Het onderbuikgevoel

Ik heb een vraag waarbij ik hoop op herkenning..

Ik ben getrouwd en momenteel zijn we hard bezig uit een dip te komen waarbij we toch 9 van de 10 x terugvallen in ruzie wegens een gebrek aan vertrouwen.

Ik ben zelf vreemdgegaan meer dan een jaar geleden waar ik bepaald niet trots op ben. Zonder plannen om ook met die persoon verder te gaan toch maakte het contact me erg gelukkig op die momenten. Ik merk dat er nog heel veel boosheid zit en een gebrek aan vertrouwen van zijn kant wat logisch is.

We kunnen hier niet goed over praten.



Nu heeft hij sinds enige tijd een collega op zijn werk die hij eerst verschrikkelijk vond en niet kon uitstaan en dat is opeens omgedraaid. Smsjes van haar had hij gewist maar stonden nog wel in zijn logboek. Hij snapt niet dat ik dat vreemd vind want hij heeft ze alleen maar verwijderd omdat ik er anders moeilijk over zou doen. Nou heeft hij een andere collega sinds kort waarvan hij het nodig vond om tegen mij te zeggen "je kan het gewoon niet hebben dat ik nu zo'n leuke collega heb" hij heeft toegegeven dat hij dit zei om mij te kwetsen maar het is wel waar.

Ik vind zijn gedrag vreemd en ook dat hij als we het over deze opmerking hebben hij zegt "er is nog niet eens wat gebeurt " waarbij hij zijn opmerking vergelijkt met mijn vreemdgaan..

Ik weet dat ik snel jaloers ben maar ik weet ook hoe gelukkig en naief ik was toen ik vreemdging. Ik was erg blij als ik bij mijn man was maar ondertussen. Ik kan het hier niet allemaal gaan uitleggen maar ik blijf zo'n sterk onderbuikgevoel houden dat er iets niet klopt....

Ik weet ook dat ik hem destijds alle reden heb gegeven om te gaan en dat hij is gebleven maar toch wordt ik gek van mijn eigen gevoel wat ik maar niet opzij kan zetten.

Herkent iemand dit onderbuikgevoel dat je alles hebt wat je je kan wensen , man ,kinderen enz en dat je dan toch die liefde niet voelt door bepaalde twijfels...