Ik heb aangifte gedaan tegen mijn man.

Vandaag is de bom gebarsten, ik ben jaren getrouwd met een narcist. Het zijn slopende zware jaren geweest. Er is altijd wel wat met hem, hij word boos om de meest idiote dingen. Geestelijk werd ik mishandeld door hem, want liefde en genegenheid kwam er nooit van zijn kant. Hij heeft mij in die jaren (6 jaar) nooit lichamelijk mishandeld. Maar vandaag was dus de dag, dat hij me echt in elkaar heeft geslagen. Wij zijn een paar dagen weg geweest met de kinderen in een huisje. Donderdag avond, de dag voor we daar zouden vertrekken, was meneer geirriteerd. Ik deed niet snel genoeg de tv uit omdat hij me dat vroeg. dat is al reden voor hem om boos te zijn.Maar goed dit karaktertrekje hoort bij hem(narcist) boos worden om niets. Ik was toen naar bed gegaan. Ik was blij dat we de volgende dag naar huis zouden gaan. Volgende ochtend was meneer duidelijk heel boos, hij kwam niet ontbijten. Hij liep naar buiten om te roken. Na het ontbijt begon ik op te ruimen en de kinderen aan te kleden. meneer kwam woest de kamer binnen, en schreeuwde tegen mij, waarom ik zijn auto had bekrast?? Ik keek heel verbaast en wist niet waar hij het over had. Hij bleef schreeuwen dat ik een duivel was en dat ik niet lager had kunnen zinken. Ik wist nog steeds niet waar hij het over had. Maar goed, na heel duidelijk te hebben gemaakt dat ik zijn auto niet heb aangeraakt, en dat hij maar moet gaan uitzoeken hoe die krassen op zijn auto komen. Bleef hij erbij dat ik dat heb gedaan. Ik was echt woest, want deze idioot heeft mij vaker vals beschuldigd. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en de kinderen en ben in de auto gestapt. De hele weg naar huis geen woord tegen hem gezegd. Eenmaal thuis en uitgestapt zag ik pas de krassen waar hij het over had. het waren diepe krassen op de autokap.

Later begon hij er weer over en begon mij weer te beschuldigen. Ik was hem zo zat dat ik echt tekeer ging en mijn opgekropte woede echt heb geuit. Hij begon te dreigen en ging maar door, hij ging door het lint en begon op me in te slaan echt met vuisten. Overal bloed, ik lag op de grond en hij trapte keihard. Geen genade, ik smeekte hem op te houden hij hield niet op, hij bleef maar door gaan. Toen hij eenmaal stopte pakte ik de telefoon en belde 112, hij liep naar de deur en zei dat hij zichzelf zou gaan aangeven. Ze hebben hem uiteindelijk opgepakt.

Ik ben zo bang geworden, de recherche is geweest en heeft foto's van mijn verwondingen gemaakt. Die vertelde mij dat hij na verhoor weer naar huis gaat. en dat hij er waarschijnlijk met een voorwaardelijke straf vanaf komt omdat dit de 1e keer is dat hij zoiets doet. Wie heeft dit ook weleens meegemaakt en komt hij er echt zo makkelijk vanaf. ik ben zo in de war en zo verdrietig. Ik wil hem uit mijn leven, ik ben zo bang dat hij straks nadat verhoor gewoon voor de deur staat. Hoe kom ik van zo'n monster af?? Ik zoek vrouwen die hetzelfde hebben mee gemaakt of ook in een relatie zitten met een narcist.

Ik ben nu alleen met de kinderen, mijn ouders en familie wonen ver bij mij vandaan. Ik kan daar helaas niet naartoe. Ik heb mijn broer opgebeld en verteld wat er hier gaande is. De politie heeft mij gebeld en verteld dat hij voor maandagochtend niet vrij komt. Ik was al een echtscheidingsprocedure begonnen, die heb ik stop gezet, omdat we het weer zouden proberen. Maandag bel ik de advocaat om de de scheiding weer op te pakken. En het maatschappelijk werk. Ik ben zo in de war, alleen 1 ding is zeker hij moet uit mijn leven.

Mijn kinderen hebben er niet veel van mee gekregen. mijn dochter van 4 was aan het spelen in haar kamer. En mijn zoontje die sliep. Maar mijn dochter kwam wel op het geschreeuw af en ze was heel erg geschrokken van het bloed op mijn gezicht. Mijn broer woont ook niet in de buurt maar hij komt maandag naar mij toe, voor het geval dat monster voor de deur staat.

quote:mika65 schreef op 14 december 2008 @ 00:02:

Ik heb geen ervaring met een narcist

Maar wens je wel heel veel sterkte Hij staat hier niet ingeschreven bij mij, de sleutel is door de politie afgepakt van hem. Hij mag hier dus absoluut niet naar binnen. Mijn broer komt hier bij mij logeren voor het geval hij toch hier naar toe komt voor zijn spullen, dan kan mijn broer die hem geven. Ik kan niet zomaar weg hier, ik werk, mijn dochter moet naar school. Dit is mijn huis en hij moet opdonderen.

Hij staat hier niet ingeschreven bij mij, de sleutel is door de politie afgepakt van hem. Hij mag hier dus absoluut niet naar binnen. Mijn broer komt hier bij mij logeren voor het geval hij toch hier naar toe komt voor zijn spullen, dan kan mijn broer die hem geven. Ik kan niet zomaar weg hier, ik werk, mijn dochter moet naar school. Dit is mijn huis en hij moet opdonderen.[/quote]

Wij waren uit elkaar, ik was bij hem weg gegaan, de scheiding in gang gezet. Toen we uit elkaar waren ging het goed, we zagen elkaar niet vaak, en die keren dat we elkaar zagen was het prima. Van daaruit hadden we besloten het nog een keer te proberen, maar we zouden het 6 maanden aan kijken. Hij zou zich niet bij mij inschrijven, zijn eigen huis zou hij aanhouden. Uiteindelijk heeft hij de huur van zijn eigen huis opgezegd en heeft zich ingeschreven bij zijn ouders. Ik was al serieuze stappen aan het nemen, en ik hield er rekening mee dat het niet zou gaan. En mijn vermoeden werd werkelijkheid. Als hij hier ingeschreven stond dan mag ik hem de toegang niet weigeren.