Ik kan mijn relatie niet meer aan.
vrijdag 19 februari 2010 om 11:40
Ik zit in een relatie, die niet goed is voor mij. Er gebeuren te veel dingen die ik niet wil. Ik leid een leven wat ik niet wil. Ik word er letterlijk ziek van. Ik ben bang dat mijn vriend nooit meer zal veranderen en dat ik hoop heb op iets wat nooit zal komen.
Mijn vriend vindt dat ik me nogal aanstel en me wat sterker op moet stellen. (kort gezegd...)
We hebben er al ontelbare keren over gesproken, maar het helpt niet. Of ik nu schreeuw, huil of serieus praat… het maakt niet uit. Het schijnt niet door te dringen hoe belangrijk sommige zaken voor mij zijn.
Ik wil me niet meer klote voelen en de enige manier daarvoor is om te stoppen met deze relatie, denk ik.
Maar ik raak zowat in paniek als ik eraan denk dat ik nooit meer bij hem zal zijn. Dat ook de mooie dingen stoppen. Want die zijn er wel….. buiten alle shit, zijn er ook supertijden.
Ik weet niet meer wat ik voel en wil. Misschien moet ik even een tijdje alleen zijn om goed na te denken en alles op een rij te zetten? Zonder zijn invloed, bedenken wat ik wil?
Ik wilde ’t even kwijt.
Mijn vriend vindt dat ik me nogal aanstel en me wat sterker op moet stellen. (kort gezegd...)
We hebben er al ontelbare keren over gesproken, maar het helpt niet. Of ik nu schreeuw, huil of serieus praat… het maakt niet uit. Het schijnt niet door te dringen hoe belangrijk sommige zaken voor mij zijn.
Ik wil me niet meer klote voelen en de enige manier daarvoor is om te stoppen met deze relatie, denk ik.
Maar ik raak zowat in paniek als ik eraan denk dat ik nooit meer bij hem zal zijn. Dat ook de mooie dingen stoppen. Want die zijn er wel….. buiten alle shit, zijn er ook supertijden.
Ik weet niet meer wat ik voel en wil. Misschien moet ik even een tijdje alleen zijn om goed na te denken en alles op een rij te zetten? Zonder zijn invloed, bedenken wat ik wil?
Ik wilde ’t even kwijt.
vrijdag 19 februari 2010 om 11:48
Ach, Swirly, wat een heftige situatie! Ik ben bang dat je wel weet dat je voor jezelf moet kiezen. Alleen jij kan ervoor zorgen dat je weer jezelf mag zijn. Dat je je weer lekker slap mag voelen. Dat je je niet meer hoeft te conformeren aan een man die niet goed voor je is en je niet serieus neemt. Mooie dingen in de schaduw, bloeien niet door. Die sterven ook langzaam aan. Wat blijft zijn jouw herinneringen! En die hou je voor altijd. Je kan het!
Neem je tijd. En denk vooral aan jezelf.
Heel veel sterkte.
Neem je tijd. En denk vooral aan jezelf.
Heel veel sterkte.
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 19 februari 2010 om 11:49
Lastig natuurlijk, maar je verhaal is nogal abstract. Als je nuttige reacties wilt, zou je misschien iets meer moeten vertellen over het gene wat je dwarszit in je relatie. ''Er gebeuren teveel veel dingen die ik niet wil, ik wordt er letterlijk ziek van......'' Erg raadselachtig (of ben je bang dat hij meeleest, by the way, ik heb ook een meelezer, maar ik vertik het om een nieuwe nick aan te maken).
Volgens mij wil je al stoppen ermee, maar zit je er tegenaan te hikken om de knoop door te hakken.
Volgens mij wil je al stoppen ermee, maar zit je er tegenaan te hikken om de knoop door te hakken.
vrijdag 19 februari 2010 om 11:50
vrijdag 19 februari 2010 om 11:59
Vertel eens wat meer over de situatie: wat heb jij nodig van hem dat hij je niet kan geven? Wat is er zo belangrijk voor je? En hoe komt het dat nu dingen gaan zoals jij het niet wil?
Huilen en schreeuwen zijn inderdaad weinig effectief, en zeker als je het te vaak doet, worden je problemen niet serieus genomen. Waarom helpt een goed gesprek in jouw ogen niet? Luistert hij bij voorbaat niet, of vind hij jouw argumenten te zwak? Of wat is het?
Ik zou voordat je evt besluit om afstand te nemen, nog een laatste goed gesprek houden, waarin je ook de mogelijkheid bespreekt om een afstand in te lassen. Op een moment dat niet 'in het vuur van de strijd' is. Dan ziet hij misschien hoe belangrijk het voor je is.
Sterkte!
Huilen en schreeuwen zijn inderdaad weinig effectief, en zeker als je het te vaak doet, worden je problemen niet serieus genomen. Waarom helpt een goed gesprek in jouw ogen niet? Luistert hij bij voorbaat niet, of vind hij jouw argumenten te zwak? Of wat is het?
Ik zou voordat je evt besluit om afstand te nemen, nog een laatste goed gesprek houden, waarin je ook de mogelijkheid bespreekt om een afstand in te lassen. Op een moment dat niet 'in het vuur van de strijd' is. Dan ziet hij misschien hoe belangrijk het voor je is.
Sterkte!
vrijdag 19 februari 2010 om 12:02
Wat belangrijk voor mij is? Een gezond en verantwoordelijk leven. Geen drank (teveel), drugs en weekenden met een kater in bed liggen. Geen leugens (hoe klein ook), volledig op elkaar kunnen vertrouwen. Volgens mij is dit niet teveel gevraagd.. Maar blijkbaar wel, want hij belooft me dingen die hij niet waarmaakt. En iedere keer geloof ik hem.
Maar ergens denk ik steeds dat ik de boel opblaas. Dat 't allemaal niet zo erg is, als dat ik denk. Dat ik in een soort neerwaartse spiraal zit en alles me teveel is. Dat ik kwaad word om dingen, waar ik in 't begin van onze relatie niet eens mee zat.
Ik denk dat hij me dat inpraat. Ik weet 't niet.
Ik kan niet in details treden. Er lezen teveel mensen mee die ik ken. Sorry voor 't vage verhaal..
Maar ergens denk ik steeds dat ik de boel opblaas. Dat 't allemaal niet zo erg is, als dat ik denk. Dat ik in een soort neerwaartse spiraal zit en alles me teveel is. Dat ik kwaad word om dingen, waar ik in 't begin van onze relatie niet eens mee zat.
Ik denk dat hij me dat inpraat. Ik weet 't niet.
Ik kan niet in details treden. Er lezen teveel mensen mee die ik ken. Sorry voor 't vage verhaal..
vrijdag 19 februari 2010 om 12:06
Huilen en schreeuwen is inderdaad niet de oplossing. Maar geloof me... ik heb 100 keer geprobeerd om een volwassen, serieus gesprek met hem te voeren. Hij lijkt me dan volledig te begrijpen en ik heb dan ook een goed gevoel over alles.
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manieren tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manieren tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)
vrijdag 19 februari 2010 om 12:06
Jij kan zoveel willen, maar het is aan hem om dat te willen. En daar ga jij de mist in. Ja, het is fout, overmatig drank/drugs gebruik, liegen enz. Echter kan je hem niet veranderen. Inderdaad, hoe hard je ook schreeuwt en stampvoet.
Het komt altijd, altijd, altijd uiteindelijk neer op jezelf.
Jij kan er niet mee leven, dus wat ga JIJ daar aan doen?
Hij gaat niet veranderen.
Wat nu?
Het komt altijd, altijd, altijd uiteindelijk neer op jezelf.
Jij kan er niet mee leven, dus wat ga JIJ daar aan doen?
Hij gaat niet veranderen.
Wat nu?
vrijdag 19 februari 2010 om 12:07
quote:swirly schreef op 19 februari 2010 @ 12:06:
Huilen en schreeuwen is inderdaad niet de oplossing. Maar geloof me... ik heb 100 keer geprobeerd om een volwassen, serieus gesprek met hem te voeren. Hij lijkt me dan volledig te begrijpen en ik heb dan ook een goed gevoel over alles.
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manier tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)
Je kunt ook zelf initiatief nemen als hij dat niet blijkt te doen.
Je legt de verantwoording over jouw welzijn wel heel erg bij hem neer, terwijl hij het voor zichzelf niet eens kan nemen.
Huilen en schreeuwen is inderdaad niet de oplossing. Maar geloof me... ik heb 100 keer geprobeerd om een volwassen, serieus gesprek met hem te voeren. Hij lijkt me dan volledig te begrijpen en ik heb dan ook een goed gevoel over alles.
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manier tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)
Je kunt ook zelf initiatief nemen als hij dat niet blijkt te doen.
Je legt de verantwoording over jouw welzijn wel heel erg bij hem neer, terwijl hij het voor zichzelf niet eens kan nemen.
vrijdag 19 februari 2010 om 12:10
quote:swirly schreef op 19 februari 2010 @ 12:06:
Huilen en schreeuwen is inderdaad niet de oplossing. Maar geloof me... ik heb 100 keer geprobeerd om een volwassen, serieus gesprek met hem te voeren. Hij lijkt me dan volledig te begrijpen en ik heb dan ook een goed gevoel over alles.
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manieren tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)Een dood paard is en blijft een dood paard. Je kunt ook nu al de knoop doorhakken. Zo te zien hobbelen jullie van de ene rel naar het volgende incident en heb je recent al een periode bij je ouders geslapen. Het lijkt me niet constructief om op deze manier te blijven doorgaan.
Huilen en schreeuwen is inderdaad niet de oplossing. Maar geloof me... ik heb 100 keer geprobeerd om een volwassen, serieus gesprek met hem te voeren. Hij lijkt me dan volledig te begrijpen en ik heb dan ook een goed gevoel over alles.
Vervolgens verandert er niks.
Tis frustrerend, vandaar dat ik op allerlei manieren tot hem door probeer te dringen.
Als hij niet wil veranderen, vind ik dat ook goed... (nou ja), dan kan tenminste een knoop doorhakken. Heb 't gevoel dat ik nu aan 't lijntje word gehouden. (Ook al is dat niet bewust zijn bedoeling)Een dood paard is en blijft een dood paard. Je kunt ook nu al de knoop doorhakken. Zo te zien hobbelen jullie van de ene rel naar het volgende incident en heb je recent al een periode bij je ouders geslapen. Het lijkt me niet constructief om op deze manier te blijven doorgaan.
vrijdag 19 februari 2010 om 12:10
vrijdag 19 februari 2010 om 12:12
quote:swirly schreef op 19 februari 2010 @ 12:10:
We wonen samen ja.
Ja DNM daar heb je helemaal gelijk in.
Hij moet 't zelf willen. Ik heb hem gezegd dat ie mij moet aangeven of hij dat wil en kan. Hij zegt steeds ja. Maar dit schiet dus niet op.
Ik denk ook dat 't meer mijn probleem is dan het zijne..
Tussen zeggen en doen zit een groot verschil. Hij doet het niet. Daar heb je het mee te doen.
Zeg ik weer..
En nu?
We wonen samen ja.
Ja DNM daar heb je helemaal gelijk in.
Hij moet 't zelf willen. Ik heb hem gezegd dat ie mij moet aangeven of hij dat wil en kan. Hij zegt steeds ja. Maar dit schiet dus niet op.
Ik denk ook dat 't meer mijn probleem is dan het zijne..
Tussen zeggen en doen zit een groot verschil. Hij doet het niet. Daar heb je het mee te doen.
Zeg ik weer..
En nu?
vrijdag 19 februari 2010 om 12:12
Gaat het om wiet of coke (het laatste is funest voor elke relatie die belangrijk voor je is). Zijn jullie onder de 28?...in dat geval zijn feesten, drinken en drugsgebruiken natuurlijk wel wat gangbaarder (iig zo was het in mijn omgeving). Na die leeftijd slijt de interesse voor dat soort bezigheden normaal gesproken en ga je zaken als een liefdevolle relatie belangrijker vinden (in het ideale geval dan, ik heb het zelf ook anders gedaan en daar heb ik vaak spijt van).
vrijdag 19 februari 2010 om 12:12
vrijdag 19 februari 2010 om 12:43
Misschien ligt het aan hem, misschien ligt het aan jou. Het feit blijft dat dit niet de relatie is zoals jij een relatie zou willen hebben.
Hij weet blijkbaar ook goed hoe hij op jou moet reageren want als hij maar zegt dat hij zal veranderen is het al goed voor je en gaan jullie in hetzelfde schuitje verder.
Het is aan jou en echt alleen aan jou, of je nog eens 100 keer die gesprekken wilt voeren met de wetenschap dat hij niet veranderd.
Suc6 en sterkte (met het verbreken van je relatie)
Hij weet blijkbaar ook goed hoe hij op jou moet reageren want als hij maar zegt dat hij zal veranderen is het al goed voor je en gaan jullie in hetzelfde schuitje verder.
Het is aan jou en echt alleen aan jou, of je nog eens 100 keer die gesprekken wilt voeren met de wetenschap dat hij niet veranderd.
Suc6 en sterkte (met het verbreken van je relatie)
vrijdag 19 februari 2010 om 13:29
Wat DNM zegt: jij beslist.
Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk en ben daar van bewust. Jij moet zelf de keuzes in je leven maken die je gelukkig maken, dan doet niemand voor je.
Hang dan ook niet het slachtoffer uit want niemand verplicht je bij iemand te blijven die overmatig drinkt en drugs gebruikt.
Wake up, je verdient beter! En neem die beslissing...
Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk en ben daar van bewust. Jij moet zelf de keuzes in je leven maken die je gelukkig maken, dan doet niemand voor je.
Hang dan ook niet het slachtoffer uit want niemand verplicht je bij iemand te blijven die overmatig drinkt en drugs gebruikt.
Wake up, je verdient beter! En neem die beslissing...