Relaties
alle pijlers
huis kopen
maandag 6 december 2010 om 20:49
Mijn vriend en ik zijn op zoek naar een nieuwe stek, want waar we nu wonen is te klein. Ik betaal momenteel de huur alleen, omdat mijn vriend net een bedrijf is gestart en al zijn geld daar naartoe gaat.
Ik wil graag een huis kopen (van mijn geld), liefst op het platteland, maar mijn vriend wil in de grote stad blijven. Ik heb nu een huis gezien in de stad, dat mij aanstaat. Het moet opgeknapt worden, maar dat vind ik een leuke uitdaging. Het maakt het huis ook goedkoper en mijn ouders willen graag helpen met opknappen en willen ook een deel van de kosten op zich nemen!
PROBLEEM: De locatie en het huis staan mijn vriend ook aan, maar hij wil niet dat ik het huis koop (coor de duidelijkheid: met mijn eigen geld). Hij is bang dat mijn vader ziek wordt (is hij eerder geweest), dat het huis niet afkomt in 3+ jaar, dat het niet mooi wordt, dat ik het klussen onderschat etc. Wat mijn vriend eigenlijk wil is een huis dat af is (en dus een stuk duurder) of anders blijven huren. Bij huur kan hij dan een deel gaan meebetalen, voor een koophuis komt hij niet in aanmerking.
Ik vind dat mijn vriend zeurt. Door te blijven huren gooi ik mijn geld weg. Ik wil geen huis dat af is, omdat ik er a) geen geld aan kan verdienen door het op te knappen en b) omdat ik financieel niet te krap wil zitten door een te duur huis te kopen. Mijn ouders doen altijd wat zij zeggen (in tegenstelling tot zijn ouders), dus ik vind het stom dat hij net doet alsof het een ramp wordt en zij er de brui aan zullen geven.
Wat moet ik doen? Kopen, ook als hij het er niet mee eens is (hij vind het wel leuk om er te wonen als het af is, i'm sure) of niet kopen, omdat hij het er niet mee eens is (en dan later het gevoel hebben dat ik een kans ben misgelopen).
Onderliggende issues zijn trouwens: 1) hij wil meer inspraak in het proces. Maar ik weet dat het er dan op neerkomt dat we nooit een opknap-huis gaan kopen, wat wel een van mij droom is (met andere woorden: ik ben het gewoon niet met hem eens). 2) Aan de andere kant ben ik ben bang dat hij niet voor altijd met mij verder wil - we zijn nu 2,5 jaar samen - en nergens aan vast wil zitten (hij weet dat ik wil trouwen en hij maakt geen vaart)
Ik wil graag een huis kopen (van mijn geld), liefst op het platteland, maar mijn vriend wil in de grote stad blijven. Ik heb nu een huis gezien in de stad, dat mij aanstaat. Het moet opgeknapt worden, maar dat vind ik een leuke uitdaging. Het maakt het huis ook goedkoper en mijn ouders willen graag helpen met opknappen en willen ook een deel van de kosten op zich nemen!
PROBLEEM: De locatie en het huis staan mijn vriend ook aan, maar hij wil niet dat ik het huis koop (coor de duidelijkheid: met mijn eigen geld). Hij is bang dat mijn vader ziek wordt (is hij eerder geweest), dat het huis niet afkomt in 3+ jaar, dat het niet mooi wordt, dat ik het klussen onderschat etc. Wat mijn vriend eigenlijk wil is een huis dat af is (en dus een stuk duurder) of anders blijven huren. Bij huur kan hij dan een deel gaan meebetalen, voor een koophuis komt hij niet in aanmerking.
Ik vind dat mijn vriend zeurt. Door te blijven huren gooi ik mijn geld weg. Ik wil geen huis dat af is, omdat ik er a) geen geld aan kan verdienen door het op te knappen en b) omdat ik financieel niet te krap wil zitten door een te duur huis te kopen. Mijn ouders doen altijd wat zij zeggen (in tegenstelling tot zijn ouders), dus ik vind het stom dat hij net doet alsof het een ramp wordt en zij er de brui aan zullen geven.
Wat moet ik doen? Kopen, ook als hij het er niet mee eens is (hij vind het wel leuk om er te wonen als het af is, i'm sure) of niet kopen, omdat hij het er niet mee eens is (en dan later het gevoel hebben dat ik een kans ben misgelopen).
Onderliggende issues zijn trouwens: 1) hij wil meer inspraak in het proces. Maar ik weet dat het er dan op neerkomt dat we nooit een opknap-huis gaan kopen, wat wel een van mij droom is (met andere woorden: ik ben het gewoon niet met hem eens). 2) Aan de andere kant ben ik ben bang dat hij niet voor altijd met mij verder wil - we zijn nu 2,5 jaar samen - en nergens aan vast wil zitten (hij weet dat ik wil trouwen en hij maakt geen vaart)
maandag 6 december 2010 om 22:56
"En dan moet ie straks zeker ook nog dankbaar zijn, en blij dat het af is enzo?"
Ja, inderdaad.
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
Ja, inderdaad.
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
maandag 6 december 2010 om 23:11
quote:madille schreef op 06 december 2010 @ 22:56:
"En dan moet ie straks zeker ook nog dankbaar zijn, en blij dat het af is enzo?"
Ja, inderdaad.
WTF????
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Maar hij moet wel met je trouwen? Waarom? Terwijl jullie wensen zo ver uit elkaar liggen
Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is.
Hij wil niet. Duidelijk dus. Waarom dan nog bedenken hoe je het voor elkaar kunt krijgen om daar toch samen te wonen. Wat dacht je van; De mening en wensen van je vriend gewoon accepteren, of als die acceptatie niet lukt; ermee dealen dat die niet overeenkomen met jou wensen en de relatie verbreken. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Samen opdraaien voor de kosten van jullie woning/ de ruimte waar je slaapt en leeft (voor hem, is zielig? Volgens mij is dat niet meer dan normaal hoor. Net als een samenlevingscontract (krijgt ie zeker ook niet?). Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo. Hij kan meebetalen. Als hij dat doet, kun je zelfs met een huis wat af is geld besparen.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Mag ik vragen naar je iq? Als jij morgen onder een bus loopt staat je vriend op straat. Zonder iets. Dus wat nou dom? Geen samenlevingscontract of regeling hebben, dát is dom! Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Lekker dom, zo'n regeling, je gaat problemen toch niet inbouwen Waarom moet die woning dan trouwens wel op jullie naam? Of hoeft hij noooooit meer mee te betalen? Dat is lekker, mag ik jouw vriendje zijn?
Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. Tuurlijk, ook niet als hij 3 andere vrouwen neemt in jouw bed (in jouw opknaphuis) voor je neus? Als jij je mept? Als hij je bedonderd op een andere manier? En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
Ik begrijp jou niet. Echt niet.
Hoe oud ben je?
"En dan moet ie straks zeker ook nog dankbaar zijn, en blij dat het af is enzo?"
Ja, inderdaad.
WTF????
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Maar hij moet wel met je trouwen? Waarom? Terwijl jullie wensen zo ver uit elkaar liggen
Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is.
Hij wil niet. Duidelijk dus. Waarom dan nog bedenken hoe je het voor elkaar kunt krijgen om daar toch samen te wonen. Wat dacht je van; De mening en wensen van je vriend gewoon accepteren, of als die acceptatie niet lukt; ermee dealen dat die niet overeenkomen met jou wensen en de relatie verbreken. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Samen opdraaien voor de kosten van jullie woning/ de ruimte waar je slaapt en leeft (voor hem, is zielig? Volgens mij is dat niet meer dan normaal hoor. Net als een samenlevingscontract (krijgt ie zeker ook niet?). Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo. Hij kan meebetalen. Als hij dat doet, kun je zelfs met een huis wat af is geld besparen.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Mag ik vragen naar je iq? Als jij morgen onder een bus loopt staat je vriend op straat. Zonder iets. Dus wat nou dom? Geen samenlevingscontract of regeling hebben, dát is dom! Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Lekker dom, zo'n regeling, je gaat problemen toch niet inbouwen Waarom moet die woning dan trouwens wel op jullie naam? Of hoeft hij noooooit meer mee te betalen? Dat is lekker, mag ik jouw vriendje zijn?
Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. Tuurlijk, ook niet als hij 3 andere vrouwen neemt in jouw bed (in jouw opknaphuis) voor je neus? Als jij je mept? Als hij je bedonderd op een andere manier? En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
Ik begrijp jou niet. Echt niet.
Hoe oud ben je?
maandag 6 december 2010 om 23:18
quote:madille schreef op 06 december 2010 @ 22:56:
"En dan moet ie straks zeker ook nog dankbaar zijn, en blij dat het af is enzo?"
Ja, inderdaad.
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
Yep...onaardig dus!
En dom
Want het is niet dom om een samenlevingscontract af te sluiten
Maar blijkbaar ben jij zo koud dat je je lief liever op straat laat komen mocht jou wat overkomen
Fraai hoor dat je met dat soort dingen geen rekening houdt
"En dan moet ie straks zeker ook nog dankbaar zijn, en blij dat het af is enzo?"
Ja, inderdaad.
"Uit liefde mag hij gratis inwonen, maar dan moet ie wel doen wat jij wil. Met je trouwen."
Hij hoeft niet met mij te trouwen alleen omdat ik een huis koop. Dat huis is gewoon een manier om een grotere stek te hebben, waarbij geen huurgeld wordt verspild. Hij wil graag op de plek wonen waar het huis staat, hij vindt het huis an sich prima, maar hij wil het niet omdat het een klushuis is. Wat zou ik dan moeten doen? Huur vragen voor het koophuis? Dat vind ik pas echt zielig. Het punt is dat hij met de huur kan meebetalen, terwijl hij geen kans maakt op een lening van de bank ofzo.
"zodat je de ander zeg maar eens soort van veilig stelt mocht het ooit fout gaan"
Uhm, dat noem ik dom. Zo'n probleem ga je toch niet inbouwen. Als ik ga trouwen dan is het ook onder huwelijkse voorwaarden. Goed voor hem als zijn bedrijf goed loopt, fijn voor mij zonder zijn schulden. Ik zou hem echt wel helpen en hem niet zomaar 'op straat zetten'. En andersom zit ik echt niet te wachten op zijn geld als we uit elkaar zouden gaan, want we redden het echt wel alleen, financieel.
Ik ben het verder wel met Courage eens.
Yep...onaardig dus!
En dom
Want het is niet dom om een samenlevingscontract af te sluiten
Maar blijkbaar ben jij zo koud dat je je lief liever op straat laat komen mocht jou wat overkomen
Fraai hoor dat je met dat soort dingen geen rekening houdt
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 6 december 2010 om 23:55
Als je echt geld hebt, veel geld, dan weet je dat het stomste dat je kunt doen het NIET regelen en vastleggen van je vermogen is. Vastleggen in samenlevingsovereenkomsten of huwelijkse voorwaarden en testamenten. En als je echt van iemand houdt dan wil je dat niet alleen voor jezelf maar vooral ook voor de ander goed geregeld hebben. Hou jij wel van hem?
De keuze van het huis, weleens van een compromis gehoord? Er moet toch wel een huis te vinden zijn dat jullie allebei zien zitten? Ook al betaal jij dat? Wat die verbouwing van meer dan 3 jaar betreft, ik kan me heel goed voorstellen dat je vriend geen zin heeft om zolang in een bouwput te gaan wonen. Of heb je voldoende inkomen/vermogen om in die periode een huis erbij te huren om in te leven?
Weet je wat jij moet doen? Gaan LAT-en. Je vriend je huidige huis laten huren. Dat andere huis zelf kopen, er zelf onmiddellijk intrekken en lekker aan het verbouwen slaan de komende 3+ jaar. Dan kunnen jullie na die verbouwing kijken of jullie met elkaar verder willen.
De keuze van het huis, weleens van een compromis gehoord? Er moet toch wel een huis te vinden zijn dat jullie allebei zien zitten? Ook al betaal jij dat? Wat die verbouwing van meer dan 3 jaar betreft, ik kan me heel goed voorstellen dat je vriend geen zin heeft om zolang in een bouwput te gaan wonen. Of heb je voldoende inkomen/vermogen om in die periode een huis erbij te huren om in te leven?
Weet je wat jij moet doen? Gaan LAT-en. Je vriend je huidige huis laten huren. Dat andere huis zelf kopen, er zelf onmiddellijk intrekken en lekker aan het verbouwen slaan de komende 3+ jaar. Dan kunnen jullie na die verbouwing kijken of jullie met elkaar verder willen.
dinsdag 7 december 2010 om 08:12
"De keuze van het huis, weleens van een compromis gehoord? Er moet toch wel een huis te vinden zijn dat jullie allebei zien zitten?" Zoals gezeg: hij vindt de locatie en het huis prima, maar wil niet verbouwen. Maar hij hoeft ook niet te verbouwen...
"Wat die verbouwing van meer dan 3 jaar betreft, ik kan me heel goed voorstellen dat je vriend geen zin heeft om zolang in een bouwput te gaan wonen."
Dat hoeft ook niet, want hij kan zolang (3 jaar als nodig is) in dat huurhuis blijven wonen, waar ik dus ook steeds 's avonds ga slapen tijdens de verbouwing van het koophuis.
"Wat die verbouwing van meer dan 3 jaar betreft, ik kan me heel goed voorstellen dat je vriend geen zin heeft om zolang in een bouwput te gaan wonen."
Dat hoeft ook niet, want hij kan zolang (3 jaar als nodig is) in dat huurhuis blijven wonen, waar ik dus ook steeds 's avonds ga slapen tijdens de verbouwing van het koophuis.
dinsdag 7 december 2010 om 08:19
"Als je echt geld hebt, veel geld, dan weet je dat het stomste dat je kunt doen het NIET regelen en vastleggen van je vermogen is."
Ik weet heus wel wat slim is en wat niet, het is mijn werk.
"Tuurlijk, ook niet als hij 3 andere vrouwen neemt in jouw bed (in jouw opknaphuis) voor je neus? Als jij je mept? Als hij je bedonderd op een andere manier?"
Waarom zou je blij zijn dat je een regeling hebt getroffen als je zo uit elkaar gaat? Volgens mij wil je dan liever dat je dat niet had gedaan. Of wil je een vangnet voor jezelf creeeren, voor als jij een van deze dingen doet? Ik heb dat vangnet niet nodig (hij ook niet trouwens). En zoals ik zeg, als we als volwassenen uit elkaar gaan, waarom zou ik hem geen ondersteuning bieden? Ik ben niet zo'n krent.
"Waarom moet die woning dan trouwens wel op jullie naam? Of hoeft hij noooooit meer mee te betalen?"
De woning komt ook niet op onze naam, maar op mijn naam. En nee hij hoeft van mij niet perse mee te betalen. Als hij wil sparen kan hij dat ook op een andere manier doen. Hij heeft daar geen intresse in. Ik wel, ik zet graag geld opzij.
Ik weet heus wel wat slim is en wat niet, het is mijn werk.
"Tuurlijk, ook niet als hij 3 andere vrouwen neemt in jouw bed (in jouw opknaphuis) voor je neus? Als jij je mept? Als hij je bedonderd op een andere manier?"
Waarom zou je blij zijn dat je een regeling hebt getroffen als je zo uit elkaar gaat? Volgens mij wil je dan liever dat je dat niet had gedaan. Of wil je een vangnet voor jezelf creeeren, voor als jij een van deze dingen doet? Ik heb dat vangnet niet nodig (hij ook niet trouwens). En zoals ik zeg, als we als volwassenen uit elkaar gaan, waarom zou ik hem geen ondersteuning bieden? Ik ben niet zo'n krent.
"Waarom moet die woning dan trouwens wel op jullie naam? Of hoeft hij noooooit meer mee te betalen?"
De woning komt ook niet op onze naam, maar op mijn naam. En nee hij hoeft van mij niet perse mee te betalen. Als hij wil sparen kan hij dat ook op een andere manier doen. Hij heeft daar geen intresse in. Ik wel, ik zet graag geld opzij.
dinsdag 7 december 2010 om 08:25
Wat een bizarre discussie dit. TO, waarom wil je eigenlijk trouwen, als je niks wilt delen met je vriend en ook niet voor elkaar wilt zorgen? (volgens mij de essentie van trouwen)
Ik snap best dat je vriend geen zin heeft in jouw 'nieuwe hobby', als je drie jaar bezig zou zijn met klussen. Mijn man mag doen waar hij zin in heeft, maar ik moet er ook niet aan denken dat hij ineens in zijn eentje een huis koopt en daar de komende jaren weet ik veel hoe veel van zijn tijd in steekt, in iets wat ik nog eens niet leuk vind ook. Kun je dat nou echt helemaal niet begrijpen?
O, en nog een praktische tip: je kunt berichten quoten door rechtsboven de post op het icoontje met de aanhalingstekens te klikken.
Ik snap best dat je vriend geen zin heeft in jouw 'nieuwe hobby', als je drie jaar bezig zou zijn met klussen. Mijn man mag doen waar hij zin in heeft, maar ik moet er ook niet aan denken dat hij ineens in zijn eentje een huis koopt en daar de komende jaren weet ik veel hoe veel van zijn tijd in steekt, in iets wat ik nog eens niet leuk vind ook. Kun je dat nou echt helemaal niet begrijpen?
O, en nog een praktische tip: je kunt berichten quoten door rechtsboven de post op het icoontje met de aanhalingstekens te klikken.
dinsdag 7 december 2010 om 09:08
Op mij komt het over als een hele scheefgegroeide relatie. Alsof al die geldissues een soort onbalans gecreeerd hebben. En misschien nog wat andere zaken die wij niet weten.
Ik vind je niet onaardig overkomen, maar dat komt ook omdat ik er wel iets in herken (of ik ben dan ook heel onaardig, dat kan ook ).
Het is jouw pot met geld en ik vind dat je daarmee een grotere stem in het geheel hebt. Het wordt jouw bezit en zal dat ook blijven, mocht je ooit uit elkaar gaan, als je dat goed vastlegt.
Persoonlijk zou ik het heel vreemd vinden als je dan een niet-opknaphuis 'moet' kopen, omdat je partner geen opknaphuis wil. Ik vind het zelfs wel heel gul dat je ook nog dat huurhuis dat jullie nu hebben aan wilt houden, zodat hij daar kan blijven wonen. GRATIS!! (Maar waarom zou hij dat niet gewoon zelf kunnen huren zolang de verbouwing duurt?)
En ik begrijp ook heel goed de postings van de anderen, dat je samen een huis gaat kopen en dat dan in overleg doet en een compromis zoekt als je meningen zo ver uit elkaar liggen. Maar dan heb je het over samen. Dit is in dit geval helemaal niet samen. Madille heeft geld, wil dat verstandig investeren, kan een opknaphuis handelen en wil die stap nemen. Vriend heeft of wil geen geld inleggen, ziet het helemaal niet zitten, maar wie is hij in dit geheel?? Hij loopt toch geen enkel risico? Hij vindt het huis verder wel prima. Waarom moet hij zo'n probleem hebben met verbouwen als hij zelf zijn handen niet vies hoeft te maken?
Hij is ook een bedrijf begonnen, heeft die ruimte van Madille gekregen om er al zijn geld en al zijn tijd in te stoppen, zodat het een succes zou kunnen worden. Waarom zou zij niet een project mogen beginnen voor zichzelf? Als ze nu haar geld in een eigen bedrijf had gestoken incl de tijd die de verbouwing nu zal kosten, dan had ze toch ook die kans moeten kunnen krijgen?
Nee, ik begrijp niet zo goed waar zijn punt ligt. Het klinkt mij haast in de oren alsof vriend helemaal niet zo enthousiast is om een stap in de toekomst te nemen met jou.
Ik zou echt dat huis kopen, als dat is wat je wilt. Hem in het huurhuis laten en zo jullie relatie ook eens heel goed onder de loep leggen. Juist door de afstand die je dan creeert, zie je zelf misschien ook beter hoe jullie tegenover elkaar staan en of er toekomst in zit. Daar twijfel ik namelijk ook wel een beetje aan. En ik denk dat dat huis jou gelukkiger gaat maken dan je huidige situatie..
Ik vind je niet onaardig overkomen, maar dat komt ook omdat ik er wel iets in herken (of ik ben dan ook heel onaardig, dat kan ook ).
Het is jouw pot met geld en ik vind dat je daarmee een grotere stem in het geheel hebt. Het wordt jouw bezit en zal dat ook blijven, mocht je ooit uit elkaar gaan, als je dat goed vastlegt.
Persoonlijk zou ik het heel vreemd vinden als je dan een niet-opknaphuis 'moet' kopen, omdat je partner geen opknaphuis wil. Ik vind het zelfs wel heel gul dat je ook nog dat huurhuis dat jullie nu hebben aan wilt houden, zodat hij daar kan blijven wonen. GRATIS!! (Maar waarom zou hij dat niet gewoon zelf kunnen huren zolang de verbouwing duurt?)
En ik begrijp ook heel goed de postings van de anderen, dat je samen een huis gaat kopen en dat dan in overleg doet en een compromis zoekt als je meningen zo ver uit elkaar liggen. Maar dan heb je het over samen. Dit is in dit geval helemaal niet samen. Madille heeft geld, wil dat verstandig investeren, kan een opknaphuis handelen en wil die stap nemen. Vriend heeft of wil geen geld inleggen, ziet het helemaal niet zitten, maar wie is hij in dit geheel?? Hij loopt toch geen enkel risico? Hij vindt het huis verder wel prima. Waarom moet hij zo'n probleem hebben met verbouwen als hij zelf zijn handen niet vies hoeft te maken?
Hij is ook een bedrijf begonnen, heeft die ruimte van Madille gekregen om er al zijn geld en al zijn tijd in te stoppen, zodat het een succes zou kunnen worden. Waarom zou zij niet een project mogen beginnen voor zichzelf? Als ze nu haar geld in een eigen bedrijf had gestoken incl de tijd die de verbouwing nu zal kosten, dan had ze toch ook die kans moeten kunnen krijgen?
Nee, ik begrijp niet zo goed waar zijn punt ligt. Het klinkt mij haast in de oren alsof vriend helemaal niet zo enthousiast is om een stap in de toekomst te nemen met jou.
Ik zou echt dat huis kopen, als dat is wat je wilt. Hem in het huurhuis laten en zo jullie relatie ook eens heel goed onder de loep leggen. Juist door de afstand die je dan creeert, zie je zelf misschien ook beter hoe jullie tegenover elkaar staan en of er toekomst in zit. Daar twijfel ik namelijk ook wel een beetje aan. En ik denk dat dat huis jou gelukkiger gaat maken dan je huidige situatie..
dinsdag 7 december 2010 om 10:31
Goeie post iene. Je verwoordt precies hoe ik er over denk. Ik denk dat bet kopen van een opknapper een goede stap is voor jezelf. Misschien zal het inderdaad een nieuw licht werpen op jullie relatie, het kan natuurlijk ten goede of ten slechte keren.
Hoe is het zo ontstaan dat ondanks dat je vriend hogere inkomsten heeft dan jij, hij geen huur betaalt? Wat doet hij (het liefst) met zijn geld?
Hoe is het zo ontstaan dat ondanks dat je vriend hogere inkomsten heeft dan jij, hij geen huur betaalt? Wat doet hij (het liefst) met zijn geld?
dinsdag 7 december 2010 om 11:04
Ik zie ook wel wat in de standpunten en wensen van madille. Zij komt op mij over als een erg zelfstandige vrouw die goed weet wat ze wil en niet wil. Ze wil dat huis graag kopen, kan het betalen, maar haar vriend wil niet. Zijn redenen om dit huis niet te willen vindt zij niet valide. Het komt op mij ook zo over alsof zij geen zin heeft om op hem te wachten, of op een huis dat beiden aanstaat.
Een opknaphuis kopen en dat lekker verbouwen en inrichten zoals je zelf wilt kan financieel een goede keuze zijn. De vraag is alleen of madilles vriend er wil gaan wonen als het huis af is.
Een opknaphuis kopen en dat lekker verbouwen en inrichten zoals je zelf wilt kan financieel een goede keuze zijn. De vraag is alleen of madilles vriend er wil gaan wonen als het huis af is.
dinsdag 7 december 2010 om 11:15
aan de ene kant begrijp ik het wel en aan de andere kant begrijp ik er geen mooer van.
dat je een woning wil kopen, oke
dat je een klus woning wil kopen, oke
dat je het niet helemaal eens ben, oke
dat je het huis op jouw naam zet, oke (eigenzaak, eenmanszaak, risico), ik zou dat altijd doen, en hij zou dan ook mee kunnen betalen.
Maar wat ik niet begrijp. Heb niet alles gelezen, maar.
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
dit is geen opknapper maar eeen komplete renovatie.
"Help mijn vrouw is een klusser" komt bij mij op.
Voor de rest kan ik alleen maar zeggen dat je er toch beide er achter moet staan. Mijn vrouw is geen klusser maar vind het inrichten van de woning wel leuk, behangen, ect.
Ik vind klussen erg leuk en het inrichten minder. Ons eertse huis was 80 jaar oud en ik kon mij behoorlijk uitleven. Nu woon ik in een nieuwbouwhuis, deze hebben ze casco opgeleverd. Ook hier heb ik mijn kunnen uitleven. Er zijn dus meerdere wegen die naar Rome leiden. en met beide opties waren we beiden blij mee.
dat je een woning wil kopen, oke
dat je een klus woning wil kopen, oke
dat je het niet helemaal eens ben, oke
dat je het huis op jouw naam zet, oke (eigenzaak, eenmanszaak, risico), ik zou dat altijd doen, en hij zou dan ook mee kunnen betalen.
Maar wat ik niet begrijp. Heb niet alles gelezen, maar.
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
dit is geen opknapper maar eeen komplete renovatie.
"Help mijn vrouw is een klusser" komt bij mij op.
Voor de rest kan ik alleen maar zeggen dat je er toch beide er achter moet staan. Mijn vrouw is geen klusser maar vind het inrichten van de woning wel leuk, behangen, ect.
Ik vind klussen erg leuk en het inrichten minder. Ons eertse huis was 80 jaar oud en ik kon mij behoorlijk uitleven. Nu woon ik in een nieuwbouwhuis, deze hebben ze casco opgeleverd. Ook hier heb ik mijn kunnen uitleven. Er zijn dus meerdere wegen die naar Rome leiden. en met beide opties waren we beiden blij mee.
dinsdag 7 december 2010 om 11:22
Madille, ik snap het niet. Jij wilt een huis buiten de stad, hij in de stad. Jij hebt nu een huis op het oog in de stad omdat hij graag op die plek wil wonen. Dat is een compromis vanaf jouw kant. Vervolgens blijkt dat hij daarin nog steeds niet mee wil omdat het in dit geval een opknaphuis is. Jij lost dat struikelblok op door alle moeite, kosten en financiële risico's op jezelf te laden. Hij krijgt het huis in 1e instantie niet op zijn naam maar mag straks wel de vruchten plukken door gratis te wonen. Door later alsnog te trouwen, zonder voorwaarden, ben jij straks nog steeds de hypotheekeigenaar en is hij mede-eigenaar van jouw woning en jij ineens medeverantwoordelijke voor zijn schulden.
Hiermee doe je jezelf tekort. Het is niet verstandig.
Als jij echt een huis voor jezelf wilt en hem daar niet in wilt of kunt betrekken doe je er verstandig aan om een huis te kiezen op een plek die jij ziet zitten. Dat is punt 1. En voor de rest: zucht, het is gewoon niet verstandig.
Misschien moet je in dit stadium gewoon denken: huren, dat kan natuurlijk ook.
Met de huidige huizenmarkt is kopen echt niet altijd de beste optie.
Hiermee doe je jezelf tekort. Het is niet verstandig.
Als jij echt een huis voor jezelf wilt en hem daar niet in wilt of kunt betrekken doe je er verstandig aan om een huis te kiezen op een plek die jij ziet zitten. Dat is punt 1. En voor de rest: zucht, het is gewoon niet verstandig.
Misschien moet je in dit stadium gewoon denken: huren, dat kan natuurlijk ook.
Met de huidige huizenmarkt is kopen echt niet altijd de beste optie.
dinsdag 7 december 2010 om 17:13
quote:Kastanjez schreef op 07 december 2010 @ 08:25:
Wat een bizarre discussie dit. TO, waarom wil je eigenlijk trouwen, als je niks wilt delen met je vriend en ook niet voor elkaar wilt zorgen? (volgens mij de essentie van trouwen)Bedankt voor de tip. Niet voor elkaar zorgen? Uhm, ik wil een huis voor ons kopen. Dat deden mannen vroeger voor vrouwen en toen heette dat nog: voor elkaar zorgen. Nu vrouwen het voor mannen doen is het opeens een misdaad.
Wat een bizarre discussie dit. TO, waarom wil je eigenlijk trouwen, als je niks wilt delen met je vriend en ook niet voor elkaar wilt zorgen? (volgens mij de essentie van trouwen)Bedankt voor de tip. Niet voor elkaar zorgen? Uhm, ik wil een huis voor ons kopen. Dat deden mannen vroeger voor vrouwen en toen heette dat nog: voor elkaar zorgen. Nu vrouwen het voor mannen doen is het opeens een misdaad.
dinsdag 7 december 2010 om 17:17
quote:iene02 schreef op 07 december 2010 @ 09:08:
Persoonlijk zou ik het heel vreemd vinden als je dan een niet-opknaphuis 'moet' kopen, omdat je partner geen opknaphuis wil. (...) Vriend heeft of wil geen geld inleggen, ziet het helemaal niet zitten, maar wie is hij in dit geheel?? Hij loopt toch geen enkel risico? Hij vindt het huis verder wel prima. Waarom moet hij zo'n probleem hebben met verbouwen als hij zelf zijn handen niet vies hoeft te maken? (...) Hij is ook een bedrijf begonnen, heeft die ruimte van Madille gekregen om er al zijn geld en al zijn tijd in te stoppen, zodat het een succes zou kunnen worden. Waarom zou zij niet een project mogen beginnen voor zichzelf?
Halleluja!
quote:iene02 schreef op 07 december 2010 @ 09:08:
Nee, ik begrijp niet zo goed waar zijn punt ligt. Het klinkt mij haast in de oren alsof vriend helemaal niet zo enthousiast is om een stap in de toekomst te nemen met jou. Daar ben ik dus bang voor... Ik wil ook best wat ruimte creeeren om nog te zien of we echt voor elkaar willen gaan, ook als we het op sommige punten niet eens zijn. Ik kan daar persoonlijk wel mee leven, dat we het niet altijd eens zijn. Maar ik heb het idee dat hij een beeld van mij heeft en als ik dat niet naleef, dat hij een beetje teleurgesteld is. Maar misschien heeft iedereen dat wel een beetje?
Persoonlijk zou ik het heel vreemd vinden als je dan een niet-opknaphuis 'moet' kopen, omdat je partner geen opknaphuis wil. (...) Vriend heeft of wil geen geld inleggen, ziet het helemaal niet zitten, maar wie is hij in dit geheel?? Hij loopt toch geen enkel risico? Hij vindt het huis verder wel prima. Waarom moet hij zo'n probleem hebben met verbouwen als hij zelf zijn handen niet vies hoeft te maken? (...) Hij is ook een bedrijf begonnen, heeft die ruimte van Madille gekregen om er al zijn geld en al zijn tijd in te stoppen, zodat het een succes zou kunnen worden. Waarom zou zij niet een project mogen beginnen voor zichzelf?
Halleluja!
quote:iene02 schreef op 07 december 2010 @ 09:08:
Nee, ik begrijp niet zo goed waar zijn punt ligt. Het klinkt mij haast in de oren alsof vriend helemaal niet zo enthousiast is om een stap in de toekomst te nemen met jou. Daar ben ik dus bang voor... Ik wil ook best wat ruimte creeeren om nog te zien of we echt voor elkaar willen gaan, ook als we het op sommige punten niet eens zijn. Ik kan daar persoonlijk wel mee leven, dat we het niet altijd eens zijn. Maar ik heb het idee dat hij een beeld van mij heeft en als ik dat niet naleef, dat hij een beetje teleurgesteld is. Maar misschien heeft iedereen dat wel een beetje?
dinsdag 7 december 2010 om 17:20
quote:Ligaa schreef op 07 december 2010 @ 10:31:
Hoe is het zo ontstaan dat ondanks dat je vriend hogere inkomsten heeft dan jij, hij geen huur betaalt? Wat doet hij (het liefst) met zijn geld?
Zijn bedrijf loopt nu wel goed, maar het is er ingeslopen toen hij net begon en het onzeker was. We kunnen eigenlijk allebei nog steeds niet geloven dat het lijkt te zijn gelukt! (klop, klop, klop).
Hij kocht dingen waarvan ik dacht dat het niet nodig was, bijvoorbeeld nieuwe adreskaartjes (of hoe heten die dingen) terwijl we over een maand gingen verhuizen of alleen omdat een letter niet scherp genoeg was. Nu is dat trouwens minder: hij is al een beetje meer Nederlands geworden (= zuiniger).
Hoe is het zo ontstaan dat ondanks dat je vriend hogere inkomsten heeft dan jij, hij geen huur betaalt? Wat doet hij (het liefst) met zijn geld?
Zijn bedrijf loopt nu wel goed, maar het is er ingeslopen toen hij net begon en het onzeker was. We kunnen eigenlijk allebei nog steeds niet geloven dat het lijkt te zijn gelukt! (klop, klop, klop).
Hij kocht dingen waarvan ik dacht dat het niet nodig was, bijvoorbeeld nieuwe adreskaartjes (of hoe heten die dingen) terwijl we over een maand gingen verhuizen of alleen omdat een letter niet scherp genoeg was. Nu is dat trouwens minder: hij is al een beetje meer Nederlands geworden (= zuiniger).
dinsdag 7 december 2010 om 17:26
[quote]vanhetgoedeleven schreef op 07 december 2010 @ 11:15:
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
[quote/]
Hij vindt locatie prima, huis op zich ook, alleen het klussen niet.
Dat 3 jaar is overdreven door mijn vriend. Dat komt van een tijd waarin zijn moeder ook met renovaties bezig was en die woonde ook echt in het huis wat gerenoveerd werd (dat gaan wij dus niet doen). Dus mijn vriend heeft wat nare ervaringen met klussen. Maar: mijn ouders zijn zijn ouders niet. Zijn moeder kan niets zelf en houdt dan ook van huren. Mijn ouders vinden huren verspilling en zijn zelf handig.
Zijn moeder heeft mij ook proberen over te halen het niet te kopen, maar zij heeft ook andere motieven, want zij wil dat we in haar land komen wonen. Ze snapt niet dat dat - of we nu huren of kopen - er toch niet inzit. Mijn ouders vinden weer dat de moeder van mijn vriend geen inzicht heeft in hoe het hier is en dat ze hen niet kent (en dus ook niet weet waar ze toe in staat zijn). Zijn moeder heeft een programma op tv gezien van mensen die naar Italie of Polen verhuizen en dan in een bouwval zitten. Ik heb haar al uitgelegd dat het hier geen derdewereld land is.
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
[quote/]
Hij vindt locatie prima, huis op zich ook, alleen het klussen niet.
Dat 3 jaar is overdreven door mijn vriend. Dat komt van een tijd waarin zijn moeder ook met renovaties bezig was en die woonde ook echt in het huis wat gerenoveerd werd (dat gaan wij dus niet doen). Dus mijn vriend heeft wat nare ervaringen met klussen. Maar: mijn ouders zijn zijn ouders niet. Zijn moeder kan niets zelf en houdt dan ook van huren. Mijn ouders vinden huren verspilling en zijn zelf handig.
Zijn moeder heeft mij ook proberen over te halen het niet te kopen, maar zij heeft ook andere motieven, want zij wil dat we in haar land komen wonen. Ze snapt niet dat dat - of we nu huren of kopen - er toch niet inzit. Mijn ouders vinden weer dat de moeder van mijn vriend geen inzicht heeft in hoe het hier is en dat ze hen niet kent (en dus ook niet weet waar ze toe in staat zijn). Zijn moeder heeft een programma op tv gezien van mensen die naar Italie of Polen verhuizen en dan in een bouwval zitten. Ik heb haar al uitgelegd dat het hier geen derdewereld land is.
dinsdag 7 december 2010 om 17:28
quote:Guinevieve schreef op 07 december 2010 @ 11:22:
Madille, ik snap het niet. Jij wilt een huis buiten de stad, hij in de stad. Jij hebt nu een huis op het oog in de stad omdat hij graag op die plek wil wonen. Dat is een compromis vanaf jouw kant. (...) Door later alsnog te trouwen, zonder voorwaarden, ben jij straks nog steeds de hypotheekeigenaar en is hij mede-eigenaar van jouw woning en jij ineens medeverantwoordelijke voor zijn schulden. (...) Als jij echt een huis voor jezelf wilt en hem daar niet in wilt of kunt betrekken doe je er verstandig aan om een huis te kiezen op een plek die jij ziet zitten.
Je hebt een punt, maar ik kan er wel mee leven om voor een paar jaar in de stad te wonen, ook als het tussen ons niet meer verder zou gaan. Als ik daar niet mee zou kunnen leven, zou ik het ook niet doen inderdaad. Daar heb ik al over nagedacht.
We trouwen met huwelijkse voorwaarden. Daar heeft hij ook niets op tegen.
Madille, ik snap het niet. Jij wilt een huis buiten de stad, hij in de stad. Jij hebt nu een huis op het oog in de stad omdat hij graag op die plek wil wonen. Dat is een compromis vanaf jouw kant. (...) Door later alsnog te trouwen, zonder voorwaarden, ben jij straks nog steeds de hypotheekeigenaar en is hij mede-eigenaar van jouw woning en jij ineens medeverantwoordelijke voor zijn schulden. (...) Als jij echt een huis voor jezelf wilt en hem daar niet in wilt of kunt betrekken doe je er verstandig aan om een huis te kiezen op een plek die jij ziet zitten.
Je hebt een punt, maar ik kan er wel mee leven om voor een paar jaar in de stad te wonen, ook als het tussen ons niet meer verder zou gaan. Als ik daar niet mee zou kunnen leven, zou ik het ook niet doen inderdaad. Daar heb ik al over nagedacht.
We trouwen met huwelijkse voorwaarden. Daar heeft hij ook niets op tegen.
dinsdag 7 december 2010 om 17:32
quote:miep1988 schreef op 07 december 2010 @ 11:43:
Madille, wat ik mij afvraag.
Wat moet er precies gebeuren in het huis dat je op het oog hebt? Heb je daar al een begroting en planning voor gemaakt? En hoe is je kluservaring?Wandje slopen, 2 a 3 wandjes neerzetten, badkamer installeren, cv aanleggen, water wat beter regelen. Dus aardig wat, maar niet enorm veel. Ik heb wat spaargeld voor de verbouwing, wil misschien wat meer lenen indien nodig, en het gaat voornamelijk om materiaal kosten. Mijn vader, broer en oom zijn handig en kunnen de cv, gas, water, wandjes, tegelen, etc op zich nemen. Mijn zus, moeder en ik zijn doorzetters; dus we komen al een heel eind.
Madille, wat ik mij afvraag.
Wat moet er precies gebeuren in het huis dat je op het oog hebt? Heb je daar al een begroting en planning voor gemaakt? En hoe is je kluservaring?Wandje slopen, 2 a 3 wandjes neerzetten, badkamer installeren, cv aanleggen, water wat beter regelen. Dus aardig wat, maar niet enorm veel. Ik heb wat spaargeld voor de verbouwing, wil misschien wat meer lenen indien nodig, en het gaat voornamelijk om materiaal kosten. Mijn vader, broer en oom zijn handig en kunnen de cv, gas, water, wandjes, tegelen, etc op zich nemen. Mijn zus, moeder en ik zijn doorzetters; dus we komen al een heel eind.
dinsdag 7 december 2010 om 20:27
Heb er nog eens over zitten denken, maar kan het er ook mee te maken hebben dat hij het ergens ook niet zo goed kan hebben dat JIJ degene bent die een huis kan/wil kopen waar hij dan ook in mag wonen? Als een soort van trots/eergevoel/omgekeerde wereld?
Het klinkt wel als een redelijke verbouwing, maar als je kunt rekenen op zoveel hulp, is het zeker niet onmogelijk en volgens mij ook een prima verhaal. En nogmaals, als jij het echt zo graag wilt, het is jouw geld! Als het af is, mag hij er ook wonen, wat hij in principe ziet zitten en tot die tijd leef je eigenlijk zoals je nu ook leeft, alleen ben jij vaker weg ivm het nieuwe opknaphuis.
Mocht door wat voor omstandigheden de verbouwing toch vertraging oplopen of mochten je hulptroepen om welke reden dan ook niet meer zoveel kunnen helpen, heb je volgens mij - als ik dat zo even mag interpreteren - wel een buffer om bijv een bedrijf in te huren om bepaalde klussen te doen. Dus de kans dat het een 100 jaren project gaat worden, lijkt me ook niet zo aan de orde.
En hij kan toch ook sparen? Niemand heeft relatiegarantie, ook de vriend van Madille niet. Dan kan hij toch geld opzij zetten voor 'mocht het nodig zijn'?
Ja, ik zou nog steeds zeggen 'doen'. Zelf ben ik geen klusser, maar ik begrijp wel dat je goed voor jezelf wilt zorgen als je die mogelijkheden hebt. En het is echt niet zo dat je hem in de kou laat zitten, dus volgens mij is het iets wat bij hem dwars zit. Misschien kan hij het niet zo goed hebben dat je het ook wel zonder hem kunt redden en weet wat je wilt?
Het klinkt wel als een redelijke verbouwing, maar als je kunt rekenen op zoveel hulp, is het zeker niet onmogelijk en volgens mij ook een prima verhaal. En nogmaals, als jij het echt zo graag wilt, het is jouw geld! Als het af is, mag hij er ook wonen, wat hij in principe ziet zitten en tot die tijd leef je eigenlijk zoals je nu ook leeft, alleen ben jij vaker weg ivm het nieuwe opknaphuis.
Mocht door wat voor omstandigheden de verbouwing toch vertraging oplopen of mochten je hulptroepen om welke reden dan ook niet meer zoveel kunnen helpen, heb je volgens mij - als ik dat zo even mag interpreteren - wel een buffer om bijv een bedrijf in te huren om bepaalde klussen te doen. Dus de kans dat het een 100 jaren project gaat worden, lijkt me ook niet zo aan de orde.
En hij kan toch ook sparen? Niemand heeft relatiegarantie, ook de vriend van Madille niet. Dan kan hij toch geld opzij zetten voor 'mocht het nodig zijn'?
Ja, ik zou nog steeds zeggen 'doen'. Zelf ben ik geen klusser, maar ik begrijp wel dat je goed voor jezelf wilt zorgen als je die mogelijkheden hebt. En het is echt niet zo dat je hem in de kou laat zitten, dus volgens mij is het iets wat bij hem dwars zit. Misschien kan hij het niet zo goed hebben dat je het ook wel zonder hem kunt redden en weet wat je wilt?
dinsdag 7 december 2010 om 22:12
quote:madille schreef op 07 december 2010 @ 17:26:
[quote]vanhetgoedeleven schreef op 07 december 2010 @ 11:15:
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
[quote/]
Hij vindt locatie prima, huis op zich ook, alleen het klussen niet.
Dat 3 jaar is overdreven door mijn vriend. Dat komt van een tijd waarin zijn moeder ook met renovaties bezig was en die woonde ook echt in het huis wat gerenoveerd werd (dat gaan wij dus niet doen). Dus mijn vriend heeft wat nare ervaringen met klussen. Maar: mijn ouders zijn zijn ouders niet. Zijn moeder kan niets zelf en houdt dan ook van huren. Mijn ouders vinden huren verspilling en zijn zelf handig.
Zijn moeder heeft mij ook proberen over te halen het niet te kopen, maar zij heeft ook andere motieven, want zij wil dat we in haar land komen wonen. Ze snapt niet dat dat - of we nu huren of kopen - er toch niet inzit. Mijn ouders vinden weer dat de moeder van mijn vriend geen inzicht heeft in hoe het hier is en dat ze hen niet kent (en dus ook niet weet waar ze toe in staat zijn). Zijn moeder heeft een programma op tv gezien van mensen die naar Italie of Polen verhuizen en dan in een bouwval zitten. Ik heb haar al uitgelegd dat het hier geen derdewereld land is.
Maar je moet het tijdens de klusperiode toch ook leuk hebben samen. Hoe zie jij het voor je? Jij druk en hartstikke moe want na het werken nog in jullie huis klussen, en hij zit dan lekker in het huurhuis op de bank?
Ik zou het huis waarin ik met mijn partner wil wonen samen op willen bouwen. Niet in mijn eentje met familie en vrienden.
[quote]vanhetgoedeleven schreef op 07 december 2010 @ 11:15:
Is het voor vriend alleen, het opknappen?
Is het voor vriend de lokatie?
Is het voor vriend het feit dat het een koophuis is?
Verder wat ik niet begrijp is het 3 jaar opknappen van een woning.
waar komt dit vandaan, wie heeft dit gezegd. ik vind dit erg lang.
[quote/]
Hij vindt locatie prima, huis op zich ook, alleen het klussen niet.
Dat 3 jaar is overdreven door mijn vriend. Dat komt van een tijd waarin zijn moeder ook met renovaties bezig was en die woonde ook echt in het huis wat gerenoveerd werd (dat gaan wij dus niet doen). Dus mijn vriend heeft wat nare ervaringen met klussen. Maar: mijn ouders zijn zijn ouders niet. Zijn moeder kan niets zelf en houdt dan ook van huren. Mijn ouders vinden huren verspilling en zijn zelf handig.
Zijn moeder heeft mij ook proberen over te halen het niet te kopen, maar zij heeft ook andere motieven, want zij wil dat we in haar land komen wonen. Ze snapt niet dat dat - of we nu huren of kopen - er toch niet inzit. Mijn ouders vinden weer dat de moeder van mijn vriend geen inzicht heeft in hoe het hier is en dat ze hen niet kent (en dus ook niet weet waar ze toe in staat zijn). Zijn moeder heeft een programma op tv gezien van mensen die naar Italie of Polen verhuizen en dan in een bouwval zitten. Ik heb haar al uitgelegd dat het hier geen derdewereld land is.
Maar je moet het tijdens de klusperiode toch ook leuk hebben samen. Hoe zie jij het voor je? Jij druk en hartstikke moe want na het werken nog in jullie huis klussen, en hij zit dan lekker in het huurhuis op de bank?
Ik zou het huis waarin ik met mijn partner wil wonen samen op willen bouwen. Niet in mijn eentje met familie en vrienden.
woensdag 8 december 2010 om 07:20
Ik ben nog steeds nieuwsgierig waarom je nou zo graag wil trouwen.
En ook, hoe lang je eigenlijk denkt in je huis te blijven wonen. Ik heb drie jaar geleden een huis gekocht, wat nu al weer te koop staat (wegens de man van mijn leven te hebben ontmoet ) en wat me dat allemaal kost, daarvan had ik ook 6 jaar een woning kunnen huren.
Mijn woning ís nu verhuurd, maar ik kan er niet genoeg voor vragen om alle lopende kosten te dekken. Vóór je dus 'extra inkomsten' krijgt van een huurwoning, moet je wel héél veel extra geld ergens hebben staan.
En ook, hoe lang je eigenlijk denkt in je huis te blijven wonen. Ik heb drie jaar geleden een huis gekocht, wat nu al weer te koop staat (wegens de man van mijn leven te hebben ontmoet ) en wat me dat allemaal kost, daarvan had ik ook 6 jaar een woning kunnen huren.
Mijn woning ís nu verhuurd, maar ik kan er niet genoeg voor vragen om alle lopende kosten te dekken. Vóór je dus 'extra inkomsten' krijgt van een huurwoning, moet je wel héél veel extra geld ergens hebben staan.
woensdag 8 december 2010 om 08:22
quote:krokusje schreef op 07 december 2010 @ 22:12:
[...]
Maar je moet het tijdens de klusperiode toch ook leuk hebben samen.Dat kan toch ook? Vriend heeft een eigen bedrijf. Ondernemers werken vaak 60-80 uur per week. TO heeft misschien een baan van 40 uur per week en gaat dan nog 20 uur klussen. Dat maakt toch niet uit? Van vriend kun je ook een beetje effort verlangen om het gezellig te houden/maken. Misschien kan hij zelfs wel eens langs komen in het klushuis met lekkere koffie en broodjes?
[...]
Maar je moet het tijdens de klusperiode toch ook leuk hebben samen.Dat kan toch ook? Vriend heeft een eigen bedrijf. Ondernemers werken vaak 60-80 uur per week. TO heeft misschien een baan van 40 uur per week en gaat dan nog 20 uur klussen. Dat maakt toch niet uit? Van vriend kun je ook een beetje effort verlangen om het gezellig te houden/maken. Misschien kan hij zelfs wel eens langs komen in het klushuis met lekkere koffie en broodjes?
woensdag 8 december 2010 om 08:25
quote:Kastanjez schreef op 08 december 2010 @ 07:20:
En ook, hoe lang je eigenlijk denkt in je huis te blijven wonen. Ik heb drie jaar geleden een huis gekocht, wat nu al weer te koop staat (wegens de man van mijn leven te hebben ontmoet ) en wat me dat allemaal kost, daarvan had ik ook 6 jaar een woning kunnen huren.
TO heeft volgens mij een andere insteek. Zij wil juist een huis kopen om geld te besparen. Zo'n klushuis in combinatie met spaargeld, doorzettingsvermogen en handige en hulpvaardige familie is een goede investering. Voor de lange termijn natuurlijk. Een huis na 3 jaar verkopen is nu gewoon onverstandig, voor iedereen, of je nu een nieuwe relatie hebt of een nieuwe baan.
En ook, hoe lang je eigenlijk denkt in je huis te blijven wonen. Ik heb drie jaar geleden een huis gekocht, wat nu al weer te koop staat (wegens de man van mijn leven te hebben ontmoet ) en wat me dat allemaal kost, daarvan had ik ook 6 jaar een woning kunnen huren.
TO heeft volgens mij een andere insteek. Zij wil juist een huis kopen om geld te besparen. Zo'n klushuis in combinatie met spaargeld, doorzettingsvermogen en handige en hulpvaardige familie is een goede investering. Voor de lange termijn natuurlijk. Een huis na 3 jaar verkopen is nu gewoon onverstandig, voor iedereen, of je nu een nieuwe relatie hebt of een nieuwe baan.
woensdag 8 december 2010 om 08:31
Wanda, dat ben ik met je eens, maar ik lees een paar keer 'ik wil best een paar jaar in de stad wonen' (oid) en volgens mij staat er in het begin van het topic ook iets over 'en als we alsnog gaan verhuizen, verhuur ik het gewoon'. Ik vroeg me af hoe serieus TO daarover is en of ze zich alle consequenties realiseert.
