Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
woensdag 22 augustus 2007 om 11:17
Praktisch gezien kunnen er problemen zijn als leeftijden uiteen lopen, maar uiteindelijk gaat het erom hoe je je voelt met en bij elkaar. Verschillen in beleving, besteding vrije tijd, wat je leuk vind, etc. bestaan er ook zat tussen stellen van gelijke leeftijd. Ik scheel maar 3 jaar met mijn man, maar we delen qua interesse bijna niks. Mensen die zo raar reageren als bij Christine23 hebben zelf ook maar een smalle belevingswereld en de meeste grappen worden niet eens gemaakt omdat die mensen dat zelf ook perse zo vinden, maar omdat ze denken dat de mensen om hen heen zo denken en dus de grap leuk vinden. Beetje zielig eigenlijk. Leef en laat leven zou ik zeggen.
woensdag 22 augustus 2007 om 21:28
Nou, vind het soms hoogst irritant. Meestal kan ik me er wel met een glimlach wegdraaien als er weer iemand met een opmerking komt.
Zat laatst op een verjaardag van een vriend. Naast mij een tante van hem. Ze kende veel vrienden van hem niet en vroeg aan mij wie er bij wie hoorde. Dus ik vertellen. Tot ik bij mijn vriend kwam.
"Hoort die bij jou??!"
"Eh.. ja."
"Dan heb je zeker een vader gemist vroeger! Je zoekt vast een vader figuur, hij lijkt zeker op je vader?"
"Nou, nee niet echt.."
"Dan is het vast precies het tegenovergestelde!"
"Eh.. nee, ook niet eigenlijk."
"Je komt er nog wel achter, meisje."
Ben maar op een andere plek gaan zitten, had niet echt zin in de discussie. Waarom denken ze altijd dat hij op zo'n lekker jong wijf geilt en dat ik dom ben?
Nou ja, ze weten inderdaad niet beter.. maar soms..
Maar meestal: \\:-)//
Zat laatst op een verjaardag van een vriend. Naast mij een tante van hem. Ze kende veel vrienden van hem niet en vroeg aan mij wie er bij wie hoorde. Dus ik vertellen. Tot ik bij mijn vriend kwam.
"Hoort die bij jou??!"
"Eh.. ja."
"Dan heb je zeker een vader gemist vroeger! Je zoekt vast een vader figuur, hij lijkt zeker op je vader?"
"Nou, nee niet echt.."
"Dan is het vast precies het tegenovergestelde!"
"Eh.. nee, ook niet eigenlijk."
"Je komt er nog wel achter, meisje."
Ben maar op een andere plek gaan zitten, had niet echt zin in de discussie. Waarom denken ze altijd dat hij op zo'n lekker jong wijf geilt en dat ik dom ben?
Nou ja, ze weten inderdaad niet beter.. maar soms..
Maar meestal: \\:-)//
woensdag 22 augustus 2007 om 22:49
Wel tof, gister sprak ik de broer van mijn vriend (die eerst heel stom tegen me deed) en die begint langzaamaan ook wel in te zien dat ik een blijvertje ben en eigenlijk best wel heel lief voor zn 'kleine broertje';-)
Hij zegt zelf al. Het leven van mijn vriend is heel lang geleeft. Hij heeft geen keuzes gemaakt...is in een sleur terecht gekomen. 20 jaar dezelfde baan, dezelfde vrouw. Dag in dag uit dezelfde routine en niet genoeg lef daar aan te ontsnappen. En dan komt er zo'n wervelwind als ik in zijn leven. Eindelijk durft ie de dingen ook aan te pakken die hij eigenlijk stiekem al veel langer leuk vind. Omdat ik dat ook doe en zo'n "moet je doen joh"type ben.
Ik vind bij hem rust want ik kan veeeeelste druk en impulsief zijn. Hij vind bij mij een voorbeeld van hoe verassend en leuk je leven kan zijn als je af en toe wel uit de band springt. En samen hebben we de grootste lol (zolang we niet tot onze enkels in de blubber op een camping staan met zijn puberende kinderen maar dat was een andere discussie)
En hij staat altijd voor me klaar. En onbeschrijfelijk hoe zijn ogen glimmen als hij me ineens ziet als ik aan kom lopen. Die blik, daar hou ik van. Als ik in zijn ogen kijk kijk ik in zijn ziel. En als ie die mooie felle ogen nog heeft als ie 80 is, ben ik er van overtuigd dat ik nog steeds vlinders kan voelen als hij me met die speciale blik aankijkt.
En nee hij lijkt niet op mijn vader haha. Moet er niet aan denken!!! Bij een vader figuur zoek je toch ehm hele andere dingen?
Hij zegt zelf al. Het leven van mijn vriend is heel lang geleeft. Hij heeft geen keuzes gemaakt...is in een sleur terecht gekomen. 20 jaar dezelfde baan, dezelfde vrouw. Dag in dag uit dezelfde routine en niet genoeg lef daar aan te ontsnappen. En dan komt er zo'n wervelwind als ik in zijn leven. Eindelijk durft ie de dingen ook aan te pakken die hij eigenlijk stiekem al veel langer leuk vind. Omdat ik dat ook doe en zo'n "moet je doen joh"type ben.
Ik vind bij hem rust want ik kan veeeeelste druk en impulsief zijn. Hij vind bij mij een voorbeeld van hoe verassend en leuk je leven kan zijn als je af en toe wel uit de band springt. En samen hebben we de grootste lol (zolang we niet tot onze enkels in de blubber op een camping staan met zijn puberende kinderen maar dat was een andere discussie)
En hij staat altijd voor me klaar. En onbeschrijfelijk hoe zijn ogen glimmen als hij me ineens ziet als ik aan kom lopen. Die blik, daar hou ik van. Als ik in zijn ogen kijk kijk ik in zijn ziel. En als ie die mooie felle ogen nog heeft als ie 80 is, ben ik er van overtuigd dat ik nog steeds vlinders kan voelen als hij me met die speciale blik aankijkt.
En nee hij lijkt niet op mijn vader haha. Moet er niet aan denken!!! Bij een vader figuur zoek je toch ehm hele andere dingen?
vrijdag 24 augustus 2007 om 08:58
ik denk dat ik wel kan zeggen dat onze relatie helemaal van de baan is..
hij is er kapot van.. ik ben ergens heeel erg opgelucht! maar ik denk dat dit misschien ook wel met ons verschil te maken heeft. ik d8 dat ik ook niet het typje uitgaan was.. had ik dat mis! maar nu moet ik er ook bij zeggen, aan het begin toen wij samen waren dronk hij erg veel, heeel veel. op dat moment heb ik toen alle slechte eigenschappen op de drank afgeschoven, maar toen hij daar mee gestopt was bleven eigenlijk die eigenschappen over. de lol van het leven ziet hij niet. hij kan geen arm om mij heen slaan, laat staan dat hij es een keer romantisch uit de hoek komt.. ik heb 7 jaar met hem door getobt... ik ben er klaar mee!! maar als er een andere relatie komt... weet ik nu al dat dat naar alle waarschijnlijkheid weer een uodere vent zou zijn.. (misschien heb ik daar mijn redenen ook wel voor)
EEN REACTIE ALS; GOH IS DAT NOU JE VADER, IS GEEN NORMALE REACTIE!! (seen it, been there!)
hij is er kapot van.. ik ben ergens heeel erg opgelucht! maar ik denk dat dit misschien ook wel met ons verschil te maken heeft. ik d8 dat ik ook niet het typje uitgaan was.. had ik dat mis! maar nu moet ik er ook bij zeggen, aan het begin toen wij samen waren dronk hij erg veel, heeel veel. op dat moment heb ik toen alle slechte eigenschappen op de drank afgeschoven, maar toen hij daar mee gestopt was bleven eigenlijk die eigenschappen over. de lol van het leven ziet hij niet. hij kan geen arm om mij heen slaan, laat staan dat hij es een keer romantisch uit de hoek komt.. ik heb 7 jaar met hem door getobt... ik ben er klaar mee!! maar als er een andere relatie komt... weet ik nu al dat dat naar alle waarschijnlijkheid weer een uodere vent zou zijn.. (misschien heb ik daar mijn redenen ook wel voor)
EEN REACTIE ALS; GOH IS DAT NOU JE VADER, IS GEEN NORMALE REACTIE!! (seen it, been there!)
zondag 26 augustus 2007 om 08:10
Ik ben de dochter van ouders die 37 jaar in leeftijd verschillen.
Vanaf het moment dat ik wist hoe oud mijn vader was (5)was ik dagelijks bang dat hij dood zou gaan.
Dat gebeurde toen ik 24 was,na een paar jaar allerlei ouderdomskwalen gehad te hebben.
Mijn man en kinderen kennen mijn vader niet.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik ben dankbaar dat ik besta,maar ik wens niemand een oude vader toe!!!!!!!!
Vanaf het moment dat ik wist hoe oud mijn vader was (5)was ik dagelijks bang dat hij dood zou gaan.
Dat gebeurde toen ik 24 was,na een paar jaar allerlei ouderdomskwalen gehad te hebben.
Mijn man en kinderen kennen mijn vader niet.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik ben dankbaar dat ik besta,maar ik wens niemand een oude vader toe!!!!!!!!
zondag 26 augustus 2007 om 22:47
Ach Mode, de kans dat een vader van ouderdom in een relatie sterft is zo ontzettend klein vergeleken bij al die vaders en moeders van dezelfde leeftijd die sterven van kanker en hartaanvallen en verkeersongelukken...en die dan echt jonge kinderen moeten achterlaten ! En al die ouders die maar scheiden. Zo zou je ook kunnen zeggen: ik wens niemand een vader toe die kanker krijgt en doodgaat. Misschien bedoel je dus niet zozeer dat je niemand een oude vader toewenst, maar dat je iedereen toewenst dat zijn/haar vader en moeder (ook na je eigen 24 jaar) blijft leven en niet doodgaat aan van alles.
Daar kan ik wel inkomen, maar helaas is het leven niet gaaf !
Daar kan ik wel inkomen, maar helaas is het leven niet gaaf !
dinsdag 4 september 2007 om 16:21
He hallo, ik heb ook zo'n verhaal. Wij waren laatst in een kroeg om even wat te drinken. Komen we een paar mensen tegen die mijn vriend vaag kent. Ik had ze nog nooit gezien. (even ter info, mijn vriend is 16 jr ouder) Vroeg die vrouw aan mij: Heb jij wel eens goed in de spiegel gekeken? Pardon?! We hadden toen twee min gesproken, of zo. Ik kreeg het ene compliment na het andere om mijn oren; dat ik er zo goed uitzag en dat ik haar zo'n toffe meid leek. En wat ik toch met hem moest... Hij was wel lief, maar hij was toch de 40 al gepasseerd en het verval begon al op te treden. ???!!! Ik kon volgens haar toch echt wel wat beters krijgen...
Wat denken zulke mensen nu? Dat je per definitie een minderwaardigheidscomplex hebt omdat je vriend toevallig wat ouder is. Nou, toevallig heb ik geen complex, krijg alleen na 3 jr nog steeds de kriebels van hem. Op een positieve manier wel te verstaan
Wat denken zulke mensen nu? Dat je per definitie een minderwaardigheidscomplex hebt omdat je vriend toevallig wat ouder is. Nou, toevallig heb ik geen complex, krijg alleen na 3 jr nog steeds de kriebels van hem. Op een positieve manier wel te verstaan
dinsdag 4 september 2007 om 19:23
woensdag 12 september 2007 om 23:07
Deze topic staat er al een tijdje, maar toch wil ik ook nog mijn reactie plaatsen.. want ik hoor er ook bij!!
Sinds kort heb ik een relatie met een man van bijna 47. Ik ben 28 en we schelen dus 19 jaar. Hij heeft een dochter van 23, ik een zoon van 1. Het is allemaal nog vrij nieuw en ik vind het ontzettend spannend allemaal en vind het erg fijn om jullie positieve verhalen te lezen.
Ik zat nog in een relatie toen we elkaar leerden kennen en het heeft even geduurd voordat de vonk 'officieel' over sloeg. Ik vond hem al wel erg leuk en erg aantrekkelijk, maar was 'bezet' en wilde niet buiten de deur snoepen. Mijn relatie liep alles behalve lekker en het zat gewoon niet goed en is uiteindelijk gestrand. Nou ja, al met al een lang verhaal wat niet ter zake doet. Ik heb heel bewust, los van hem, mijn relatie verbroken. Hij is sinds bijna 2 jaar gescheiden na een huwelijk van 25 jaar.
We doen het nog rustig aan en hebben het nog niet officieel aan de buitenwereld bekend gemaakt, omdat alles nog zo vers is (het einde van mijn vorige relatie). Zijn dochter weet bijvoorbeeld ook nog niets van onze relatie.. Ze kent me wel. Mijn ouders weten het ook nog niet en ik vrees voor de dag dat ik het ze moet gaan vertellen.. Mijn moeder scheelt slechts 7 jaar met hem! Maar goed, dat duurt nog wel even..
Nog steeds kan ik er erg mee bezig zijn.. hij kiest niet alleen voor mij, maar ook voor mijn kleine jongetje. Zijn dochter is een zelfstandige, sterke meid, die zichzelf prima redt. Mijn zoon heeft nog veel zorg nodig en voor mijn vriend betekent dat dat hij eigenlijk weer van voren af aan begint, met dit verschil dat het niet zijn eigen kind is. Met een klein kindje kun je nu eenmaal niet zomaar spontaan iets leuks gaan doen. Maar we hebben het besproken en hij heeft heel bewust de keus gemaakt een relatie met mij aan te gaan. Hij heeft altijd geweten dat ik een zoontje heb en hij vindt dat geen probleem.
Sinds kort heb ik een relatie met een man van bijna 47. Ik ben 28 en we schelen dus 19 jaar. Hij heeft een dochter van 23, ik een zoon van 1. Het is allemaal nog vrij nieuw en ik vind het ontzettend spannend allemaal en vind het erg fijn om jullie positieve verhalen te lezen.
Ik zat nog in een relatie toen we elkaar leerden kennen en het heeft even geduurd voordat de vonk 'officieel' over sloeg. Ik vond hem al wel erg leuk en erg aantrekkelijk, maar was 'bezet' en wilde niet buiten de deur snoepen. Mijn relatie liep alles behalve lekker en het zat gewoon niet goed en is uiteindelijk gestrand. Nou ja, al met al een lang verhaal wat niet ter zake doet. Ik heb heel bewust, los van hem, mijn relatie verbroken. Hij is sinds bijna 2 jaar gescheiden na een huwelijk van 25 jaar.
We doen het nog rustig aan en hebben het nog niet officieel aan de buitenwereld bekend gemaakt, omdat alles nog zo vers is (het einde van mijn vorige relatie). Zijn dochter weet bijvoorbeeld ook nog niets van onze relatie.. Ze kent me wel. Mijn ouders weten het ook nog niet en ik vrees voor de dag dat ik het ze moet gaan vertellen.. Mijn moeder scheelt slechts 7 jaar met hem! Maar goed, dat duurt nog wel even..
Nog steeds kan ik er erg mee bezig zijn.. hij kiest niet alleen voor mij, maar ook voor mijn kleine jongetje. Zijn dochter is een zelfstandige, sterke meid, die zichzelf prima redt. Mijn zoon heeft nog veel zorg nodig en voor mijn vriend betekent dat dat hij eigenlijk weer van voren af aan begint, met dit verschil dat het niet zijn eigen kind is. Met een klein kindje kun je nu eenmaal niet zomaar spontaan iets leuks gaan doen. Maar we hebben het besproken en hij heeft heel bewust de keus gemaakt een relatie met mij aan te gaan. Hij heeft altijd geweten dat ik een zoontje heb en hij vindt dat geen probleem.
donderdag 20 september 2007 om 22:16
Ik sluit me ook maar aan. Mijn vriend en ik hebben een leeftijdsverschil van 21 jaar (hij 48, ik 27) en het gaat ongelooflijk goed tussen ons. We zijn nu ruim anderhalf jaar samen, en ik heb heel sterk het gevoel dat dit voor altijd is. Ik voel niets van het leeftijdsverschil, integendeel, mijn vriend heeft heel veel interesses en leert me geregeld nieuwe dingen kennen, meer dan omgekeerd het geval is. Ik heb het afgelopen anderhalf jaar leren duiken en zeilen, we hebben rondgereisd in de VS, Mexico en Australië - kortom: we hebben een fantastisch leven samen. We hebben een hele intieme relatie en willen allebei nog graag een kind.
Ook mijn ouders hebben het er in het begin moeilijk mee gehad, maar na het eerste gesprek waren de twijfels grotendeels verdwenen. Nu heb ik het gevoel dat familie, vrienden en kennissen onze relatie aanvaard hebben, ook zijn drie (bijna) volwassen kinderen trouwens...
Ook mijn ouders hebben het er in het begin moeilijk mee gehad, maar na het eerste gesprek waren de twijfels grotendeels verdwenen. Nu heb ik het gevoel dat familie, vrienden en kennissen onze relatie aanvaard hebben, ook zijn drie (bijna) volwassen kinderen trouwens...
vrijdag 21 september 2007 om 20:58
Ik heb zelf 7 jaar een relatie gehad met een man die 13,5 jaar ouder is dan ik. Werkte lange tijd prima, maar aangezien hij ook mijn eerste vriend was en ik op een gegeven moment ook 'jong' wilde zijn (ik werd daar dus wel in beperkt) heb ik het uitgemaakt een jaar geleden. Verder alleen maar gedate met oudere mannen. In mijn laatste relatie scheelden we 9 jaar, viel wel mee.
Nou val ik dus niet ALTIJD op oudere mannen blijkt nu...
Vind een collega (bijbaan) erg interessant, maar is 4 jaar jonger. Peanuts zou je denken (hij is 19), maar toch krijg ik lichtelijke afkeurende reacties van vriendinnen. Het is ook niet zo dat ie er ouder uitziet, maar we kunnen het wel erg goed vinden met elkaar. 4 jaar valt toch reuze mee lijkt me??
Nou val ik dus niet ALTIJD op oudere mannen blijkt nu...
Vind een collega (bijbaan) erg interessant, maar is 4 jaar jonger. Peanuts zou je denken (hij is 19), maar toch krijg ik lichtelijke afkeurende reacties van vriendinnen. Het is ook niet zo dat ie er ouder uitziet, maar we kunnen het wel erg goed vinden met elkaar. 4 jaar valt toch reuze mee lijkt me??
dinsdag 16 oktober 2007 om 20:52
Ik heb nu een paar maanden een vriend die 20 jaar ouder is dan ik. Zelf ben ik 30. Gaat best goed allemaal, hartstikke gezellig, lachen en goede sex . Maar ben toch wel heel erg bezig met denken over de toekomst. Hij heeft namelijk alweer een heel leven acher zich,kinderen enzo, waar ik nog mee moet beginnen. Is dat te vroeg dat ik daar over nadenk?
En ik zou zo graag willen weten hoe hij daarover denkt. Ik vind dat moeilijk om daarover te beginnen, vooral denk ik om te horen dat hij helemaal geen zin meer zou hebben om aan kinderen te gaan beginnen ofzo.
Hoe hebben jullie dat gedaan?
En ik zou zo graag willen weten hoe hij daarover denkt. Ik vind dat moeilijk om daarover te beginnen, vooral denk ik om te horen dat hij helemaal geen zin meer zou hebben om aan kinderen te gaan beginnen ofzo.
Hoe hebben jullie dat gedaan?
woensdag 17 oktober 2007 om 10:03
Peppertje, tja.. vervelende situaties zijn dat. Maar er is maar een manier om er achter te komen: vragen! Je durft het bijna niet te vragen omdat je bang bent voor het antwoord. Dat helpt niet. Vraag het hem, dan kunnen jullie het er over hebben. Dan kan je opgelucht zijn als hij er hetzelfde over denkt. Of je kan er samen proberen uit te komen als hij er anders over denkt. Maar zolang jij niet doet, gebeurt er ook niets.
Succes.
Succes.
woensdag 17 oktober 2007 om 15:59
Gewoon vragen! Dat heeft niets met leeftijdsverschil te maken. Stel dat je iemand van je eigen leeftijd tegen was gekomen, dan had je het ongetwijfeld ook ergens ooit een keertje aangekaart, denk ik?? En dan kun je ook iemand treffen die geen kids wil.
Niet alle oudere mannen willen geen kinderen meer. Je weet het pas zeker als je gevraagd hebt! En het is toch een punt wat je bezig houdt, hartstikke logisch, toch? Dat mag je gewoon vragen. En daarna kun je altijd nog kijken wat je met het antwoord wilt/kunt.
Niet alle oudere mannen willen geen kinderen meer. Je weet het pas zeker als je gevraagd hebt! En het is toch een punt wat je bezig houdt, hartstikke logisch, toch? Dat mag je gewoon vragen. En daarna kun je altijd nog kijken wat je met het antwoord wilt/kunt.
dinsdag 23 oktober 2007 om 14:34
Hoi!
Nou, nu ben ik dus echt heel erg laat met het ontdekken van deze toppic!
Ik ben al een tijdje op zoek naar mensen die in dezelfde "situatie" zitten als ik.
Mijn vriend is 13 jaar ouder. Ik ben 25, hij is dus 38.
We hebben 5 jaar een relatie, en wonen sinds begin dit jaar samen. Nu gaat het dan eindelijk gebeuren. We gaan voor uitbreiding!!!!
We hebben het zo fijn samen. We vullen elkaar perfect aan, en hij is gewoon mijn "soulmate".
Maar toch.. net als bij jullie, voel ik soms die onzekerheid, of angst. Hoe gaat dit verder. En later? En met ons kindje mocht ik zwanger raken.
Dat is gewoon allemaal waar ik me mee bezig hou.
Mijn vriend heeft hier allemaal geen problemen mee. Hij geniet met de dag. Maar ja, ik ben nou eenmaal een piekeraar!
Leuk om jullie berichten te lezen, en knap dat sommige van jullie zelfs zo goed met de kinderen van jullie vriend omgaan!
Mijn vriend heeft geen kinderen, hij heeft wel een aantal jaar samen gewoond.
Als alles goed gaat wordt voor ons beide dit ons eerste kindje!
Ik hoop nog veel leuke reacties van jullie te lezen!
Liefs, Michelle.
Nou, nu ben ik dus echt heel erg laat met het ontdekken van deze toppic!
Ik ben al een tijdje op zoek naar mensen die in dezelfde "situatie" zitten als ik.
Mijn vriend is 13 jaar ouder. Ik ben 25, hij is dus 38.
We hebben 5 jaar een relatie, en wonen sinds begin dit jaar samen. Nu gaat het dan eindelijk gebeuren. We gaan voor uitbreiding!!!!
We hebben het zo fijn samen. We vullen elkaar perfect aan, en hij is gewoon mijn "soulmate".
Maar toch.. net als bij jullie, voel ik soms die onzekerheid, of angst. Hoe gaat dit verder. En later? En met ons kindje mocht ik zwanger raken.
Dat is gewoon allemaal waar ik me mee bezig hou.
Mijn vriend heeft hier allemaal geen problemen mee. Hij geniet met de dag. Maar ja, ik ben nou eenmaal een piekeraar!
Leuk om jullie berichten te lezen, en knap dat sommige van jullie zelfs zo goed met de kinderen van jullie vriend omgaan!
Mijn vriend heeft geen kinderen, hij heeft wel een aantal jaar samen gewoond.
Als alles goed gaat wordt voor ons beide dit ons eerste kindje!
Ik hoop nog veel leuke reacties van jullie te lezen!
Liefs, Michelle.
woensdag 24 oktober 2007 om 13:54
Leuk om al deze verschillende verhalen eens te lezen....
Ik zit ( nog) niet in het zelfde schuitje, maar dat is ook alleen omdat er ergens iets is wat ons tegen houdt...... Ik ben tot over mijn oren verliefd.... kan er niks meer aan veranderen... maar hij is idd 15 jaar ouder...
Zei gisteren nog tegen hem.... vroeger dacht ik altijd, mijn partners moeten niet veel ouder zijn, max 3 jaar of zo.... en nu? Als ik aan hem denk heb ik de kriebels in mijn buik.....als ik naar hem kijk denk ik alleen, jemig wat een lekkere vent ben je toch, en ja dat hij dan 15 jaar ouder is.. dat merk je alleen als we het over familie hebben. want aangezien hij de jongste thuis is is zijn moeder gewoon ouder dan mijn oma....
Inderdaad wat hier ook staat...hij remt mij af in mijn extremen.. ik trek hem uit zijn blokkades... en we genieten..... hij heeft 1 kindje, en ik geen... z`n kind is hem alles, en daar geniet ik dan ook weer van... het stralen van z`n ogen als hij tijd door brengt met z`n kind... geweldig.
lastig... maar wat is het fijn om verliefd te zijn!
Ik zit ( nog) niet in het zelfde schuitje, maar dat is ook alleen omdat er ergens iets is wat ons tegen houdt...... Ik ben tot over mijn oren verliefd.... kan er niks meer aan veranderen... maar hij is idd 15 jaar ouder...
Zei gisteren nog tegen hem.... vroeger dacht ik altijd, mijn partners moeten niet veel ouder zijn, max 3 jaar of zo.... en nu? Als ik aan hem denk heb ik de kriebels in mijn buik.....als ik naar hem kijk denk ik alleen, jemig wat een lekkere vent ben je toch, en ja dat hij dan 15 jaar ouder is.. dat merk je alleen als we het over familie hebben. want aangezien hij de jongste thuis is is zijn moeder gewoon ouder dan mijn oma....
Inderdaad wat hier ook staat...hij remt mij af in mijn extremen.. ik trek hem uit zijn blokkades... en we genieten..... hij heeft 1 kindje, en ik geen... z`n kind is hem alles, en daar geniet ik dan ook weer van... het stralen van z`n ogen als hij tijd door brengt met z`n kind... geweldig.
lastig... maar wat is het fijn om verliefd te zijn!
