Relaties
alle pijlers
Hulp gevraagd met relatie-issue
maandag 19 september 2011 om 14:43
Hoi allen,
Ik heb geloof ik even de welbekende schop onder mijn kont nodig. Twijfelde tussen pijler relaties of psyche, maar omdat het mijn relatie beïnvloedt toch maar hier.
In het kort, heb ik al jaren een blow-probleem en ben ik vanwege andere problematiek al 3 jaar in therapie - welke erg goed heeft geholpen om mezelf en mijn leven op de rit te krijgen.
Ik heb nu een mooi appartementje, een superlieve kat, goed contact met mijn ouders en broer en nog 2 goede vriendinnen over (de rest is om verschillende redenen afgehaakt en heb sommigen zelf - met pijn in het hart - vaarwel gezegd)
So far, So good.
Het blow (en rook) probleem: ik ben al sinds januari bezig om via e-training ermee te stoppen (niet gelukt), het boek van alan carr gelezen, 3 weken gestopt met roken, het blowen verminderd naar 1 per dag.
Net gestopt ging ik op vakantie n ben helaas weer begonnen.
Counter reactie was veel meer blowen dan daarvoor en een super slecht gevoel over mezelf (en dat, terwijl ik dus toch al jaaaaren met een schuldgevoel loop over het roken)
In de zomer een hele lieve man ontmoet, helemaal happy in love en inmiddels serieuze samenwoon plannen (ja is snel ik weet het, maar daar gaat het hier even niet over: het voelt goed hij is betrouwbaar en kunnen goed met elkaars familie overweg)
Heb hem meteen verteld van mijn verslaving, en dat ik hard aan het werk ben om ook deze te overwinnen nadat ik al een hoop andere problemen, met veel moeite en inzet heb getackeld.
Hij wil me helpen ervan af te komen en een voorwaarde van hem is ook, dat ik er alles aan doe om te stoppen.
Hij heeft geen ervaring met verslavingen in omgeving of bij zichzelf, dus heb hem ook meegenomen naar mijn therapeut, er zelf veel over verteld en vooral duidelijk gemaakt dat je er niet 1,2,3 vanaf bent, ondanks dat ik graag wil.
Het ervaren van zijn liefde en toewijding na heel wat foute mannen, was voor mij opnieuw een trigger om meer te blowen.
Volgende week start dan (eindelijk) een nieuwe groepstherapie, 3 bijeenkomsten ter introductie op een leefstijltraining, die daarna 12 weken zal duren.
Wat maakt dat ik nog altijd blijf vluchten, toch dat stickie 's avonds (en incidenteel zelfs 's middags) aansteek? Ik heb zoveel redenen om gelukkig te zijn en daar helder en nuchter van te genieten.
Maak het mezelf zo moeilijk: sporten lukt bijvoorbeeld best goed maar als ik niet zou roken zou het zoveel beter gaan. Motivatie boe huishouden, gezond eten en voldoende tijd aan studie besteden moet ik telkens zo zoeken en ik blijf mezelf maar schoppen om toch alle dingen te doen, ipv lam op de bank hangen.
Volgens mij ben ik er bijna maar er zitten nog steeds opgklepjes, anders zou ik die stickies en sigaretten niet meer opsteken.
Vandaar, wetende dat hier nogal eens wat harde maar ware woorden kunnen vallen, ben ik benieuwd wat jullie hierop te zeggen hebben en ook de vraag om mij op die manier extra te motiveren.
Alvast heel erg bedankt voor de moeite om te reageren......
Ik heb geloof ik even de welbekende schop onder mijn kont nodig. Twijfelde tussen pijler relaties of psyche, maar omdat het mijn relatie beïnvloedt toch maar hier.
In het kort, heb ik al jaren een blow-probleem en ben ik vanwege andere problematiek al 3 jaar in therapie - welke erg goed heeft geholpen om mezelf en mijn leven op de rit te krijgen.
Ik heb nu een mooi appartementje, een superlieve kat, goed contact met mijn ouders en broer en nog 2 goede vriendinnen over (de rest is om verschillende redenen afgehaakt en heb sommigen zelf - met pijn in het hart - vaarwel gezegd)
So far, So good.
Het blow (en rook) probleem: ik ben al sinds januari bezig om via e-training ermee te stoppen (niet gelukt), het boek van alan carr gelezen, 3 weken gestopt met roken, het blowen verminderd naar 1 per dag.
Net gestopt ging ik op vakantie n ben helaas weer begonnen.
Counter reactie was veel meer blowen dan daarvoor en een super slecht gevoel over mezelf (en dat, terwijl ik dus toch al jaaaaren met een schuldgevoel loop over het roken)
In de zomer een hele lieve man ontmoet, helemaal happy in love en inmiddels serieuze samenwoon plannen (ja is snel ik weet het, maar daar gaat het hier even niet over: het voelt goed hij is betrouwbaar en kunnen goed met elkaars familie overweg)
Heb hem meteen verteld van mijn verslaving, en dat ik hard aan het werk ben om ook deze te overwinnen nadat ik al een hoop andere problemen, met veel moeite en inzet heb getackeld.
Hij wil me helpen ervan af te komen en een voorwaarde van hem is ook, dat ik er alles aan doe om te stoppen.
Hij heeft geen ervaring met verslavingen in omgeving of bij zichzelf, dus heb hem ook meegenomen naar mijn therapeut, er zelf veel over verteld en vooral duidelijk gemaakt dat je er niet 1,2,3 vanaf bent, ondanks dat ik graag wil.
Het ervaren van zijn liefde en toewijding na heel wat foute mannen, was voor mij opnieuw een trigger om meer te blowen.
Volgende week start dan (eindelijk) een nieuwe groepstherapie, 3 bijeenkomsten ter introductie op een leefstijltraining, die daarna 12 weken zal duren.
Wat maakt dat ik nog altijd blijf vluchten, toch dat stickie 's avonds (en incidenteel zelfs 's middags) aansteek? Ik heb zoveel redenen om gelukkig te zijn en daar helder en nuchter van te genieten.
Maak het mezelf zo moeilijk: sporten lukt bijvoorbeeld best goed maar als ik niet zou roken zou het zoveel beter gaan. Motivatie boe huishouden, gezond eten en voldoende tijd aan studie besteden moet ik telkens zo zoeken en ik blijf mezelf maar schoppen om toch alle dingen te doen, ipv lam op de bank hangen.
Volgens mij ben ik er bijna maar er zitten nog steeds opgklepjes, anders zou ik die stickies en sigaretten niet meer opsteken.
Vandaar, wetende dat hier nogal eens wat harde maar ware woorden kunnen vallen, ben ik benieuwd wat jullie hierop te zeggen hebben en ook de vraag om mij op die manier extra te motiveren.
Alvast heel erg bedankt voor de moeite om te reageren......
maandag 19 september 2011 om 14:48
maandag 19 september 2011 om 15:03
Dank voor deze non-reactie, tamara1234 8-|
Ik wil graag stoppen voor mijn eigen gezondheid en welzijn; niet omdat anderen er last van hebben ofzo.
Mac, ik besef heel goed dat hij geen therapeut is; heb dat ook gezegd dat ik niet wil dat hij dat (soort van) wordt.
Jellinek is waar de groepstraining bijna van start gaat.
Afgaande op mijn laatst poging is stoppen met roken makkelijker dan stoppen met blowen. Maar ik wil echt, echt echt van allebei af.
Ik wil graag stoppen voor mijn eigen gezondheid en welzijn; niet omdat anderen er last van hebben ofzo.
Mac, ik besef heel goed dat hij geen therapeut is; heb dat ook gezegd dat ik niet wil dat hij dat (soort van) wordt.
Jellinek is waar de groepstraining bijna van start gaat.
Afgaande op mijn laatst poging is stoppen met roken makkelijker dan stoppen met blowen. Maar ik wil echt, echt echt van allebei af.
maandag 19 september 2011 om 15:13
Je wil zelf stoppen dus doe dat dan!
Wat is het ergste dat er kan gebeuren als je niet blowt? Uhmmm ja niks dus..
En wat als je wel blowt? Alles kwijtraken? O.a. Je geheugen..
Gewoon niet doen dus. Als jij geen maat weet te houden kun je maar beter helemaal niet blowen.
*schop modus uit*
Wat is het ergste dat er kan gebeuren als je niet blowt? Uhmmm ja niks dus..
En wat als je wel blowt? Alles kwijtraken? O.a. Je geheugen..
Gewoon niet doen dus. Als jij geen maat weet te houden kun je maar beter helemaal niet blowen.
*schop modus uit*
Common sense is not so common.
Voltaire
Voltaire
maandag 19 september 2011 om 16:11
Ik herken je probleem. Ik rook niet maar blow regelmatig (elk weekend). Ik blowde in de vakantie elke dag meerdere keren, maar zag het gevaar erin sluipen en ben met begin van nieuwe schooljaar meteen gestopt met doordeweeks blowen. Ging prima gelukkig.
Ik besef me maar al te goed hoe gemakkelijk je afglijdt in 'een stickie na een lange dag' naar 'een stickie voor begin van de lange dag'. Ik ben het dan ook met Mac123 eens. Tegelijk stoppen met roken EN blowen is niet reëel lijkt me.
Je kan misschien beter proberen het eerst terug te draaien naar minderen, en 1 verslaving tegelijk. Bijvoorbeeld met blowen: eerst alleen stickies aan het eind van de dag (als je alle dingen die je moet doen gedaan hebt, als 'beloning' dus), dan 1 stickie aan het eind van de dag, dan om de dag, om de 2 dagen, alleen weekend, etc.
Zelf vind ik volledig stoppen met blowen niet nodig. Ik ben ook gelukkig binnen de liefde, en het blowen zit mijn studie en werk niet in de weg. Daarom snap ik voor mezelf het nut van stoppen niet. Maar als jij dat wel vindt dan moet je dat als doel stellen. Jij weet misschien nog wel het beste of je er beter helemaal mee kan kappen of dat recreatief blowen ook past.
Ik besef me maar al te goed hoe gemakkelijk je afglijdt in 'een stickie na een lange dag' naar 'een stickie voor begin van de lange dag'. Ik ben het dan ook met Mac123 eens. Tegelijk stoppen met roken EN blowen is niet reëel lijkt me.
Je kan misschien beter proberen het eerst terug te draaien naar minderen, en 1 verslaving tegelijk. Bijvoorbeeld met blowen: eerst alleen stickies aan het eind van de dag (als je alle dingen die je moet doen gedaan hebt, als 'beloning' dus), dan 1 stickie aan het eind van de dag, dan om de dag, om de 2 dagen, alleen weekend, etc.
Zelf vind ik volledig stoppen met blowen niet nodig. Ik ben ook gelukkig binnen de liefde, en het blowen zit mijn studie en werk niet in de weg. Daarom snap ik voor mezelf het nut van stoppen niet. Maar als jij dat wel vindt dan moet je dat als doel stellen. Jij weet misschien nog wel het beste of je er beter helemaal mee kan kappen of dat recreatief blowen ook past.
maandag 19 september 2011 om 16:15
Je grijpt alles aan om meer te blowen;
- vakantie
- foute mannen
- lieve mannen
- allerlei andere redenen.
Stop met het vinden van redenen om te blowen, en doe alles om redenen te vinden om het niet te doen. Met professionele hulp, los van je relatie (dus laat jullie relatie een relatie zijn, en jouw traject een apart stukje van je leven).
- vakantie
- foute mannen
- lieve mannen
- allerlei andere redenen.
Stop met het vinden van redenen om te blowen, en doe alles om redenen te vinden om het niet te doen. Met professionele hulp, los van je relatie (dus laat jullie relatie een relatie zijn, en jouw traject een apart stukje van je leven).
maandag 19 september 2011 om 16:25
maandag 19 september 2011 om 17:13
er zit nog een traject voorafgaand aan het blowen. Het kopen van je shit.
Je moet geld daarvoor hebben. Je moet naar de coffeeshop, je moet daar naar binnen, en je moet het bestellen.
Stop met kopen. stop jezelf al op weg naar de coffeeshop. Spreek jezelf ferm toe. Je hoeft daar niet te zijn, je hoeft het niet te hebben en ga bewust iets anders doen.
Je moet geld daarvoor hebben. Je moet naar de coffeeshop, je moet daar naar binnen, en je moet het bestellen.
Stop met kopen. stop jezelf al op weg naar de coffeeshop. Spreek jezelf ferm toe. Je hoeft daar niet te zijn, je hoeft het niet te hebben en ga bewust iets anders doen.
maandag 19 september 2011 om 21:01
Sjors; je hebt helemaal 100% gelijk. Je zegt wat mijn vriend en vriendinnen ook zeggen. Niets te winnen alles te verliezen.
HVJ waarom ik blow, was altijd vluchten en rebelleren tegen 'in de pas lopen'. Maar nu, geen echte reden meer om te vluchten.
Wil 'in de pas lopen' en in de rest van mijn leven lukt dat nu eindelijk ook redelijk.
Ik kan mijn gedachten niet stopzetten maar ook met blowen lukt dat niet (meer), het is puur gewoonte en verslaving. Ik haal er niets uit behalve dat ik zorgen naar morgen kan verschuiven. Zorgen grotendeels veroorzaakt door dat blowen zelf!
MissF, fijn dat jou recreatief wel (nog) lukt. Mij niet. Alleen in het weekend heb ik ook een tijdje gedaan maar wordt al vrij snel weer steeds meer. Moet dus helemaal stoppen.
Madhe, je hebt (natuurlijk) gelijk en het is ook smoesjes verzinnen om maar te blowen. Zo blijf ik altijd smoesjes verzinnen en dat wil ik dus niet meer. Maar ik doe het dus wel telkens.
Mijn traject is ook van mij, maar het helemaal buiten de relatie houden is niet reëel; mijn vriend wil toch weten wat mij bezig houdt.
Wel is het ook voor hem zoeken naar de juiste balans en hij is vnl bezorgd.
Superstar: misschien is om de beurt beter haalbaar; dat is ook wat de professionals aanraden.
Liselore. Je hebt ook gelijk. Niet naar de shop gaan is wat ik nu koortsachtig probeer. Letterlijk lopen schelden op mezelf onderweg naar huis om die omweg naar de shop niet te nemen.
Nu ben ik thuis en om 11 uur sluit de shop hier.
Maw ik ga zo proberen te slapen anders zit ik mezelf op te vreten.
HVJ waarom ik blow, was altijd vluchten en rebelleren tegen 'in de pas lopen'. Maar nu, geen echte reden meer om te vluchten.
Wil 'in de pas lopen' en in de rest van mijn leven lukt dat nu eindelijk ook redelijk.
Ik kan mijn gedachten niet stopzetten maar ook met blowen lukt dat niet (meer), het is puur gewoonte en verslaving. Ik haal er niets uit behalve dat ik zorgen naar morgen kan verschuiven. Zorgen grotendeels veroorzaakt door dat blowen zelf!
MissF, fijn dat jou recreatief wel (nog) lukt. Mij niet. Alleen in het weekend heb ik ook een tijdje gedaan maar wordt al vrij snel weer steeds meer. Moet dus helemaal stoppen.
Madhe, je hebt (natuurlijk) gelijk en het is ook smoesjes verzinnen om maar te blowen. Zo blijf ik altijd smoesjes verzinnen en dat wil ik dus niet meer. Maar ik doe het dus wel telkens.
Mijn traject is ook van mij, maar het helemaal buiten de relatie houden is niet reëel; mijn vriend wil toch weten wat mij bezig houdt.
Wel is het ook voor hem zoeken naar de juiste balans en hij is vnl bezorgd.
Superstar: misschien is om de beurt beter haalbaar; dat is ook wat de professionals aanraden.
Liselore. Je hebt ook gelijk. Niet naar de shop gaan is wat ik nu koortsachtig probeer. Letterlijk lopen schelden op mezelf onderweg naar huis om die omweg naar de shop niet te nemen.
Nu ben ik thuis en om 11 uur sluit de shop hier.
Maw ik ga zo proberen te slapen anders zit ik mezelf op te vreten.
maandag 19 september 2011 om 21:12
quote:fantastissima schreef op 19 september 2011 @ 21:01:
Liselore. Je hebt ook gelijk. Niet naar de shop gaan is wat ik nu koortsachtig probeer. Letterlijk lopen schelden op mezelf onderweg naar huis om die omweg naar de shop niet te nemen.
Nu ben ik thuis en om 11 uur sluit de shop hier.
Maw ik ga zo proberen te slapen anders zit ik mezelf op te vreten.Stop met proberen, en ga het doen! Jij wilt zo niet zijn. Dus heb jij daar niets te zoeken!
Liselore. Je hebt ook gelijk. Niet naar de shop gaan is wat ik nu koortsachtig probeer. Letterlijk lopen schelden op mezelf onderweg naar huis om die omweg naar de shop niet te nemen.
Nu ben ik thuis en om 11 uur sluit de shop hier.
Maw ik ga zo proberen te slapen anders zit ik mezelf op te vreten.Stop met proberen, en ga het doen! Jij wilt zo niet zijn. Dus heb jij daar niets te zoeken!
maandag 19 september 2011 om 21:18
Je schrijft "Niet naar de shop gaan is wat ik nu koortsachtig probeer."
Aan deze en aan andere zinnen is te zien dat je niet het werkelijke probleem aangaat (de oorzaak, de bron). Je probeert manieren te vinden om niet te kúnnen of hoeven roken.
Terwijl dat als je de bron weet, HERkent, ERkent én je dat een plaats kunt geven, je de behóefte niet meer zult hebben.
Nu ben je dus bezig met symptoombestrijding: niet naar de shop gaan, foute mannen ontwijken, etc. Als je de oorzaak aanpakt, dan maakt het niet meer uit dat je langs een shop zou lopen, bij wijze van spreken.
Volg je me een beetje?
Aan deze en aan andere zinnen is te zien dat je niet het werkelijke probleem aangaat (de oorzaak, de bron). Je probeert manieren te vinden om niet te kúnnen of hoeven roken.
Terwijl dat als je de bron weet, HERkent, ERkent én je dat een plaats kunt geven, je de behóefte niet meer zult hebben.
Nu ben je dus bezig met symptoombestrijding: niet naar de shop gaan, foute mannen ontwijken, etc. Als je de oorzaak aanpakt, dan maakt het niet meer uit dat je langs een shop zou lopen, bij wijze van spreken.
Volg je me een beetje?
maandag 19 september 2011 om 21:35
maandag 19 september 2011 om 21:36
De bron was blvluchtgedrag, nu slechts de verslaving zelf.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op?
Ik denk dat dat niet kan alleen manieren vinden om er gezonder mee om te gaan ipv door je gezondheid kapot te maken.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op?
Ik denk dat dat niet kan alleen manieren vinden om er gezonder mee om te gaan ipv door je gezondheid kapot te maken.
maandag 19 september 2011 om 21:57
quote:fantastissima schreef op 19 september 2011 @ 21:36:
De bron was vluchtgedrag, nu slechts de verslaving zelf.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
Kan het zijn dat vooral de gewoonte om te blowen is gebleven? Evenals de gewoonte om voor dat blowen een reden te verzinnen. Dat heb je immers al jaren gedaan? (Dat verzinnen van redenen waarom je 'moest' blowen.)
quote:De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Dit zijn ook weer redenen die je bedenkt voor je gewoonte om te blowen.
quote:Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.
Jammer. Je zou ze moeten doen omdat ze je zoveel plezier geven.
quote:Is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op? [...]Die hoef je niet op te lossen. Die kun je positief inzetten. Door ze te gebruiken voor je passies bijvoorbeeld. Door niet alleen naar de wereld te kijken in zijn 'fucked up' status. Want de tegenhanger van al dat 'fucked up' is er ook. Gebruik je gevoeligheid en je denkvermogen om ook die andere signalen op te vangen en te leren benoemen.
De bron was vluchtgedrag, nu slechts de verslaving zelf.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
Kan het zijn dat vooral de gewoonte om te blowen is gebleven? Evenals de gewoonte om voor dat blowen een reden te verzinnen. Dat heb je immers al jaren gedaan? (Dat verzinnen van redenen waarom je 'moest' blowen.)
quote:De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Dit zijn ook weer redenen die je bedenkt voor je gewoonte om te blowen.
quote:Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.
Jammer. Je zou ze moeten doen omdat ze je zoveel plezier geven.
quote:Is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op? [...]Die hoef je niet op te lossen. Die kun je positief inzetten. Door ze te gebruiken voor je passies bijvoorbeeld. Door niet alleen naar de wereld te kijken in zijn 'fucked up' status. Want de tegenhanger van al dat 'fucked up' is er ook. Gebruik je gevoeligheid en je denkvermogen om ook die andere signalen op te vangen en te leren benoemen.
dinsdag 20 september 2011 om 09:09
Good morning sunshines.
Ik heb verschrikkelijk slecht geslapen, niet langer dan 2 uur achter elkaar in slaap geweest (hiervoor krijgt niet alleen niet-wiet maar ook mijn schattige kat de credits )
Maar ik voel me toch fijn omdat het gelukt is om gisteren niet te blowen.
Vandaag opnieuw mijn streven!!
Waranaka: het is inderdaad een ingesleten gewoonte.
Redenen verzinnen om te blowen eveneens.
Die gewoonte moet eruit: ik focus nu dus op redenen waarom ik niet wil blowen!
Dat ik de gezonde dingen, passies, uitvoer om maar niet te hoeven blowen was een beetje ongelukkig uitgedrukt van me; ik doe ze natuurlijk vooral omdat ze me plezier geven en het feit dat ik dan op die momenten niet met blowen bezig ben, is een goede bijkomstigheid.
Het positief inzetten van mijn gevoeligheid is een goede en lieve tip van je. Dit is wat ik ook probeer door de studie te volgen die ik volg, en door voor mijn omgeving vaak een heel fijn en nuttig luisterend oor/ gesprekspartner te zijn.
Het is alleen (helaas) ook een gewoonte van me om qua gevoeligheid ook op negatieve te focussen. Dat gebeurt automatisch. Focussen op het positieve lukt alleen met hulp. Ik hoop dat ik dat eens zelf ga kunnen.
Maar ben wel blij dat ik eindelijk zonder te erge schaamte en gevoel van falen, hulp durf te vragen, en eerlijk te zijn over hoe ik me voel (ik was altijd van de hoge muur om me heen en masker vooral op houden, dat heb ik echt afgeleerd)
Ik heb verschrikkelijk slecht geslapen, niet langer dan 2 uur achter elkaar in slaap geweest (hiervoor krijgt niet alleen niet-wiet maar ook mijn schattige kat de credits )
Maar ik voel me toch fijn omdat het gelukt is om gisteren niet te blowen.
Vandaag opnieuw mijn streven!!
Waranaka: het is inderdaad een ingesleten gewoonte.
Redenen verzinnen om te blowen eveneens.
Die gewoonte moet eruit: ik focus nu dus op redenen waarom ik niet wil blowen!
Dat ik de gezonde dingen, passies, uitvoer om maar niet te hoeven blowen was een beetje ongelukkig uitgedrukt van me; ik doe ze natuurlijk vooral omdat ze me plezier geven en het feit dat ik dan op die momenten niet met blowen bezig ben, is een goede bijkomstigheid.
Het positief inzetten van mijn gevoeligheid is een goede en lieve tip van je. Dit is wat ik ook probeer door de studie te volgen die ik volg, en door voor mijn omgeving vaak een heel fijn en nuttig luisterend oor/ gesprekspartner te zijn.
Het is alleen (helaas) ook een gewoonte van me om qua gevoeligheid ook op negatieve te focussen. Dat gebeurt automatisch. Focussen op het positieve lukt alleen met hulp. Ik hoop dat ik dat eens zelf ga kunnen.
Maar ben wel blij dat ik eindelijk zonder te erge schaamte en gevoel van falen, hulp durf te vragen, en eerlijk te zijn over hoe ik me voel (ik was altijd van de hoge muur om me heen en masker vooral op houden, dat heb ik echt afgeleerd)
dinsdag 20 september 2011 om 10:29
Hi fantastissima.
Goed dat je wilt stoppen met blowen en roken. Ik denk dat het goed is om je te realiseren dat je een verslaving hebt, ik ben van mening dat je niet perse hoeft te weten waarom je blowt maar voor ogen moet houden dat je het niet meer wilt. Waarom je nog blowt? Omdat je altijd wel een excuus kunt vinden! Leuke man, foute man, je voelt je goed, je voelt je slecht etc.
Stoppen met blowen brengt natuurlijk ook nog eens vervelende afkickverschijnselen met zich mee, maar je weet zelf ook dat deze van korte duur zijn.
Laat elke nieuwe dag jouw doel zijn: vandaag geen blowtje roken. Denk dt je zelf het beste weet of minderen bij jou helpt of cold turkey. En als je weer drang hebt om te roken, leid jezelf af, ga buiten lopen (zonder geld
) of iets anders actief. Your mind is playing tricks on you, dus probeer alles rationeel te benaderen en geef niet op!
Goed dat je wilt stoppen met blowen en roken. Ik denk dat het goed is om je te realiseren dat je een verslaving hebt, ik ben van mening dat je niet perse hoeft te weten waarom je blowt maar voor ogen moet houden dat je het niet meer wilt. Waarom je nog blowt? Omdat je altijd wel een excuus kunt vinden! Leuke man, foute man, je voelt je goed, je voelt je slecht etc.
Stoppen met blowen brengt natuurlijk ook nog eens vervelende afkickverschijnselen met zich mee, maar je weet zelf ook dat deze van korte duur zijn.
Laat elke nieuwe dag jouw doel zijn: vandaag geen blowtje roken. Denk dt je zelf het beste weet of minderen bij jou helpt of cold turkey. En als je weer drang hebt om te roken, leid jezelf af, ga buiten lopen (zonder geld
) of iets anders actief. Your mind is playing tricks on you, dus probeer alles rationeel te benaderen en geef niet op!
dinsdag 20 september 2011 om 15:04
quote:fantastissima schreef op 19 september 2011 @ 21:36:
De bron was blvluchtgedrag, nu slechts de verslaving zelf.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op?
Ik denk dat dat niet kan alleen manieren vinden om er gezonder mee om te gaan ipv door je gezondheid kapot te maken.
Dat de bron het vluchtgedrag was, bedoel ik niet met 'de bron'. Ik bedoel de diepere oorzaak, wat is de achtergrond? Nu schrijf je zelf al dat je hooggevoelig bent. Dat heb je niet alleen als volwassene, dat had je als kind ook al. En toen kunnen er dingen 'verkeerd' zijn gegaan, heb je dingen anders ervaren dan dat ze waren en heb je daar nú last van. Belangrijk is dus op te sporen welke dingen gezorgd hebben dat jij het verkeerde pad gekozen hebt. Als je dat helder hebt, dus diep van binnen, dan ben je al een stap verder.
Wat ik bedoel met symptoombestrijding, is dat je nu alle zaken uit de weg gaat om niet te kúnnen roken. Dat is natuurlijk geen oplossing, dat weet jij zelf ook. Dan kan men wel zeggen 'goed van je dat je in je bed bent blijven liggen en de verleiding hebt weten te weerstaan', maar er zullen nog vele momenten komen waarbij je op de proef gesteld zult worden en dat je het níet kunt weerstaan. En je kunt niet je leven lang blijven vluchten voor mogelijke triggers, dan blijft je leven OVERleven, i.p.v. gewoon leven.
Daarom moet je naar mijn mening de basis aanpakken en niet het gevolg, want daarvan ik gebleken dat dit voor jou niet werkt. Aan je hooggevoeligheid an sich kun je niets veranderen, je kunt er wel een positieve weg in leren vinden, zodat het je bondgenoot wordt i.p.v. je vijand die je verleidt tot slecht gedrag.
En omdat je ook nog hoogintelligent bent, kun jij prima rationaliseren, denken, redeneren, etc. En dat is nu juist het punt: daar ben je te goed in! Maar leren voelen, dichtbij je gevoel staan en je emoties goed en productief leren uiten, staat ver bij je vandaan. Dan is het dus van belang om dit te leren.
Daarvoor zijn diverse therapeuten geschikt: hypnotherapeut, haptonoom, gevoelstherapeut of zelfs zog. mediums. Daar hoef je niet in te geloven, maar die weten stuk voor stuk wél hoe het voelt om hooggevoelig te zijn en zij weten ook allemaal hoe daarmee om te gaan.
De bron was blvluchtgedrag, nu slechts de verslaving zelf.
Alle andere factoren waardoor het eerst nodig was te vluchten, zijn zo veel als mogelijk weg.
De enige bron die ik nog kan bedenken is dat ik teveel nadenk, te perfectionistisch ben en daarom het leven nuchter erg moeilijk vind. De wereld is gewoon zo fucked up.
Ik ben volgens mijn therapeut hooggevoelig en hoogintelligent en zelf denk ik dat het blowen mede een middel is om de vele prikkels te verwerken.
Gezonde manieren om die te verwerken zijn er, passies heb ik en ook manieren om energie in kwijt te kunnen en even uit mijn hoofd te zijn, of iig op 1 ding gefocust zodat ik de rest even kan laten rusten.
Die dingen doe ik zoveel mogelijk om maar niet te blowen.is het dan nog symptoom bestrijding? Hoe los je hooggevoeligheid/veel nadenken op?
Ik denk dat dat niet kan alleen manieren vinden om er gezonder mee om te gaan ipv door je gezondheid kapot te maken.
Dat de bron het vluchtgedrag was, bedoel ik niet met 'de bron'. Ik bedoel de diepere oorzaak, wat is de achtergrond? Nu schrijf je zelf al dat je hooggevoelig bent. Dat heb je niet alleen als volwassene, dat had je als kind ook al. En toen kunnen er dingen 'verkeerd' zijn gegaan, heb je dingen anders ervaren dan dat ze waren en heb je daar nú last van. Belangrijk is dus op te sporen welke dingen gezorgd hebben dat jij het verkeerde pad gekozen hebt. Als je dat helder hebt, dus diep van binnen, dan ben je al een stap verder.
Wat ik bedoel met symptoombestrijding, is dat je nu alle zaken uit de weg gaat om niet te kúnnen roken. Dat is natuurlijk geen oplossing, dat weet jij zelf ook. Dan kan men wel zeggen 'goed van je dat je in je bed bent blijven liggen en de verleiding hebt weten te weerstaan', maar er zullen nog vele momenten komen waarbij je op de proef gesteld zult worden en dat je het níet kunt weerstaan. En je kunt niet je leven lang blijven vluchten voor mogelijke triggers, dan blijft je leven OVERleven, i.p.v. gewoon leven.
Daarom moet je naar mijn mening de basis aanpakken en niet het gevolg, want daarvan ik gebleken dat dit voor jou niet werkt. Aan je hooggevoeligheid an sich kun je niets veranderen, je kunt er wel een positieve weg in leren vinden, zodat het je bondgenoot wordt i.p.v. je vijand die je verleidt tot slecht gedrag.
En omdat je ook nog hoogintelligent bent, kun jij prima rationaliseren, denken, redeneren, etc. En dat is nu juist het punt: daar ben je te goed in! Maar leren voelen, dichtbij je gevoel staan en je emoties goed en productief leren uiten, staat ver bij je vandaan. Dan is het dus van belang om dit te leren.
Daarvoor zijn diverse therapeuten geschikt: hypnotherapeut, haptonoom, gevoelstherapeut of zelfs zog. mediums. Daar hoef je niet in te geloven, maar die weten stuk voor stuk wél hoe het voelt om hooggevoelig te zijn en zij weten ook allemaal hoe daarmee om te gaan.
dinsdag 20 september 2011 om 15:32
Ik heb een in andermans ogen mischien bizarre tip, maar dit is hoe ik van het blowen af kwam naar aanleiding van een tip van iemand:)
kan je het aan een ruime week of liever iets langer nog niet te blowen? Ik blowde 2 jaar lang niet extreem veel maar ik vond het te vaak 4 a 5 dagen per week. en Ik was 2 weken gestopt met blowen en heb me daarna een avond helemaal kapotgeblowd, niet een beetje te veel maar echt heel veel te veel zegmaar. Ik raakte volledig in paniek dacht dat ik doodging en werd verschrikkelijk ziek. (tjah daar moet je dan maar ff doorheen) het was zon verschrikkelijke ervaring. maar een joint heb ik nooit meer aangeraakt en ik word al beroerd als ik er maar aan denk.
mischien heb je er wat aan voor mij heeft het gewerkt! als je eenmaal van het blowen af bent word het denk ik ook gemakkelijker de achtergronden te doorgronden
suc6 ermee
kan je het aan een ruime week of liever iets langer nog niet te blowen? Ik blowde 2 jaar lang niet extreem veel maar ik vond het te vaak 4 a 5 dagen per week. en Ik was 2 weken gestopt met blowen en heb me daarna een avond helemaal kapotgeblowd, niet een beetje te veel maar echt heel veel te veel zegmaar. Ik raakte volledig in paniek dacht dat ik doodging en werd verschrikkelijk ziek. (tjah daar moet je dan maar ff doorheen) het was zon verschrikkelijke ervaring. maar een joint heb ik nooit meer aangeraakt en ik word al beroerd als ik er maar aan denk.
mischien heb je er wat aan voor mij heeft het gewerkt! als je eenmaal van het blowen af bent word het denk ik ook gemakkelijker de achtergronden te doorgronden
suc6 ermee
dinsdag 20 september 2011 om 18:39
Tutu, deze tactiek heb ik al eens op mezelf toegepast maar was niet effectief. De aanvallen ken ik maar inmiddels is het zo dat ik er niet meer bang van word :-S ik heb ze dan ook niet vaak, heb dat 10x ofzo gehad (over 7 jr. Tijd)
Echt paniek en daarna hoofdpijn, maar eng genoeg was het blijkbaar niet. De keer dat ik moedwillig teveel blowde wist ik mezelf niet te foppen. En werd niet paniekerig.
Molly, dank voor jou opbouwende en verhelderende post. Bij mijn gevoel komen, god hoe gaat dat ook weer, bij mijn vriend gaat het soms en als ik een stop tijdje heb ook, en als ik sport geloof ik ook bij mijn gevoel te kunnen. Dat vind ik ook echt heerlijk om te doen , sporten. Even op 1 ding gefocust zijn zonder 'ruis' (ben overigens uitgebreid getest op ad(h)d maar dat is het niet) ritalin werkte ook echt niet bij me.
Haptonoom, ik weet het niet. Heb wel craniosacraal gehad (slechts 2 sessies) zo'n 2 jaar terug en dat heeft me achteraf gezien erg geholpen. Dat kreeg ik pas een jaar later door, vreemd ?
Misschien zijn er inderdaad nog meer wegen te bewandelen. Het redeneren, rationaliseren en verklaren, ja heb er een levenstaak aan, lijkt wel.
Wel denk ik een omslag te hebben gemaakt nu ik meer en meer mijn probleem durf te delen met mijn omgeving. Dit topic bijv maar ook het bespreekbaar maken met studiegenoten en mijn moeder.
Ten onder gaan wil ik niet, en zal ik ook niet, want in heb nog veel te doen en veel te leren. Van de wereld en misschien, hopelijk, ook aan de wereld.
Het zijn alleen heftige dingen geweest die ik heb opgezocht. Altijd op de randjes en misschien ook wel duistere randen. In de ogen van velen zeker verderfelijk, dom, gevaarlijk en rücksichtslos. Maar in de ogen van diezelfde velen ook jaloersmakend leuk, spannend, glamorous, werelds en gewaagd.
Ik durf keuzes te maken en deze zijn zeker niet algemeen geaccepteerd of te verwachten.
Dat is mijn sterkte en mijn zwakte, maar die kant heb ik al redelijk omgezet naar sterk. Ook sociale skills weet ik goed in te zetten hoewel degenen die opmerken dat ik soms neig naar het arrogante (of: overzelfbewuste) zeker gelijk hebben.
Maar wat wil je als je door jezelf en de wereld zo gedwongen wordt om soul searching, maar ook serieus observeren en nadenken te blijven doen? Dan word je wel overbewust en vind je de uit-knop niet.
Dus die ben ik weer aan het zoeken en blijf lekker mijn dagelijkse dingen doen, genieten van het mooie groen, de kinderen en de dieren, en natuurlijk nog veel meer andere dingen. En daar
Hoort ook blowen en piekeren over blowen bij, totdat ik die andere manier vind en ik een grote zorg minder heb. Dan heb ik nog altijd de rest Vd wereld om me zorgen over te maken
Echt paniek en daarna hoofdpijn, maar eng genoeg was het blijkbaar niet. De keer dat ik moedwillig teveel blowde wist ik mezelf niet te foppen. En werd niet paniekerig.
Molly, dank voor jou opbouwende en verhelderende post. Bij mijn gevoel komen, god hoe gaat dat ook weer, bij mijn vriend gaat het soms en als ik een stop tijdje heb ook, en als ik sport geloof ik ook bij mijn gevoel te kunnen. Dat vind ik ook echt heerlijk om te doen , sporten. Even op 1 ding gefocust zijn zonder 'ruis' (ben overigens uitgebreid getest op ad(h)d maar dat is het niet) ritalin werkte ook echt niet bij me.
Haptonoom, ik weet het niet. Heb wel craniosacraal gehad (slechts 2 sessies) zo'n 2 jaar terug en dat heeft me achteraf gezien erg geholpen. Dat kreeg ik pas een jaar later door, vreemd ?
Misschien zijn er inderdaad nog meer wegen te bewandelen. Het redeneren, rationaliseren en verklaren, ja heb er een levenstaak aan, lijkt wel.
Wel denk ik een omslag te hebben gemaakt nu ik meer en meer mijn probleem durf te delen met mijn omgeving. Dit topic bijv maar ook het bespreekbaar maken met studiegenoten en mijn moeder.
Ten onder gaan wil ik niet, en zal ik ook niet, want in heb nog veel te doen en veel te leren. Van de wereld en misschien, hopelijk, ook aan de wereld.
Het zijn alleen heftige dingen geweest die ik heb opgezocht. Altijd op de randjes en misschien ook wel duistere randen. In de ogen van velen zeker verderfelijk, dom, gevaarlijk en rücksichtslos. Maar in de ogen van diezelfde velen ook jaloersmakend leuk, spannend, glamorous, werelds en gewaagd.
Ik durf keuzes te maken en deze zijn zeker niet algemeen geaccepteerd of te verwachten.
Dat is mijn sterkte en mijn zwakte, maar die kant heb ik al redelijk omgezet naar sterk. Ook sociale skills weet ik goed in te zetten hoewel degenen die opmerken dat ik soms neig naar het arrogante (of: overzelfbewuste) zeker gelijk hebben.
Maar wat wil je als je door jezelf en de wereld zo gedwongen wordt om soul searching, maar ook serieus observeren en nadenken te blijven doen? Dan word je wel overbewust en vind je de uit-knop niet.
Dus die ben ik weer aan het zoeken en blijf lekker mijn dagelijkse dingen doen, genieten van het mooie groen, de kinderen en de dieren, en natuurlijk nog veel meer andere dingen. En daar
Hoort ook blowen en piekeren over blowen bij, totdat ik die andere manier vind en ik een grote zorg minder heb. Dan heb ik nog altijd de rest Vd wereld om me zorgen over te maken
dinsdag 20 september 2011 om 21:11
Wist je dat de meeste mensen die psychische problemen hebben, tevens de grootste denkers zijn, degenen die verstandelijk heel goed bij zijn, uitstekend kunnen redeneren, etc.? Daar zit 'm nou net de kneep volgens mij.
Alles valt met je hoofd te verklaren, wordt ons van jongs af aan geleerd. Maar wat je voelt? Ach, daar moet je maar overheen stappen. Als je als kind je mama ziet huilen als je binnenkomt, en je vraagt 'mama, heb je verdriet?', dan poetst de moeder snel de tranen weg en zegt lachend 'nee hoor schat, niets aan de hand'. Zo leer je als kind dat wat je aanvoelt (het verdriet van je moeder bvb.) niet klopt. En dat je dat gevoel ook nog eens niet mag laten zien, of je mag het best laten zien, maar je mag het niet te vaak voelen. Terwijl élk gevoel er mag zijn, dat maakt je tot geheel.
Wat betreft op het randje leven: dat heb je misschien altijd nodig gehad, om te voelen dat je leeft. Omdat je dus wellicht het ware voelen niet hebt erkend. Dan zoek je het op een andere manier op, want het moet er toch ergens uitkomen.
En die dingen ontdek jij dan waarschijnlijk door via zwart naar wit te gaan, om uiteindelijk, via vele omwegen, het grijs te kunnen vinden. Klopt dat? Als voorbeeld: eerst extreem naar links hellen, daarna in extreem naar rechts, waarna je vervolgens de middenweg kunt ervaren. Als je niet eerst links en rechts hebt geprobeerd, kun je nooit rust vinden in het midden. Zoiets dan.... beetje krom uitgelegd. Als je het niet begrijpt doe ik nog wel een poging als je dat wenst.
In ieder geval een goede instelling van je dat je nog veel wilt leren, zowel zelf én aan anderen! Je kunt in een depressie twee kanten op: A) in jezelf keren en niets constructiefs bereiken daardoor. En
naar buiten keren en er uiteindelijk sterker uitkomen. Jij behoort tot de B-categorie lijkt me.
Dus je komt er vast wel, het is alleen soms lang zoeken naar wat bij je past en wat werkt. En ik geloof echt dat jij er dan wel komt.
Alles valt met je hoofd te verklaren, wordt ons van jongs af aan geleerd. Maar wat je voelt? Ach, daar moet je maar overheen stappen. Als je als kind je mama ziet huilen als je binnenkomt, en je vraagt 'mama, heb je verdriet?', dan poetst de moeder snel de tranen weg en zegt lachend 'nee hoor schat, niets aan de hand'. Zo leer je als kind dat wat je aanvoelt (het verdriet van je moeder bvb.) niet klopt. En dat je dat gevoel ook nog eens niet mag laten zien, of je mag het best laten zien, maar je mag het niet te vaak voelen. Terwijl élk gevoel er mag zijn, dat maakt je tot geheel.
Wat betreft op het randje leven: dat heb je misschien altijd nodig gehad, om te voelen dat je leeft. Omdat je dus wellicht het ware voelen niet hebt erkend. Dan zoek je het op een andere manier op, want het moet er toch ergens uitkomen.
En die dingen ontdek jij dan waarschijnlijk door via zwart naar wit te gaan, om uiteindelijk, via vele omwegen, het grijs te kunnen vinden. Klopt dat? Als voorbeeld: eerst extreem naar links hellen, daarna in extreem naar rechts, waarna je vervolgens de middenweg kunt ervaren. Als je niet eerst links en rechts hebt geprobeerd, kun je nooit rust vinden in het midden. Zoiets dan.... beetje krom uitgelegd. Als je het niet begrijpt doe ik nog wel een poging als je dat wenst.
In ieder geval een goede instelling van je dat je nog veel wilt leren, zowel zelf én aan anderen! Je kunt in een depressie twee kanten op: A) in jezelf keren en niets constructiefs bereiken daardoor. En
naar buiten keren en er uiteindelijk sterker uitkomen. Jij behoort tot de B-categorie lijkt me. Dus je komt er vast wel, het is alleen soms lang zoeken naar wat bij je past en wat werkt. En ik geloof echt dat jij er dan wel komt.
woensdag 21 september 2011 om 09:58
Molly je hebt wel gelijk, dat gevoelens worden 'afgeleerd' door voorbeelden als die jij noemt.
Als kind worden je zorgen gesust en das logisch, maar je krijgt idd ook aangeleerd dat huilen niet goed is, boos zijn niet mag,
dat rozen rood zijn en blaadjes groen, en er geen enkele reden is om dat anders te doen (vrij naar 1 of anders Brabants deuntje)
Je wordt geleerd om de wereld te zien zoals de meesten hem zien en die andere 'bril' wordt je afgepakt.
Verder dank je voor je vertrouwen in mij, doet me erg goed om dat zo te lezen
Als kind worden je zorgen gesust en das logisch, maar je krijgt idd ook aangeleerd dat huilen niet goed is, boos zijn niet mag,
dat rozen rood zijn en blaadjes groen, en er geen enkele reden is om dat anders te doen (vrij naar 1 of anders Brabants deuntje)
Je wordt geleerd om de wereld te zien zoals de meesten hem zien en die andere 'bril' wordt je afgepakt.
Verder dank je voor je vertrouwen in mij, doet me erg goed om dat zo te lezen
woensdag 21 september 2011 om 13:00
"Je wordt geleerd om de wereld te zien zoals de meesten hem zien en die andere 'bril' wordt je afgepakt."
Zó waar!
En dat vertrouwen in jou: lees voor de grap eens het topic 'GGZ eigenwijs of ik?' van Niekmh. Dan zie je een andere benaderingswijze en instelling van iemand die eigenlijk als basis dezelfde problemen heeft, maar die compleet anders geuit worden. Daar kan hij weliswaar weinig aan doen, ook dát is iemand aangeleerd. Maar het zorgt wel voor een zichtbaar verschil in hoe iemand erin staat en hoe (en óf) hij/zij er waarschijnlijk uit zal komen.
Zó waar!
En dat vertrouwen in jou: lees voor de grap eens het topic 'GGZ eigenwijs of ik?' van Niekmh. Dan zie je een andere benaderingswijze en instelling van iemand die eigenlijk als basis dezelfde problemen heeft, maar die compleet anders geuit worden. Daar kan hij weliswaar weinig aan doen, ook dát is iemand aangeleerd. Maar het zorgt wel voor een zichtbaar verschil in hoe iemand erin staat en hoe (en óf) hij/zij er waarschijnlijk uit zal komen.