Hoe praten over seks?
dinsdag 17 oktober 2017 om 09:52
Mijn man en ik zijn 11 jaar getrouwd en hebben 3 (kleine) kinderen. Onze intieme relatie is altijd met veel ups en downs gegaan. Eigenlijk werd dit vooral gestuurd door wat hij wilde en door zijn initiatief. Er zijn periodes geweest waarin we meer seks hebben gehad, maar nu gaat het al een tijdlang minder. Waaraan dat ligt, weet ik zelf niet, en nog belangrijker, ik weet ook niet zo goed wat daaraan te doen valt. Als ik er iets over lees op het internet, dan staat er altijd dat je erover moet praten. Maar hoe doe je dat precies, over seks praten?
We hebben nooit over seks gepraat. We hebben gewoon iets gevonden wat 'werkt'. Het enige "gesprek" dat we gehad hebben was 2 maanden geleden. Ik was aan het koken, kinderen zaten naast mij te spelen en man vroeg plompverloren waarom we niet meer seksen. Ik heb gezegd dat hij moest zwijgen en we zijn er allebei niet meer op teruggekomen. Ondertussen is er al twee maanden niets meer gebeurd, geen gesprek en geen initiatief. Ik weet niet of er nog hoop is om dit te veranderen.
Een jaar geleden heeft mijn man bekent dat hij verliefd was op een ander. Er is niets gebeurd en het contact is volledig verbroken. Het was een moeilijke periode, maar we hebben beiden geprobeerd dit achter ons te laten. Ik ben gewoon bang voor alles wat ik misschien nog ga horen als ik met mijn man het gesprek aanga.
We hebben nooit over seks gepraat. We hebben gewoon iets gevonden wat 'werkt'. Het enige "gesprek" dat we gehad hebben was 2 maanden geleden. Ik was aan het koken, kinderen zaten naast mij te spelen en man vroeg plompverloren waarom we niet meer seksen. Ik heb gezegd dat hij moest zwijgen en we zijn er allebei niet meer op teruggekomen. Ondertussen is er al twee maanden niets meer gebeurd, geen gesprek en geen initiatief. Ik weet niet of er nog hoop is om dit te veranderen.
Een jaar geleden heeft mijn man bekent dat hij verliefd was op een ander. Er is niets gebeurd en het contact is volledig verbroken. Het was een moeilijke periode, maar we hebben beiden geprobeerd dit achter ons te laten. Ik ben gewoon bang voor alles wat ik misschien nog ga horen als ik met mijn man het gesprek aanga.
zondag 22 oktober 2017 om 09:55
spijker op zijn kop!annemariem schreef: ↑21-10-2017 15:50Het enige logische advies dat binnen jouw rotsvaste minderwaardigheidsovertuiging past is trouwens dat er helemaal geen gepraat over seks meer nodig is. Hij kan immers geen seks meer met jou willen, daar ben jij te lelijk voor. Je bent daar vast van overtuigd. Volgens die logica volstaat het om hem mede te delen dat hij zich niet meer op hoeft te offeren en dat jullie seksleven voorbij is. Of als jij toch seks wil, zul jij zelf het initiatief moeten nemen en hem dankbaar zijn dat hij het presteert om hem omhoog te krijgen. En zo moet je het verder maar uitzingen met elkaar. Je kunt nog overwegen om hem naar de hoeren te laten gaan om hem een seksleven te gunnen.
Een uitzichtloze situatie, waar nu eenmaal niets aan te veranderen is want jij bent onherstelbaar lelijk en er is niets aantrekkelijk aan jou. De enige uitweg uit dit deprimerende toekomstbeeld ligt toch echt in het onderzoeken van je eigen overtuigingen vrees ik.
Ik wil daar nog aan toevoegen:
Als je een laag zelfbeeld hebt, waar dat ook door komt, opvoeding, een ongeluk, wat dan ook, en je hebt kinderen, dan bestaat de kans dat je dat lage zelfbeeld gaat overdragen, zeker als je een dochter hebt. Je straalt uit dat je het niet waard bent om van gehouden, gestreeld, aangeraakt te worden.
Dus als je voor jezelf niet in therapie wilt (en ik gaf in mijn eerdere postings al aan dat niet seks het probleem is maar dat dit op een totaal ander vlak ligt) doe het dan voor hen. Een moeder die laat zien dat ze haar problemen aanpakt, is een moeder waarvan kinderen een goed voorbeeld krijgen. zij zijn dan later beter in staat de juiste keuzes te maken.
Ik heb zelf BDD (body dysmorphic disorder) dat is een psychische gesteldheid waardoor je òf een focus hebt op een bepaald lichaamsdeel, of zoals ik , het vermijdende type bent. Dwz: dat je helemaal niet meer in een spiegel durft te kijken. Ik kan je vertellen dat je hier niet alleen gaat uitkomen. Echt niet. Zoek hulp. Ik ben sinds een paar jaar onder behandeling bij een psychologe en het gaat met ieniemienie stapjes beter.
Hier kan jij alleen zelf aan werken. Doe jezelf en je kinderen een groot plezier. Ga in elk geval naar je huisarts en leg het voor. Die stap is te nemen. De huisarts lacht je niet uit, stuurt je niet weg met "ja, niks aan te doen ". En als die dat wel doet, is het tijd voor een andere huisarts. Want dit is een serieus probleem.
zondag 22 oktober 2017 om 12:46
Meiroosje schreef: ↑22-10-2017 09:55spijker op zijn kop!
Ik wil daar nog aan toevoegen:
Als je een laag zelfbeeld hebt, waar dat ook door komt, opvoeding, een ongeluk, wat dan ook, en je hebt kinderen, dan bestaat de kans dat je dat lage zelfbeeld gaat overdragen, zeker als je een dochter hebt. Je straalt uit dat je het niet waard bent om van gehouden, gestreeld, aangeraakt te worden.
Dus als je voor jezelf niet in therapie wilt (en ik gaf in mijn eerdere postings al aan dat niet seks het probleem is maar dat dit op een totaal ander vlak ligt) doe het dan voor hen. Een moeder die laat zien dat ze haar problemen aanpakt, is een moeder waarvan kinderen een goed voorbeeld krijgen. zij zijn dan later beter in staat de juiste keuzes te maken.
Ik heb zelf BDD (body dysmorphic disorder) dat is een psychische gesteldheid waardoor je òf een focus hebt op een bepaald lichaamsdeel, of zoals ik , het vermijdende type bent. Dwz: dat je helemaal niet meer in een spiegel durft te kijken. Ik kan je vertellen dat je hier niet alleen gaat uitkomen. Echt niet. Zoek hulp. Ik ben sinds een paar jaar onder behandeling bij een psychologe en het gaat met ieniemienie stapjes beter.
Hier kan jij alleen zelf aan werken. Doe jezelf en je kinderen een groot plezier. Ga in elk geval naar je huisarts en leg het voor. Die stap is te nemen. De huisarts lacht je niet uit, stuurt je niet weg met "ja, niks aan te doen ". En als die dat wel doet, is het tijd voor een andere huisarts. Want dit is een serieus probleem.
Bedankt voor je post. Hoe merk je dan dat het beter gaat?
zondag 22 oktober 2017 om 13:10
Op mijn goede dag durf ik mijzelf in de spiegel te bekijken, (ronddraaien) . Bij mij is het probleemgebied de gehele romp. De passpiegel is altijd afgedekt en op het moment als ik er aan toe ben haal ik de doek eraf. Deze goede dagen komen nu gemiddeld een keer per twee maanden voor. Ik probeer dan minstens vijf minuten te kijken, en niets te denken. Gewoon te kijken en te letten op mijn ademhaling,rond te draaien en naar de beweging van de stof of mijn lichaam te kijken. Ik kan sinds kort langs een spiegelende etalageruit lopen en een steelse blik erin werpen, zonder daarbij een veroordelende gedachte te krijgen.
Ik ben er nog lang niet; ik heb mijzelf nog totaal niet geaccepteerd. Maar elke goede dag is er eentje.
Ik ben er nog lang niet; ik heb mijzelf nog totaal niet geaccepteerd. Maar elke goede dag is er eentje.
zondag 22 oktober 2017 om 16:41
ZaraZara100 schreef: ↑22-10-2017 14:09Lijkt mij ook. Weg met die te zware last op de schouders.
Als moeder moet je nooit alleen voor je kinderen zorgen maar ook voor jezelf. Gaat het met jezelf niet goed, dan heeft dat ook z'n weerslag op de omgeving.
Bedankt. Je hoeft mij als moeder niet in vraag te stellen.
zondag 22 oktober 2017 om 18:07
Toch is het zo PiramideM.PiramideM schreef: ↑21-10-2017 15:17Dat is net mijn punt. Je blijft om wat je samen hebt opgebouwd en wat je nog altijd samen deelt. De liefde die er was, is niet plotseling weg. Mijn man is ook gebleven, misschien wel omdat ik een goede moeder ben voor zijn kinderen of omwille van iets anders. Schoonheid staat daar los van. Tussen de lakens is dat namelijk wel van belang, het oog wil immers ook wat. En hou aub op met zeggen dat schoonheid vanbinnen zit of hoe inspirerend "battle scars" wel niet zijn, want ik wordt daar diep ongelukkig van. Als je aan de andere kant hebt gestaan, dan weet je wel beter.
Ik heb (ben man) in het verleden vriendinnen gehad met littekens (op een voor een vrouw geen leuke plek, meer zeg ik er niet over) en vriendinnen met overgewicht. En dan niet een kwestie van 5 kilo afvallen en alles is OK, maar echt 20 kilo eraf. Minstens.
En ik vond ze allemaal mooi! En pas toen ze een loopje namen met me, was dat mooie ineens verdwenen.
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
zondag 22 oktober 2017 om 18:17
Hmm jullie praten allebei niet echt makkelijk.. in ieder geval niet over dit onderwerp. Is het een mogelijkheid voor jullie om relatietherapie te proberen? Of specifiek sekstherapie? Om elkaar weer te vinden, intimiteit terug te krijgen. Voor jou is dat ook een manier om te leren hoe jij ook initiatief kunt nemen en dat het voor jou ook bevredigend moet zijn.
zondag 22 oktober 2017 om 19:45
Hightower schreef: ↑22-10-2017 18:07Toch is het zo PiramideM.
Ik heb (ben man) in het verleden vriendinnen gehad met littekens (op een voor een vrouw geen leuke plek, meer zeg ik er niet over) en vriendinnen met overgewicht. En dan niet een kwestie van 5 kilo afvallen en alles is OK, maar echt 20 kilo eraf. Minstens.
En ik vond ze allemaal mooi! En pas toen ze een loopje namen met me, was dat mooie ineens verdwenen.
Je snapt er niets van.
zondag 22 oktober 2017 om 20:12
Hij snapt er alles van!
JIJ snapt er niks van. Aantrekkelijkheid/sexy zijn/geil zijn heeft heel weinig te maken met hoe je eruit ziet. Ja, onverzorgdheid is niet prettig. Maar zelfs littekens, overgewicht, slappe borsten of whatever.. maken je niet persé onaantrekkelijk/onsexy/ongeil.
Écht niet!
zondag 22 oktober 2017 om 20:34
Wat een heerlijk onderbouwd antwoord. Goeie argumenten ook!
Het valt me iedere keer weer op dat er soms TO's zijn, die problemen hebben met intimiteit die op een bepaalde manier reageren.
Kortaf, weinig info geven, oneliners als antwoord. Alsof het allemaal een 'moetje' is.
Of zoals QueenArachnia schreef: "Ja maar het is meer dan dat. Het is een heel specifieke, matte manier van reageren."
Veel succes verder!
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
zondag 22 oktober 2017 om 20:42
Maar lieve schat toch, dat geldt voor vrijwel alle vrouwen.
Dat hij zich aftrekt op filmpjes van 20 jaar jongere meisjes met maat zero en opgepompte tieten, wil écht niet zeggen dat hij in realiteit zo'n vrouw wil.
Hij wil als partner geen pornochick, maar een echte vrouw : jou! Met je extra jaren die je karakter gevormd hebben, met littekens, vetrollen, cellulite, hangborsten en/of buikje. Wat hij zoekt in bed is geen sletje van een filmpje maar het enthousiasme, de liefde, bewondering en begeerte van de vrouw die hij zelf uitgezocht heeft.
zondag 22 oktober 2017 om 20:51
Wil je onderbouwing? Je vind jezelf al helemaal geweldig omdat je het gepresteerd hebt om seks te hebben met iemand met 20 (!) kg overgewicht, alsof dit iets onoverkomelijk is, dat zijn drie kledingmaten.
zondag 22 oktober 2017 om 20:53
Oh to, waarom doe je toch steeds zo onaardig! Ik begrijp je houding niet!
zondag 22 oktober 2017 om 21:03
Jeetje zeg, wat ben jij verzuurd. En je slaat zo de plank mis hoe zijn post bedoeld werd.
zondag 22 oktober 2017 om 21:06
Ik begin te geloven dat je tot de 2e groep behoort waar oude wijsneus het over had. Mooi pornolijf maar een lelijk karakter,
En toen deelde karma je een uppercut uit waar je nog jaren van knock out bent.
Met een lelijk uiterlijk en een lelijk karakter zou ik me ook maar zorgen maken of je man je nog wil. Die was dan in de 1e plaats al oppervlakkig.
Succes ermee.
zondag 22 oktober 2017 om 21:15
Hightower is een fatsoenlijke vent. Hij bedoelt absoluut niet wat jij erin leest.
En ik denk dat jij dat ook weet, maar in je gekwetst zijn ongericht om je heen slaat.
Voor je aan je eigen situatie denkt : lees het nog eens goed en probeer te accepteren dat mannen vrouwen geil vinden met al hun plussen en minnen, ook al kun je het je zelf niet voorstellen.
zondag 22 oktober 2017 om 21:31