Hopen dat het goedkomt..

21-02-2012 15:27 21 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Ik lees al een tijdje mee op het forum en ik heb nu toch besloten een nick te maken en jullie mening te vragen...



Het is vorige week na 3 jaar uitgegaan met mijn vriend. Het ging de laatste tijd niet lekker meer, we hadden erg vaak ruzie. Ik zat niet lekker in mn vel en we kregen vaker irritaties..



We hebben vaker ruzies gehad, waar we soms moeilijk uitkwamen. Toen we vorige week weer ruzie hadden, heeft mijn vriend gezegd dat hij er niet meer in geloofd dat we ooit gelukkig zullen zijn zonder ruzies..



Ik vind dat ruzie er helaas soms bijhoren en met

goed praten met elkaar en ervoor vechten het beter kan worden.. Ik heb dit ook gezegd maar hij zegt dat het beter is uit elkaar te gaan, ook al houd hij ontzettend veel van mij..



Opzich duidelijk als ik het nu schrijf.. Maar toch kan ik niet stoppen met denken dat het goedkomt ( hij houd wel nog van me, en zei de dag ervoor nog dit en dat...etc..)en kan ik het niet afsluiten. Is het nog te vroeg? Moet je dat gewoon na wat tijd gaan beseffen? Ik moet me verschrikkelijk inhouden hem niet te bestoken met smsjes.. En kan niet beseffen dat ik hem niet meer zal spreken..





Dank jullie wel alvast voor het lezen.
Alle reacties Link kopieren
Wat vervelend.



Ruzies horen er wel bij, maar horen niet de overhand te krijgen.

Ik zou hem met rust laten. Hij zal er wel genoeg van hebben.
Alle reacties Link kopieren
Waar gaan die ruzies dan steeds over?



Wat je, volgens mij, niet moet doen is om hem te bestoken met sms-jes. Laat het even rusten. Kom samen tot rust.

Als jullie nog van elkaar houden neemt hij wel contact op.



Door hem nu te bestoken zorgt er voor dat de irritatie bij hem nog meer toeneemt.



Door even te laten rusten komt hij ook tot rust en kan hij nadenken of hij echt weg wil of niet. Vaak komt het wel weer goed.



Vaak zeg je dingen in je boosheid die je eigenlijk niet meent.
Beter te laat dan over tijd.
Alle reacties Link kopieren
@ blinkie123 Over kleine opmerkingen, waarin we elkaar niet goed begrijpen.. Wat in mijn ogen op te lossen is door te praten..

En wanneer hij zei dat hij er niet meer in geloofde was het niet ' in the heat of the moment' zegmaar.. We hadden al een middagje apart gehad..( had een afspraak)
Alle reacties Link kopieren
Rot voor je.

Lijkt me inderdaad het beste om even niets van je te laten horen. Hij heeft besloten om uitelkaar te gaan. Als hij op zijn beslissing terug wil komen, dan kun je hem natuurlijk aanhoren, maar ik zou niet achter hem aan gaan lopen. Kop op. Eigenwaarde!
Alle reacties Link kopieren
quote:amorfati schreef op 21 februari 2012 @ 15:46:

@ blinkie123 Over kleine opmerkingen, waarin we elkaar niet goed begrijpen.. Wat in mijn ogen op te lossen is door te praten..

En wanneer hij zei dat hij er niet meer in geloofde was het niet ' in the heat of the moment' zegmaar.. We hadden al een middagje apart gehad..( had een afspraak)

Wat ik in mijn vorige relaties wel gemerkt heb is dat vrouwen graag willen praten. Mannen juist niet.



Voor je het weet krijg je de tekst: Je loopt weer te zeuren.

Als je dus over iets wil praten ziet hij het al snel als zeuren.



Probeer ook even bij jezelf te kijken of het daar niet steeds fout loopt.



Nogmaals, laat het even rusten, hou je in. Laat hem tot zichzelf komen. Het mooiste is natuurlijk als hij je begint te missen.
Beter te laat dan over tijd.
Alle reacties Link kopieren
Ik zal me proberen in te houden, hoe moeilijk ik het ook vind.. Bedankt voor het reageren, kan het zo wat objectiever bekijken!
Alle reacties Link kopieren
Je hebt liefdesverdriet, dat lijkt me normaal na 3 jaar een relatie te hebben gehad. Dat is niet binnen een week over. Inderdaad hem met rust laten, dat is beter voor jezelf én voor hem.
Alle reacties Link kopieren
Ik hoop dat het niet erg is dat ik mijn topic up, ik wist niet of het vervelend is als ik een nieuw topic aanmaak, want eigenlijk gaat het over hetzelfde.



Ik heb hem dus zoveel mogelijk met rust gelaten.. Tot ik hem 3 weken geleden tegenkwam op een feest. Hij begon me te zoenen midden in die club en zei dat hij van me hield en mij miste. Hij vroeg of ik met hem mee wilde gaan en ik heb dit gedaan. Hierna hebben we elkaar in 2 weken nog 4 keer gezien en zijn we met elkaar naar bed geweest.



De 4e keer vroeg ik hem of dit een nieuw begin is, hij zei dat dat eigenlijk niet de bedoeling was en nu niet wilt nadenken erover maar een leuke tijd wilt hebben.. Toen ik wegging voelde ik mij verschrikkelijk. Ik heb hem gesmst dat ik hem misde en mijn verliefde gevoelens weer terug zijn. Hij miste mij ook maar wil er verder niet over denken.



Op een gegeven moment hebben we ruzie gekregen via sms omdat hij vind dat ik hem push om dingen te zeggen die hij niet wilt en over dat ik hem lastig viel via sms. Dit was ook zo, dat geef ik toe maar ik wilde gewoon zekerheid zodat ik geen valse hoop krijg maar het is zooo frustrerend als iemand steeds zijn gevoelens verbergt...



Nu is het uit de hand gelopen en wil hij mij een paar weken niet spreken en heeft dingen gezegd die mij echt pijn doen.. Toen ik belde

Zei hij: ik heb niets meer te zeggen wat jij weet

toch al zo goed hoe ik me voel.. toen zei ik nee dat weet ik juist niet dat is het probleem! En toen

Zei hij ik heb niks te zeggen en hij hing op..



Maar nu het punt waar ik advies over wil...

Ik weet dat ik het verkeerd heb aangepakt en hem tijd had moeten geven.. Maar nu heb ik het

compleet verpest en wilt hij me niet meer zien.. Maar toch heb ik nog steeds die hoop: zie je, als hij niks meer om je zou geven zou hij niet zo boos worden, hij houd nog van me maar hij durft niet

eerlijk te zijn naar zichzelf toe, hij wordt boos

omdat het dan makkelijker is zonder mij etc etc. Als ik dit zo lees denk ik, pff wij halen echt iets slechts in elkaar naar boven. Maar 1 week geleden voelde het nog zooo goed we moeten dit

oplossen...



Kortom: wat hij ook zegt/doet ik blijf geloven dat het toch wel ooit goedkomt, als ik nieuwe kleren koop doe ik het voor hem en ik blijf maar

met hem bezig.. Ik heb het gevoel dat ik de eerste stap in verwerking maar niet uitkom wat ik ook doe.. Ik blijf in ontkenning, hoe kom ik daaruit?? Mijn gedachten zijn zo sterk



Sorry voor het lange verhaal..
Jij denkt dat als hij boos op je is, hij nog van je houdt?

O, nou, dan is mijn ex nog steeds stapelverliefd op me.



Ik denk dat je heel graag wil dat het goedkomt maar je verwart liefde en boosheid en nostalgie met elkaar.

Hem bestoken met berichten gaat je niks helpen, dat maakt het alleen maar minder aantrekkelijk om weer iets met je te beginnen.



Probeer niet op hem te wachten, de kans dat het niet meer goed komt lijkt me zo te zien groter dan dat het wel weer leuk wordt.
Alle reacties Link kopieren
Maar hoe kan ik stoppen met wachten op hem? Elke dag hoop ik dat hij iets stuurt, na 2,5 maand nog steeds.. Ik ben bang dat het gewoon niet overgaat..
Dat is een goede vraag lieverd, hoe kun je stoppen?

Er zit een figuurlijk gat in je lijf en ik denk dat jij denkt dat hij de enige is die dat op kan vullen, door weer je vriend te zijn. Jij bent nog steeds verliefd op hem en dat moet slijten, dat gevoel. Ik kan je alleen adviseren om actief te zijn, te sporten, je op een hobby, je werk of studie te storten. Hou jezelf bezig en het zál slijten, alleen wanneer, op welke termijn, dat kan ik je helaas niet vertellen.



Als ik het kon zou ik het doen.
Alle reacties Link kopieren
Het gaat echt over!!! Ik denk dat bijna iedereen hier wel over mee kan praten...liefdesverdriet is verschrikkelijk en t kan lang duren voordat t over gaat, maar het slijt!! Op een gegeven moment kan je aan hem denken, zijn naam uitspreken en over hem praten zonder dat je een steek voelt in je hart...

Misschien in de ogen van sommigen een hele foute vergelijking (begrijp ik) maar je kunt het een beetje vergelijken met het rouwen wanneer een dierbare is overleden...in het begin denk je nergens anders aan en huil je veel, wanneer je ook maar even aan hem of haar denkt komen de tranen al opzetten...je hebt geen honger meer, je denkt dat je nooit meer blij kunt zijn...maar het "pijnlijke randje" verdwijnt...na een tijd, een aantal

maanden (een jaar?!) merk je dat je over je dierbare kunt praten en aan hem of haar kunt denken zonder te moeten huilen, maar met een lach op je gezicht.....



Vertrouw erop dat t goedkomt! Misschien wordt je binnenkort wel verliefd op iemand die je ontmoet! Je komt er echt wel overheen, je bent nog hardstikke jong!
Helemaal geen contact met hem hebben, werkt volgens mij het beste. Zoek afleiding, onderneem dingen. Zolang je stand- by staat, kun je niet verder.



Hoe moeilijk het ook is, hoeveel pijn het ook doet, verman je.

Het heeft nl geen zin om achter iemand aan te lopen die jou niet meer wil ( lees relatie) zonde van je tijd om aan een dood paard te trekken.



Kop op girl.. You can do it!
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor de lieve reacties, Fijn om ze te lezen!



Eleonora, bedankt je hebt het helemaal goed verwoord! Voelt precies als een soort gat, een leegte..





Ik weet ook dat jullie gelijk hebben, het zal ooit slijten, maar op dit soort momenten voelt het niet zo en ben ik bang dat ik voor altijd hierin blijf hangen..

Als ik echt erover nadenk weet ik dat het vast ooit wel goedkomt, ik ben inderdaad nog jong. Maar als ik blijf hangen in mijn gevoelens zie ik het niet meer zo..

Geen contact lijkt mij ook het beste, ik hoop dat ik sterk kan zijn..
Beloof het jezelf.

Dat je sterk zúlt zijn. Hij geeft aan het niet te willen. Geloof hem op zijn woord. Voor hem maar zeker ook voor jezelf. Geloof dat het voorbij is en laat hem.



Een vriendin van mij had een ritueel. Ze sprak hardop uit dat ze iets wat ze niet meer wilde 'zegende' en het dan losliet. Zegenen niet zoals de Paus doet maar meer hardop uitspreken dat het goed is zo, dat je het accepteert zoals het is.

Zij zei dan hardop 'ik zegen je/dit/het en laat je gaan.....'



Mij heeft het ook wel geholpen als ik bleef rondlopen met een bepaalde frustratie of verdriet.

Baat het niet.....etc.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind t trouwens best n lullige actie van je ex.

Je weer de liefde verklaren, mee naar huis nemen en je hoop geven, om die vervolgens weer af te nemen.

Ik zou daar behoorlijk boos om worden hoor!!
Alle reacties Link kopieren
Ja ik was ook boos.. Maar dat uit zich dan in verdrietig zijn en juist nog meer aan hem gaan trekken..
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat hij er al heel lang mee bezig is in zijn hoofd. Het komt echt niet zomaar uit de lucht vallen. Zou er niet meer op rekenen dat het goed komt en vooral niet gaan smsen.
Alle reacties Link kopieren
Beetje playersgedrag ook wel..

Hij stopt ermee, ziet je weer en hoeft er weinig voor te doen je weer te hebben, dan heeft hij je weer en laat je dan weer vallen.

Niet aan mee doen, en niet smssen.

Streelt zijn ego en kost jou alleen maar energie.

Volgende keer bedank je vriendelijk.

Neem zelf de touwtjes in handen, moeilijk, been there.. enz. maar laat gaan deze man.

Hij weet nog niet wat hij wil en houdt alleen maar een deurtje open bij je.
Alle reacties Link kopieren
Zo heb ik er nog niet over nagedacht! Maar als ik het zo lees lijkt het inderdaad alsof hij mij 'achter de hand wil houden' en daarom geen duidelijk ja of nee zegt..

en ik weet dat dit niet het goede motief is om het contact te stoppen, maar eigenlijk kan hij me ook niet gaan missen als hij weet dat ik toch wel met hem meega als hij wil..

Hmm.. Heel erg bedankt voor jullie meningen!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven