Relaties
alle pijlers
Het Verlatingsangst-topic
vrijdag 6 juli 2007 om 12:12
Heb je verlatingsangst?
Denk je dat je verlatingsangst hebt?
Heeft je partner verlatingsangst?
Wil je je ei kwijt?
WIl je weten of je de enige in de wereld bent die zich zo voelt?
WELKOM!!!
Hoe normaal is het dat ik me ongerust maak dat mijn vriend of vriendin mij niet meer leuk vindt of misschien zelfs geen interesse meer heeft om nog met mij om te gaan? Zowel kinderen, adolescenten en volwassen worstelen hier wel eens met de angst om door de ander verlaten of verstoten te worden. Vaak is die ander iemand waar men liefde en afhankelijkheid bij voelt. Dit kunnen je ouders zijn, je partner, iemand waar je verliefd of trots op bent, of juist iemand die negatief over je zou kunnen oordelen waardoor je erg verdrietig en gekrenkt raakt. Als je leven erg gestuurd of beïnvloed wordt door de angst om door iemand verlaten te worden heeft dit grote invloed op je emoties, je gedachten, je gedragingen en vertrouwen in jezelf en anderen. Als de angst en onrustgevoelens je in de greep krijgen en je jezelf in de loop van weken en maanden kwellen zonder dat je hier goed de baas over kunt worden, ben je gevangen in een gevoel wat vaak wordt aangeduid met verlatingsangst. Deze angst wordt door diegene die daar aan leidt en/of door de omgeving als buitensporig beschouwd. Kortom er lijkt een maat te zijn voor normale en abnormale verlatingsangst. Abnormale verlatingsangst wordt bepaald door de lengte van de tijd dat men geplaagd wordt door de angst, de intensiteit van deze angst, de mate waarin je je gedachten en gedrag beïnvloed worden.
Iemand met verlatingsangst kan bijvoorbeeld bang zijn om zijn geliefde te verliezen. Om deze angst te neutraliseren ontstaan controlerende gedragingen om geruststelling te krijgen. Is de geliefde niet stiekem verliefd op een ander? Door iemand uit angst of jaloersie te controleren, door overdreven te ''vissen'' wat de geliefde heeft gedaan of denkt, door juist heel vaak bij je geliefde in de buurt te willen zijn, je zo gedragen dat je geliefde je moeilijk kan verwerpen krijgt verlatingsangst een extra complexiteit.
Vaak zijn mensen met buitensporige verlatingsangst zo gevangen in hun angst en verwarde gevoelens, negatieve gedachtegangen en neutraliserende gedragingen, dat ze er alleen niet uitkomen. Al onderkent men zijn/haar eigen verlatingsangst, de zuigende werking van de angst maakt dat men te weinig weerstand hieraan kan bieden. Wat dan? Praten over je angst en controlerende gedragingen met de partner kan in bepaalde gevallen het patroon doorbreken. Is dit niet mogelijk dan zijn wijze en goede vrienden diegene die een klankbord kunnen vormen en goede raad kunnen geven. Lukt ook dit niet ga dan naar je huisarts of een relatiedeskundige of psycholoog om het door te praten.
Denk je dat je verlatingsangst hebt?
Heeft je partner verlatingsangst?
Wil je je ei kwijt?
WIl je weten of je de enige in de wereld bent die zich zo voelt?
WELKOM!!!
Hoe normaal is het dat ik me ongerust maak dat mijn vriend of vriendin mij niet meer leuk vindt of misschien zelfs geen interesse meer heeft om nog met mij om te gaan? Zowel kinderen, adolescenten en volwassen worstelen hier wel eens met de angst om door de ander verlaten of verstoten te worden. Vaak is die ander iemand waar men liefde en afhankelijkheid bij voelt. Dit kunnen je ouders zijn, je partner, iemand waar je verliefd of trots op bent, of juist iemand die negatief over je zou kunnen oordelen waardoor je erg verdrietig en gekrenkt raakt. Als je leven erg gestuurd of beïnvloed wordt door de angst om door iemand verlaten te worden heeft dit grote invloed op je emoties, je gedachten, je gedragingen en vertrouwen in jezelf en anderen. Als de angst en onrustgevoelens je in de greep krijgen en je jezelf in de loop van weken en maanden kwellen zonder dat je hier goed de baas over kunt worden, ben je gevangen in een gevoel wat vaak wordt aangeduid met verlatingsangst. Deze angst wordt door diegene die daar aan leidt en/of door de omgeving als buitensporig beschouwd. Kortom er lijkt een maat te zijn voor normale en abnormale verlatingsangst. Abnormale verlatingsangst wordt bepaald door de lengte van de tijd dat men geplaagd wordt door de angst, de intensiteit van deze angst, de mate waarin je je gedachten en gedrag beïnvloed worden.
Iemand met verlatingsangst kan bijvoorbeeld bang zijn om zijn geliefde te verliezen. Om deze angst te neutraliseren ontstaan controlerende gedragingen om geruststelling te krijgen. Is de geliefde niet stiekem verliefd op een ander? Door iemand uit angst of jaloersie te controleren, door overdreven te ''vissen'' wat de geliefde heeft gedaan of denkt, door juist heel vaak bij je geliefde in de buurt te willen zijn, je zo gedragen dat je geliefde je moeilijk kan verwerpen krijgt verlatingsangst een extra complexiteit.
Vaak zijn mensen met buitensporige verlatingsangst zo gevangen in hun angst en verwarde gevoelens, negatieve gedachtegangen en neutraliserende gedragingen, dat ze er alleen niet uitkomen. Al onderkent men zijn/haar eigen verlatingsangst, de zuigende werking van de angst maakt dat men te weinig weerstand hieraan kan bieden. Wat dan? Praten over je angst en controlerende gedragingen met de partner kan in bepaalde gevallen het patroon doorbreken. Is dit niet mogelijk dan zijn wijze en goede vrienden diegene die een klankbord kunnen vormen en goede raad kunnen geven. Lukt ook dit niet ga dan naar je huisarts of een relatiedeskundige of psycholoog om het door te praten.
woensdag 17 augustus 2011 om 11:39
Hoe is het met de anderen? Nog veel last van de VA?
Ik heb net vakantie gehad samen met mijn vriend en we hebben echt een mooie reis gemaakt en tijdens de vakantie heb ik er eigenlijk helemaal geen last van gehad. Vooral ook omdat we daar niet gestoord werden door computer/ telefoon. Had hem echt voor mezelf en dat is in het 'normale' leven toch anders omdat hij het erg druk heeft en hij zal toch ook tijd moeten steken in familie en vrienden. Kan wel zeggen dat we dichter naar elkaar zijn gegroeid en ik nog meer zekerheid heb dat ik echt heel blij met hem ben. We hebben ook plannen om een huis te kopen.
Merk dat mijn onzekerheid vooral dus de kop opsteekt als ik te weinig aandacht (bevestiging) krijg doordat hij druk is ofzo. Dan ga ik snel denken dat hij minder verliefd is geworden of dat er iets is, ben dan soms alleen maar bezig met aandacht van hem te krijgen en kan me dan moeilijk concentreren op mijn eigen ding. Dat is vooral storend voor mezelf, ik heb gewoon zoveel aandacht/ bevestiging nodig....pff. Tis ook wel gewoon omdat ik hem zo superleuk vind, als ik minder verliefd ben had ik daar echt niet zo mee bezig geweest.
Ben benieuwd hoe het met jullie gaat en hoe jullie met bepaalde VA-issues omgaan en hoe jullie problemen voor jezelf hebben opgelost.
Ik heb net vakantie gehad samen met mijn vriend en we hebben echt een mooie reis gemaakt en tijdens de vakantie heb ik er eigenlijk helemaal geen last van gehad. Vooral ook omdat we daar niet gestoord werden door computer/ telefoon. Had hem echt voor mezelf en dat is in het 'normale' leven toch anders omdat hij het erg druk heeft en hij zal toch ook tijd moeten steken in familie en vrienden. Kan wel zeggen dat we dichter naar elkaar zijn gegroeid en ik nog meer zekerheid heb dat ik echt heel blij met hem ben. We hebben ook plannen om een huis te kopen.
Merk dat mijn onzekerheid vooral dus de kop opsteekt als ik te weinig aandacht (bevestiging) krijg doordat hij druk is ofzo. Dan ga ik snel denken dat hij minder verliefd is geworden of dat er iets is, ben dan soms alleen maar bezig met aandacht van hem te krijgen en kan me dan moeilijk concentreren op mijn eigen ding. Dat is vooral storend voor mezelf, ik heb gewoon zoveel aandacht/ bevestiging nodig....pff. Tis ook wel gewoon omdat ik hem zo superleuk vind, als ik minder verliefd ben had ik daar echt niet zo mee bezig geweest.
Ben benieuwd hoe het met jullie gaat en hoe jullie met bepaalde VA-issues omgaan en hoe jullie problemen voor jezelf hebben opgelost.
donderdag 18 augustus 2011 om 12:21
Lieve mensen,
Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben...
Mijn verhaal staat bij deze topic (zelf geopend)
Verlatingsangst????
Hebben jullie misschien nog wat info of tips voor me?
Ik ga zaterdag naar de psycholoog.
Kan niet wachten want ik hou het niet meer ppff....!
Voel me vandaag weer vreselijk onzeker en down..
Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben...
Mijn verhaal staat bij deze topic (zelf geopend)
Verlatingsangst????
Hebben jullie misschien nog wat info of tips voor me?
Ik ga zaterdag naar de psycholoog.
Kan niet wachten want ik hou het niet meer ppff....!
Voel me vandaag weer vreselijk onzeker en down..
donderdag 18 augustus 2011 om 13:01
Poosje terug schreef ik hier dat ik last had van verlatingsangst.
Dit was in een periode waarin ik voelde mij partner te verliezen.
Is ook gebeurd.
Nee ik heb geen verlatings zoals ik dacht.
Terugkijkend op mijn verdere leven en nu weet ik dat ik gewoon gemangeld ben door ex partner.
Veel dingen klopte niet met wat hij zei met het gedrag wat hij liet zien.
Ik was een komplete deurmat geworden.
Mijn eigenwaarde was totaal vernield omdat ik me telkens verder van mijn grenzen af liet duwen.
Ik lees jou hier presieus en ik herken jou strijd.
Ik was ook zo maar verlatings angst is niet hetgeen ik heb.
Het is het voelen dat partner wegglijd en alles aan het redden bent in de relatie maar jezelf verliest.
Hij red niet mee hoor.
Hij is aan het obsreveren wat jij allemaal voor hem over hebt en of het hem bevalt.
Er is maar 1 remedie.
Dat is de streep zetten onder hoe jij je nu gedraagd.
Dus niet onzeker en afhankelijk eindeloos praten.
Dit is hetgeen waar hij voor wegloopt.
Als mannen angst merken bij een vrouw is het gedaan met een relatie.
Als een partner bang word word de man ook bang want dan moet hij iets doen.
Een man wil zich goed voelen bij een vrouw en als een vrouw zich niet goed voelt voelt hij zich ook niet goed.
Gevolg dat hij wegloopt.
Kun je nog volgen ? hahaha
Op deze manier verlies je hem zo i zo dus heeft het geen nut om je zo te voelen en te gedragen.
Je moet voor jezelf kiezen dat je het niet uitmaakt of hij weg gaat en dat je het zelf ook kan.
Dus ga uit nu ga leuke dingen doen.
Laat zien dat je een leuke sterke vrouw bent.
Echt je zult hem verbazen.
Vertel niet alles wat je doet/ben geen openboek dat is hij ook niet naar jou
Probeer van afstand naar de situatie te kijken.
Als jij en je vriend samen blijven is het maar voor korte duur want je wilt een man met zon gedrag te niet je hele leven?
Ik heb in deze rollercaoster gezeten en weet nu het was het niet waard maar wat ben ik gegroeid en zou hem nooit meer terug willen!!
Dit was in een periode waarin ik voelde mij partner te verliezen.
Is ook gebeurd.
Nee ik heb geen verlatings zoals ik dacht.
Terugkijkend op mijn verdere leven en nu weet ik dat ik gewoon gemangeld ben door ex partner.
Veel dingen klopte niet met wat hij zei met het gedrag wat hij liet zien.
Ik was een komplete deurmat geworden.
Mijn eigenwaarde was totaal vernield omdat ik me telkens verder van mijn grenzen af liet duwen.
Ik lees jou hier presieus en ik herken jou strijd.
Ik was ook zo maar verlatings angst is niet hetgeen ik heb.
Het is het voelen dat partner wegglijd en alles aan het redden bent in de relatie maar jezelf verliest.
Hij red niet mee hoor.
Hij is aan het obsreveren wat jij allemaal voor hem over hebt en of het hem bevalt.
Er is maar 1 remedie.
Dat is de streep zetten onder hoe jij je nu gedraagd.
Dus niet onzeker en afhankelijk eindeloos praten.
Dit is hetgeen waar hij voor wegloopt.
Als mannen angst merken bij een vrouw is het gedaan met een relatie.
Als een partner bang word word de man ook bang want dan moet hij iets doen.
Een man wil zich goed voelen bij een vrouw en als een vrouw zich niet goed voelt voelt hij zich ook niet goed.
Gevolg dat hij wegloopt.
Kun je nog volgen ? hahaha
Op deze manier verlies je hem zo i zo dus heeft het geen nut om je zo te voelen en te gedragen.
Je moet voor jezelf kiezen dat je het niet uitmaakt of hij weg gaat en dat je het zelf ook kan.
Dus ga uit nu ga leuke dingen doen.
Laat zien dat je een leuke sterke vrouw bent.
Echt je zult hem verbazen.
Vertel niet alles wat je doet/ben geen openboek dat is hij ook niet naar jou
Probeer van afstand naar de situatie te kijken.
Als jij en je vriend samen blijven is het maar voor korte duur want je wilt een man met zon gedrag te niet je hele leven?
Ik heb in deze rollercaoster gezeten en weet nu het was het niet waard maar wat ben ik gegroeid en zou hem nooit meer terug willen!!
donderdag 18 augustus 2011 om 19:25
Ik heb dit hele topic gelezen en alles wat er wordt verteld herken ik. Je vriend niet kwijt willen raken ookal vind je hem niet echt leuk of is hij niet goed voor je. Ik zie het als het einde van de wereld als het uit gaat. Dat heb ik altijd gezien bij alle relaties die ik heb gehad. En als ik vrijgezel ben heb ik ook elke dag als ik opsta een rotgevoel.
Ontzettend in paniek raken als je vriend ineens een dag niks van zich laat horen of niet weet of hij dit weekend bijvoorbeeld geen tijd heeft.
Ik durf me niet meer te binden omdat ik diep van binnen toch wel denk dat iedereen me verlaat. En straks heb ik me 100% procent gegeven en kwets hij me?
Ik kan dat niet aan. Want op de momenten dat ik in paniek ben interesseert me helemaal niks meer. Niet me werk of familie of vrienden, nee. dan ben ik alleenmaar bezig met me vriend en wil die bevestiging op dat moment hebben. En bij mij gaat het best wel ver. Ik kan dan niet meer eten, slapen, word dan misselijk of heb het gevoel flauw te vallen.
En als ik dan weer de bevestiging heb gekregen van me vriend. Dan ebt de paniek weer weg. En dan is er niks meer aan de hand.
En in een periode als ik vrijgezel ben, krijg ik dus niet de bevestiging. Maar ben dus steeds wel daar naar opzoek. Door veel te daten etc.
Maarja dat is natuurlijk ook niet de manier.
Ontzettend in paniek raken als je vriend ineens een dag niks van zich laat horen of niet weet of hij dit weekend bijvoorbeeld geen tijd heeft.
Ik durf me niet meer te binden omdat ik diep van binnen toch wel denk dat iedereen me verlaat. En straks heb ik me 100% procent gegeven en kwets hij me?
Ik kan dat niet aan. Want op de momenten dat ik in paniek ben interesseert me helemaal niks meer. Niet me werk of familie of vrienden, nee. dan ben ik alleenmaar bezig met me vriend en wil die bevestiging op dat moment hebben. En bij mij gaat het best wel ver. Ik kan dan niet meer eten, slapen, word dan misselijk of heb het gevoel flauw te vallen.
En als ik dan weer de bevestiging heb gekregen van me vriend. Dan ebt de paniek weer weg. En dan is er niks meer aan de hand.
En in een periode als ik vrijgezel ben, krijg ik dus niet de bevestiging. Maar ben dus steeds wel daar naar opzoek. Door veel te daten etc.
Maarja dat is natuurlijk ook niet de manier.
vrijdag 11 november 2011 om 10:36
De laatste reactie hierop was al een hele tijd geleden, maar ik ben er net achter gekomen dat ik dit ook heb...
Ik heb veel gelezen op internet (de meeste gevallen zijn erg extreem dat heb ik dan weer niet) en toen bij mij het kwartje viel heb ik eerst even gejankt van "opluchting".
Vanavond praten met mijn vriend, want dit is wel iets wat hij moet weten. Ik dacht dat ik altijd maar rekening moest houden met hem, wat hij wilde/wat hij niet wilde. Mijn stemming hangt altijd af van die van hem en als hij een dag niks van zich laat horen ben ik in paniek.
Hoe ik hier in de toekomst mee om moet gaan weet ik nog niet
Ik heb veel gelezen op internet (de meeste gevallen zijn erg extreem dat heb ik dan weer niet) en toen bij mij het kwartje viel heb ik eerst even gejankt van "opluchting".
Vanavond praten met mijn vriend, want dit is wel iets wat hij moet weten. Ik dacht dat ik altijd maar rekening moest houden met hem, wat hij wilde/wat hij niet wilde. Mijn stemming hangt altijd af van die van hem en als hij een dag niks van zich laat horen ben ik in paniek.
Hoe ik hier in de toekomst mee om moet gaan weet ik nog niet
vrijdag 15 juni 2012 om 18:04
Even een korte uitleg. Een maand of 4 geleden ben ik eens goed gaan nadenken toen er weer een - beginnende - relatie met een meisje fout liep. Lag het dan altijd aan de andere partij? Of had ik ook schuld? Wat gevoelens die ik had gegoogeld en toen vrij snel verlatingsangst gevonden. Als man is het wat lastig een mannen forum te vinden, en kwam de Viva tegen. Hoewel ik hier in de minderheid ben, heb ik er toen wel veel aan gehad om te lezen dat ik niet de enige ben. Waar ik toen ontzettend blij en opgelucht was dat ik wist wat er aan de hand was, begon daarna het oplossen van het probleem. Ook ik had namelijk last van een enorme behoefte aan bevestiging. Zocht eigenlijk achter alles naar een negatieve uitleg. Krijg ik 10 keer een positief smsje en 1 keer iets minder positief, focuste ik me op de minst positieve. Zei ze dat ze ging slapen en was ze daarna nog online op ping, humeur naar de klote. Had ze geen tijd om af te spreken vanwege tentamens, was het vast omdat ze mij niet leuk vond. Meteen aandringen op de weken erna..
Ik wil iedereen hier meegeven om er iets aan te doen. Het heeft géén zin om ermee te blijven rondlopen, het gaat ook niet vanzelf weg. Sterker nog, je patronen zullen waarschijnlijk alleen maar heftiger worden. Dat was bij mij ook zo. Want ja, er zijn ook mannen die alles analyseren wat een vrouw zegt. Die in paniek raken als ze niet binnen een uur reactie krijgen op een 'ping'.
Ik heb me bij mijn huisarts gemeld en heb sindsdien een gesprek of 10 gehad bij de Psycholoog. In mijn geval lagen achter de verlatingsangst een aantal andere problemen (bijvoorbeeld de opvatting dat je een relatie moet hebben om ooit gelukkig te kunnen zijn). Door deze denkwijze aan te pakken en te relativeren, verdwijnt een deel van de druk die ik mezelf oplegde om een relatie te krijgen én daarmee mijn verlatingsangst.
Ik wil hier geen psycholoog uithangen, maar wat mij dwarszat toen ik rondlas op internet is dat er weinig concrete oplossingen aangeboden worden. Hoewel het mij handiger lijkt als je naar de psycholoog gaat als je dit probleem hebt (beste beslissing die ik ooit heb genomen), hier een link met een schema dat mij ontzettend helpt:
http://www.eerstelijnspsychologe.nl/dow ... schema.pdf
Wat je gaat doen is de gedachte die je hebt (een gedachte veroorzaakt de angst, dat zijn twee verschillende dingen) relativeren en analyseren. De eerste maanden bewust en heel moeizaam, daarna gaat dit steeds meer vanzelf.
Verlatingsangst is echt vreselijk en ik ben er nog lang niet vanaf, maar wanneer je de stap zet om naar de psycholoog te gaan, al je problemen op tafel legt en aan de slag gaat met je gevoelens kun je er echt stappen in maken. Niet in een dag, niet in een weekje, maar wel in een paar maanden. Hele zware gevallen misschien uitgezonderd ben ik ervan overtuigd dat iedereen er echt vanaf kan komen. Er is hoop, hoe kut je je tijdens een 'angstige periode' ook voelt.
Ik wil iedereen hier meegeven om er iets aan te doen. Het heeft géén zin om ermee te blijven rondlopen, het gaat ook niet vanzelf weg. Sterker nog, je patronen zullen waarschijnlijk alleen maar heftiger worden. Dat was bij mij ook zo. Want ja, er zijn ook mannen die alles analyseren wat een vrouw zegt. Die in paniek raken als ze niet binnen een uur reactie krijgen op een 'ping'.
Ik heb me bij mijn huisarts gemeld en heb sindsdien een gesprek of 10 gehad bij de Psycholoog. In mijn geval lagen achter de verlatingsangst een aantal andere problemen (bijvoorbeeld de opvatting dat je een relatie moet hebben om ooit gelukkig te kunnen zijn). Door deze denkwijze aan te pakken en te relativeren, verdwijnt een deel van de druk die ik mezelf oplegde om een relatie te krijgen én daarmee mijn verlatingsangst.
Ik wil hier geen psycholoog uithangen, maar wat mij dwarszat toen ik rondlas op internet is dat er weinig concrete oplossingen aangeboden worden. Hoewel het mij handiger lijkt als je naar de psycholoog gaat als je dit probleem hebt (beste beslissing die ik ooit heb genomen), hier een link met een schema dat mij ontzettend helpt:
http://www.eerstelijnspsychologe.nl/dow ... schema.pdf
Wat je gaat doen is de gedachte die je hebt (een gedachte veroorzaakt de angst, dat zijn twee verschillende dingen) relativeren en analyseren. De eerste maanden bewust en heel moeizaam, daarna gaat dit steeds meer vanzelf.
Verlatingsangst is echt vreselijk en ik ben er nog lang niet vanaf, maar wanneer je de stap zet om naar de psycholoog te gaan, al je problemen op tafel legt en aan de slag gaat met je gevoelens kun je er echt stappen in maken. Niet in een dag, niet in een weekje, maar wel in een paar maanden. Hele zware gevallen misschien uitgezonderd ben ik ervan overtuigd dat iedereen er echt vanaf kan komen. Er is hoop, hoe kut je je tijdens een 'angstige periode' ook voelt.
