Relaties
alle pijlers
Hoe nu verder
maandag 29 januari 2018 om 09:43
Hoi allen
Sinds een jaar heb ik een nieuwe relatie nadat ik bijna 4 jaar alleen ben geweest na mijn scheiding.
Mijn vriend komt ook uit een moeizame scheiding en ik heb hem leren kennen op het moment dat zijn huis te koop stond.
We hebben na de verkoop samen beslist dat hij en zijn kindjes bij mij en mijn dochter zouden komen wonen. Proberen en kijken hoe het zou gaan.
We waren er ons beiden bewust van dat het heel vroeg was, maar alles liep goed en hij apart een woning huren zagen we toen niet zitten.
Echter zijn we nu een tijd verder en steken er een aantal zaken de kop op.
Dingen waarvan we op voorhand wisten dat er moeilijkheden rond zouden kunnen komen.
Zo zitten zijn kinderen redelijk ver van school af en legt hij een behoorlijk aantal km's af.
Onze dochters delen momenteel een kamer. Ook zij verlangen net zoals zijn zoon naar een eigen plek.
En juist in die twee dingen wringt het schoentje: mijn huis kan verbouwd worden met een extra slaapkamer maar mijn vriend zou liever verhuizen naar een ander huis dichter bij de woonplaats waar hij vandaan komt en zijn kinderen op school zitten.
Ik kan begrijpen dat hij een nieuwe start wilt maken in een nieuwe omgeving maar ik zie het niet zitten om naar zijn woonplaats te gaan. Ik heb hier mijn eigen zaak, wat het niet mogelijk maakt zo veraf te gaan wonen. Ik ben wel bereid om te verhuizen in mijn omgeving naar een ander huis maarvoor hem is dat uitgesloten.
We zitten dus nu op het punt dat hij overweegt terug te keren met zijn kinderen en ik en mijn dochter blijven hier.
Ik wil wel investeren in een lat relatie maar hij is van mening dat dat niet blijft duren.
Ik voel me dus best verdrtietig over dit alles.
Ik begrijp wel dat hij uiteindelijk zal kiezen voor zijn kindern maar toch kwetst het me dat hij me ook maar laat vallen op die manier.
Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt? En kan een lat relatie werken of is het enkel uistel?
Alvast bedankt
Sinds een jaar heb ik een nieuwe relatie nadat ik bijna 4 jaar alleen ben geweest na mijn scheiding.
Mijn vriend komt ook uit een moeizame scheiding en ik heb hem leren kennen op het moment dat zijn huis te koop stond.
We hebben na de verkoop samen beslist dat hij en zijn kindjes bij mij en mijn dochter zouden komen wonen. Proberen en kijken hoe het zou gaan.
We waren er ons beiden bewust van dat het heel vroeg was, maar alles liep goed en hij apart een woning huren zagen we toen niet zitten.
Echter zijn we nu een tijd verder en steken er een aantal zaken de kop op.
Dingen waarvan we op voorhand wisten dat er moeilijkheden rond zouden kunnen komen.
Zo zitten zijn kinderen redelijk ver van school af en legt hij een behoorlijk aantal km's af.
Onze dochters delen momenteel een kamer. Ook zij verlangen net zoals zijn zoon naar een eigen plek.
En juist in die twee dingen wringt het schoentje: mijn huis kan verbouwd worden met een extra slaapkamer maar mijn vriend zou liever verhuizen naar een ander huis dichter bij de woonplaats waar hij vandaan komt en zijn kinderen op school zitten.
Ik kan begrijpen dat hij een nieuwe start wilt maken in een nieuwe omgeving maar ik zie het niet zitten om naar zijn woonplaats te gaan. Ik heb hier mijn eigen zaak, wat het niet mogelijk maakt zo veraf te gaan wonen. Ik ben wel bereid om te verhuizen in mijn omgeving naar een ander huis maarvoor hem is dat uitgesloten.
We zitten dus nu op het punt dat hij overweegt terug te keren met zijn kinderen en ik en mijn dochter blijven hier.
Ik wil wel investeren in een lat relatie maar hij is van mening dat dat niet blijft duren.
Ik voel me dus best verdrtietig over dit alles.
Ik begrijp wel dat hij uiteindelijk zal kiezen voor zijn kindern maar toch kwetst het me dat hij me ook maar laat vallen op die manier.
Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt? En kan een lat relatie werken of is het enkel uistel?
Alvast bedankt
maandag 29 januari 2018 om 14:54
Wij doen iets volledig gelijkaardig : we hebben elk onze woning, kinderen en huishouden. Mijn vriendin en ik zien elkaar ongeveer 3 keer per week, soms een weekendje onder ons tweetjes, soms ook niet; we wonen op een halfuur rijden van elkaar.freekenkaat schreef: ↑29-01-2018 11:11Ik en mijn vriend latten al jaren. En dat gaat prima. Het ene weekend hebben we geen kinderen, het andere weekend wel. In dat weekend doen we soms wat samen met de kinderen maar lang niet altijd. Een paar keer per jaar logeren we bij elkaar en dat is feest voor de kinderen.
Het grote voordeel van latten is dat de kinderen ook elk hun eigen privacy hebben en allemaal hun eigen kamer. Die kinderen worden al zo heen en weer gesleept tussen hun biologische ouders, dit geeft nog wat rust.
En dat het niet werkt voor je relatie, vind ik persoonlijk onzin. Ik vind het fijn om ook mijn eigen ding in mijn eigen huis te kunnen doen, mijn vriend komt 2 avonden naar mij en ik ben 1 avond bij hem en om de week een heel weekend quality-time voor ons tweeen.
Mijn en zijn kinderen geven zelf regelmatig aan dat ze het zo heel prettig vinden.
De kinderen brengen we een keer of 5 per jaar samen, meestal als er een feestje is of een bijzondere gelegenheid is.
Het gaat best en iedereen gelukkig. En omdat we elkaar niet elke dag zien, kijken we steeds uit naar elkaar en hebben we elkaar altijd veel te vertellen.
