Relaties
alle pijlers
Ik ga hem verlaten
donderdag 5 juli 2018 om 21:32
Ik ben een vrouw van 30. Ik ben negen jaar samen met mijn vriend en daarvan wonen we al acht jaar samen. Aantal jaar geleden hebben we ons huis gekocht en eigenlijk gaat het ons voor de wind en heb ik niks te klagen. Toch ben ik niet gelukkig.
Mijn vriend en ik verschillen enorm per karakter. Ik ben heel sociaal, ondernemend en soms impulsief. Mijn vriend is rustiger, is graag thuis en kijkt altijd eerst de kat uit de boom. Hij is eigenlijke een typische ‘nice guy’. Is altijd lief en zorgzaam, maar ook conflict vermijdend. Ik vond ik dit altijd heel fijn. Hij was een soort rustpunt in mijn leven en bovendien een stuk zorgzamer en betrouwbaarder dan mijn vorige partners die meer type ‘foute man’ waren.
Maar ik merk dat het gevoel voor hem/ons ben kwijtgeraakt. Ik zie hem als een broer en voel geen passie meer. Ik wil hem soms een schop onder z’n kont geven en zeggen “Wees niet altijd zo aardig. Kom eens op voor jezelf en leef. Be a man!” Maar dat is niet eerlijk, want hij is gelukkig zoals hij is en heeft geen behoefte aan een leven met meer prik. Maar ik wel.
En -bam- toen was daar ineens mijn nieuwe collega. Een knappe, stoere, sportieve, vrijgezelle man. Gangmaker op alle bedrijfsborrels en bedrijfsuitjes. Eigenlijk alles wat mijn vriend niet is. Ik ben als een blok voor hem gevallen en we zoeken elkaar altijd op op kantoor. Er is niks tussen ons gebeurd, maar ik weet wel dat hij mij ziet zitten en ik denk continue aan hem.
Ik heb negen jaar lang tegen mijn vriend gezegd dat ik na mn 30e graag een kindje met hem wil. Nu is die tijd gekomen en wil ik dat niet meer. Niet met hem. Al weet ik zeker dat hij de meest fanatische vader zou zijn die er is. Maar niet met mij.
Ik weet nu bijna zeker dat ik mijn vriend ga verlaten. Tuurlijk voel ik me daar schuldig over. Het is een ontzettend lieve, eerlijke en oprecht leuke kerel en ik weet dat ik zijn hart ga breken en hem zijn kinderwens afpak. Ik ga ons huis verliezen en ons comfortabele leven. Zijn familie en vrienden zullen me verguizen. En ik ga hem kwijt raken, want ik weet zeker dat hij me gaat haten en me nooit meer wil zien. Maar ik moet dit doen als ik zelf gelukkig wil worden.
Mijn vriend en ik verschillen enorm per karakter. Ik ben heel sociaal, ondernemend en soms impulsief. Mijn vriend is rustiger, is graag thuis en kijkt altijd eerst de kat uit de boom. Hij is eigenlijke een typische ‘nice guy’. Is altijd lief en zorgzaam, maar ook conflict vermijdend. Ik vond ik dit altijd heel fijn. Hij was een soort rustpunt in mijn leven en bovendien een stuk zorgzamer en betrouwbaarder dan mijn vorige partners die meer type ‘foute man’ waren.
Maar ik merk dat het gevoel voor hem/ons ben kwijtgeraakt. Ik zie hem als een broer en voel geen passie meer. Ik wil hem soms een schop onder z’n kont geven en zeggen “Wees niet altijd zo aardig. Kom eens op voor jezelf en leef. Be a man!” Maar dat is niet eerlijk, want hij is gelukkig zoals hij is en heeft geen behoefte aan een leven met meer prik. Maar ik wel.
En -bam- toen was daar ineens mijn nieuwe collega. Een knappe, stoere, sportieve, vrijgezelle man. Gangmaker op alle bedrijfsborrels en bedrijfsuitjes. Eigenlijk alles wat mijn vriend niet is. Ik ben als een blok voor hem gevallen en we zoeken elkaar altijd op op kantoor. Er is niks tussen ons gebeurd, maar ik weet wel dat hij mij ziet zitten en ik denk continue aan hem.
Ik heb negen jaar lang tegen mijn vriend gezegd dat ik na mn 30e graag een kindje met hem wil. Nu is die tijd gekomen en wil ik dat niet meer. Niet met hem. Al weet ik zeker dat hij de meest fanatische vader zou zijn die er is. Maar niet met mij.
Ik weet nu bijna zeker dat ik mijn vriend ga verlaten. Tuurlijk voel ik me daar schuldig over. Het is een ontzettend lieve, eerlijke en oprecht leuke kerel en ik weet dat ik zijn hart ga breken en hem zijn kinderwens afpak. Ik ga ons huis verliezen en ons comfortabele leven. Zijn familie en vrienden zullen me verguizen. En ik ga hem kwijt raken, want ik weet zeker dat hij me gaat haten en me nooit meer wil zien. Maar ik moet dit doen als ik zelf gelukkig wil worden.
anoniem_372445 wijzigde dit bericht op 06-07-2018 08:46
1.86% gewijzigd
donderdag 5 juli 2018 om 21:42
Nu vaker je zure cynische opmerkingen voorbij zien komen, wat doe je toch op dit forum? open is een topic over wat je dwars zit, misschien lucht het op.
TO: moeilijke beslissing waarschijnlijk. Maar die collega, hoop je met hem verder te gaan? En als dat er niet in zit, zou je dan alsnog je vriend willen verlaten?
Ik zou zeggen; wacht niet langer, elke dag is er 1 teveel als je dit al zeker weet. Je vriend heeft recht op de waarheid.
donderdag 5 juli 2018 om 21:45
Open is?! Eens bedoel je.Elza84 schreef: ↑05-07-2018 21:42Nu vaker je zure cynische opmerkingen voorbij zien komen, wat doe je toch op dit forum? open is een topic over wat je dwars zit, misschien lucht het op.
TO: moeilijke beslissing waarschijnlijk. Maar die collega, hoop je met hem verder te gaan? En als dat er niet in zit, zou je dan alsnog je vriend willen verlaten?
Ik zou zeggen; wacht niet langer, elke dag is er 1 teveel als je dit al zeker weet. Je vriend heeft recht op de waarheid.
donderdag 5 juli 2018 om 21:47
Het gras is écht niet groener. Ja, voor een paar maanden misschien. Dan mis je wellicht alles wat je benoemd aan je vriend. Ervaringsdeskundige hier.
Laat je niet zo meeslepen door een hunk van een collega. Is het niet gewoon lust?
Nu tot de conclusie komen dat jullie niet bij elkaar passen na al die jaren is natuurlijk opmerkelijk. Tot kortgeleden vond je het gewoon fijn of prima (denk ik) anders kocht je geen huis samen en wilden jullie kinderen.
Laat je niet zo meeslepen door een hunk van een collega. Is het niet gewoon lust?
Nu tot de conclusie komen dat jullie niet bij elkaar passen na al die jaren is natuurlijk opmerkelijk. Tot kortgeleden vond je het gewoon fijn of prima (denk ik) anders kocht je geen huis samen en wilden jullie kinderen.
donderdag 5 juli 2018 om 21:51
Nou... Meestal lopen dit soort topics niet goed af. Nu is het allemaal spannend en leuk, loop je op de toppen van je kunnen. Je straalt, bent verliefd. Over een maand is je hele leven op de schop, je collega wil je misschien niet voor vast maar alleen voor de neuk, blijkt ie een klein pikkie te hebben, hij Smakt en is niet lief voor zijn moeder.
En heb je je betrouwbare lieve man de deur uit gezet , die jou never meer terug neemt.
En dan begint het. Spijt.
Geloof me nou, been there, done that.
Toch doen? Succes dan, ik hoop op een happy end voor je. Kan je nu al op een briefje geven dat dit het niet is/word.
En heb je je betrouwbare lieve man de deur uit gezet , die jou never meer terug neemt.
En dan begint het. Spijt.
Geloof me nou, been there, done that.
Toch doen? Succes dan, ik hoop op een happy end voor je. Kan je nu al op een briefje geven dat dit het niet is/word.
Always look on the bright side of life
donderdag 5 juli 2018 om 21:51
Lees dit eens:
relaties/smoorverliefd-op-een-ander-hel ... #p28716392
Soort gelijke situatie, kan je gelijk lezen wat het gros van de mensen denkt. Niet dat je er wat mee gaat doen, je stelt niet eens een vraag. Je hebt je besluit al genomen en je hoopt nu dat iedereen zegt: 'nou meid, moet je doen!'. Valt tegen he.
relaties/smoorverliefd-op-een-ander-hel ... #p28716392
Soort gelijke situatie, kan je gelijk lezen wat het gros van de mensen denkt. Niet dat je er wat mee gaat doen, je stelt niet eens een vraag. Je hebt je besluit al genomen en je hoopt nu dat iedereen zegt: 'nou meid, moet je doen!'. Valt tegen he.
