Relaties
alle pijlers
Hij ging vreemd..
vrijdag 27 augustus 2010 om 18:55
Hoi allemaal,
ik lees al een tijd mee, maar heb nu toch maar eens een account aangemaakt om mijn verhaal te kunnen posten.
Ik ben 22 jaar en heb ongeveer twee jaar geleden mijn (nu ex) vriend leren kennen. Hij is 15 jaar ouder dan mij en heeft een dochter van nu 9. Natuurlijk waren we geen standaard koppel maar dit heeft nooit voor problemen gezorgd. Iedereen in mijn en zijn omgeving hadden ons nog nooit zo gelukkig gezien.
We zijn in april gaan samenwonen en hebben het hele huis verbouwd om er echt ons eigen huis van te maken.
Ook zijn dochter vond het geweldig omdat ze ondertusen erg aan mij gehecht was geraakt.
Nu ben ik er twee weken geleden totaal onverwacht achter gekomen dat hij sinds februari contact had met een meisje/vrouw waar hij jaren geleden een relatie mee heeft gehad. Sinds die tijd zagen ze elkaar iedere week. Ze hadden seks met elkaar maar bespraken ook van alles met elkaar omdat ze elkaar al goed kende.
Hij heeft vanaf het begin wel duidelijk tegen haar gezegd dat er geen relatie voor hun twee inzat en dat ze mij dus niet moest lastig gaan vallen. Uiteindelijk heeft ze dat wel gedaan en het hele verhaal eruit gegooid in een mail.
Ik heb hem er meteen mee geconfronteerd maar hij zei er eigenlijk niets over. Ik was op dat moment helemaal overstuur en heb staan schreeuwen, schelden en huilen.
Ik vind het nu zó moeilijk om te begrijpen waarom hij dit heeft gedaan. Je hoort zo vaak verhalen over dat mensen vreemgaan omdat ze uit elkaar groeien, de relatie in een sleur komt, de man een jongere vrouw wil en al die standaard dingen. Maar niks van dat was op ons van toepassing dat heeft hij ook achteraf heel duidelijk gezegd.
En ik zie ook aan hem dat het hem nu kapot maakt, we waren ons echt aan het voorbereiden om de rest van ons leven samen te delen en nu ben ik ineens weg.
Het enige wat ik nu kan denken is dat als dat het allemaal niet was bij ons, dat hij dan gewoon een 'slecht mens' moet zijn. Dat hij geen geweten of geen schuldgevoel heeft of wat dan ook.
Maar ik vind het zo moeilijk om dat over iemand te denken waar ik ook nog zoveel van hou.
Ik voel me nu echt verschrikkelijk want ik heb in mijn oude woonplaats alles opgegeven en nu ben ik ineens mijn leven kwijt. Ik ben mijn vriend, mijn (stief)dochter, mijn huis, mijn baan daar, en alles kwijt.
Ik logeer nu overal en nergens tot ik iets voor mezelf vind, maar ik heb niemand meer om van te houden, geen kleine meer om voor te zorgen, geen werk meer om naar toe te gaan.
Ik weet absoluut niet hoe ik met de situatie om moet gaan, of hoe ik nu over hem moet denken.
Ik hoop dat iemand mij uit kan leggen hoe mensen dit kunnen doen en wat ik moet doen om hier overheen te komen, want ik ben bang dat ik nooit meer iemand echt zal kunnen vertrouwen.
ik lees al een tijd mee, maar heb nu toch maar eens een account aangemaakt om mijn verhaal te kunnen posten.
Ik ben 22 jaar en heb ongeveer twee jaar geleden mijn (nu ex) vriend leren kennen. Hij is 15 jaar ouder dan mij en heeft een dochter van nu 9. Natuurlijk waren we geen standaard koppel maar dit heeft nooit voor problemen gezorgd. Iedereen in mijn en zijn omgeving hadden ons nog nooit zo gelukkig gezien.
We zijn in april gaan samenwonen en hebben het hele huis verbouwd om er echt ons eigen huis van te maken.
Ook zijn dochter vond het geweldig omdat ze ondertusen erg aan mij gehecht was geraakt.
Nu ben ik er twee weken geleden totaal onverwacht achter gekomen dat hij sinds februari contact had met een meisje/vrouw waar hij jaren geleden een relatie mee heeft gehad. Sinds die tijd zagen ze elkaar iedere week. Ze hadden seks met elkaar maar bespraken ook van alles met elkaar omdat ze elkaar al goed kende.
Hij heeft vanaf het begin wel duidelijk tegen haar gezegd dat er geen relatie voor hun twee inzat en dat ze mij dus niet moest lastig gaan vallen. Uiteindelijk heeft ze dat wel gedaan en het hele verhaal eruit gegooid in een mail.
Ik heb hem er meteen mee geconfronteerd maar hij zei er eigenlijk niets over. Ik was op dat moment helemaal overstuur en heb staan schreeuwen, schelden en huilen.
Ik vind het nu zó moeilijk om te begrijpen waarom hij dit heeft gedaan. Je hoort zo vaak verhalen over dat mensen vreemgaan omdat ze uit elkaar groeien, de relatie in een sleur komt, de man een jongere vrouw wil en al die standaard dingen. Maar niks van dat was op ons van toepassing dat heeft hij ook achteraf heel duidelijk gezegd.
En ik zie ook aan hem dat het hem nu kapot maakt, we waren ons echt aan het voorbereiden om de rest van ons leven samen te delen en nu ben ik ineens weg.
Het enige wat ik nu kan denken is dat als dat het allemaal niet was bij ons, dat hij dan gewoon een 'slecht mens' moet zijn. Dat hij geen geweten of geen schuldgevoel heeft of wat dan ook.
Maar ik vind het zo moeilijk om dat over iemand te denken waar ik ook nog zoveel van hou.
Ik voel me nu echt verschrikkelijk want ik heb in mijn oude woonplaats alles opgegeven en nu ben ik ineens mijn leven kwijt. Ik ben mijn vriend, mijn (stief)dochter, mijn huis, mijn baan daar, en alles kwijt.
Ik logeer nu overal en nergens tot ik iets voor mezelf vind, maar ik heb niemand meer om van te houden, geen kleine meer om voor te zorgen, geen werk meer om naar toe te gaan.
Ik weet absoluut niet hoe ik met de situatie om moet gaan, of hoe ik nu over hem moet denken.
Ik hoop dat iemand mij uit kan leggen hoe mensen dit kunnen doen en wat ik moet doen om hier overheen te komen, want ik ben bang dat ik nooit meer iemand echt zal kunnen vertrouwen.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:02
Jeetje, wat vreselijk naar! Maar weet je, ik denk dat je je misschien helemaal niet bezig moet houden met de 'waarom' vraag. Ik denk namelijk dat je daar toch geen bevredigend antwoord op krijgt. Jouw ex heeft iets gedaan, dat voor jou onbegrijpelijk is. En daar kun je de mooiste verklaringen van de wereld tegenaan gooien, maar maakt dat het beter voor jou? Kun je zijn handelen daarmee verantwoorden? Ik vraag het me af.
Belangrijker is om je af te vragen wat JIJ nu wilt. Kun je hem dit vergeven, of is hij te ver over jouw grenzen gegaan? Wat voelt voor jou nu goed? Wat je 'moet' doen om erover heen te komen kan niemand je vertellen, dat voel je alleen zelf aan. Voorlopig ben je er waarschijnlijk nog niet overheen. Dat hoeft ook niet. En uiteindelijk kun je echt wel weer iemand vertrouwen, al lijkt dat nu onmogelijk.
Dit is een klote-situatie, meer kun je er niet van maken. Maar je 'moet' helemaal niks. Behalve goed voor jezelf zorgen.
Belangrijker is om je af te vragen wat JIJ nu wilt. Kun je hem dit vergeven, of is hij te ver over jouw grenzen gegaan? Wat voelt voor jou nu goed? Wat je 'moet' doen om erover heen te komen kan niemand je vertellen, dat voel je alleen zelf aan. Voorlopig ben je er waarschijnlijk nog niet overheen. Dat hoeft ook niet. En uiteindelijk kun je echt wel weer iemand vertrouwen, al lijkt dat nu onmogelijk.
Dit is een klote-situatie, meer kun je er niet van maken. Maar je 'moet' helemaal niks. Behalve goed voor jezelf zorgen.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:02
Lieve meid, hij is gewoon niet die leuke lieve man die jij dacht dat hij was. Hij heeft je bijna een half jaar lang belazerd. Met zijn volle bewustzijn. Het is gewoon een ongelofelijke lul. Ik kan het niet anders verwoorden.
Meid, je bent 22 jaar. Je hebt nog een leven voor je. Het komt wel goed met je. Maar eerst zul je door je verdriet heen moeten.
Heel veel sterkte.
Meid, je bent 22 jaar. Je hebt nog een leven voor je. Het komt wel goed met je. Maar eerst zul je door je verdriet heen moeten.
Heel veel sterkte.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:03
Heeft hij gezegd waarom hij het gedaan had? In geen reden geloof ik niet, vreemd gaan moet je wel voor openstaan. En erover heen komen lijkt nu nog niet makkelijk en gaat misschien best even duren. Ik vind wel dat je het heel rigoureus aanpakt door ook direct te stoppen met je baan. Kan je daar niet mee verder, als is het maar voor (een paar) jaar? Anders is het wel heel veel ineens.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:09
Nou er is absoluut geen mogelijkheid dat ik nog naar hem terug ga, daar denk ik niet eens over na.
Hij heeft geen reden gegeven, als ik ernaar vraag zegt hij alleen maar steeds dat hij er zo'n spijt van heeft en dat hij ook niet weet waarom.
Daar heb ik dus helemaal niets aan maar misschien is het ook wel waar dat ik me niet met de waarom vraag bezig moet houden.
Hij heeft geen reden gegeven, als ik ernaar vraag zegt hij alleen maar steeds dat hij er zo'n spijt van heeft en dat hij ook niet weet waarom.
Daar heb ik dus helemaal niets aan maar misschien is het ook wel waar dat ik me niet met de waarom vraag bezig moet houden.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:14
quote:Tee88 schreef op 27 augustus 2010 @ 19:09:
Nou er is absoluut geen mogelijkheid dat ik nog naar hem terug ga, daar denk ik niet eens over na.
Hij heeft geen reden gegeven, als ik ernaar vraag zegt hij alleen maar steeds dat hij er zo'n spijt van heeft en dat hij ook niet weet waarom..
Daar heb je inderdaad niks aan en het is ook gewoon slap gelul van hem. Hij was er toch zelf bij? Spijt? Kom nou zeg, hij is gewoon z'n lul achterna gelopen en nu jij erachter bent gekomen heeft 'ie ineens spijt. Ja, zo kan ik het ook.
Deze man is jou niet waard, laat hem lekker in z'n sop gaar koken. Je kunt je wel blijven afvragen wat de beweegredenen achter zijn gedrag zijn geweest, maar je krijgt er geen antwoord op dat het voor jou begrijpelijker of goed maakt. Het heeft dus ook geen zin om daarnaar op zoek te blijven. Daar raak je alleen maar gefrustreerd van en dat kun je er niet ook nog eens bij gebruiken.
Nou er is absoluut geen mogelijkheid dat ik nog naar hem terug ga, daar denk ik niet eens over na.
Hij heeft geen reden gegeven, als ik ernaar vraag zegt hij alleen maar steeds dat hij er zo'n spijt van heeft en dat hij ook niet weet waarom..
Daar heb je inderdaad niks aan en het is ook gewoon slap gelul van hem. Hij was er toch zelf bij? Spijt? Kom nou zeg, hij is gewoon z'n lul achterna gelopen en nu jij erachter bent gekomen heeft 'ie ineens spijt. Ja, zo kan ik het ook.
Deze man is jou niet waard, laat hem lekker in z'n sop gaar koken. Je kunt je wel blijven afvragen wat de beweegredenen achter zijn gedrag zijn geweest, maar je krijgt er geen antwoord op dat het voor jou begrijpelijker of goed maakt. Het heeft dus ook geen zin om daarnaar op zoek te blijven. Daar raak je alleen maar gefrustreerd van en dat kun je er niet ook nog eens bij gebruiken.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:14
Hij weet niet eens waarom...dat is pas een stom antwoord. Misschien heeft zij hem (weer) benaderd en verleid? Heeft hij geen weerstand kunnen bieden. Zo iemand kun je dan toch beter kwijt zijn, als de eerste beste verleidster die op zijn pad komt hem kan overhalen en hij dan maar zegt: Ik weet niet waarom...
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:14
Hij heeft geen spijt omdat hij jou zo'n verdriet heeft gedaan, maar omdat hij gesnapt is. Het is logisch dat je je met de waarom-vraag bezighoudt, maar wordt het er beter van als hij zegt dat ie gewoon geil was en de bijvrouw toch nog een lekker ding vond? Voor dit gedrag is geen (goede) reden. Spijt is wat de kat schijt, had ie aan moeten denken voordat hij zijn leuter niet meer binnensbroeks kon houden.
Maar idd, kon je je baan niet houden en ergens anders gaan wonen, toch nog redelijk in de buurt? Dit is natuurlijk wel heel rigoreus allemaal.
Maar idd, kon je je baan niet houden en ergens anders gaan wonen, toch nog redelijk in de buurt? Dit is natuurlijk wel heel rigoreus allemaal.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:18
Is er eigenlijk ooit een goede reden vraag ik me nu af. Nee lijkt me. Focus je inderdaad op de toekomst. Ben ook twee keer flink belazerd door twee verschillende mannen (na elkaar). Jaja iets met een ezel en twee keer stoten en dat heb ik gewoon verteld na een tijdje tegen mijn huidige vriend zodat hij er rekening mee kon houden en het begreep als ik net wat langer dan noodzakelijk doorvroeg over dingen. Inmiddels 5,5 jaar en een mooie dochter verder en tot nu toe *Milky gaat op zoek naar een stukje hout om af te kloppen* geen fratsen van zijn kant. Heel veel sterkte!
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:18
Even heel praktisch gezien. Zorg er ten eerste voor dat je een eigen dak boven je hoofd krijgt; een betaalbare huurwoning, al is het maar een één kamer. Heb je nog contact met je ouders en/of familie die je zouden kunnen helpen? Ga anders naar je huisarts en vraag hulp via maatschappelijk werk. Ga naar het stad-/gemeentehuis en vraag daar de mogelijkheden na. Ga niet bij de pakken neerzitten.
Hadden jullie een samenlevingscontract of iets dergelijks?
Je hebt het juiste besluit genomen en het is natuurlijk jammer wat je verloren hebt; vooral het contact met zijn dochter. Maar je bent nog zo jong en zie dit als een harde levensles waarvan je alleen maar beter kunt worden. Hij is vreemdgegaan. Hij heeft met zijn geslacht gedacht in plaats zijn hersens te gebruiken. Wat hij jou heeft aangedaan, heeft hij wellicht eerder gedaan en zal ongetwijfeld nog wel een paar keer doen in zijn leven.
Hadden jullie een samenlevingscontract of iets dergelijks?
Je hebt het juiste besluit genomen en het is natuurlijk jammer wat je verloren hebt; vooral het contact met zijn dochter. Maar je bent nog zo jong en zie dit als een harde levensles waarvan je alleen maar beter kunt worden. Hij is vreemdgegaan. Hij heeft met zijn geslacht gedacht in plaats zijn hersens te gebruiken. Wat hij jou heeft aangedaan, heeft hij wellicht eerder gedaan en zal ongetwijfeld nog wel een paar keer doen in zijn leven.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:20
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:37
quote:luna1 schreef op 27 augustus 2010 @ 19:05:
Als iemand je welbewust een half jaar lang zo ontzettend voorliegt en belazert is het gewoon een lul van de bovenste plank. Niet meer en niet minder. Een man als deze kun je liever kwijt dan rijk zijn.
Inderdaad, wat een hufter.
Je bent nog jong, het komt goed, echt waar.
Voor nu:
Als iemand je welbewust een half jaar lang zo ontzettend voorliegt en belazert is het gewoon een lul van de bovenste plank. Niet meer en niet minder. Een man als deze kun je liever kwijt dan rijk zijn.
Inderdaad, wat een hufter.
Je bent nog jong, het komt goed, echt waar.
Voor nu:
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:57
quote:wuiles schreef op 27 augustus 2010 @ 19:53:
[...]
"Ik ben mijn vriend, mijn (stief)dochter, mijn huis, mijn baan daar, en alles kwijt."
Ik begreep omdat ze 'daar naar toe' is verhuisd en zodoende haar baan heeft opgegeven.
Weetje, sommige mensen zijn gewoon vreemdgangers. Zonder reden, ze doen dat gewoon. Dat is of accepteren, of wegwezen, want veranderen zal het niet.
Je hebt je keus gemaakt (een hele goede als je het mij vraagt) dus laat het gaan. Je krijgt nooit een antwoord hierop, je zal het nooit gaan snappen.
Kun je niet naar je ouders terug?
[...]
"Ik ben mijn vriend, mijn (stief)dochter, mijn huis, mijn baan daar, en alles kwijt."
Ik begreep omdat ze 'daar naar toe' is verhuisd en zodoende haar baan heeft opgegeven.
Weetje, sommige mensen zijn gewoon vreemdgangers. Zonder reden, ze doen dat gewoon. Dat is of accepteren, of wegwezen, want veranderen zal het niet.
Je hebt je keus gemaakt (een hele goede als je het mij vraagt) dus laat het gaan. Je krijgt nooit een antwoord hierop, je zal het nooit gaan snappen.
Kun je niet naar je ouders terug?
