Relaties
alle pijlers
Hoe moet dit verder?
zondag 16 april 2017 om 12:46
Eind december 2016 heb ik iemand leren kennen via mijn werk en er was dadelijk een aantrekkingskracht van jewelste.
Voor mijn werk diende ik hem toen een visitekaartje te overhandigen met mijn contactgegevens. Een paar dagen later ontving ik van hem een eerste sms .. blijkbaar was dat gevoel wederzijds. Na heel wat berichtjes later hebben we privé afgesproken.
Nu zoveel maanden later zien we mekaar wekelijks meerdere keren.
Ik ben een single vrouw van 40 met 2 jonge (10 en 7) kinderen uit een vorig huwelijk. Hij een man van 49 jaar met 2 oudere (23 en 20) kinderen. Hij is jaren getrouwd geweest, dan gescheiden en 13 jaar alleen gebleven maar steeds goed bevriend gebleven met zijn ex-vrouw. Zagen mekaar nog wekelijks. Zijn ex-vrouw is ongeveer een jaar en een half heel erg ziek geworden en zijn zoon heeft toen gezegd, waarom neem je mama niet terug in huis? Hij heeft dat toen gedaan en heeft moeten beloven aan zijn zoon om haar daar altijd te laten wonen.
Natuurlijk leven die naast mekaar, is er niks van gevoel, geen liefde ...
Zij is ondertussen ook volledig hersteld van die ziekte.
En nu is hij mij dus tegen gekomen. En wij 2 dat klikt op alle gebied, praten, lachen, zelfde mentaliteit, zelfde ingesteldheid en dan de liefde .. Zo puur en zalig.
Het is natuurlijk zo dat ik nooit naar hem kan gaan. Hij geeft me wel het gevoel dat hij er alles aan doet om hier te geraken. Is zelfstandige en doet vaak de nachten, maar dan zet hij er één van zijn mannen op en komt hij de avond en nacht hier bij mij doorbrengen.
Dit is nu al zo een paar maand en ik geniet van ieder moment met hem.
We hebben er ook al over gepraat van hoe moet dat nu verder? Maar hij heeft de belofte aan zijn zoon gedaan en daar zit hij mee vast.
Hij zegt ook, als ik dat hier vertel schieten ze mij af. Hij heeft dan ook zijn zaak waar ook zijn zoon nu al mee in zit.
Moeilijk geval dus.
Hoe moet ik hiermee verder? Ik wil hem niet kwijt, maar wil de rest van men leven ook niet wachten ...
Ik weet dat ik dit gevoel niet snel meer zal tegenkomen.
Zucht ....
Voor mijn werk diende ik hem toen een visitekaartje te overhandigen met mijn contactgegevens. Een paar dagen later ontving ik van hem een eerste sms .. blijkbaar was dat gevoel wederzijds. Na heel wat berichtjes later hebben we privé afgesproken.
Nu zoveel maanden later zien we mekaar wekelijks meerdere keren.
Ik ben een single vrouw van 40 met 2 jonge (10 en 7) kinderen uit een vorig huwelijk. Hij een man van 49 jaar met 2 oudere (23 en 20) kinderen. Hij is jaren getrouwd geweest, dan gescheiden en 13 jaar alleen gebleven maar steeds goed bevriend gebleven met zijn ex-vrouw. Zagen mekaar nog wekelijks. Zijn ex-vrouw is ongeveer een jaar en een half heel erg ziek geworden en zijn zoon heeft toen gezegd, waarom neem je mama niet terug in huis? Hij heeft dat toen gedaan en heeft moeten beloven aan zijn zoon om haar daar altijd te laten wonen.
Natuurlijk leven die naast mekaar, is er niks van gevoel, geen liefde ...
Zij is ondertussen ook volledig hersteld van die ziekte.
En nu is hij mij dus tegen gekomen. En wij 2 dat klikt op alle gebied, praten, lachen, zelfde mentaliteit, zelfde ingesteldheid en dan de liefde .. Zo puur en zalig.
Het is natuurlijk zo dat ik nooit naar hem kan gaan. Hij geeft me wel het gevoel dat hij er alles aan doet om hier te geraken. Is zelfstandige en doet vaak de nachten, maar dan zet hij er één van zijn mannen op en komt hij de avond en nacht hier bij mij doorbrengen.
Dit is nu al zo een paar maand en ik geniet van ieder moment met hem.
We hebben er ook al over gepraat van hoe moet dat nu verder? Maar hij heeft de belofte aan zijn zoon gedaan en daar zit hij mee vast.
Hij zegt ook, als ik dat hier vertel schieten ze mij af. Hij heeft dan ook zijn zaak waar ook zijn zoon nu al mee in zit.
Moeilijk geval dus.
Hoe moet ik hiermee verder? Ik wil hem niet kwijt, maar wil de rest van men leven ook niet wachten ...
Ik weet dat ik dit gevoel niet snel meer zal tegenkomen.
Zucht ....
zondag 16 april 2017 om 20:01
quote:Blondie001 schreef op 16 april 2017 @ 19:55:
[...]
Als ik eerlijk ben, ja dan hoop ik dat zeer zeker. Dat hij het echt meent en hij me woensdag iets komt vertellen dat ik echt wil horen.
Dat gevoel dat er tussen ons is, tja dat heb ik nog niet gehad.
Maar als ik woensdag hetzelfde verhaaltje hoor ... dan stopt het gegarandeerd.Waarschijnlijk geeft hij voor woensdag wel weer een andere smoes verzonnen
[...]
Als ik eerlijk ben, ja dan hoop ik dat zeer zeker. Dat hij het echt meent en hij me woensdag iets komt vertellen dat ik echt wil horen.
Dat gevoel dat er tussen ons is, tja dat heb ik nog niet gehad.
Maar als ik woensdag hetzelfde verhaaltje hoor ... dan stopt het gegarandeerd.Waarschijnlijk geeft hij voor woensdag wel weer een andere smoes verzonnen
dinsdag 18 april 2017 om 17:28
quote:Blondie001 schreef op 16 april 2017 @ 19:55:
[...]
Als ik eerlijk ben, ja dan hoop ik dat zeer zeker. Dat hij het echt meent en hij me woensdag iets komt vertellen dat ik echt wil horen.
Dat gevoel dat er tussen ons is, tja dat heb ik nog niet gehad.
Maar als ik woensdag hetzelfde verhaaltje hoor ... dan stopt het gegarandeerd.
Natuurlijk vertelt hij jou iets wat jij graag wil horen!
Zo'n goedgelovig neukertje wil hij niet kwijt.
[...]
Als ik eerlijk ben, ja dan hoop ik dat zeer zeker. Dat hij het echt meent en hij me woensdag iets komt vertellen dat ik echt wil horen.
Dat gevoel dat er tussen ons is, tja dat heb ik nog niet gehad.
Maar als ik woensdag hetzelfde verhaaltje hoor ... dan stopt het gegarandeerd.
Natuurlijk vertelt hij jou iets wat jij graag wil horen!
Zo'n goedgelovig neukertje wil hij niet kwijt.
dinsdag 18 april 2017 om 21:47
quote:Blondie001 schreef op 16 april 2017 @ 19:46:
[...]
Moest ik mijn kinderen nu niet hebben, zou ik dat zeker zeggen. Maar hij weet ook wanneer ik men kinderen heb.
Ik vind dat ook zeer irritant om dit pas woensdag te kunnen doen.
Bellen sta ik niet zo achter, ik wil zijn gezicht zien met zijn uitleg.
Wil je zijn pokerface zien?
Dan heb je nog hoop.
Als je 100% niet meer zou willen dan had je het allang afgekapt.
Je hebt zo vaak zijn gezicht gezien.
Morgen is de dag.
Sterkte!
[...]
Moest ik mijn kinderen nu niet hebben, zou ik dat zeker zeggen. Maar hij weet ook wanneer ik men kinderen heb.
Ik vind dat ook zeer irritant om dit pas woensdag te kunnen doen.
Bellen sta ik niet zo achter, ik wil zijn gezicht zien met zijn uitleg.
Wil je zijn pokerface zien?
Dan heb je nog hoop.
Als je 100% niet meer zou willen dan had je het allang afgekapt.
Je hebt zo vaak zijn gezicht gezien.
Morgen is de dag.
Sterkte!
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
