Hoe verder?

20-01-2019 12:04 245 berichten
Alle reacties Link kopieren
Gisterenavond hebben mijn man en ik de zoveelste ruzie gehad over hetzelfde onderwerp. Ik heb hier al eerder over geschreven, maar ik weet anders niet waar ik hiermee terecht moet.

Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.

Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.

Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 14:08
Ik zie het nut er niet van in om alleen naar therapie te gaan. Ik zie niet in waarvoor dat nodig is.
oh je doet hetzelfde wat je je man verwijt
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 14:08
Ik zie het nut er niet van in om alleen naar therapie te gaan. Ik zie niet in waarvoor dat nodig is.
Jammer dat je dat nut niet ziet, ik denk nl dat het jou heel wat meer te bieden heeft dan een forum zoals hier. Baat het niet, schaadt het niet zullen we maar zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 14:08
Ik zie het nut er niet van in om alleen naar therapie te gaan. Ik zie niet in waarvoor dat nodig is.
Deze reactie laat alleen maar heel duidelijk zien hoe hard je het nodig hebt.

Jullie lopen muurvast, hij communiceert niet, jij communiceert als een emphatieloze kenau (waarmee ik niet wil zeggen dat je dat ook echt bent), maar beide zien geen nut in therapie...
Je man zit nog midden in de verwerking van zijn ziekte, maar jij bent op het punt dat je vind dat het onderhand maar klaar moet zijn en weer normaal moet worden. Jullie gaan regelrecht op een scheiding af op deze manier.

Als 1 van jullie nu alvast aan zichzelf gaat werken, en in jullie geval heb jij daar de meeste ruimte voor, dan is er nog een kans op herstel tussen jullie. Doe je dit niet, dan acht ik de kans zeer groot dat jullie over een aantal maanden uitelkaar zijn.
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 14:08
Ik zie het nut er niet van in om alleen naar therapie te gaan. Ik zie niet in waarvoor dat nodig is.
Ook jij hebt een zware tijd gehad tijdens zijn behandeling. En je vindt geen aansluiting meer bij je man. Therapie kan je helpen om te verwerken en te zien hoe je met deze veranderde omstandigheden om kan gaan. Of niet.
Ik vind dat je wel erg hard aan de zijlijn staat te roepen dat je man het probleem is.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Alle reacties Link kopieren
loisnvt schreef:
23-02-2019 14:17
Jammer dat je dat nut niet ziet, ik denk nl dat het jou heel wat meer te bieden heeft dan een forum zoals hier. Baat het niet, schaadt het niet zullen we maar zeggen.

Mijn man zal mij dit héél kwalijk nemen als ik "over hem" ga spreken. Bovendien raakt er toch niets opgelost als ik daar ik mijn eentje zit.
Alle reacties Link kopieren
.
anoniem_370061 wijzigde dit bericht op 23-02-2019 16:02
97.40% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:12
Mijn man zal mij dit héél kwalijk nemen als ik "over hem" ga spreken. Bovendien raakt er toch niets opgelost als ik daar ik mijn eentje zit.
Ga niet meteen over hem praten, praat over de dingen waar jij tegenaan loopt. Ook jij hebt veel meegemaakt de afgelopen tijd.
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:12
Mijn man zal mij dit héél kwalijk nemen als ik "over hem" ga spreken. Bovendien raakt er toch niets opgelost als ik daar ik mijn eentje zit.
Ik denk juist van wel. De therapeut stuurt het gesprek vanzelf wel weer naar jou als jij het over hem hebt.
Alle reacties Link kopieren
Tiswa schreef:
23-02-2019 14:37
Deze reactie laat alleen maar heel duidelijk zien hoe hard je het nodig hebt.

Jullie lopen muurvast, hij communiceert niet, jij communiceert als een emphatieloze kenau (waarmee ik niet wil zeggen dat je dat ook echt bent), maar beide zien geen nut in therapie...
Je man zit nog midden in de verwerking van zijn ziekte, maar jij bent op het punt dat je vind dat het onderhand maar klaar moet zijn en weer normaal moet worden. Jullie gaan regelrecht op een scheiding af op deze manier.

Als 1 van jullie nu alvast aan zichzelf gaat werken, en in jullie geval heb jij daar de meeste ruimte voor, dan is er nog een kans op herstel tussen jullie. Doe je dit niet, dan acht ik de kans zeer groot dat jullie over een aantal maanden uit elkaar zijn.

Ik weet niet hoe aan mezelf werken, deze situatie gaat verbeteren. Want het komt er gewoon op neer dat ik mijn eigen gevoelens on hold moet zetten. Meer begrip, meer geduld.
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:23
Ik weet niet hoe aan mezelf werken, deze situatie gaat verbeteren. Want het komt er gewoon op neer dat ik mijn eigen gevoelens on hold moet zetten. Meer begrip, meer geduld.
Jullie moeten beide accepteren dat zijn lijf niet meer werkt zoals eerst. Want zowel hij, maar zeker ook jij, zitten stevig in de ontkenningsfase.
Alle reacties Link kopieren
freja schreef:
23-02-2019 15:21
Ik denk juist van wel. De therapeut stuurt het gesprek vanzelf wel weer naar jou als jij het over hem hebt.

Dan kunnen we misschien nog eens praten over mijn kindertijd. Wat zal dit in hemelsnaam veranderen aan de situatie van nu?
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:29
Dan kunnen we misschien nog eens praten over mijn kindertijd. Wat zal dit in hemelsnaam veranderen aan de situatie van nu?
Is dat je hulpvraag? Of is je hulpvraag; hoe kan ik omgaan met de ziekte en het herstel van mijn man?
Alle reacties Link kopieren
Doreia* schreef:
23-02-2019 15:25
Jullie moeten beide accepteren dat zijn lijf niet meer werkt zoals eerst. Want zowel hij, maar zeker ook jij, zitten stevig in de ontkenningsfase.

Ik ontken helemaal niets. Hij blijft voor altijd incontinent en hij zal nooit nog spontaan een erectie hebben. Wachten tot dit spontaan betert is zinloos.
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:29
Dan kunnen we misschien nog eens praten over mijn kindertijd. Wat zal dit in hemelsnaam veranderen aan de situatie van nu?
Misschien moet je eens uit die kindertijd stappen. Je klinkt namelijk als een boze dreinende kleuter: Wil niet, gaat niet, kan niet, helpt niet.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:30
Ik ontken helemaal niets. Hij blijft voor altijd incontinent en hij zal nooit nog spontaan een erectie hebben. Wachten tot dit spontaan betert is zinloos.
Je aanpak werkt niet.
Wil je je geluk of wil je je gelijk?
Alle reacties Link kopieren
Doreia* schreef:
23-02-2019 15:30
Is dat je hulpvraag? Of is je hulpvraag; hoe kan ik omgaan met de ziekte en het herstel van mijn man?

Eerlijk? Ik heb helemaal geen hulpvraag. Ik wil gewoon dat de ellende stopt en dat mijn man een inspanning gaat doen. Maar als ik dat zeg, ben ik een bitch. Misschien ben ik wel een bitch. De drink op het werk duurde twee uur. We gaan veranderen van locatie en er was een rondleiding. Iedereen had zijn partner mee, behalve ik. Ik vind dat hij echt wel eens een inspanning mag leveren en eens iets voor mij kan doen.
anoniem_319315 wijzigde dit bericht op 23-02-2019 15:38
28.08% gewijzigd
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:35
Eerlijk? Ik heb helemaal geen hulpvraag. Ik wil gewoon dat de ellende stopt en dat mijn man een inspanning gaat doen. Maar als ik dat zeg, ben ik een bitch.
Dan is dat je hulpvraag. Hoe kan ik omgaan met het feit dat mijn man zijn aanpak niet is zoals ik vind dat het moet. Hoe kom ik van de frustratie af die mij dat geeft?
Je wilt je band met je man terug, een band die jullie hadden via seks. Nu dat niet meer gaat, vinden jullie elkaar niet meer. Jij blijft krampachtig vasthouden aan intimiteit via seks omdat je je man niet kwijt wilt. Feit is dat je hem op dat vlak al kwijt bent.

Het is goed mogelijk dat jullie elkaar weer vinden op andere gebieden of andere manier van elkaar je affectie tonen. Daar zul je wel beiden aan moeten werken. Met hem meelopen om 6 uur 's ochtends is een voorbeeld van zo'n manier. Wellicht vindt hij de behoefte om door middel van een knuffel of een schoudermassage contact met jou te leggen. Jullie moeten het wiel opnieuw uitvinden en daar heb je elkaar voor nodig.
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:35
Eerlijk? Ik heb helemaal geen hulpvraag. Ik wil gewoon dat de ellende stopt en dat mijn man een inspanning gaat doen. Maar als ik dat zeg, ben ik een bitch. Misschien ben ik wel een bitch. De drink op het werk duurde twee uur. We gaan veranderen van locatie en er was een rondleiding. Iedereen had zijn partner mee, behalve ik. Ik vind dat hij echt wel eens een inspanning mag leveren en eens iets voor mij kan doen.
En wat als dat niet gebeurt?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:35
Eerlijk? Ik heb helemaal geen hulpvraag. Ik wil gewoon dat de ellende stopt en dat mijn man een inspanning gaat doen. Maar als ik dat zeg, ben ik een bitch. Misschien ben ik wel een bitch. De drink op het werk duurde twee uur. We gaan veranderen van locatie en er was een rondleiding. Iedereen had zijn partner mee, behalve ik. Ik vind dat hij echt wel eens een inspanning mag leveren en eens iets voor mij kan doen.
Omdat jij hem er graag bij hebt of omdat jij anders in een ongemakkelijke situatie komt omdat je moet uitleggen waarom je alleen komt?

Kun jij me vertellen waarom jij denkt dat hij liever niet mee ging?
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 15:35
Eerlijk? Ik heb helemaal geen hulpvraag. Ik wil gewoon dat de ellende stopt en dat mijn man een inspanning gaat doen. Maar als ik dat zeg, ben ik een bitch. Misschien ben ik wel een bitch. De drink op het werk duurde twee uur. We gaan veranderen van locatie en er was een rondleiding. Iedereen had zijn partner mee, behalve ik. Ik vind dat hij echt wel eens een inspanning mag leveren en eens iets voor mij kan doen.

Volgens mij ben jij gewoon ongelofelijk kwaad. Op dat dit jullie overkomen is en dat er onherroepelijk dingen veranderd zijn. Ga in therapie of ga weg, deze situatie is voor niemand goed.
Maar jouw man heeft hoe dan ook recht op zijn eigen verwerkingsproces. Als jij daar niet tegen kan dan zul JIJ iets moeten gaan doen.
Alle reacties Link kopieren
Kris_Tmas3 schreef:
23-02-2019 14:07
Voor zijn kanker is de behandeling afgerond. Hij neemt wel iets voor zijn blaas.
Anders neemt hij niets (voor zijn bloeddruk of zo).
En wat zijn de bijwerkingen van deze medicijnen? Zit daar niet ook een probleem?
There is always something happening, and it's usually right now
Alle reacties Link kopieren
the_Wicked_Witch schreef:
23-02-2019 15:46
Volgens mij ben jij gewoon ongelofelijk kwaad. Op dat dit jullie overkomen is en dat er onherroepelijk dingen veranderd zijn. Ga in therapie of ga weg, deze situatie is voor niemand goed.
Maar jouw man heeft hoe dan ook recht op zijn eigen verwerkingsproces. Als jij daar niet tegen kan dan zul JIJ iets moeten gaan doen.
Zo eens!!
There is always something happening, and it's usually right now
the_Wicked_Witch schreef:
23-02-2019 15:46
Volgens mij ben jij gewoon ongelofelijk kwaad. Op dat dit jullie overkomen is en dat er onherroepelijk dingen veranderd zijn. Ga in therapie of ga weg, deze situatie is voor niemand goed.
Maar jouw man heeft hoe dan ook recht op zijn eigen verwerkingsproces. Als jij daar niet tegen kan dan zul JIJ iets moeten gaan doen.

Dit!
Alle reacties Link kopieren
Lavendel_Madelief schreef:
23-02-2019 15:41
Je wilt je band met je man terug, een band die jullie hadden via seks. Nu dat niet meer gaat, vinden jullie elkaar niet meer. Jij blijft krampachtig vasthouden aan intimiteit via seks omdat je je man niet kwijt wilt. Feit is dat je hem op dat vlak al kwijt bent.

Het is goed mogelijk dat jullie elkaar weer vinden op andere gebieden of andere manier van elkaar je affectie tonen. Daar zul je wel beiden aan moeten werken. Met hem meelopen om 6 uur 's ochtends is een voorbeeld van zo'n manier. Wellicht vindt hij de behoefte om door middel van een knuffel of een schoudermassage contact met jou te leggen. Jullie moeten het wiel opnieuw uitvinden en daar heb je elkaar voor nodig.

Elke dag verschijnt hier wel ergens een topic over een vrouw met een laag libido. En elke dag wordt hetzelfde gezegd. Dat de vrouw inspanningen moet leveren om haar man tegemoet te komen omdat het een onhoudbare situatie is en de man anders wel eens op een ander kan gaan. Maar als de rollen omgekeerd zijn, word je hier afgeschilderd als een op seks beluste troela. Het is niet dat ik elke dag in netkousen en jarretels wil rampetampen. Het gaat mij niet om penetratie of om orgasmes. Ik mis gewoon dat datgene wat een huwelijk/ relatie uniek maakt. Momenteel delen we niets en is er geen affectie. Hij heeft nog nooit behoefte gehad aan een knuffel of een schoudermassage.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven