Relaties
alle pijlers
Hoe hoort het nu echt?
donderdag 19 oktober 2017 om 23:44
Het is misschien een nogal vaag topic maar ik lees vaak de verhalen van mensen op dit forum. Vooral de verhalen over relaties. Om heel eerlijk te zijn schrik ik hiervan. Er gebeurt zoveel ellende, partners die vreemdgaan of na 15 jaar zeggen het “niet meer te voelen”, partners die hun handen aftrekken van de zorg van de kinderen.
Ik ben 18 jaar en dus nog jong en naïef gok ik, maar ik vraag me af: is het eerder een uitzondering of de regel? Is het aantal mensen dat deze drama niet heeft meegemaakt in de minderheid? Of lijkt het alleen maar zo omdat alleen deze verhalen gedeeld worden op dit forum?
Als ik dit allemaal zo lees krijg ik bijna het gevoel dat ik me behoorlijk moet gaan voorbereiden op dit soort tegenslagen. Alsof de eindstreep naar geluk (als in: happy ever after samen) bijna niet te bereiken is.
Wat zijn jullie ervaringen en ideeën hierover?
Ik ben 18 jaar en dus nog jong en naïef gok ik, maar ik vraag me af: is het eerder een uitzondering of de regel? Is het aantal mensen dat deze drama niet heeft meegemaakt in de minderheid? Of lijkt het alleen maar zo omdat alleen deze verhalen gedeeld worden op dit forum?
Als ik dit allemaal zo lees krijg ik bijna het gevoel dat ik me behoorlijk moet gaan voorbereiden op dit soort tegenslagen. Alsof de eindstreep naar geluk (als in: happy ever after samen) bijna niet te bereiken is.
Wat zijn jullie ervaringen en ideeën hierover?
'You can't always get what you want'
vrijdag 20 oktober 2017 om 13:30
Suy schreef: ↑20-10-2017 10:39L
Ik ben nu 9 jaar samen met mijn man maar hoor helaas bij die 50% die het niet redt.
Nu hebben wij ook een niet hele gangbare situatie hoor dus dat telt eigenlijk niet.
Wij zijn begonnen als ouders omdat ik zwanger van hem bleek te zijn. Elkaar echt kennen deden we toen nog niet.
Suy, wat verdrietig voor jullie.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 20 oktober 2017 om 14:15
Het lijkt me niet nodig om er bij voorbaat vanuit gaan dat een relatie alleen maar kommer en kwel zal zijn.
Zelf heb ik alvast geen dramatische relatie-ervaringen zoals degene die op dit forum beschreven staan.
En ik ken ook anderen in mijn directe omgeving voor wie dat geldt; er bestaan dus zeker ook goede relaties.
Overigens wil dat niet zeggen dat een goede relatie net zoals in een sprookje is.
Het betreft wel echte mensen, met echte karakters die weleens botsen en met echte tekortkomingen en die echte tegenslagen tegenkomen in hun leven.
Maar in een goede relatie worden onenigheden weer opgelost en voor andere moeilijkheden die je tegenkomt in het leven, zoek je samen manier om daarmee om te gaan.
Zo pessimistisch zijn als jij beschrijft, is dus niet nodig; maar wel realistisch.
Zelf heb ik alvast geen dramatische relatie-ervaringen zoals degene die op dit forum beschreven staan.
En ik ken ook anderen in mijn directe omgeving voor wie dat geldt; er bestaan dus zeker ook goede relaties.
Overigens wil dat niet zeggen dat een goede relatie net zoals in een sprookje is.
Het betreft wel echte mensen, met echte karakters die weleens botsen en met echte tekortkomingen en die echte tegenslagen tegenkomen in hun leven.
Maar in een goede relatie worden onenigheden weer opgelost en voor andere moeilijkheden die je tegenkomt in het leven, zoek je samen manier om daarmee om te gaan.
Zo pessimistisch zijn als jij beschrijft, is dus niet nodig; maar wel realistisch.
vrijdag 20 oktober 2017 om 14:28
"Alsof de eindstreep naar geluk (als in: happy ever after samen) bijna niet te bereiken is."
Dit is al een heel verkeerde insteek. Alsof er sprake is van een eindstreep, een einddoel, een "zo, nu ben ik klaar en hoef ik niks meer te doen".
Een relatie hebben (en het hele leven an sich) is een reis, geen einddoel. En tijdens een reis kun je hobbels hebben. En tijdens de reis moet je telkens blijven checken of je nog allebei dezelfde kant op wilt. Of tja, soms stort een bus in een ravijn.
En soms is het beter om alleen te zijn. Niks is zo eenzaam als in een slechte relatie zitten waarin je niet jezelf kunt zijn.
Vergeet het Hollywood-sprookje van 'happily ever after'. Als je goed oplet, gaat vrijwel elke film alleen maar over 'boy meets girl' en dan eindelijk na een hoop strubbelingen, die 1e kus. Maar niet over de rest van hun leven!
Dit is al een heel verkeerde insteek. Alsof er sprake is van een eindstreep, een einddoel, een "zo, nu ben ik klaar en hoef ik niks meer te doen".
Een relatie hebben (en het hele leven an sich) is een reis, geen einddoel. En tijdens een reis kun je hobbels hebben. En tijdens de reis moet je telkens blijven checken of je nog allebei dezelfde kant op wilt. Of tja, soms stort een bus in een ravijn.
En soms is het beter om alleen te zijn. Niks is zo eenzaam als in een slechte relatie zitten waarin je niet jezelf kunt zijn.
Vergeet het Hollywood-sprookje van 'happily ever after'. Als je goed oplet, gaat vrijwel elke film alleen maar over 'boy meets girl' en dan eindelijk na een hoop strubbelingen, die 1e kus. Maar niet over de rest van hun leven!
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 20 oktober 2017 om 14:33
Ik ken juist heel veel mensen waarvan ik me afvraag waarom ze in godesnaam nog bij elkaar zijn. Alleen maar uit angst om alleen te zijn? Want gelukkig maken ze elkaar niet...vaiana schreef: ↑20-10-2017 09:48Ik ben vanaf mijn 16e samen met mijn man. Ik ben nu 24. We hebben de diepste dalen echt al gehad en onze relatie is alleen maar sterker geworden. Het ligt er maar net aan hoeveel zin je hebt om ergens voor te vechten. Genoeg stellen in onze omgeving wie om de meest onzinnige redenen maar van elkaar afgaan.
You can never have too many hats, gloves and shoes