Hoe krijg ik de stemmingmakerij gestopt

14-10-2011 00:56 139 berichten
Alle reacties Link kopieren
Het moet ophouden voor mijn kinderen.

Het getreiter, onberekenbare actie's, de zaak constant op scherp zetten.

Ik blijf mij schap houden, maar hoe ver mag iemand gaan ten koste van de psyche van mij kinderen?



De ellende is, het gaat zo subtiel met kleine steken soms grotere daden.



Laatste actie, op facebook info vanuit een rechtzaak zetten die niet geheel waar is maar daardoor iets impliceert wat totaal niet zo is.

En net zo dat het op het randje van door de beugel kunnen is( al vind ik het echt te ver gaan)



Het is eigenlijk geen vraag wanneer roep je iemand tot een halt, maar hoe.

Het breekt mijn kinderen op, en ik kan ze er niet tegen beschermen
Alle reacties Link kopieren
quote:iry schreef op 14 oktober 2011 @ 11:44:



Wat als frum zijn rol niet meer goed speelt?



. Dan heeft hij een geweldige moeder die klaarstaat om hem op te vangen. Daarmee wil ik niet zeggen dat het geen ongelofelijke weerslag zal hebben op Frum en het zal hem heel veel verdriet doen, maar jij bent zijn stabiele factor, nu en in de toekomst. Onderschat dat nooit!
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
Alle reacties Link kopieren
Rhodos,



Ik herken het maar jezelf in de modus te blijven zetten geen tegenoffensief in te zetten door het constante mantra" ik doe het voor de kinderen"



Roos, een soortgelijk woord heb ik vandaag ook tegen dochter gezegd. Wat er ook gebeurd wij zijn bij elkaar en onze band is hecht.We kunnen af en toe het niet eens zijn met elkaar maar noooooit laten we elkaar in de steek.
Alle reacties Link kopieren
Dat is waar, wat Rosanna zegt. Ik heb het zelf ook meermalen ondervonden dat ex - laat ik het netjes zeggen - niet in het belang van zoon handelde, en ik als stabiele factor altijd weer de brokstukken bij elkaar kon ruimen. Hoe vreselijk ook om dit verdriet te zien bij je kind, uiteindelijk denk ik wel, zeker naarmate ze ouder worden, dat ze beseffen dat degene die er áltijd voor ze is, mama is. Jij bent hun veilige haven. Wanneer ze - hoe pijnlijk ook - door schade en schande steeds weer ervaren dat iedere keer mama er wél is en ze níet in de steek laat, dan valt vroeg of laat dat kwartje wel.



(maar geloof me, het is voor mij echt geen troost wanneer mensen zeggen: 'wacht maar, jouw kind gaat het later vanzelf wel zien hoe zijn vader is en dat jij er al die tijd wél voor hem was'. Ik haal daar geen enkele vorm van voldoening of genoegdoening uit. Ik vrees alleen maar de dag dat zoonlief dit daadwerkelijk gaat beseffen. Hoe erg moet het zijn om als kind te moeten erkennen dat je vader helemaal niet zo leuk en lief was als je dacht/hoopte....)
Alle reacties Link kopieren
psies Iertje, jouw kinderen weten dat ze altijd bij je terecht kunnen en dat hun belangen het belangrijkste in je leven zijn (zonder er verwende krengetjes van te maken )

Ondanks al jouw eigen issues heb je hun een stevige basis gegeven en dat is wat telt.

En probeer die ex van je te negeren, het is gewoon zielig hoe hij zich nu gedraagt. Net wat Ritmeester zegt (goeie post overigens), zijn egootje is gekwetst. Hij groeide, doordat hij dacht dat jij hem nodig had en nu blijkt dat je zonder hem zoveel sterker bent en dat steekt. En hij is de verliezer, hij is een geweldige vrouw verloren, een fijn gezin.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
Alle reacties Link kopieren
Ai Rhodos.

Wat je tussen haakjes schrijft voel ik exact hetzelfde!.

Ik krijg gewon een vlaag van misselijkheid als ik denk dat frum ooit zelf gaat ontdekken dat papa niet echt zo lief en eerlijk is, en ik hoop eigenlijk dat hij er nooit achter gaat komen ook en voor eeuwig gelooft in de illusie die vader ten toon spreid.
Alle reacties Link kopieren
Het is ook geen troost Rhodos, je wil niet dat de illusie van je kind vernield wordt.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
Alle reacties Link kopieren
Exact! Ik roep ook altijd, wanneer mensen me dus denken te troosten d.m.v. die uitspraak ('wacht maar tot ze ouder worden.... '): 'van MIJ zal hij het niet horen. Laat hem nog maar lekker in die waan dat papa de allerbeste, de allerleukste en de allersterkste is'

Laat hem vooral maar opgroeien met het idee (zijn waarheid) dat hij de liefste en de beste papa van de wereld heeft. Want dát is wat ik wil voor mijn kind! Hij heeft het recht om een superlieve papa en een superlieve mama te hebben en om van allebei even veel te houden.



Hetgeen er speelt tussen mij en mijn ex is iets wat tussen óns speelt en daar staat zoonlief volkomen buiten. Wij zijn daarnaast echter ook nog samen de ouders van dit kind en hebben ook een rol als vader en moeder. En vanuit die rol behoort zoonlief uitsluitend liefde te ontvangen en niet belast te worden met de gevolgen van onze onderlinge strijd! Hij staat daar volkomen buiten. Wij moeten volwassen genoeg zijn dit onderling met elkaar op te lossen. Helaas is het zo dat ook hiervoor geldt: it takes two to tango.



Maar ik hou mezelf steeds maar weer voor: ik ben niet verantwoordelijk voor wat ex doet. Ik kan alleen maar mijn eigen invulling geven en ben verantwoordelijk voor mijn deel. En dat deel probeer ik naar eer en geweten en met de beste bedoelingen in te vullen.



Maar dat het af en toe heel diep zuchten is, tranen drogen, frustraties inslikken, uit elkaar knappen van woede door alle onrecht, dat herken ik helemaal!



Alle reacties Link kopieren
Lieve Iry,



Zie je zelf hoeveel sterker jij aan het worden bent!!!!



Laat Frummetje maar in de waan dat Pappa Superman is.



Maar houd een dagboek bij van alles wat gebeurd en wat jij doet om Frum te beschermen. Mocht Frum op oudere leeftijd vragen hebben kun je dat dagboek geven. Zodat Frum weet dat jij alles gedaan hebt wat binnen je macht lag.



Je kinderen liefhebben is alles wat je kunt doen,
Alle reacties Link kopieren
Sgaaap,

Ik durf ook best voorzichtig te zeggen dat ik idd sterker geworden ben

En dat is echt een heel fijn gegeven, dat hij niet alles kapot heeft gemaakt bij mij maar het er nog ergens zat.

Ben zoveel stappen vooruit gekomen zonder hem( juist zonder hem) ook in mijn eetstoornis.

Weer meer aandacht voor mijn vriendschappen( al neemt hij indirect nog veel tijd bij mij weg, zou wel meer over willen hebben)

Een superfijne relatie.De band met mijn kinderen is naar mijn gevoel nog hechter geworden.

Heb eindelijk een goede therapie plek gevonden en kan mij daar steeds beter aan overgeven.

Ga vaker mijn huis uit, durf iets beter in de mijn auto te stappen en te gaan rijden.

Ja ik ga zeker stappen vooruit, ik ben stukken beter zonder hem.



Dat dagboek geef ik liever vorm in het vastleggen van onze gezinsmomenten en leuke dingen en er altijd maar dan ook altijd voor hem zijn.

Mocht hij op volwassen leeftijd echt willen weten hoe het ging, heb ik een duimendik dossier liggen van de advocaat en rechtzaken, aangevuld met eigen info.

Die zeggen zo'n beetje wel alles
Alle reacties Link kopieren
Als ik tussen de regels van jou topics door lees, heeft je bij jou het slechtste naar boven gehaald. Jouw uitdagingen "gebruikt" omdat die, zoals je dat zelf zo mooi zegt, in zijn verhaal paste.



Een onafhankelijke Iry die de Wereld aan kon, nee dat zat niet in zijn verhaal want daar had hij geen enkel voordeel bij. Nee hij wilde je gekluisterd aan huis voor hem bijna totaal afhankelijk van hem. En nu nog steeds heeft hij je in een positie van afhankelijkheid maar is die aan het verliezen. Dat verlies kan hij niet handelen.



Als jij afhankelijke en bange Iry zou gaan spelen naar hem voor een week of 2 zou hij zich heel anders gedragen want dan loop jij weer in zijn gareel.



Is het iets om te overwegen om die afhankelijkheid te vijnzen voor "the greater good" The greater good zijnde een goede regeling voor Frum, zorgen dat jij er financieel in ieder geval schoon uit loopt. Zolang je partner en je kinderen maar weten hoe het zit kun je die rol eens proberen te spelen.



En daarmede hem uiteindelijk pakken met zijn eigen spelletje wat hij nu speelt. Hij speelt heel overtuigend de grote stoere vent.



Jij mag groot en sterk aan je advocaat over laten en zelf even een rol spelen die jou het meeste opbrengt



Beat him at his own game my dear.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben het niet met je eens Sgaaaap. Want het kan helpen voor een tijdje, maar des te harder pakt ie je terug als hij kan. En daarbij is Iry voor een deel bang en afhankelijk, wat een rol aannemen moeilijk maakt te bewaken.



Iry, Ik zou het vooral geen zuurstof geven, hoe lang het ook duurt. Je laat jezelf uit de tent lokken, ook al reageer je dat niet direct naar hem toe. Hij voelt dat aan, hij weet dat hij je heeft.



Wat hij zegt en doet, is zijn verantwoordelijkheid. Je zegt zelf al dat hij geen baan kan behouden, vrienden niet kan behouden etc. Hij graaft heus zijn eigen graf wel. Blijf jij alsjeblieft alleen stabiel. Reageer niet.



Wat betreft je kinderen, laat hem maar kletsen. Je houdt het toch niet tegen, je veranderd toch niets. Het enige wat je kunt doen is je kinderen zeggen dat het niet waar is en ze in woord en daad laten zien dat het anders is. Het gaat erg in tegen elk gevoel van rechtvaardigheid, maar dat betaald zich vanzelf terug. Echt waar! Ik zit met hetzelfde. Best wel extreem ook. Van lief, begripvol naar uiterst gemeen. Naar de buitenwereld ben ik de gemenerik. Hij is een wesp in een vles. Alleen als ik bij hem in die fles ga zitten wordt ik gestoken.



Laat hem, laat hem. Accepteer dat het zo is en gooi niet alleen geen olie op het vuur, maar geef het zelfs geen zuurstof.
Dit verhaal is pijnlijk herkenbaar, mijn zus heeft ook zo een secreet als ex en hun kind zit er tussen. Het is nu zo ver dat het kind weet dat papa liever iets anders doet dan haar ophalen omdat ze haar vader het gras heeft zien maaien op de dag dat hij haar moest ophalen en dat soort dingen (ze wonen nog in hetzelfde dorp vanwege werk en school). En maar treiteren, dreigen en maar proberen uit te lokken terwijl mijn zus met de brokstukken zit want het kind huilt nu vaak omdat ze haar vader mist maar haar vader haar gewoon afwijst, het is gewoon in en in triest. Zo een verdriet en zo een leed dat die aanricht, het is echt om van te huilen.



Mijn advies: alles, maar dan ook alles vastleggen op papier en doorsturen naar de advocaat, houd een dossier bij, reageer niet / geef hem geen ammunitie en steun jouw kind zo goed mogelijk. Zorg dat je vriendinnen / familie hebt waar je terecht kan en probeer zoveel mogelijk stabiliteit in jouw leven (en dat van jouw kind) te bewaren. Gaat hij over de schreef, melding maken zodat de politie ook weet dat er iets loos is. Dit alles help een beetje tegen het getreiter van mijn ex-zwager, hij kan zijn advocaat nu nietmeer betalen :'). Het is een geval van een lange adem hebben, een heeeeel lange adem...



Sterkte
anoniem_63bd63aace67e wijzigde dit bericht op 14-10-2011 17:26
Reden: irrelevant en niet zo lollig
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
-
anoniem_63bd63aace67e wijzigde dit bericht op 14-10-2011 19:19
Reden: ty :) <3
% gewijzigd

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven