Hoe kon je

Madhe, zo'n aandacht gevende man heb ik net gekend. Tjemig, wat werd ik in de watten gelegd. Maar. Die medaille bleek een méér dan geprononceerde achterkant te hebben, waar hij zich nu lekker in zijn eentje mee mag vermaken. Overigens was dit absoluut niet de vent door wie ik bedonderd ben. Daar heb ik deze geen kans voor gegeven.

jeetje Frankie wat een hoop gel*l, omdat jij per ongeluk niet tegen een goed mans persoon bent op gelopen, wil nog niet zeggen dat alle mannen zo zijn.

maar kruip vooral in de slachtofferrol, waarom niet, als jij je lekker daarbij voelt.

Verder helemaal eens met Tjoepertje. Ik weet ook zeker dat er ook mannen zijn die geen klootzak willen zijn. Mannen die gewoon lief, attent en zorgzaam zijn. Mijn vriend is er zo eentje. Dat merk ik in zijn vriendschappen, zijn band met zijn ouders, zijn oprechte interesse in mij en mijn bezigheden. In alles zie ik dat bij hem terug.

Tjoepertje, mijn ongeluk is dat ik juist leuke, lieve mannen de mist in zie gaan. Dat zijn dan ook de mannen waar ik mee omga en waar ik op let. Die macho's laat ik sowieso al links liggen. Eén keer is genoeg om het opgebouwde vertrouwen totaal te verpesten.

Nou ja. Mijn frustratie. Mijn inzicht. Mijn oplossing. Ik ben daar zelf tevreden mee. Einde spreekbeurt. Ik ga naar bed. Heerlijk in mijn a-seksuele pyjama!



PS Alsof de duvel ermee speelt. Krijg net een e-mail van een goede kameraad. Huh? Hoe kom ik nou aan een goede kameraad? Ja, deze is dan wél weer te vertrouwen (door zijn vrouw). Dat weet ik vrijwel zeker.



Dus er zijn mensen hier op het topic die eh... nou ja, die gewoon gelijk hebben. Ik schaam me wel een beetje voor mijn zwartwitte denken. Daar wil ik inderdaad iets aan doen. Welterusten allemaal.

quote:Frankie33 schreef op 21 september 2010 @ 22:31:

Madhe, zo'n aandacht gevende man heb ik net gekend. Tjemig, wat werd ik in de watten gelegd. Maar. Die medaille bleek een méér dan geprononceerde achterkant te hebben, waar hij zich nu lekker in zijn eentje mee mag vermaken. Overigens was dit absoluut niet de vent door wie ik bedonderd ben. Daar heb ik deze geen kans voor gegeven.



Triest hoor. Je moet dus óf in de watten worden gelegd, of ze gaan vreemd of een combi van beiden.

Wat dacht je van je eigen verwachtingen bijstellen, een realistisch beeld krijgen en niet meer aan zelfmedelijden doen? Dan trek je erg aantrekkelijke en leuke mannen aan.

Wie wil nou iets opbouwen met iemand die zo negatief is? Niemand toch? En dus trek je alleen de makkelijke mannen aan die over je heen lopen omdat JIJ dat laat gebeuren. En waarom laat je dat gebeuren? Omdat je gelooft dat ze dat tóch wel doen en de excuses ervoor in hun schoot werpt.

Madhe, zie boven. Ik heb nog wat toegevoegd. Wel blijf ik erbij dat ik geen behoefte heb om wat dan ook "op te bouwen" met een man. Of loop ik de vervulling van mijn leven als vrouw mis als ik mij niet deel met een partner?



En sorry Franka, dat ik hier zo tekeer ga. Nu zal ik dimmen.

Als je je zo schaamt en er iets aan wilt doen, kun je best hier komen voor advies. Een klaagzang gaat je niet helpen.

Frankie......waarom open je niet een eigen topic? Ik proef een hoop frustratie uit jouw postings die nu het topic van TO dreigen onder te sneeuwen. Je trekt het topic op deze manier wel erg naar jezelf toe. Spuien staat vrij, dat zeker.

quote:Frankie33 schreef op 21 september 2010 @ 21:32:





Mijn manbeeld is verziekt. En denk niet dat ik wel de verkeerde mannen zal hebben uitgekozen. Daar geloof ik niet in. Ik zie hetzelfde patroon bij alle mannen, of dat nu openlijk en grof is, of heel subtiel, stiekem en doortrapt. Heeft het een penis? Dan is het gewoon niet te vertrouwen.Ik ben het volledig met je eens. je hebt je manbeeld laten verzieken. Heeft het een penis dan is het niet te vertrouwen..doe ff snel normaal of ga naar de loog.

Maar dan kan je toch altijd nog lesbisch worden?

Probleem opgelost? Of zijn vrouwen ook niet te vertrouwen?



Want volgens mij gaan er net zoveel vrouwen als mannen vreemd dus het is maar net hoe je het bekijkt.

Jij hoort niet tot die catogorie vrouwen, net zoals niet elke man tot die catogorie mannen valt.

Heel herkenbaar.



Heb een relatie achter de rug van af en aan 3 jaar waar ook een kind uit is geboren. Hij is vreemdgegaan waar ik achter kwam toen ik 8 maanden zwanger was. Hij heeft alles gedaan om me te overtuigen dat het maar 1x was. Niet dus. Toen ons zoontje 3 maanden was apart van elkaar gaan wonen. Toen ik er net een beetje van opkrabbelde bleek het meerdere malen te zijn gebeurd. Na de geboorte van mn zoontje heeft hij duizenden euro's uitgegeven aan webcamsex. Geld wat bedoeld was om voor hem zn eigen huis te zoeken en te zorgen dat hij een dag minder kon gaan werken zodat ik de kleine niet 4 dagen per week in de opvang hoefde te zetten.



Leugens leugens en nog eens leugens uit de mond van een man waar ik zo zeker van was. Hij was steun, kon met hem lachen, geweldige sex, romantische avonden. Hij was mijn alles, alles zat gewoon goed. Tot dat... hij viel terug in een depressie en ging de meest achterlijke dingen doen. Drugs, sex, verslaafd aan vrouwenaandacht.



Ik ken dat gevoel van 'hoe kon je ons dit aan doen'? Inmiddels heeft hij zn zoon alweer een maand of 3 niet gezien en daarvoor ook een maand of 2, laat niets meer van zich horen, betaalt geen alimentatie en zit weer op dezelfde sites al zn geld te vergooien. Dit terwijl we samen voor het kindje hebben gekozen toen ik ongepland zwanger raakte. Zo kwaad kan ik erover worden dat hij mij zo beschadigd heeft maar ook mn liefste bezit zo aan de kant heeft geschoven en geweigerd heeft een goeie papa voor hem te worden. Hoe ga ik dit ooit aan mn kind uitleggen?



Die woede blijft. Volgens mij gaat dat nooit meer over. Het is alleen wat dragelijker geworden doordat ik besef dat ik zoveel meer dan dit verdien en ik het ook wel zonder hem kan. Maar dat heeft wel even geduurd. Volgens mij, als je zoveel vertrouwen in iemand hebt en dat wordt op die manier totaal aan stukken gescheurd, zal het nooit helemaal verdwijnen.



Ik kom er wel weer. Ben jong, maar heb alles geregeld voor de kleine en ben bezig met een hbo studie om een redelijk salaris te kunnen waarborgen. Maar hoe ga je ooit nog een gezonde relatie aan? Mn vertrouwen is weg, seks heeft mn ex gemaakt tot iets ranzigs, ik zou panisch zijn voor vreemdgaan. Niet echt een mooi toekomstbeeld. Maar alleen zijn ook niet. Ik snap frankie33 wel maar toch denk ik dat een leven samen gewoon veel mooier is.



Je zou ze aan de schandpaal moeten nagelen dit soort klootzakken, gewoon omdat je weet dat er nog meer slachtoffers komen van dit soort mannen. Kunnen we ze niet allemaal op schiermonnikoog zetten en het eiland lekker laten zinken ofzo?

quote:Joly78 schreef op 22 september 2010 @ 08:40:



Leugens leugens en nog eens leugens uit de mond van een man waar ik zo zeker van was.



Precies. Op grond waarvan kun je ooit nog zeker van een man zijn?



Die woede blijft. Volgens mij gaat dat nooit meer over.



Klopt. Ik persoonlijk ben vooral woedend omdat ik tegen mijn wil en tegen mijn aard een slachtoffer ben geworden. Ik kruip niet in die rol, ik ben er in gedrongen. Dat maakt me nog veel kwader.



Ik snap frankie33 wel maar toch denk ik dat een leven samen gewoon veel mooier is.



Dat denk ik ook. Maar een leven zonder (het grote risico op) nog meer van dergelijke, diep ingrijpende verwondingen is nóg veel mooier.



Je zou ze aan de schandpaal moeten nagelen dit soort klootzakken, gewoon omdat je weet dat er nog meer slachtoffers komen van dit soort mannen. Kunnen we ze niet allemaal op schiermonnikoog zetten en het eiland lekker laten zinken ofzo?



Goed idee. Wel zonde van dat mooie eiland. Kunnen we niet toe met een saaie polder?

quote:Frankie33 schreef op 21 september 2010 @ 22:45:

Nou ja. Mijn frustratie. Mijn inzicht. Mijn oplossing. Ik ben daar zelf tevreden mee. Einde spreekbeurt. Ik ga naar bed. Heerlijk in mijn a-seksuele pyjama!



PS Alsof de duvel ermee speelt. Krijg net een e-mail van een goede kameraad. Huh? Hoe kom ik nou aan een goede kameraad? Ja, deze is dan wél weer te vertrouwen (door zijn vrouw). Dat weet ik vrijwel zeker.



Dus er zijn mensen hier op het topic die eh... nou ja, die gewoon gelijk hebben. Ik schaam me wel een beetje voor mijn zwartwitte denken. Daar wil ik inderdaad iets aan doen. Welterusten allemaal.Wat heb jij weinig vertrouwen in jezelf en in je vermogen om overeind te blijven. Treurig.

Mij al die maanden lang zo in de maling nemen.. Zo respectloos met mij omgaan… Alles bij mij neerleggen… Iedere X met een andere kutsmoes komen. Mij recht in de ogen kijken en liegen alsof het gedrukt staat. Ermee doorblijven gaan nadat ik het “wist”. Het mij pas vertellen nadat jij je daartoe gedwongen voelde. Mij zo een pijn doen. Mij laten geloven dat ik spoken zag. Boos worden omdat ik je niet meer vertouwde. Mij geen kans geven. Zo een klootzak zijn.



Sterkte Franka. Goed dat je met hem gestopt bent.

Gelukkig is niet iedere man zo.

quote:wuiles schreef op 22 september 2010 @ 13:31:

[...]



Wat heb jij weinig vertrouwen in jezelf en in je vermogen om overeind te blijven. Treurig.Treurig is ergens wel een goede woordkeus, Wuiles. Het treurige is namelijk dat ik van nature heel sociaal naief ben. Dit komt doordat ik autistisch ben. Mijn gebrek aan natuurlijk sociaal inzicht moet ik compenseren met mijn denken. Hier ben ik pas sinds twee jaar achter, toen ik de diagnose kreeg en een second opinion. Het is sowieso al niet makkelijk voor me om overeind te blijven. En helemaal niet nadat er zo systematisch misbruik is gemaakt van mijn onvermogen. Dus ja, treurig is het. Of eigenlijk tragisch. Maar ik vecht dapper door voor een menswaardig bestaan!