hoe vaak visite

23-03-2012 09:52 116 berichten
Alle reacties Link kopieren
Vorig jaar heb ik een aanvaring gehad met een van mijn ouders.

Het probleem was dat ik schijnbaar te weinig op visite kwam.

Toen ik hen er erop wees dat het ook al 8 maanden geleden was dat zij bij mij op visite waren geweest, wilden ze dat niet direct geloven. Ik dacht, dat trekt wel bij, ze komen er wel achter als ze er

eens goed over na gaan denken. Maar nee, dus.

Ze kwamen al heel weinig bij (2 a 3 keer per jaar) maar verlangen wel van ons dat we eens in de maand of 6 weken bij hun langs komen. Ik heb gezegd dat als ze mij willen zien dat ze zelf dan ook langs kunnen komen, maar we zijn nu een jaar verder en er is nog niets veranderd. Vorig jaar zijn ze hier 2 keer op visite geweest, dus de boodschap is niet over gekomen. Ben ik te veeleisend? We wonen 10 minuten rijden van elkaar.

Hoe is dat bij jullie. Gaan jullie ook vaker naar jullie ouders toe dan andersom en vinden ze dat ook de gewoonste zaak ter wereld?
odi et amo
Alle reacties Link kopieren
Juist lamaatje. Maar zolang je daar in blijft hangen (je wilt 'winnen' en 'gelijk hebben'), bereik je niets.

Ik begrijp werkelijk niet waarom je er zo een punt van maakt. In mijn familie gaan we echt anders met elkaar om en is het aantal beozken over en weer geen maatsaf. het si ook geen 'moeten', wij zien elkaar omdat we dat zelf leuk vinden.



Als je om dit soort, in mijn ogen echt onbenullige dingen, al spanningen hebt en er niet op een normlae manier over kunt praten, wat gebeurt er dan wanneer jullie een echt fundamenteel meningsverschil hebben???
Wij wonen 5 min lopen bij mijn schoonouders vandaan..

Daar komen we ook elke zaterdag (ontbijten, wat leuks doen, avondeten en dan naar huis) en eigenlijk met heel de familie, de 3 kinderen, aanhang en kleinkinderen.

Altijd heel gezellig.. verder past mijn schoonmoeder op, op ons zoontje (2 middagen) dus op donderdag en vrijdagmiddag ga ik of mijn partner ons kind daar ophalen en diegene blijft dan vaak ook nog even hangen voor een kop thee/koffie/fris etc.



Met mijn ouders heb(ben) ik(wij) een slechte band. Ze wonen op ong. 40min rijden met de auto.

Ze kwamen echt nooit bij ons, vonden mijn partner niet zo''n goede keus ...en ik werd daar elke week wel zeker 1 keer verwacht, liefst alleen met kleinkind.



Ik werk zelf 32u, heb ons huishouden en s avonds zijn we liever gezellig samen plus ik heb geen zin om mn kind heen en weer te gaan slepen rond bedtijd.



We hebben er meerdere malen over gesproken maar zij vonden dat het normaal was dat een volwassen 'kind' zeker eens in de week bij hen aan kwam en dat zij dan zeker niet naar ons hoefde te komen want ze hadden het zo druk. Mijn ouders werken beide nog veel en hebben de nodige hobbies.

Als ik dan belde om ze uit te nodigen hadden ze het 'te druk' of 'al andere afspraken'.



Ik heb het er op een gegeven moment ook door andere redens (als we er dan al kwamen was het ook nooit lang genoeg/goed genoeg en wij wonen aan de andere kant van de wereld ) buiten het omgaan met elkaar gewoon een punt achter gezet bij mijn ouders.



En wat een rust!!! Eeuwige discussie over hoeveel keer bij die en hoeveel keer bij die.. maar goed daar waren dan ook nog genoeg andere redenen voor

Heb vriendinnen/familie die ik 2x per week zie en er zijn ook vriendinnen/familie die ik maar eens per 3 maanden zie.

Je bent dan toch blij om elkaar te zien ipv altijd maar elkaar dan te verwijten dat je niet genoeg langskomt.

Werd daar zo moe van!
Alle reacties Link kopieren
Dat is ook gewoon de usance: dat de kinderen naar de ouders gaan.
it's a big club and you ain't in it
Als mijn ouders 10 min van me af zouden wonen, dan zou ik het geweldig vinden om iedere week even af langs te gaan, al is het maar voor een kop koffie, of bijvoorbeeld om samen met mijn moeder iets praktisch te doen. Ik vind het juist heel jammer dat we op 200 km wonen, maar probeer toch geregeld langs te gaan!



Maar jouw band is slecht met je ouders zeg je? Misschien kun je dan eens gaan praten over hoe jij je voelt? Gewoon eens écht praten?
Alle reacties Link kopieren
Eens per maand is ook weinig.



Ik heb dit altijd een mooi liedje gevonden:



Songtekst: Jasperina de Jong - "Je laat ze echt niet in de steek"



Je laat ze echt niet in de steek

Zo een of twee keer in de week

Ga je geregeld naar ze toe

De laatste tijd wat minder vaak

Maar dat is een normale zaak

Het is per slot een heel gedoe

Je hebt je werk en je gezin

Je ouders zien dat zelf wel in

Ze zijn de laatsten om te klagen

En ze zijn kinderlijk verrukt

Als het je eind'lijk weer eens lukt

Zo een keer in de veertien dagen



Dan zit je bij ze in je stoel

Met dat vervloekte schuldgevoel

Omdat de strijd is uitgestreden

En zij de nederlaag hebben geleden



Nadat er eerst, naar het behoort

Naar de gezondheid enzovoort

Omstandig is geinformeerd

Komt er meer gloed in het gesprek

Aan stof natuurlijk geen gebrek

Er is weer heel wat gepasseerd

Ze waren naar een huw'lijksfeest

Was jij er ook maar bij geweest

Het was een dagje om te stelen

De bruid in 't lang, en prachtig weer

En ze vertellen nog veel meer

Wat je niet ene moer kan schelen



Maar je hebt tact, dat scheelt een boel

En bovendien dat schuldgevoel

Omdat de strijd is uitgestreden

En zij de nederlaag hebben geleden



Jouw aandacht is gesimuleerd

Maar zij zijn echt geint'resseerd

In hoe je zo je leven vult

En je bericht ze mondjesmaat

Over hetgeen je doet en laat

Het vergt wel veel van je geduld

Precies zoals-ie vroeger dee

Slurpt pa luidruchtig van zijn thee

Een tic die hem is ingeschapen

Maar ach, de opgewonden griet

Die zich zo vrees'lijk daaraan stiet

Die is nu zacht en kalm ontslapen



Je geeft ze nooit meer een groot smoel

Want je hebt nu dat schuldgevoel

Omdat de strijd is uitgestreden

En zij de nederlaag hebben geleden



Je kijkt die vreemde mensen aan

Ze hebben heus hun best gedaan

Ze deden, wat je noemt, hun plicht

En straks verteren ze tot stof

Mijn God, wat is het leven tof

Wat is het enig ingericht

Want zelf bedoel je het ook goed

Je toon is nu zo honingzoet

Dat het niet langer valt te dragen

En 't afscheid komt al taam'lijk gauw

Eigenlijk vlugger dan je wou

't Zit er weer op voor veertien dagen



Dan is er, zonder zin of doel

Weer dat schuldgevoel

Omdat de strijd is uitgestreden

En zij de nederlaag hebben geleden...





Tekst: Guus Vleugel, muziek: Joop Stokkermans
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Mijn vader komt nooit hier, alleen met verjaardagen maar ... de man werkt met zijn 68 ook nog steeds 60 uur per week en we wonen 140 km van elkaar vandaan we bellen veel. Verder vind ik het veels te leuk dochter achterin te zetten en naar hem toe te rijden, leuk uitje en we laten ons dan heerlijk verwennen.



Verder herken ik de OP wel hoor, want mijn vader en Zijn vrouw zouden dus ook weer niet zo trutten hierover, als ze ons te lang niet hebben gezien zouden ze absoluut een moment vinden om naar ons toe te komen.



Mijn schoonmoeder daarentegen dus niet, die reageert precies zo. Met als resultaat dat ik er wel wat vaker heen ga, maar me gemanipuleerd voel en het dus puur voor dochter en haar doe.
summer73 wijzigde dit bericht op 23-03-2012 12:30
Reden: typo
% gewijzigd
Computer says nooooo
Alle reacties Link kopieren
ik ga idd zo'n eens per 14 dagen naar mijn vader , haha, maar zonder schuldgevoel.
Computer says nooooo
Alle reacties Link kopieren
Ja, Rinony Mooi liedje. Ik zou het al fijn vinden als ze echt geinteresseerd waren.
odi et amo
Ik weet niet hoor, maar ik ben 3 uur bezig om bij mijn moeder te komen en dan zijn ze ook nog gescheiden, dus moet ik om hen beiden te zien, nóg eens een uur reizen. Ik vind het heel wat dat ik ze zo eens per maand bezoek! (Ik bel wel geregeld met mijn moeder en dan praten we echt over álles!)
Alle reacties Link kopieren
Ik voel het precies zoals Summer zegt, Alien. Gemanipuleerd.

Als je ouders slecht ter been zijn, zelf geen auto meer kunnen rijden of gewoon echt oud zijn, is het heel anders natuurlijk.
odi et amo
Maar wat is je probleem met naar je ouders toe gaan ipv dat zij bij jou komen?

Toch lekker makkeijk dat je daar mee kunt eten en drinken en dat zelf niet voor hen hoeft te doen?
Alle reacties Link kopieren
Geen idee hoe vaak we op visite gaan bij onze(schoon)ouders. Maar wel meerdere keren per maand. Vanavond eten we zelfs bij mijn schoonouders( doen we wel vaker hoor!). Mijn eigen ouders wonen 10 kilometer verderop en ik denk mijn schoon ouders iets van 15 kilometer verderop. Dus t is prima te doen zo vaak.Al moet ik ook toe geven dat wij vaker bij een van de ouders zijn als dat hun bij ons komen. Mijn schoon ouders zijn vorige week nog bij ons geweest , maar wanneer of mijn eigen ouders voor t laatst hier zijn geweest dat kan ik me al niet eens meer herinneren. Dat kan maar zo al 3 maand geleden zijn. Geen idee.
Alle reacties Link kopieren
quote:orchis_simia schreef op 23 maart 2012 @ 10:03:

eens met de reacties over uitnodigen!!

Ik heb een goede band met mijn ouders en ze wonen in de buurt. Ga zelf regelmatig spontaan langs het ouderlijk huis, maar andersom doen m'n ouders dit niet zomaar.. Zie hier geen kwaad in, maar denk dat ze mij m'n eigen leven laten leven en niet zomaar binnen komen vallen. Als ik wil dat ze komen, dan nodig ik ze uit voor koffie of een borrel. Dan komen ze langs en is het gewoon heel gezellig.



Helemaal eens met bovenstaande post. Zelfde verhaal hier. Ik kom veel vaker bij mijn ouders dan andersom maar vind dat geen probleem. Mijn ouders zijn altijd welkom en dat weten ze. Maar ze laten ons, ons eigen leven leiden. Scheelt inderdaad opruimen wat iemand anders al schreef



Ik noem langs gaan bij mijn ouders ook geen visite en als zij langskomen bij ons ook niet. Ik zie mijn ouders elke week wel en mijn schoonouders ook. Allebei wonen ze op ongeveer 10 minuten rijden vanaf ons vandaan. Bezoekjes zijn vaak spontaan. Ik vind het ook helemaal niet gek dat wij veel vaker langs gaan bij mijn ouders dan andersom. En ik vind het fijn mijn ouders minstens 1 x per week te zien. Bezoekjes hoeven ook geen uren te duren. Soms is het alleen even snel een drankje en regelmatig eten we mee.
Alle reacties Link kopieren
Wij eten daar bijna nooit, want ik krijg geen hap door mijn keel.

Alleen koffievisite.

We gingen ook altijd regelmatig totdat ik in de gaten kreeg dat zij al een paar jaar bijna helemaal niet meer bij ons kwamen.

En nu ik dus zelf eens 3 maanden niets heb laten horen blijkt ineens dat het zo is dat zij niet komen want ja, wij komen toch altijd. Maar ik krijg nu wel het verwijt en het is niet zo dat zij nu zeggen, goh, dan gaan wij eens langs hun.

Wij zijn op den duur gestopt met de verplichtingen. (vader en moederdag, pasen, pinksteren e.d.)omdat het toch allemaal maar van 1 kant moest komen. Wat ik al had voorspeld is toen ook gebeurd. Ons verjaardagcentje wrd met 75% geminderd,

onder het mom van crisis, terwijl ze daarna zelf nog minstens

15.000 euro aan spullen hebben uitgegeven.

Begrijp me goed. Het gaat niet om het geld, maar wel om de manier waarop. Wij voelen ons behoorlijk in de zeik gezet.
odi et amo
Alle reacties Link kopieren
quote:lamaatje schreef op 23 maart 2012 @ 12:24:

Wij eten daar bijna nooit, want ik krijg geen hap door mijn keel.

Alleen koffievisite.

We gingen ook altijd regelmatig totdat ik in de gaten kreeg dat zij al een paar jaar bijna helemaal niet meer bij ons kwamen.

En nu ik dus zelf eens 3 maanden niets heb laten horen blijkt ineens dat het zo is dat zij niet komen want ja, wij komen toch altijd. Maar ik krijg nu wel het verwijt en het is niet zo dat zij nu zeggen, goh, dan gaan wij eens langs hun.

Wij zijn op den duur gestopt met de verplichtingen. (vader en moederdag, pasen, pinksteren e.d.)omdat het toch allemaal maar van 1 kant moest komen. Wat ik al had voorspeld is toen ook gebeurd. Ons verjaardagcentje wrd met 75% geminderd,

onder het mom van crisis, terwijl ze daarna zelf nog minstens

15.000 euro aan spullen hebben uitgegeven.

Begrijp me goed. Het gaat niet om het geld, maar wel om de manier waarop. Wij voelen behoorlijk in de zeik gezet.Vervelend voor jullie dat het zo moet gaan en dat jullie het gevoel hebben dat het alleen van jullie af moet komen. Ondanks dat mijn ouders in principe hier heel weinig komen heb ik dat gevoel absoluut niet. Zowel mijn vader als moeder spreek ik bijna dagelijks en als ik niets laat horen dan doen zij dat wel.
Wij zijn nogal hecht. En helemaal nu ik kinderen heb zien we elkaar vaker. Ze zijn erg betrokken. Wij zien elkaar heel vaak maar heel eventjes. Dat vind ik juist een "nadeel" van dichtbij wonen (5 minuten), echt lange visites doen we niet meer, we wippen gewoon snel voor eventjes aan.
Mijn moeder zie ik vrijwel elke week. Mijn schoonouders zo'n 2 á 3 keer per jaar
Alle reacties Link kopieren
Wat zie je je ouders weinig, ik kan mij daar niets bij voorstellen.

Mijn dochters wonen ieder 10 minuten bij mij vandaan, en ik zie ze soms 3 x per dag.

Soms ook een paar dagen niet hoor.



Maar 1 x per jaar is wel erg weinig.

Mis je je ouders dan niet?

Mij ouders liggen op het kerkhof, maar daar ben ik ook nog elke 14 dagen.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Alle reacties Link kopieren
quote:kiwi87 schreef op 23 maart 2012 @ 12:33:

Mijn moeder zie ik vrijwel elke week. Mijn schoonouders zo'n 2 á 3 keer per jaar

Das ook niet zoveel kiwi. Naar die schoonouders dan.

Ik heb alleen nog een schoonmoeder in het bejaardentehuis, daar komen wij om de veertien dagen, voor koffie en boodschapjes.
odi et amo
Alle reacties Link kopieren
quote:toffifee schreef op 23 maart 2012 @ 12:28:

Wij zijn nogal hecht. En helemaal nu ik kinderen heb zien we elkaar vaker. Ze zijn erg betrokken. Wij zien elkaar heel vaak maar heel eventjes. Dat vind ik juist een "nadeel" van dichtbij wonen (5 minuten), echt lange visites doen we niet meer, we wippen gewoon snel voor eventjes aan.Ja, dat is wel waar,Toffifee, het zijn wel aanwip bezoekjes.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Alle reacties Link kopieren
Inmiddels niet meer aan de orde hier want de (schoon)ouders zijn al jaren geleden overleden. Maar hier was het heel gebruikelijk van de ouders alleen maar hier kwamen met verjaardagen ed en dat verder de kinderen op bezoek gingen bij de ouders. Zou anders ook heel onpraktisch zijn geweest. Heb 3 broers en 3 zussen dus als mijn ouders buiten de verjaardagen van kinderen en kleinkinderen ook nog eens regelmatig bij alle kinderen op visite zouden gaan zouden ze nooit meer thuis zijn om kinderen te ontvangen.

Ook al woonde ik nooit echt dichtbij, ik kwam altijd toch wel wekelijks langs. Het leuke was dat ik daar dan ook regelmatig mijn broers en zussen tegen het lijf liep.

En nu heb ik eigenlijk hetzelfde idee erover betreffende de kinderen van mijn man en mij. De oudste twee van mijn man wonen al jaren op zichzelf. Wij komen daar zelden en gaan er eigenlijk van uit dat zij onze kant op komen. Ze wonen niet bepaald naast de deur dus we zijn op de weekenden aangewezen. En dan willen we toch ook een thuisbasis zijn voor de zes kinderen die hier thuis wonen.
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp wel waar de irritatie bij TO vandaan komt hoor. Ik heb dus hetzelfde met schoonmoeder. Nu hebben we wel al eerder over iets anders wat irritatie gehad waardoor we elkaar wat minder zagen, echter kwam en komt ze nooit bij ons. Kwam eerder in het verleden ook nooit naar mijn man toen hij destijds "op zichzelf" woonde. Op zijn verjaardag kwamen ze nooit spontaan "want daar was hij nu toch wel overheen gegroeid", zo vertelde hij me eens toen we elkaar net kenden, nu 10 jaar terug. Ze is ook altijd zeer vol van haar "kleine pensioentje", terwijl ze alleen eet van de bio-natuurwinkel, designers kleding koopt en in een vrijstaand huis woont..



Een paar maanden geleden vierden we dochters verjaardag waarop ze dus bij mijn vader op schoot kroop, maar niet bij haar. Is ze boos vertrokken na een uurtje want "ze herkende haar niet als oma. We moesten maar eens vaker langs komen". ?! WTF?



Maargoed. Puntje bij paaltje is dat mijn man nu helemaal genoeg heeft van haar en ik me een beetje laat piepelen, ook omdat ik mijn dochter haar oma gun, ik had er nl écht geen en heb dat erg gemist.



Dus rij ik nu zo'n eens per maand naar haar toe. Ik voer eigenlijk geen persoonlijk gesprek ook meer met haar, maar alles gaat over mijn dochter. En dat is goed zo. Ik kom voor mijn dochter, die vind het helemaal het einde. Die vrouw leeft max nog 10 jaar. Het zal mijn tijd wel duren. Mijn man hoeft haar niet meer te zien, en zij heeft dat eigenlijk niet eens door. Of het interesseert haar niet voldoende. Ontzettend triest allemaal.



Ik ben dan zo blij met de band die ik met mijn vader heb. Al dat gemekker en gemiemel, dat hebben wij gewoon niet, zou in zijn/mijn hoofd gewoon niet op komen.
Computer says nooooo
Alle reacties Link kopieren
Oké, Baukje, maar jij hebt dus ook nog een heel stel thuiswonende kinders met naar ik aan neem een baan.



Maar als je 7dagen per week thuis zit. Niet meer hoeft te werken? Is het dan nog steeds gewoon dat je (schoon-)kinderen met hun kinderen naar jou toe afreizen? Dan hebben zij een baan en wellicht nog een ander ouderpaar elders. En een baan, en boodschappen te doen en kinderen met verjaarspartijtjes, sport en hobbies. Allemaal in dat weekeinde gepropt.
Computer says nooooo
quote:Eindeloos schreef op 23 maart 2012 @ 12:37:

Wat zie je je ouders weinig, ik kan mij daar niets bij voorstellen.

Mijn dochters wonen ieder 10 minuten bij mij vandaan, en ik zie ze soms 3 x per dag.

Soms ook een paar dagen niet hoor.



Maar 1 x per jaar is wel erg weinig.

Mis je je ouders dan niet?

Mij ouders liggen op het kerkhof, maar daar ben ik ook nog elke 14 dagen.In sommige gevallen ligt het toch even wat gecompliceerder. In TO haar geval is de band slecht met haar ouders. In mijn geval zijn alle (schoon) ouders gescheiden en wonen mijn ouders beiden ver weg (op 3 uur/4 uur reizen). Mijn ouders begrijpen het gelukkig volkomen dat ik niet elke dag 3x langskom....
quote:summer73 schreef op 23 maart 2012 @ 12:45:

Oké, Baukje, maar jij hebt dus ook nog een heel stel thuiswonende kinders met naar ik aan neem een baan.



Maar als je 7dagen per week thuis zit. Niet meer hoeft te werken? Is het dan nog steeds gewoon dat je (schoon-)kinderen met hun kinderen naar jou toe afreizen? Dan hebben zij een baan en wellicht nog een ander ouderpaar elders. En een baan, en boodschappen te doen en kinderen met verjaarspartijtjes, sport en hobbies. Allemaal in dat weekeinde gepropt.Ik vind het wel normaal ja, dat de kinderen naar de ouders gaan. Wij spreken vaak af dat alle broer en zussen ook bij mijn moeder/vader zijn op hetzelfde moment, anders zou het ook weer een heel gedoe zijn om die te zien.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven