hij heeft een minderwaardigheidscomplex
zaterdag 7 mei 2011 om 20:37
Hoi hoi,
Nou... sinds kort heb ik een nieuwe vriend. Een van de knapste jongens die ik ooit heb gezien. Intelligent, goede baan, sociaal, kortom, het complete plaatje. Maar nu ik hem beter leer kennen komt steeds duidelijker naar voren dat hij echt een gigantisch minderwaardigheidscomplex heeft. Door dit issue ben ik zelfs zijn eerste echte liefde, wat ik onvoorstelbaar vind gezien zijn voorkomen. Hij begrijpt niet wat ik in hem zie, is vreselijk onzeker en wil alles maar doen om het mij naar de zin te maken. In het begin was dat wel leuk, maar nu wordt het vervelend. Het lijkt alsof hij helemaal geen eigen identiteit heeft en zich alleen maar naar mij schikt. En hij blijft de geruststelling nodig hebben, dat ik hem leuk vind, dat ik verliefd ben en blijf, etc. Zo langzamerhand ga ik hem daardoor juist minder leuk vinden...! Wat moet ik doen? Hoe moet ik hier mee om gaan? Iemand tips? Er zou geen enkel probleem zijn als hij niet zo onzeker was. Maar ik heb nu helemaal niet het gevoel dat ik een 'vent' heb, maar ik begin hem steeds meer te zien als een 'vriendje', een schooljongen bijna, die ik nog moet 'opvoeden'. Vreselijke rolverdeling dus. What to do...?
Nou... sinds kort heb ik een nieuwe vriend. Een van de knapste jongens die ik ooit heb gezien. Intelligent, goede baan, sociaal, kortom, het complete plaatje. Maar nu ik hem beter leer kennen komt steeds duidelijker naar voren dat hij echt een gigantisch minderwaardigheidscomplex heeft. Door dit issue ben ik zelfs zijn eerste echte liefde, wat ik onvoorstelbaar vind gezien zijn voorkomen. Hij begrijpt niet wat ik in hem zie, is vreselijk onzeker en wil alles maar doen om het mij naar de zin te maken. In het begin was dat wel leuk, maar nu wordt het vervelend. Het lijkt alsof hij helemaal geen eigen identiteit heeft en zich alleen maar naar mij schikt. En hij blijft de geruststelling nodig hebben, dat ik hem leuk vind, dat ik verliefd ben en blijf, etc. Zo langzamerhand ga ik hem daardoor juist minder leuk vinden...! Wat moet ik doen? Hoe moet ik hier mee om gaan? Iemand tips? Er zou geen enkel probleem zijn als hij niet zo onzeker was. Maar ik heb nu helemaal niet het gevoel dat ik een 'vent' heb, maar ik begin hem steeds meer te zien als een 'vriendje', een schooljongen bijna, die ik nog moet 'opvoeden'. Vreselijke rolverdeling dus. What to do...?
zaterdag 7 mei 2011 om 21:18
Lastig!
Ik heb zelf een paar jaar terug zo'n relatie gehad, alleen was ik toen zelf ook zo. We waren allebei afhankelijk van elkaars bevestiging. Nu ik op mezelf ben, merk ik dat ik, juist door alleen te zijn en het zelfvertrouwen uit mezelf te moeten halen, me beter voel dan ooit.
Ik zou dus ook aanraden om dit bij hem aan te kaarten en te kijken of hij op 1 of andere manier aan zichzelf kan gaan werken. Want jij zal nooit genoeg bevestiging kunnen geven om hem zeker te doen voelen. Misschien is iets als therapie niet eens zo'n gek idee (die onzekerheid moet toch ook ergens vandaan komen...).
Succes!
Ik heb zelf een paar jaar terug zo'n relatie gehad, alleen was ik toen zelf ook zo. We waren allebei afhankelijk van elkaars bevestiging. Nu ik op mezelf ben, merk ik dat ik, juist door alleen te zijn en het zelfvertrouwen uit mezelf te moeten halen, me beter voel dan ooit.
Ik zou dus ook aanraden om dit bij hem aan te kaarten en te kijken of hij op 1 of andere manier aan zichzelf kan gaan werken. Want jij zal nooit genoeg bevestiging kunnen geven om hem zeker te doen voelen. Misschien is iets als therapie niet eens zo'n gek idee (die onzekerheid moet toch ook ergens vandaan komen...).
Succes!
zaterdag 7 mei 2011 om 21:54
Ik zou dit niet als reden nemen om de relatie te verbreken. Als het om jezelf zou gaan, dan zou je ook graag willen dat iemand jou uit die vicieuze cirkel haalt/helpt. Heb je er weleens met hem over gesproken? Waar de minderwaardigheidscomplex vandaan komt? Om hulp in te schakelen? Samen of (eerst) alleen?
zaterdag 7 mei 2011 om 22:03
Is hij vroeger gepest ofzo? Waarom is hij zo onzeker?
Wel een lastige situatie, want het kan heel lang duren voor zoiets een beetje anders wordt..
Ik heb ook ooit in een vergelijkbare situatie gezeten, maar ik vond het heel moeilijk om mee om te gaan. Ik begon toch het respect voor mijn toenmalige vriend te verliezen omdat hij continu over zijn grenzen ging om mij te pleasen.
Wel een lastige situatie, want het kan heel lang duren voor zoiets een beetje anders wordt..
Ik heb ook ooit in een vergelijkbare situatie gezeten, maar ik vond het heel moeilijk om mee om te gaan. Ik begon toch het respect voor mijn toenmalige vriend te verliezen omdat hij continu over zijn grenzen ging om mij te pleasen.