmee hou je alleen maar jezelf voor de gek.
Je schreef ook heel erg vergevingsgezind te zijn. Dat ben ik ook, ook naar hem toe heb ik me zelden boos of rancuneus gevoeld. Dat zit gewoon niet in mijn karakter denk ik.
Het is bij mij al jaren uit en ik heb in de tussentijd ook andere relaties gehad. Ik zie hem ook nooit meer, maar denk soms nog wel aan hem. Ik merk dat ik vooral de mooie momenten blijf koesteren en de gedachte dat we echt heel veel van elkaar hielden. En dat is het dubbele ook, want hij is wel echt een lamlul.
Ik snap dat het voor jou lastig is dat je niet precies weet waarom het uit is, je tast in het duister op zoek naar verklaringen. Ik vrees alleen dat die er nooit gaan komen en daarom moet je echt proberen los te laten. En dat je nog speciale gevoelens voor haar koestert is toch helemaal niet zo erg? Liever dat dan dat je verbitterd raakt, lijkt me.
Maar het slaat eigenlijk nergens op om dat te doen, je hebt er veel meer aan om te lijken naar de daadwerkelijke acties. Als daaruit bijvoorbeeld respectloosheid blijkt, dat is dat ook zo. Je kunt het wel gaan goedpraten, maar daarmee hou je alleen maar jezelf voor de gek.
Je schreef ook heel erg vergevingsgezind te zijn. Dat ben ik ook, ook naar hem toe heb ik me zelden boos of rancuneus gevoeld. Dat zit gewoon niet in mijn karakter denk ik.
Het is bij mij al jaren uit en ik heb in de tussentijd ook andere relaties gehad. Ik zie hem ook nooit meer, maar denk soms nog wel aan hem. Ik merk dat ik vooral de mooie momenten blijf koesteren en de gedachte dat we echt heel veel van elkaar hielden. En dat is het dubbele ook, want hij is wel echt een lamlul.
Ik snap dat het voor jou lastig is dat je niet precies weet waarom het uit is, je tast in het duister op zoek naar verklaringen. Ik vrees alleen dat die er nooit gaan komen en daarom moet je echt proberen los te laten. En dat je nog speciale gevoelens voor haar koestert is toch helemaal niet zo erg? Liever dat dan dat je verbitterd raakt, lijkt me.
maandag 2 april 2012 om 18:39
het is gewoon ook niet altijd duidelijk waarom mensen dingen doen.
Soms doe je iets wat je op dat moment zinvol lijkt waarvan je later denkt " hoe heb ik dat kunnen doen!". Soms weet je pas heel veel later wat echt je reden was.
als je nu met haar zou praten is het nog niet zeker dat je dan wel alle antwoorden krijgt, en al helemaal niet dat je dan meer vrede hebt met de situatie. Misschien voel je je nog veel meer verneukt en wordt je beeld van de relatie acheraf heel anders of misschien vind je dat je anders had moeten handelen. dat maakt het alleen maar ingewikkelder, heb je niks aan.
zoek afleiding.
Soms doe je iets wat je op dat moment zinvol lijkt waarvan je later denkt " hoe heb ik dat kunnen doen!". Soms weet je pas heel veel later wat echt je reden was.
als je nu met haar zou praten is het nog niet zeker dat je dan wel alle antwoorden krijgt, en al helemaal niet dat je dan meer vrede hebt met de situatie. Misschien voel je je nog veel meer verneukt en wordt je beeld van de relatie acheraf heel anders of misschien vind je dat je anders had moeten handelen. dat maakt het alleen maar ingewikkelder, heb je niks aan.
zoek afleiding.