Het achter je laten

Dames,



Enige tijd geleden is een relatie tussen mij een een toenmalige vriendin uit elkaar gegaan. Zij had bepaalde problemen, o.a. te maken met een verkrachting in haar jeugd, en dit had uiteraard invloed op onze relatie. Het was een relatie met hoogtepunten en dieptepunten. Ze had bindingsangst. De klik tussen ons was altijd erg goed, de mooie momenten waren ook erg mooi, en ondanks de moeilijkheden was ik zeer bereid om geduld te hebben met de moeilijkheden die ze had met intimiteit. De relatie heeft 3 jaar geduurd.



Het laatste jaar van de relatie begon ze zich steeds afstandelijker naar mij te gedragen. Haar gedrag veranderende ook erg. Ze werd steeds egoïstischer en ze heeft me behoorlijk heen en weer geslingerd in wat ze zei en deed.



Om het kort te houden: deze vrouw heeft me op een rotwijze behandeld in het laatste jaar. Erg egoïstisch. De relatie eindigde in een drama, zij ging er op een gegeven moment vandoor en heeft mij de mogelijkheid ontzegd om dingen uit te praten. Dat maakte het lastig om af te sluiten.



Nu kwam ik er vandaag achter dat zelfs na meer dan een half jaar ik nog steeds een zwak heb voor haar. Dat wil ik echter niet. Ze heeft me op een zeer nare manier behandeld en ik wil door met mijn leven.



Hebben jullie als ervaren forumleden, en misschien zelfs ervaringsdeskundigen, enige tips?

quote:rrinkje schreef op 02 april 2012 @ 18:39:

het is gewoon ook niet altijd duidelijk waarom mensen dingen doen.

Soms doe je iets wat je op dat moment zinvol lijkt waarvan je later denkt " hoe heb ik dat kunnen doen!". Soms weet je pas heel veel later wat echt je reden was.



als je nu met haar zou praten is het nog niet zeker dat je dan wel alle antwoorden krijgt, en al helemaal niet dat je dan meer vrede hebt met de situatie. Misschien voel je je nog veel meer verneukt en wordt je beeld van de relatie acheraf heel anders of misschien vind je dat je anders had moeten handelen. dat maakt het alleen maar ingewikkelder, heb je niks aan.



zoek afleiding.



Hm dat is heel erg waar. Ze wist zelf heel goed hoe dingen hoorden te gaan, daarom was ik zo verbaasd over wat ze heeft gedaan. Ach ja, vergissen in anderen.



Het beste is inderdaad geen contact op te nemen, misschien voel ik me inderdaad nog meer verneukt.



Ik wil gewoon geen zwak voor haar houden. Tijd, tijd.



Thanks

quote:znoob schreef op 07 april 2012 @ 11:19:

wat een milde reacties allemaal. als het een vent was geweest die dit bij een vrouw zou hebben geflikt dan hadden jullie dames de vloer met hem aangeveegd!Hm,...dat gevoel had ik zelf ook al. Had het niet erg gevonden als er een paar harde reacties tussen hadden gestaan.

quote:znoob schreef op 07 april 2012 @ 23:14:

[...]





Jij bent er anders ook nogal nuchter onder na wat jouw allemaal is overkomen.



Dat was dus min of meer mijn punt van dit topic. Maar in mijn OP zeg ik toch duidelijk dat ik vind dat ze me op een rotwijze heeft behandeld, dat ze egoïstisch is geweest, etc. Het is eigenlijk een rotwijf. Bindingsangst (wat ze zelf niet wilde erkennen overigens; ondanks de ongelofelijke overduidelijkheid ervan) is geen excuus om een ander overal de schuld van te geven, om de ander voor te liegen, en de ander keihard in de steek te laten. Nemen, nemen, nemen, maar geven ho maar.



Ondanks dat voelde ik dus dat ik nog steeds een soort van zwak heb voor haar, maar nu ik dit schrijf word het wel anders. Het is gewoon een vreemd gevoel om toe te geven dat iemand waarvan je lange tijd van hebt gehouden zo'n rotwijf kan zijn.

quote:tisia schreef op 08 april 2012 @ 09:16:

Zo herkenbaar je verhaal. Ook ik heb 2,5 jaar relatie gehad met in mijn ogen een egoist. Hij was depressief, wilde niks leuks doen en reageerde alles op mij af. Ook bindingsangst en ik,ik,ik. ook ik verzin excuusjes. Maar nu ben ik goed over alles aan het nadenken en zie ik in dat ook ik veel fout heb gedaan. Ik was ook erg egoistisch. Ipv begrip te tonen en te helpen met zijn depressie trapte ik hem verder de grond in door gemeen te zijn en te zeggen dat hij niet van me hield. Ik wil hem nu juist heel graag terug nu ik dit allemaal inzie en weet, hij sluit het niet uit maar is op dit moment met een ander, wat niet meer is als wegvluchten voor ons zei hij. Mocht je er over willrn praten kan je me toevoegen op msn of mailen tisiatisia@hotmail.com





Natuurlijk heb jij ook veel fout gedaan, en ik heb ook veel fout gedaan. Maar er zijn zeker momenten geweest dat zij er voortdurend op wees wat ik "fout" deed (waardoor zij zelf niet aan bod kwam), en ik was daar erg gevoelig voor. Dus ik zocht het op een gegeven moment veel teveel bij mezelf. Nu ik terugkijk denk ik: hoe stom kon je zijn? (terwijl ik heus wel toegeef dat ik eigenschappen heb die niet prettig zijn; maar inmiddels geloof ik ook wel dat er genoeg vrouwen zijn die dat voor lief nemen, die denken "goed, hij heeft deze slechte eigenschappen, maar hij is ook lief, slim, aardig, en weet ik veel wat).



Ik weet niet hoe jij daar in staat.

Waarom zei je dat hij niet van je hield? Ik herinner me wel dat ik haar regelmatig vroeg of ze wel echt van me hield. Want als iemand je de ene keer aantrekt, en dan weer wegduwt ga je sterk twijfelen aan of diegene wel echt wat voor je voelt.



Weet nog niet of ik wil e-mailen (wil het namelijk afsluiten), misschien moeten we het op dit topic houden, dan kunnen anderen tenslotte ook meelezen.