Relaties
alle pijlers
Hulp bij accepteren van workaholic als vriend
dinsdag 3 april 2012 om 13:45
quote:eveneenvraag schreef op 03 april 2012 @ 13:40:
Ik ben sinds een maand of 8 samen met een geweldig lieve man waar ik helemaal gek op ben. We wonen sinds kort samen (snel gegaan door omstandigheden), dit gaat goed.
Het enige probleem waar ik steeds meer tegenaan loop, is dat hij 80u p/w werkt. Hierdoor heeft hij weinig tijd voor mij. Ik plan mijn afspraken om zijn agenda heen. Tijdens het werk belt hij me wel altijd een keertje en in de tijd dat we samen zijn, is het een schat. Toch vind im het moeilijk dat we soms maar 8u per week samen doorbrengen.
Ik zit hier al een tijd mee, waardoor we enkele zware gesprekken hebben gehad. Hij geeft duidelijk aan dat die zware gesprekken erg moeilijk voor hem zijn, omdat hij juist zo graag het beste wil maken van onze tijd samen. Hij heeft bovendien een tijdelijk erg stressvolle periode op het werk, waardoor ik eigenlijk de enige leuke en stabiele factor ben. Op mij komt het zo over: ik kan mijn gevoelens niet uiten, omdat hij het al zwaar genoeg heeft. Ik pas me dus erg aan hem aan.
Gisteren zijn we op het punt gekomen waarop ik heb besloten dat ik na ga denken of ik dit ga accepteren of niet. Ik weet dat ik hem niet kan veranderen en dat hij wel van mij houdt en een toekomst met mij wil. Ik ben ook gek op hem, dus ik heb besloten het te gaan accepteren.
Accepteren betekent voor mij: ermee leren leven, en dus ook niet 'er over zeiken'. Hebben jullie voor mij tips om te helpen bij het accepteren? Hij is absoluut de moeite waard, maar hoe kan ik het gevoel van teleurstelling verminderen als hij weer eens geen tijd voor mij heeft als ik zo naar hem uitkijk?
Tja, eventjes stressen op het werk kan wel, bijv. een paar maanden. Maar er moet wel een eind aan komen, op een gegeven moment.
Hoe lang gaat het nog duren?
Ik ben sinds een maand of 8 samen met een geweldig lieve man waar ik helemaal gek op ben. We wonen sinds kort samen (snel gegaan door omstandigheden), dit gaat goed.
Het enige probleem waar ik steeds meer tegenaan loop, is dat hij 80u p/w werkt. Hierdoor heeft hij weinig tijd voor mij. Ik plan mijn afspraken om zijn agenda heen. Tijdens het werk belt hij me wel altijd een keertje en in de tijd dat we samen zijn, is het een schat. Toch vind im het moeilijk dat we soms maar 8u per week samen doorbrengen.
Ik zit hier al een tijd mee, waardoor we enkele zware gesprekken hebben gehad. Hij geeft duidelijk aan dat die zware gesprekken erg moeilijk voor hem zijn, omdat hij juist zo graag het beste wil maken van onze tijd samen. Hij heeft bovendien een tijdelijk erg stressvolle periode op het werk, waardoor ik eigenlijk de enige leuke en stabiele factor ben. Op mij komt het zo over: ik kan mijn gevoelens niet uiten, omdat hij het al zwaar genoeg heeft. Ik pas me dus erg aan hem aan.
Gisteren zijn we op het punt gekomen waarop ik heb besloten dat ik na ga denken of ik dit ga accepteren of niet. Ik weet dat ik hem niet kan veranderen en dat hij wel van mij houdt en een toekomst met mij wil. Ik ben ook gek op hem, dus ik heb besloten het te gaan accepteren.
Accepteren betekent voor mij: ermee leren leven, en dus ook niet 'er over zeiken'. Hebben jullie voor mij tips om te helpen bij het accepteren? Hij is absoluut de moeite waard, maar hoe kan ik het gevoel van teleurstelling verminderen als hij weer eens geen tijd voor mij heeft als ik zo naar hem uitkijk?
Tja, eventjes stressen op het werk kan wel, bijv. een paar maanden. Maar er moet wel een eind aan komen, op een gegeven moment.
Hoe lang gaat het nog duren?
dinsdag 3 april 2012 om 13:53
Wil je alleen tips voor het accepteren horen? Je wilt dus niet horen dat je het misschien beter niet kan accepteren? Ik denk namelijk dat mensen die 80 uur per week werken vaak verslaafd zijn aan werken. Ze kunnen werk en privé niet scheiden.
Ik geloof niet zomaar dat alles over twee maanden gaat veranderen en hij dan ineens 40 uur per week gaat werken. Er zal weer nieuwe stress en drukte komen. Denk goed na of dit is wat je wilt, want het zal je meer gaan tegenstaan hoe langer het duurt.
Ik geloof niet zomaar dat alles over twee maanden gaat veranderen en hij dan ineens 40 uur per week gaat werken. Er zal weer nieuwe stress en drukte komen. Denk goed na of dit is wat je wilt, want het zal je meer gaan tegenstaan hoe langer het duurt.
dinsdag 3 april 2012 om 13:55
dinsdag 3 april 2012 om 13:56
Ah je zegt het al, het blijft zo en hij is een workaholic. Waarom zou je dat willen accepteren? Ik denk niet dat je daar gelukkig van gaat worden. De meeste mannen werken niet meer dan 40 uur en er zitten genoeg mannen tussen waar je verliefd op zou kunnen worden, als je maar oog voor ze had. Dat kan nu niet want jij bent druk bezig met meneertje werkdrukwerk...
dinsdag 3 april 2012 om 13:58
dinsdag 3 april 2012 om 13:59
Ik hoor graag wat jullie denken! Natuurlijk bestaat de optie om het niet te accepteren, maar hij is mij teveel waard en hij houdt ook erg veel van mij. Ik wil het op z'n minst proberen. En inderdaad, over 2 maanden gaat hij niet minder werken en die stress zal heus vaker voorkomen. Ik weet dat het accepteren of weggaan is, want zoals nu, alleen maar balen, gaat me idd steeds meer tegenstaan. Maar ik dacht: er zijn meer mensen die dit meemaken, OF zij hebben hier uberhaupt geen last van gehad, OF zij hebben een manier gevonden om het te accepteren.
dinsdag 3 april 2012 om 14:00
Als het inderdaad een workaholic pur sang is, zal hij na die twee maanden niet opeens minder gaan werken. Zou wel kunnen dat hij wat relaxter wordt als die druk er dan wat vanaf is, maar meestal komt er wel wat nieuws voor in de plaats.
Mijn man heeft ook een erg drukke baan en dat heb ik geaccepteerd. Hoe? Gewoon gedaan. Daar heb ik geen tips voor. Het is wel belangrijk dat je niet de hele tijd maar gaat zitten wachten tot hij er weer is, maar je eigen plan trekken en genieten van de tijd die je samen wel hebt. En je niet gaan zitten afvragen waarom hij 'liever' op het werk is dan bij jou.
Maar het is aan jou of je ermee kunt leven.
Mijn man heeft ook een erg drukke baan en dat heb ik geaccepteerd. Hoe? Gewoon gedaan. Daar heb ik geen tips voor. Het is wel belangrijk dat je niet de hele tijd maar gaat zitten wachten tot hij er weer is, maar je eigen plan trekken en genieten van de tijd die je samen wel hebt. En je niet gaan zitten afvragen waarom hij 'liever' op het werk is dan bij jou.
Maar het is aan jou of je ermee kunt leven.
dinsdag 3 april 2012 om 14:02
Wil je kinderen met hem? De kinderen alleen opvoeden, bijna zonder vader?
Voor zo'n man sta jij niet op nummer een, want hij is getrouwd met zijn werk en hij heeft een vrouw voor de weinige uurtjes die hij vrij heeft. Het is jouw leven, als jij daar gelukkig van wordt, prima. Ik denk wel dat je veel gaat missen qua liefde en aandacht en soms ongelukkig zal zijn. Dat hoeft niet, want er zijn ook genoeg mannen die wel veel tijd hebben voor hun vrouw. Ik begrijp dat je veel van hem houdt enzo, maar bedenk wel dat houden van niet altijd genoeg is. Succes!
Voor zo'n man sta jij niet op nummer een, want hij is getrouwd met zijn werk en hij heeft een vrouw voor de weinige uurtjes die hij vrij heeft. Het is jouw leven, als jij daar gelukkig van wordt, prima. Ik denk wel dat je veel gaat missen qua liefde en aandacht en soms ongelukkig zal zijn. Dat hoeft niet, want er zijn ook genoeg mannen die wel veel tijd hebben voor hun vrouw. Ik begrijp dat je veel van hem houdt enzo, maar bedenk wel dat houden van niet altijd genoeg is. Succes!
dinsdag 3 april 2012 om 14:03
@vivahengelo, dat is inderdaad een heel goede, wat dat is onvermijdelijk zoals het nu gaat.
Hij is nu zo hard aan het werk omdat hij over een paar jaar soort van met pensioen wil (hooguit parttime werken vanuit huis) en graag thuis doorbrengt met gezin, kinderen. Ik weet dat dit een reeel plan van hem is, maar tegelijkertijd denk ik dat hij die rust helemaal niet aankan en hou ik er dus geen rekening mee dat dit zich zal voordoen
Hij is nu zo hard aan het werk omdat hij over een paar jaar soort van met pensioen wil (hooguit parttime werken vanuit huis) en graag thuis doorbrengt met gezin, kinderen. Ik weet dat dit een reeel plan van hem is, maar tegelijkertijd denk ik dat hij die rust helemaal niet aankan en hou ik er dus geen rekening mee dat dit zich zal voordoen
dinsdag 3 april 2012 om 14:08
KatVonDee, hebben jullie kinderen? En moet jij veel rekening houden met zijn agenda? Hoeveel werk jij? 60 uur is wel een reeele verwachting voor de periode vanaf volgend jaar. Hij geeft zelf aan die 80 u ook niet te trekken en hij is bezig met iets opzetten voor een werkweek van ong 60 uur, dus ben wel benieuwd!