huis delen (met een vriendin)
donderdag 10 juni 2010 om 23:57
Ik woon sinds een jaar samen met een vriendin van mij. De flat staat op mijn naam en zij is er bij in komen wonen (is goedkoper voor mij). Ik ben inmiddels helemaal niet meer zo blij met het delen van het hetzelfde huis, want het lijkt alsof we bijna getrouwd zijn.
Alle contacten die ze heeft (op een vriendin na) kent ze via mij! Ik erger me er aan dat ze zelf amper wat doet om een eigen leven op te bouwen. Als ik haar vraag waarom ze niet meer activiteiten onderneemt zodat ze wat meer contacten in de stad krijgt, zegt ze dat ze daar geen zin in heeft. Maar als ik iemand thuis uitnodig, dan onderhoudt ze wel contact met die mensen via facebook. Ik word er echt gek van!
Stel ik voor om de kamer te behangen of te verven en kom ik met ideeën, zegt ze dat ze het liever door anderen laat doen. Al mijn ideeën vind ze niks, maar zelf komt ze ook nergens mee.
Ik koop planten voor in huis, maak het balkon gezellig waar zij ook van profiteert maar er komt niet eens een bedankje of complimentje vanaf. Ik irriteer me de laatste tijd echt ontzettend. Ik ben echt veel van huis, door werk en school en zij werkt af en toe en zit hele dagen in huis achter haar laptop wat youtubefilmpjes te kijken.Ik word er zo gek van!
Ik had het me zo niet voorgesteld. .. Ik weet niet echt hoe ik hier mee om moet gaan en waarom ik er zo gek van word. Als ik probeer te accepteren dat ze gewoon anders is dan ik, helpt dat even, maar daarna word ik zo weer boos omdat ik vind dat zij het lekker makkelijk heeft, nergens moeite voordoen, maar wel wat meeliften op de tijd en moeite die ik investeer in vriendschap, gezelligheid in het huis, de administratie etc.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft? Ik denk wel eens dat ik liever alles in mijn eentje betaal, dan dat ik het huis nog met haar deel. Ik vind er zo niets meer aan.
Alle contacten die ze heeft (op een vriendin na) kent ze via mij! Ik erger me er aan dat ze zelf amper wat doet om een eigen leven op te bouwen. Als ik haar vraag waarom ze niet meer activiteiten onderneemt zodat ze wat meer contacten in de stad krijgt, zegt ze dat ze daar geen zin in heeft. Maar als ik iemand thuis uitnodig, dan onderhoudt ze wel contact met die mensen via facebook. Ik word er echt gek van!
Stel ik voor om de kamer te behangen of te verven en kom ik met ideeën, zegt ze dat ze het liever door anderen laat doen. Al mijn ideeën vind ze niks, maar zelf komt ze ook nergens mee.
Ik koop planten voor in huis, maak het balkon gezellig waar zij ook van profiteert maar er komt niet eens een bedankje of complimentje vanaf. Ik irriteer me de laatste tijd echt ontzettend. Ik ben echt veel van huis, door werk en school en zij werkt af en toe en zit hele dagen in huis achter haar laptop wat youtubefilmpjes te kijken.Ik word er zo gek van!
Ik had het me zo niet voorgesteld. .. Ik weet niet echt hoe ik hier mee om moet gaan en waarom ik er zo gek van word. Als ik probeer te accepteren dat ze gewoon anders is dan ik, helpt dat even, maar daarna word ik zo weer boos omdat ik vind dat zij het lekker makkelijk heeft, nergens moeite voordoen, maar wel wat meeliften op de tijd en moeite die ik investeer in vriendschap, gezelligheid in het huis, de administratie etc.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft? Ik denk wel eens dat ik liever alles in mijn eentje betaal, dan dat ik het huis nog met haar deel. Ik vind er zo niets meer aan.
vrijdag 11 juni 2010 om 00:18
vrijdag 11 juni 2010 om 00:26
Jij klaagt erover dat het bijna een huwelijk is, maar tegelijkertijd vind je dat:
- ze jouw ideen of het gezellig maken van het huisje moet delen of zelf initiatieven moet tonen
-Dankbaar moet zijn voor de planten die jij koopt voor in huis
en de dingen die je doet met het balkon
- zij meer moet maken van haar leven
Jij investeert tijd en moeite in vriendschap, gezelligheid in het huis, de administratie en verwacht hetzelfde van haar. De vraag is of dat realistisch is. Het is een huisgenoot, jammer dat het niet is wat je ervan had verwacht, maar de vraag is volgens mij: is het ook een slechte huisgenoot. Betaalt ze de huur. Maakt ze schoon. Maakt ze niet te veel herrie. Is ze niet onbeschoft of kwetsend.
Met andere woorden misschien is ze niet iemand waarbij het heel erg gezellig thuiskomen is, maar misschien is ze wel een goede huurder en huisgenoot, dat is toch ook wat waard?
- ze jouw ideen of het gezellig maken van het huisje moet delen of zelf initiatieven moet tonen
-Dankbaar moet zijn voor de planten die jij koopt voor in huis
en de dingen die je doet met het balkon
- zij meer moet maken van haar leven
Jij investeert tijd en moeite in vriendschap, gezelligheid in het huis, de administratie en verwacht hetzelfde van haar. De vraag is of dat realistisch is. Het is een huisgenoot, jammer dat het niet is wat je ervan had verwacht, maar de vraag is volgens mij: is het ook een slechte huisgenoot. Betaalt ze de huur. Maakt ze schoon. Maakt ze niet te veel herrie. Is ze niet onbeschoft of kwetsend.
Met andere woorden misschien is ze niet iemand waarbij het heel erg gezellig thuiskomen is, maar misschien is ze wel een goede huurder en huisgenoot, dat is toch ook wat waard?
vrijdag 11 juni 2010 om 07:42
Jaren geleden heb ik ook een flat gedeeld met een vriendin. Zij was lesbisch, ik niet. Ik had een dochter. Toen ik haar uitnodigde bij ons te komen wonen (haar relatie was stuk gelopen) hebben we gewoon van tevoren bepaalde afspraken gemaakt. Dat werkte prima! Zij had een ander leven dan ik, geen probleem. Als je afspraken maakt (bijv. over inkopen, eten etc.) dan gaat het prima. Misschien had jij dat ook moeten doen van tevoren...
vrijdag 11 juni 2010 om 08:13
Misschien moeten jullie je leefruimtes wat meer scheiden. Ik zou ook geen zin hebben in iemand die de hele dag in de gezamenlijke woonkamer achter z'n laptop hangt, maar als ze dat op haar eigen kamer doet heb je er ook geen last van. Ik denk dat jullie te dicht op elkaars lip zitten en dan gaan verwachtingen over hoe de ander zich moet gedragen een grote rol spelen.
vrijdag 11 juni 2010 om 08:23
Je moet haar als huurder zien, en niet als een vriendin. Ik vind het niet zo gek dat zij geen complimentjes geeft (of een bedankje??) als jij iets wijzigt in huis. Zij heeft er immers niet om gevraagd en het is jouw huis. Het zou vriendelijk zijn als zij er een opmerking over zou maken, maar je kunt m.i. niet van je huurder verwachten dat zij je als een vriendin benadert.
Betaalt ze idd haar huur op tijd? Houdt ze zich aan de regels? Geeft ze overlast? Dat zijn o.a. kenmerken voor een goede huurder.
Betaalt ze idd haar huur op tijd? Houdt ze zich aan de regels? Geeft ze overlast? Dat zijn o.a. kenmerken voor een goede huurder.
vrijdag 11 juni 2010 om 09:28
Eens met de rest. Als zij sociaal wat rustiger is dan is dat een persoonlijke keuze. Met youtube filmpjes kijken lijkt me niet zoveel mis (ik zou het geen dag volhouden, maar je vrije tijd invullen zoals je zelf leuk vind.. why not?). Je komt over als iemand die een heleboel moet van zichzelf en dat ook op andere projecteert. Misschien kan het helpen als je ook kijkt of je die dingen die je van jezelf moet wel echt leuk vind? Als jij plantjes neerzet omdat je daar zelf van geniet, dan is dat beloning genoeg. Als je je vrienden opzoekt omdat je het fijn vind ze om je heen te hebben, is dat toch genoeg? Doe jij dingen omdat je er van geniet of om andere redenen?
Ik kan me voorstellen dat je je eraan zou ergeren als ze niet de huur zou betalen of nooit schoon zou maken. Maar ik zou het zelf heel irritant vinden als iemand waar ik een huis mee deel zich zo mengt in mijn persoonlijke keuzes (als hoe ik mijn vrije tijd besteed en met wie).
Wat mensen als bijdragen aan ervaren verschilt nogal. Kan goed zijn daar een gesprek over te hebben. Misschien vind zij het niet zozeer een bijdrage van jou dat je je vrienden uit nodigt maar probeert ze gewoon sociaal te doen, misschien vond ze die planten gewoon heel lelijk en in de weg staan enzo, en vond ze het al lief genoeg van zichzelf om daar niets over te zeggen. Misschien nodigt ze geen mensen uit omdat ze gewoon een beetje eenzaam is (hoeft niet natuurlijk, sommige mensen hebben ook gewoon andere sociale behoeften), in dat geval is het niet zo heel begripvol of aardig om haar daar op af te rekenen. Ze zou misschien wel anders willen...
Ik heb ook een situatie waarin ik vond dat ik veel meer investeer met mijn huisgenoot. Ik deed het overgrote deel van het schoonmaakwerk, heb het huis gerestyled (naar zijn smaak, sinds ik toch weg ga). Ik regelde huurtoeslag, heb zijn administratie op orde gebracht betaal uiteraard ook gewoon netjes mijn huur, doe helft van de boodschappen waarbij het me irriteert dat bij zijn helft nooit iets met vitaminen zit en een groot deel uit bier en snacks bestaat. En dan kom je erachter dat hij niet alleen enkel seks telt als noemenswaardige bijdrage (en dat krijgt ie dan weer niet) maar ook nog dat hij zijn eigen aandeel nogal rooskleurig inschatten (hij dacht dat we het huishouden 50/50 deden, omdat hij de helft ervan niet eens ziet/sowieso nooit deed LOL). Ik kan een eindeloze lijst maken, maar het punt wat ik eigenlijk wilde maken is dat mensen een verschillend idee van bijdrage hebben, daarnaast hun eigen bijdrage vaak positiever inschatten en uitvergroten t.o.v. die van de ander en dat het best kan dat zij voor haar gevoel juist weer de enige is die echt bijdraagt, op punten die jij weer niet eens belangrijk vind.
Ik kan me voorstellen dat je je eraan zou ergeren als ze niet de huur zou betalen of nooit schoon zou maken. Maar ik zou het zelf heel irritant vinden als iemand waar ik een huis mee deel zich zo mengt in mijn persoonlijke keuzes (als hoe ik mijn vrije tijd besteed en met wie).
Wat mensen als bijdragen aan ervaren verschilt nogal. Kan goed zijn daar een gesprek over te hebben. Misschien vind zij het niet zozeer een bijdrage van jou dat je je vrienden uit nodigt maar probeert ze gewoon sociaal te doen, misschien vond ze die planten gewoon heel lelijk en in de weg staan enzo, en vond ze het al lief genoeg van zichzelf om daar niets over te zeggen. Misschien nodigt ze geen mensen uit omdat ze gewoon een beetje eenzaam is (hoeft niet natuurlijk, sommige mensen hebben ook gewoon andere sociale behoeften), in dat geval is het niet zo heel begripvol of aardig om haar daar op af te rekenen. Ze zou misschien wel anders willen...
Ik heb ook een situatie waarin ik vond dat ik veel meer investeer met mijn huisgenoot. Ik deed het overgrote deel van het schoonmaakwerk, heb het huis gerestyled (naar zijn smaak, sinds ik toch weg ga). Ik regelde huurtoeslag, heb zijn administratie op orde gebracht betaal uiteraard ook gewoon netjes mijn huur, doe helft van de boodschappen waarbij het me irriteert dat bij zijn helft nooit iets met vitaminen zit en een groot deel uit bier en snacks bestaat. En dan kom je erachter dat hij niet alleen enkel seks telt als noemenswaardige bijdrage (en dat krijgt ie dan weer niet) maar ook nog dat hij zijn eigen aandeel nogal rooskleurig inschatten (hij dacht dat we het huishouden 50/50 deden, omdat hij de helft ervan niet eens ziet/sowieso nooit deed LOL). Ik kan een eindeloze lijst maken, maar het punt wat ik eigenlijk wilde maken is dat mensen een verschillend idee van bijdrage hebben, daarnaast hun eigen bijdrage vaak positiever inschatten en uitvergroten t.o.v. die van de ander en dat het best kan dat zij voor haar gevoel juist weer de enige is die echt bijdraagt, op punten die jij weer niet eens belangrijk vind.
vrijdag 11 juni 2010 om 19:41
Eens met Branwen.
Als ik een kamer huur, dan hou ik me enkel aan de afspraken betreft schoonmaak, woongemak en huurbetaling.
Wat maakt het uit wat voor planten de verhuurder koopt.
Ik richt me enkel op mijn eigen gehuurde ruimte.
Ik denk dat jouw huisgenoot dat ook doet.
Als ik een kamer huur, dan hou ik me enkel aan de afspraken betreft schoonmaak, woongemak en huurbetaling.
Wat maakt het uit wat voor planten de verhuurder koopt.
Ik richt me enkel op mijn eigen gehuurde ruimte.
Ik denk dat jouw huisgenoot dat ook doet.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zaterdag 12 juni 2010 om 01:01
Bedankt voor alle reacties! Hard, maar wel verhelderend. Het klopt inderdaad dat iedereen verschillend is en eigen wensen heeft, en we hebben inderdaad allebei een eigen leven.. alleen dat is het juist zo in elkaar verweven dat het me verstikt. Maar nu ik jullie reacties lees heb ik ook wel in de gaten wat ik zelf verkeerd doe, ik probeer het haar heel erg naar de zin te maken met dingen waar zij niet om vraagt en ben daarna teleurgesteld als ze geen 'dankbaarheid' toont. Ik zal inderdaad mijn verwachtingen moeten bijstellen en goede afspraken met haar moeten maken. Alleen vind ik het, omdat we altijd vriendinnen waren, heel erg moeilijk om daarmee te beginnen. Nou ja, ben blij met de feedback en het meedenken!