Relaties
alle pijlers
hoe ga je om met partner die zich laat sollen door ex?
vrijdag 10 april 2009 om 22:46
Mijn partner is bijna 5 jaar geleden gescheiden. Met heel veel pijn en moeite is er een omgangsregeling met kind op papier gekomen. Maar vrijwel ieder bezoekweekend gooit ex roet in het eten en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee. Iedere keer is het tot het laatste moment onzeker of het weekend door gaat en tot hoe laat. Ook dit paasweekend ligt weer in duigen door dat de plannen in een keer omgegooid worden.
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?
vrijdag 10 april 2009 om 22:49
quote:eranma schreef op 10 april 2009 @ 22:46:
Mijn partner is bijna 5 jaar geleden gescheiden. Met heel veel pijn en moeite is er een omgangsregeling met kind op papier gekomen. Maar vrijwel ieder bezoekweekend gooit ex roet in het eten en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee. Iedere keer is het tot het laatste moment onzeker of het weekend door gaat en tot hoe laat. Ook dit paasweekend ligt weer in duigen door dat de plannen in een keer omgegooid worden.
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?de omgangsregeling is tussen hem en zijn ex, jij staat hierbuiten
Mijn partner is bijna 5 jaar geleden gescheiden. Met heel veel pijn en moeite is er een omgangsregeling met kind op papier gekomen. Maar vrijwel ieder bezoekweekend gooit ex roet in het eten en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee. Iedere keer is het tot het laatste moment onzeker of het weekend door gaat en tot hoe laat. Ook dit paasweekend ligt weer in duigen door dat de plannen in een keer omgegooid worden.
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?de omgangsregeling is tussen hem en zijn ex, jij staat hierbuiten
vrijdag 10 april 2009 om 22:54
Sja...
Mijn vriend heeft zo'n beetje hetzelfde, alleen hij heeft zijn dochter de eerste 11 jaar niet gezien. Nu is er contact, alleen presteert ze het regelmatig om op het laatste moment af te zeggen. De laatste keer werd hij daar zo boos over dat hij hier de boel kort en klein ging slaan. Ja, dat was een grens en heb ik hem gezegd wat meer ruggegraat te tonen en dààr dan maar de boel kort en klein te slaan, óf zoals altijd de non-reactie maar dan ook mij er niet mee lastig vallen.
Dit zijn dingen die hij zelf moet oplossen en alleen als hij dat wil, kan me voorstellen dat hij dat uit angst niet doet. Jij staat er verder helemaal buiten.
Mijn vriend heeft zo'n beetje hetzelfde, alleen hij heeft zijn dochter de eerste 11 jaar niet gezien. Nu is er contact, alleen presteert ze het regelmatig om op het laatste moment af te zeggen. De laatste keer werd hij daar zo boos over dat hij hier de boel kort en klein ging slaan. Ja, dat was een grens en heb ik hem gezegd wat meer ruggegraat te tonen en dààr dan maar de boel kort en klein te slaan, óf zoals altijd de non-reactie maar dan ook mij er niet mee lastig vallen.
Dit zijn dingen die hij zelf moet oplossen en alleen als hij dat wil, kan me voorstellen dat hij dat uit angst niet doet. Jij staat er verder helemaal buiten.
En sneller dan de wind, dit was ik voor...reken er goed op.
vrijdag 10 april 2009 om 23:08
Je man zit niet in een makkelijke positie.
Hij zat in zijn vorige relatie onder de plak, en het heeft er de schijn van, als ik je post zo lees, dat jij hem net zo goed vertelt wat hij moet doen en laten.
Je ergert je aan hem, je vindt hem een slappe zak, hij zou in therapie moeten gaan, kortom: hij heeft geen ruggegraat als het gaat aan zijn ex weerstand te bieden.
En omdat wat zijn ex wil bij hem zwaarder weegt dan wat jij hem vertelt dat hij zou moeten doen, wekt bij jou het ongenoegen.
Het is een stukje dat tussen hun beiden speelt, en waar je vanaf moet blijven, ook al zou je precies weten hoe jij het zou aanpakken, het is eenmaal deel van de naweëen van zijn voormalige relatie.
Nu zit hij tussen twee vuren.
Probeer hem wat ruimte te geven, wat meer respect, laat hem in zijn waarde. Ik denk dat hij zich door de situatie ook heel machteloos voelt.
Het gaat tenslotte om de band met zijn kind!
Hij zat in zijn vorige relatie onder de plak, en het heeft er de schijn van, als ik je post zo lees, dat jij hem net zo goed vertelt wat hij moet doen en laten.
Je ergert je aan hem, je vindt hem een slappe zak, hij zou in therapie moeten gaan, kortom: hij heeft geen ruggegraat als het gaat aan zijn ex weerstand te bieden.
En omdat wat zijn ex wil bij hem zwaarder weegt dan wat jij hem vertelt dat hij zou moeten doen, wekt bij jou het ongenoegen.
Het is een stukje dat tussen hun beiden speelt, en waar je vanaf moet blijven, ook al zou je precies weten hoe jij het zou aanpakken, het is eenmaal deel van de naweëen van zijn voormalige relatie.
Nu zit hij tussen twee vuren.
Probeer hem wat ruimte te geven, wat meer respect, laat hem in zijn waarde. Ik denk dat hij zich door de situatie ook heel machteloos voelt.
Het gaat tenslotte om de band met zijn kind!
vrijdag 10 april 2009 om 23:10
Het gaat je wel aan, maar je gaat er niet over... Natuurlijk is het vervelend als jouw planning in de war geschopt wordt, maar het enige sat jij kunt doen is je partner zeggen dat hij met jou net zoveel rekening moet houden als hij kennelijk met ex doet.
Kleine kanttekening, een kind gaat altijd voor, als je daar (al is het indirect) de competitie mee aangaat, zul je altijd verliezen. Conclusie: je zult er mee moeten leren leven, vrees ik.
Kleine kanttekening, een kind gaat altijd voor, als je daar (al is het indirect) de competitie mee aangaat, zul je altijd verliezen. Conclusie: je zult er mee moeten leren leven, vrees ik.
vrijdag 10 april 2009 om 23:13
Is er juridisch niets afgesproken? Som is het voor sub-assertieve mensen makkelijker om zich te verschuilen achter een statische regeling.
Ik kan mij daarnaast heel goed voorstellen dat dit ook jou betreft. Het is nogal makkelijk om te beweren dat jij daar buiten staat. Jij maakt nu ook deel uit van hun (ex) systeem en daarin vind ik dat jij ook een vinger in de pap mag hebben. Een constructieve tip kan ik je helaas niet geven, behalve een goed gesprek en hem duidelijk maken dat dit schadelijk is voor het kind en jullie relatie.
Ik kan mij daarnaast heel goed voorstellen dat dit ook jou betreft. Het is nogal makkelijk om te beweren dat jij daar buiten staat. Jij maakt nu ook deel uit van hun (ex) systeem en daarin vind ik dat jij ook een vinger in de pap mag hebben. Een constructieve tip kan ik je helaas niet geven, behalve een goed gesprek en hem duidelijk maken dat dit schadelijk is voor het kind en jullie relatie.
vrijdag 10 april 2009 om 23:37
quote:eranma schreef op 10 april 2009 @ 22:46:
en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee.
Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes.
Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren.
Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren.
Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Ik vind dat je vrij respectloos over hem praat, getuigt van weinig steun, die hij waarschijnlijk wel nodig heeft..
en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee.
Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes.
Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren.
Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren.
Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Ik vind dat je vrij respectloos over hem praat, getuigt van weinig steun, die hij waarschijnlijk wel nodig heeft..
vrijdag 10 april 2009 om 23:46
Net als anderen ook zeggen, een beetje meer respect voor hem zou niet verkeerd zijn......
Laat het probleem daar waar het is. Tussen de moeder en vader. Jij kunt hem niet veranderen en haar al helemaal niet. Het enige wat je kunt veranderen is jouw manier van omgaan met het spaak lopen van iedere bezoekafspraak. Zou een hoop rust geven in jullie huis.
Voor een vader in een situatie met een krakkemikkerige bezoekregeling is het al zwaar genoeg. Steun hem in zijn onmacht hierin in plaats van eisen dat hij zich harder opstelt.
Hij kon dit al niet in de relatie, dus waarom dan nu ineens wel richting haar? Zijn hardere opstelling zal waarschijnlijk ten koste gaan van de persoon waar het werkelijk om gaat, het kind dus.
Laat het probleem daar waar het is. Tussen de moeder en vader. Jij kunt hem niet veranderen en haar al helemaal niet. Het enige wat je kunt veranderen is jouw manier van omgaan met het spaak lopen van iedere bezoekafspraak. Zou een hoop rust geven in jullie huis.
Voor een vader in een situatie met een krakkemikkerige bezoekregeling is het al zwaar genoeg. Steun hem in zijn onmacht hierin in plaats van eisen dat hij zich harder opstelt.
Hij kon dit al niet in de relatie, dus waarom dan nu ineens wel richting haar? Zijn hardere opstelling zal waarschijnlijk ten koste gaan van de persoon waar het werkelijk om gaat, het kind dus.
vrijdag 10 april 2009 om 23:54
is er een omgangsregeling afgesproken ? en zo ja ... dan zou hij zich daar aan moeten houden, heel strikt... dan valt er voor zijn ex geen roet in het eten te gooien. En dat is voor jou ook gemakkelijker, dan weet jij ook waar je aan toe bent.
Als dat allemaal goed gaat en kan gaan, dan kan er alsnog soepeler omgegaan worden met de regeling, maar beide ex-en hebben dan gelijke inbreng.
Het lijkt me overigens heel moeilijk om om te gaan met de meningen op dit forum... kindje eerste plaats... jij tweede plaats.
Als dat allemaal goed gaat en kan gaan, dan kan er alsnog soepeler omgegaan worden met de regeling, maar beide ex-en hebben dan gelijke inbreng.
Het lijkt me overigens heel moeilijk om om te gaan met de meningen op dit forum... kindje eerste plaats... jij tweede plaats.
zaterdag 11 april 2009 om 00:45
quote:eranma schreef op 10 april 2009 @ 23:00:
Ja, ik sta er buiten en nee, ik sta er niet buiten. ik heb er wel degelijk mee te maken want ik woon hier nl ook. Het is zelfs eigenlijk mijn huis, maar dat terzijde! Het is te makkelijk om te zeggen dat het me niet aangaat.
Wist je dat je partner een kind had toen jullie besloten samen verder te gaan?
Dan sta jij dus gewoon buiten die omgangsregeling. Hun ding, hun ruzie, hun zaak.
Ja, ik sta er buiten en nee, ik sta er niet buiten. ik heb er wel degelijk mee te maken want ik woon hier nl ook. Het is zelfs eigenlijk mijn huis, maar dat terzijde! Het is te makkelijk om te zeggen dat het me niet aangaat.
Wist je dat je partner een kind had toen jullie besloten samen verder te gaan?
Dan sta jij dus gewoon buiten die omgangsregeling. Hun ding, hun ruzie, hun zaak.
zaterdag 11 april 2009 om 09:47
Ik begrijp de rol van mijn partner heel goed, dat heb ik ook in mijn opening aangegeven maar ik ben er ook nog. Hoe kinderachtig dit ook klinkt. Via mediation is er een omgangsregeling tot stand gekomen maar moeder houdt zich daar niet aan en vader is niet bij machtte om daar iets tegen in te brengen. Hierdoor is het elke keer onzeker of het kind komt, hoelang het komt, hoelaat het terug moet zijn. Moeder plant het vaak zo dat je met het kind net niks kan doen. Midden op de dag moet hij terug, Later meer.
zaterdag 11 april 2009 om 10:07
Ik kan me goed voorstellen dat enranma zich irriteert aan de slappe opstelling van haar vriend.
Tuurlijk staat het kind op de eerste plaats, maar ik heb het idee dat het daar niet om te doen is.
Maar meer om de ex die het leven van haar man zuur wil maken (met de omgangsregeling als methode), en waar man niet tegenin gaat.
Tuurlijk staat het kind op de eerste plaats, maar ik heb het idee dat het daar niet om te doen is.
Maar meer om de ex die het leven van haar man zuur wil maken (met de omgangsregeling als methode), en waar man niet tegenin gaat.
zaterdag 11 april 2009 om 10:50
Dan nóg Playmobil, wat zou je daar aan kunnen doen? Die man is volwassen, als hij ruzie heeft met zijn ex kun je daar als vriendin helemaal niks mee. Zeker niet als die onenigheid gaat over de omgangsregeling met zijn kind, want je hebt grote kans dat je het kind slachtoffer wordt als man en ex hierover een confrontatie aangaan.
zaterdag 11 april 2009 om 10:58
Leuk zo'n iemand die alleen rekening houdt met zichzelf en niet met kind. Ik snap best dat je er moeite mee hebt. Jij plant je weekend ook in, het is ook jouw weekend. En ik lees nergens dat je het een verschrikkelijk kind vind, alleen dat je het vervelend vind dat zij de lakens uitdeelt naarmate het haar uitkomt. Dus dat je nergens op kunt rekenen. En ook al ben jij dan maar slechts de nieuwe vrouw, ik vind best dat je het daar moeilijk mee mag hebben. En ik vind ook best dat je je man/vriend daar op mag aanspreken. Als de omgangsregeling niet op papier staat, is het dan misschien handig omdat alsnog te laten doen? Weet nietof dat mogelijk is hoor.
zaterdag 11 april 2009 om 12:03
quote:toffifee schreef op 11 april 2009 @ 10:58:
Leuk zo'n iemand die alleen rekening houdt met zichzelf en niet met kind. Ik snap best dat je er moeite mee hebt. Jij plant je weekend ook in, het is ook jouw weekend. En ik lees nergens dat je het een verschrikkelijk kind vind, alleen dat je het vervelend vind dat zij de lakens uitdeelt naarmate het haar uitkomt. Dus dat je nergens op kunt rekenen. En ook al ben jij dan maar slechts de nieuwe vrouw, ik vind best dat je het daar moeilijk mee mag hebben. En ik vind ook best dat je je man/vriend daar op mag aanspreken. Als de omgangsregeling niet op papier staat, is het dan misschien handig omdat alsnog te laten doen? Weet nietof dat mogelijk is hoor.Dit was toch aan de orde in een ander topic?
Leuk zo'n iemand die alleen rekening houdt met zichzelf en niet met kind. Ik snap best dat je er moeite mee hebt. Jij plant je weekend ook in, het is ook jouw weekend. En ik lees nergens dat je het een verschrikkelijk kind vind, alleen dat je het vervelend vind dat zij de lakens uitdeelt naarmate het haar uitkomt. Dus dat je nergens op kunt rekenen. En ook al ben jij dan maar slechts de nieuwe vrouw, ik vind best dat je het daar moeilijk mee mag hebben. En ik vind ook best dat je je man/vriend daar op mag aanspreken. Als de omgangsregeling niet op papier staat, is het dan misschien handig omdat alsnog te laten doen? Weet nietof dat mogelijk is hoor.Dit was toch aan de orde in een ander topic?
zaterdag 11 april 2009 om 12:41
Perel je hebt gelijk, dat heb ik een tijdje geleden geschreven in een moment van wanhoop maar het is niet zo. Ik mag hem graag en doe mijn uiterste best voor hem.
iemand schreef dat ik respectloos over mijn vriend schreef.....ja dat klopt...ik kan er geen respect voor opbrengen dat je zo met je laat sollen en daardoor ook je vriendin en je kind er de dupe door laat zijn.
ik weet dat ik moet leren om alles los te laten en vooral geen waarde oordeel te vellen maar dat is een moeilijk proces. Ik ben daar mee bezig en heb daar ook hulp bij gezocht. Maar mag ik ook wel eens kwaad zijn?
Ik zoek hulp maar de 2 mensen die dit veroorzaken doen niks, die blijven de boel versteren.
Iemand van jullie vroeg of ik wist dat hij een kind had. ja dat wist ik niet maar ik heb nooit kunnen bedenken dat daar een moeder bij hoorde die alleen maar bezig was om dwars te liggen, al bijna 5 jaar lang. Zelfs ten koste van haar eigen kind.
iemand schreef dat ik respectloos over mijn vriend schreef.....ja dat klopt...ik kan er geen respect voor opbrengen dat je zo met je laat sollen en daardoor ook je vriendin en je kind er de dupe door laat zijn.
ik weet dat ik moet leren om alles los te laten en vooral geen waarde oordeel te vellen maar dat is een moeilijk proces. Ik ben daar mee bezig en heb daar ook hulp bij gezocht. Maar mag ik ook wel eens kwaad zijn?
Ik zoek hulp maar de 2 mensen die dit veroorzaken doen niks, die blijven de boel versteren.
Iemand van jullie vroeg of ik wist dat hij een kind had. ja dat wist ik niet maar ik heb nooit kunnen bedenken dat daar een moeder bij hoorde die alleen maar bezig was om dwars te liggen, al bijna 5 jaar lang. Zelfs ten koste van haar eigen kind.
zaterdag 11 april 2009 om 12:48
Ik kan me niet voorstellen dat de mensen die heel laconiek reageren dit menen.
Als er een keer iets omgegooid moet worden vanwege een kwestie waar het kind bij betrokken is, prima, dat hoort er bij, bij een relatie met iemand die een kind heeft. Maar als er doorlopend getraineerd wordt, als er roet in het eten wordt gegooid bij zowat alles wat je plant, dat is toch ellendig?
Het lullige is alleen dat als je al zo'n beetje alles geprobeerd hebt qua praten, overleggen enzovoort en als dit geen zoden aan de dijk zet, je weinig meer kunt doen dan het ouderwetse en o zo ergerlijke 'slikken of stikken'.
Of je legt je er bij neer dat zolang zijn kind een leeftijd heeft waarop er regelingen nodig zijn, er te hooi en te gras zaken omgegooid zullen gaan worden, of je doet dat niet en dan houdt je relatie denk ik op.
Je respect verliezen voor je vriend, die duidelijk absoluut geen zin heeft in confrontaties met zijn ex is wel erg heftig hoor.
Heb je zelf kinderen? Snap je dat hij zich incompleet voelt zonder zijn kind in de buurt en dat hij er alles aan wil doen om het contact goed te houden?
Ik snap jou ook hoor, echt wel maar hij is in de eerste plaats vader, dat gaat voor alles, en hoe rot ik dat ook voor jou vind, dat zal dus niet veranderen. Ruzie maken is dus zonde.
Zou je, denk je, aan een modus kunnen werken voor jezelf waarbij je de plotselinge wendingen in je plannen wel zult accepteren?
Als er een keer iets omgegooid moet worden vanwege een kwestie waar het kind bij betrokken is, prima, dat hoort er bij, bij een relatie met iemand die een kind heeft. Maar als er doorlopend getraineerd wordt, als er roet in het eten wordt gegooid bij zowat alles wat je plant, dat is toch ellendig?
Het lullige is alleen dat als je al zo'n beetje alles geprobeerd hebt qua praten, overleggen enzovoort en als dit geen zoden aan de dijk zet, je weinig meer kunt doen dan het ouderwetse en o zo ergerlijke 'slikken of stikken'.
Of je legt je er bij neer dat zolang zijn kind een leeftijd heeft waarop er regelingen nodig zijn, er te hooi en te gras zaken omgegooid zullen gaan worden, of je doet dat niet en dan houdt je relatie denk ik op.
Je respect verliezen voor je vriend, die duidelijk absoluut geen zin heeft in confrontaties met zijn ex is wel erg heftig hoor.
Heb je zelf kinderen? Snap je dat hij zich incompleet voelt zonder zijn kind in de buurt en dat hij er alles aan wil doen om het contact goed te houden?
Ik snap jou ook hoor, echt wel maar hij is in de eerste plaats vader, dat gaat voor alles, en hoe rot ik dat ook voor jou vind, dat zal dus niet veranderen. Ruzie maken is dus zonde.
Zou je, denk je, aan een modus kunnen werken voor jezelf waarbij je de plotselinge wendingen in je plannen wel zult accepteren?
zaterdag 11 april 2009 om 12:54
quote:eranma schreef op 11 april 2009 @ 12:41:
ik weet dat ik moet leren om alles los te laten en vooral geen waarde oordeel te vellen maar dat is een moeilijk proces. Ik ben daar mee bezig en heb daar ook hulp bij gezocht. Maar mag ik ook wel eens kwaad zijn?
Absoluut mag jij kwaad zijn.
Heel kwaad zelfs en verongelijkt ook en geërgerd en zo.
Het zal alleen zo weinig zoden aan de dijk zetten, dat vind ik zo beroerd voor je en voor je relatie is het ook nog eens funest.
ik weet dat ik moet leren om alles los te laten en vooral geen waarde oordeel te vellen maar dat is een moeilijk proces. Ik ben daar mee bezig en heb daar ook hulp bij gezocht. Maar mag ik ook wel eens kwaad zijn?
Absoluut mag jij kwaad zijn.
Heel kwaad zelfs en verongelijkt ook en geërgerd en zo.
Het zal alleen zo weinig zoden aan de dijk zetten, dat vind ik zo beroerd voor je en voor je relatie is het ook nog eens funest.
zaterdag 11 april 2009 om 17:00
Dank je wel eleonora voor je wijze woorden. Ik begrijp dat mijn boosheid niks goeds brengt. In weze verpest ik de situatie alleen maar meer.Ik heb zelf geen kinderen, had ze wel graag gewild en dat speelt misschien ook mee. Ik wil het voor stiefzoon zo leuk mogelijk maken, ik vind het geweldig als hij naast zijn papa op de bank kruipt dan sta ik graag mijn plaatsje af en ga op een stoel zitten, dit bedoel ik zowel lettrlijk als figuurlijk. Ik denk dat mijn leerdoel in dit leven is, om los te laten, ook in deze situatie. dat vind ik erg moeilijk want ik wil het zo graag leuk maken en het kind dingen mee geven die ik en wij belangrijk vinden in het leven maar daar krijgen we weinig kans voor. daar zal ik me bij moeten neerleggen maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Ik denk dat het gedrag van de moeder uiteindelijk zich tegen haar gaat keren. Het is een wijs kind dat nu nog te jong is om tegen zijn moeder in te willen gaan. maar ik verwacht wel dat dat ooit gaat gebeuren. Ik vind het alleen zo jammer dat er dan al zoveel tijd verloren is gegaan. Maar....het is niet anders. wat mijn vriend aangaande, ben ik misschien te hard maar ik voel het wel zo en dat is lastig. Ik heb wel respect voor het geduld dat hij elke keer weer kan opbrengen, waar haalt hij het vandaan.Nogmaals, dank voor je reactie Eleonora.
zaterdag 11 april 2009 om 17:55
quote:eranma schreef op 10 april 2009 @ 22:46:
Mijn partner is bijna 5 jaar geleden gescheiden. Met heel veel pijn en moeite is er een omgangsregeling met kind op papier gekomen. Maar vrijwel ieder bezoekweekend gooit ex roet in het eten en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee. Iedere keer is het tot het laatste moment onzeker of het weekend door gaat en tot hoe laat. Ook dit paasweekend ligt weer in duigen door dat de plannen in een keer omgegooid worden.
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?
Ik heb al vaker gereageerd in de topics die je hebt geopend over dit onderwerp. De enige manier om jullie relatie voor de langere termijn veilig te stellen is je focussen op de zaken die er écht toe doen. De expartner van Wuilesman versjteerde regelmatig de omgangsregeling zoals die was afgesproken en wij lieten ons daardoor frustreren. Op een gegeven moment hebben we afgesproken niet alleen een plan te maken voor de momenten dat de kinderen er zouden maar ook voor het geval zij onverwacht niet zouden komen. Wij lieten en laten onze tijd niet verpesten door een ander.
Ik adviseer je enerzijds in te calculeren dat bepaalde plannen niet door zullen gaan en anderzijds om dus altijd een plan b achter de hand te hebben. Daarnaast adviseer ik je om je te blijven richten op de zaken die echt belangrijk zijn, te weten jullie relatie met elkaar en met de kinderen. Dat heeft er bij ons voor gezorgd dat we nog steeds samen gelukkig zijn. Sterkte.
Mijn partner is bijna 5 jaar geleden gescheiden. Met heel veel pijn en moeite is er een omgangsregeling met kind op papier gekomen. Maar vrijwel ieder bezoekweekend gooit ex roet in het eten en mijn patner laat het gebeuren en werkt er eigenlijk aan mee. Iedere keer is het tot het laatste moment onzeker of het weekend door gaat en tot hoe laat. Ook dit paasweekend ligt weer in duigen door dat de plannen in een keer omgegooid worden.
Jullie vragen je af waarom hij daar aan mee werkt. Ik denk dat het komt omdat hij jaren tijdens zijn relatie met haar onder de plak zat en hij niet uit die rol kan komen.
Ik erger mij daar groen en geel aan. Ik vind hem zo een slappe zak.
Daarnaast ben ik elke keer weer teleurgesteld als de plannen op het laatste moment omgegooid worden. Dit stukje gaat nu over mij maar ik denk dat dit voor het kind ook heel vervelend is omdat hij zo ook niet weet waar hij aan toe is.
Gesprekken met mijn partner hierover leiden tot niks, behalve ruzie of loze beloftes. Mijn vriend is gewoon niet bij machten om zijn ex te trotseren. Hij zou eigenlijk therapie moeten hebben om dat te leren. Als je je onderdanig opstelt dan word je ook zo behandeld.
Daar zit dus ook het lastige punt voor mij. Ik vind de situatie klote maar ik verlang iets van mijn vriend wat hij niet kan geven. Het is alsof ik van hem vraag of hij vloeiend chinees wil praten. Dit voorbeeld klinkt misschien vaag maar duidelijker kan ik hem niet brengen.
Hoe kijken jullie naar mijn situatie?
Ik heb al vaker gereageerd in de topics die je hebt geopend over dit onderwerp. De enige manier om jullie relatie voor de langere termijn veilig te stellen is je focussen op de zaken die er écht toe doen. De expartner van Wuilesman versjteerde regelmatig de omgangsregeling zoals die was afgesproken en wij lieten ons daardoor frustreren. Op een gegeven moment hebben we afgesproken niet alleen een plan te maken voor de momenten dat de kinderen er zouden maar ook voor het geval zij onverwacht niet zouden komen. Wij lieten en laten onze tijd niet verpesten door een ander.
Ik adviseer je enerzijds in te calculeren dat bepaalde plannen niet door zullen gaan en anderzijds om dus altijd een plan b achter de hand te hebben. Daarnaast adviseer ik je om je te blijven richten op de zaken die echt belangrijk zijn, te weten jullie relatie met elkaar en met de kinderen. Dat heeft er bij ons voor gezorgd dat we nog steeds samen gelukkig zijn. Sterkte.
