Ik voel me kwetsbaar

31-07-2013 09:23 31 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Ik ben een beetje 'lost' en heb behoefte aan wat goede adviezen of nieuwe inzichten.

Na een lange periode 'happy single' te zijn geweest, ben ik sinds een paar maanden verliefd op een (in mijn ogen) geweldige man. Hij heeft ook interesse in mij en we zijn aan het daten.

Maar nu komt het.. Ik verlies mezelf een beetje in deze verliefdheid en herken mezelf niet meer terug.



Hij heeft duidelijk te kennen gegeven moeite te hebben met het aangaan van relaties, omdat hij nogal op zichzelf gericht is.

Desondanks wil hij me beter leren kennen en het zo een kans geven. Ik heb zelf ook altijd wat moeite gehad me te binden en ik voelde me dus erg veilig bij het idee dat we niet teveel van elkaar verwachtten.



Maar nu slaat de onzekerheid plots in alle hevigheid toe en krijg ik een enorme behoefte aan bevestiging.

Ik weet dat ik dat niet van hem kan verwachten en dat wíl ik ook eigenlijk helemaal niet.

Ik wil zelf stevig genoeg in mijn schoenen staan, maar ik merk dat ik me zó kwetsbaar voel dat ik nu het liefst hard weg zou rennen.

Ergens vertelt mijn intuïtie me dat hij niet zo 'into me' is als ik in hem en dat maakt dat het voor mij niet meer zo relaxed voelt.

Ik voel me met deze onzekerheid niet mezelf, maar wil wel graag dat hij mij leert kennen.



Ik moet me echt wat meer op mezelf gaan richten, maar iedere vorm van contact wakkert mijn verliefdheid én onzekerheid aan en dat slokt me dan toch weer op.



Ik speel met de gedachte het even op een lager pitje te zetten en daarbij uit te leggen dat ik me te kwetsbaar voel (in de hoop dat ik me dan weer op mezelf kan richten, wat stabieler word en het dan evt. alsnog een kans kan geven). Ik vind mezelf namelijk helemaal niet leuk op dit moment..



Hoe zouden jullie dit aanpakken?
Precies zoals je schrijft in je laatste alinea, zo zou ik het aanpakken. En dan rustig afwachten wat zijn actie zal zijn.
Alle reacties Link kopieren
Oh wat een klote gevoel is dat he als je zo verliefd bent en je zit nog in de fase waarbij je nog geen bevestiging hebt.....ze zouden het moeten afschaffen....twijfel twijfel twijfel.....



Ik zou het niet op een laag pitje zetten, waarom zou je? Gevoel kan je niet tegenhouden, je bent gewoon hartstikke verliefd! Laat alles gewoon op je afkomen. Hij heeft toch gezegd dat hij jullie een kans wil geven, gewoon kijken waar het schip strand.
Alle reacties Link kopieren
Het is goed om je intuitie heel erg serieus te nemen. Ik zou het ook op een lager pitje zetten.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt Roodpaars en Boerderijgeit028.



Verliefd zijn is inderdaad helemaal niet zo leuk!!

Ik ben gewoon zo bang om het te verpesten.. Heb het gevoel dat dat wat ik nu laat zien niet representatief is voor mijn échte zelf.

Ik ben nooit zo 'needy' geweest. En nu ben ik het, maar probeer ik het uit alle macht te verbergen. Lekker geforceerd allemaal
Alle reacties Link kopieren
Zou je het dan ook bespreekbaar maken, rozenstruikje?
Klinkt nu al alsof hij alle touwtjes in handen heeft, doordat hij zich niet goed kan binden. Een perfect 'excuus' om te doen wat HIJ wil en jij hebt geen idee waar je aan toe bent. En ja, dat maakt kwetsbaar.



Persoonlijk, maar dat ben ik, heb ik geen zin in moeilijk doenerij. Dus als hij zich niet goed kan binden, zou ik duidelijkheid eisen: wat kan ik wel en niet van jou verwachten? Ga je afspraken afzeggen omdat je het 'niet aankan' of spreken we gewoon in een rustiger tempo af en hebben het dan leuk samen? Vraag wat zijn 'moeite hebben met het aangaan van relaties' precies betekend. Ik zou er namelijk ook gek van worden als ik niet wist waar ik aan toe zou zijn met zo'n vage kreet. Succes!
Verliefd zijn is ruk! [he roodpaars



Volg je intuitie.

Genoeg dames [incl ikzelf] die het wegwuiven maar achteraf zeggen; 'had ik toch maar geluisterd naar mijn eigen gevoel'.
Alle reacties Link kopieren
quote:rezaaa schreef op 31 juli 2013 @ 09:23:Ik heb zelf ook altijd wat moeite gehad me te binden en ik voelde me dus erg veilig bij het idee dat we niet teveel van elkaar verwachtten. Ik wil zelf stevig genoeg in mijn schoenen staan, maar ik merk dat ik me zó kwetsbaar voel dat ik nu het liefst hard weg zou rennen. Ik speel met de gedachte het even op een lager pitje te zetten en daarbij uit te leggen dat ik me te kwetsbaar voel (in de hoop dat ik me dan weer op mezelf kan richten, wat stabieler word en het dan evt. alsnog een kans kan geven). Ik vind mezelf namelijk helemaal niet leuk op dit moment..Dan zeg je toch tegen hem dat je wat meer tijd voor jezelf nodig hebt en ga je werken aan je zelfvertrouwen? Aangezien deze man ook op zichzelf gericht is zal hij jouw standpunt alleen maar begrijpen lijkt me. Daarbij, niemand die jullie verplicht alles volgens 'het boekje' te doen he. Als jij je prettig voelt met hem bv 1x per week zien en hij kan daar ook mee leven is er toch geen probleem?

Jullie relatie gaat om wat jij en hij prettig vinden?

Ik weet dat het lastig kan zijn om openhartig dat gesprek met hem aan te gaan, omdat je je dan juist kwetsbaar opstelt. Als jij het op een rennen zet zonder wat te zeggen loop je een (in jouw ogen) geweldige man mis en hij een vrouw die hij een kans op zijn hart wil geven. Geef hem nu ook de kans jou te begrijpen en praat met hem. Sterkte allebei met jullie bindingsangsten.
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar hoor. Als vrijgezel de uber zelfverzekerde ik. Word ik verliefd dan ben ik een watje.



Ik heb het mijn vriend gewoon verteld in de dating/ontdekking/onzekere fase na een paar weken dat ik onzeker werd van de situatie. Hij was wel wat verrast, want ik was toch zo'n stoere meid? Maarja, ik ben ook maar een mens. Wat dat betreft is vrijgezel zijn veel makkelijker.
Alle reacties Link kopieren
Zeer herkenbaar wat je schrijft. Verliefdheid en alles wat daarbij komt kijken kan een behoorlijke impact hebben en je confronteren met jezelf.

Heeft je kwetsbaarheid te maken met deze man of met je eigen reactie op deze man? Als je dat weet te splitsen kun je het wellicht wat helderder zien.

Maar dat zal moeilijk zijn omdat je verliefd bent en verliefdheid kan werken als een verslaving, je komt in een roes en ziet niet de rationele kanten. Misschien moet je dit vooreerst ook maar accepteren, die roes daar kom je vanzelf weer uit en dan wordt het wellicht ook minder overweldigend.
Alle reacties Link kopieren
Goeie, Kipkluifje..

Ik heb op dit moment meer behoefte aan contact dan hij. Hij kan het prima op z'n beloop laten en kijken waar het schip strandt, maar ik heb daar de rust niet voor. Ik ben nu zo'n stereotype bakvis die smachtend naar haar telefoon kijkt in afwachting van een berichtje

Je hebt inderdaad gelijk. Ik moet hem wel de kans geven mij te begrijpen. Tot nu toe is hij ook gewoon heel open geweest en hij nodigt mij daar ook toe uit (het bestaat!).



Ik ben ook echt van mening dat ik eerst zou moeten gaan werken aan mezelf, maar het liefst wil ik natuurlijk gewoon helemaal toegeven aan dat verliefde gevoel en ín hem kruipen.

Maar ik denk dat ik mijn verstand maar even moet gebruiken..
Alle reacties Link kopieren
Dat is dus het gekke.. Soms denk ik ineens: ís hij nou wel zo leuk?

Als we samen zijn ben ik eigenlijk best relaxed en zie ik ons als gelijken, maar als ik dan weer alleen ben gaan de raderen draaien.

Mocht hij ineens all over me zijn, dan zou ik er vermoedelijk vrij snel weer klaar mee zijn. Het lijkt inderdaad verslavend te werken. En het lijkt alsof mijn jachtinstinct nogal wordt getriggerd (maar hij laat niet op zich jagen)
De enige keer dat ik op deze manier verliefd was, heb ik dat drie jaar te lang laten duren. Toen die relatie weer uitging, moest ik mezelf herontdekken en terugvinden en man o man, wat was ik blij dat dat gebeurde! Zelfs mijn omgeving vond dat ik weer een veel leukere vrouw werd.



Verliefd zijn hoort leuk te zijn. Als het niet beantwoord wordt op de manier die je het liefst wilt, is het niet leuk en moet je er volgens mij niet verder mee gaan.
Alle reacties Link kopieren
Heel herkenbaar. Ik zeg altijd dat ik heel zelfverzekerd ben, maar onzeker in de liefde.



Ik date nu met een man die vanaf dag 1 dwars door mij heen keek (vond ik nogal eng in het begin) en zag dat ik best onzeker was en hij houdt daar gelukkig rekening mee. Ik heb liever dat ze mij als de zelfverzekerde onafhankelijk vrouw zien, dan de onzekere vrouw.
Alle reacties Link kopieren
quote:doreia schreef op 31 juli 2013 @ 09:57:

Klinkt nu al alsof hij alle touwtjes in handen heeft, doordat hij zich niet goed kan binden. Een perfect 'excuus' om te doen wat HIJ wil en jij hebt geen idee waar je aan toe bent. En ja, dat maakt kwetsbaar.



Persoonlijk, maar dat ben ik, heb ik geen zin in moeilijk doenerij. Dus als hij zich niet goed kan binden, zou ik duidelijkheid eisen: wat kan ik wel en niet van jou verwachten? Ga je afspraken afzeggen omdat je het 'niet aankan' of spreken we gewoon in een rustiger tempo af en hebben het dan leuk samen? Vraag wat zijn 'moeite hebben met het aangaan van relaties' precies betekend. Ik zou er namelijk ook gek van worden als ik niet wist waar ik aan toe zou zijn met zo'n vage kreet. Succes!100 % eens.
Alle reacties Link kopieren
quote:rezaaa schreef op 31 juli 2013 @ 10:15:Ik ben ook echt van mening dat ik eerst zou moeten gaan werken aan mezelf, maar het liefst wil ik natuurlijk gewoon helemaal toegeven aan dat verliefde gevoel en ín hem kruipen. Maar ik denk dat ik mijn verstand maar even moet gebruiken..Als jij in hem kruipt raak jij zelf leeg he.

Je zegt zelf al dat je door die verliefdheid jezelf niet bent en jezelf afhankelijk maakt van zijn bevestiging dat jij er mag zijn.

Gelukkig waait die tijdelijke verslaving ook weer voorbij en komt de relatie daarna in een rustiger (zelfverzekerder) vaarwater terecht.



Tenminste verliefdheid is voor mij vaak een periode van volslagen verstandsverbijstering en even bewust verstand houden tot ik zelf hormonaal en emotioneel weer in evenwicht ben.
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar, ik zou me niet te veel aan hem binden, dat heeft een man snel door, en dan kan hij nog wel is op de vlucht slaan.

Probeer je eigen leven te hebben, en zoek bijv afleiding als je op het punt staat om er van alles uit te gooien.

Ik heb is gehoord dat een man te verglijken is met een elastiekje de ene x zoekt hij nabijheid, de ander x komt het te dichtbij en heeft hij behoefte om zich soms dagen terug te trekken.

Aan de andere kant, als iemand verliefd is en voor je wil gaan, zal dat wel te merken zijnn denk ik.

(ps fijn dat er meer mensen zijn die ook zulke dingen meemaken, ik herken nl veel.)
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt niet als of hij zo verliefd is op jou... Ik kan me er weinig bij voorstellen.

Ik ben gewend aan echte verliefdheid dat je beide stront gek op elkaar bent! Samen willen zijn, veel bellen, en kletsten kletsen kletsen...

Dus inderdaad als alleen jij dat hebt lijkt me een onprettig gevoel, en ja verliefd zijn maakt ook kwetsbaar.

Ik zelf zou dat niet trekken ik wil dat iemand 100% voor me gaat, en als dat niet zo is knap ik ook wel af op die gene( want ja als hij niet zoet hoe fantastisch ik ben?) dan hoeft het niet meer voor mij.

Je kunt afwachten, maar kijk uit dat hij jou niet aan het lijntje houd!

Ik heb vaak zat gezien dat ze zich niet willen binden aan jou.. Bla bla bla... En dan in ene is het uit en jaar later zijn ze getrouwd of hebben ze kinderen of zo? Heel apart
Alle reacties Link kopieren
Ja, dat is inderdaad mijn angst.. Dat hij gewoon niet genoeg voor mij voelt.

Maar om dan uit zelfbescherming de deur maar dicht te gooien vind ik ook nogal wat.

Ik denk dat ik me voor een keer kwetsbaar ga opstellen en dus het gesprek aanga, en daarna probeer ik het los te laten.



Pfff.. lastig gedoe!



Jullie reacties helpen me wel bij het ordenen van de warboel in mijn hoofd. Bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet ben je niet gewoon meer waard dan iemand die het misschien wel met jou wil proberen. Het klinkt niet alsof de heftige gevoelens echt wederzijds zijn.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Haha soms lees ik verhalen hier op het forum en vraag ik me af of we niet allemaal tegelijkertijd met dezelfde man aan het daten zijn?! Zijn er serieus zo veel mannen met twijfels etc? Ook ik herken mezelf in bovenstaand verhaal, staat overigens in een ander topic: hem vergeten of?



Mijn advies, en ik spreek uit ervaring is: neem wat afstand, laat hem het initiatief nemen om te kijken of hij ook daadwerkelijk behoefte heeft aan jou. Jezelf opdringen, alles vanuit jou laten komen en vervolgens onzeker zijn omdat je niet weet wat hij van jou vindt is alleen maar vervelend. Mannen willen niet te snel over gevoelens praten en willen liever even de kat uit de boom kijken om te zien waar het heen gaat. Ik weet dat het moeilijk is, maar probeer ook zo'n houding aan te nemen. Kwetsbaar opstellen is niet aantrekkelijk, alleen ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan!
quote:rezaaa schreef op 31 juli 2013 @ 13:44:

Ja, dat is inderdaad mijn angst.. Dat hij gewoon niet genoeg voor mij voelt.

Maar om dan uit zelfbescherming de deur maar dicht te gooien vind ik ook nogal wat.

Ik denk dat ik me voor een keer kwetsbaar ga opstellen en dus het gesprek aanga, en daarna probeer ik het los te laten.



Pfff.. lastig gedoe!



Jullie reacties helpen me wel bij het ordenen van de warboel in mijn hoofd. Bedankt!



Dat is juist heel sterk en totaal niet kwetsbaar. Als iets je niet duidelijk is, vraag je om duidelijkheid. En je wil prima begrip opbrengen voor iemand en iemands belemmeringen, maar dan wil je wel graag weten wat precies die belemmeringen zijn.



Als hij zegt: ik kan zo een half uur voor tijd angst krijgen en afzeggen, dan is dat aan jou of jij met zo iemand verder wil afspreken. Als hij zegt: ik zou graag niet direct aan ouders, familie, vrienden worden voorgesteld en plannen maken voor trouwen en samenwonen, dan weet je ook waar je aan toe bent.



Nu zitten jullie in een ongelijkwaardige verstandhouding waarin jij op dit moment aan het kortste eind trekt. En dat mag je prima in een gesprek opheffen! Succes vrouw!
Volgens mij zit het "probleem" er bij jou in dat er jij verliefd bent en hij interesse heeft. Dat is niet gelijkwaardig, en dat merk je dus ook.



Begin er langzaamaan van overtuigd te raken dat er een bepaald soort "timing" in het ontstaan van relaties zit waarbij je een beetje in de pas moet lopen met elkaar.



Dat "gewoon rustig aan doen en wel zien waar het schip strandt" werkt volgens mij alleen maar als je allebei nog op het niveau "interesse" zit. Als de een dan verliefd raakt en de ander niet en het ook niet vrij snel daarna wordt komt er alleen maar gedoe van.



Het zal ook wel per persoon verschillen. Voor mij zit er een wereld van verschil tussen verliefdheid en een werkende relatie. Ik snap dus nooit zo goed waarom je eerst zou moeten kijken of de relatie wel werkt. Wat heeft dat voor zin als je toch niet verliefd bent? Een ander zal daar misschien heel anders in staan.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt zeg.. Ik wil even zeggen dat het heel fijn voelt dat vreemden de tijd en moeite nemen zich te verdiepen in je verhaal om je vervolgens verder op weg te helpen.

Ik bleef in kringetjes denken, maar voel me nu sterker!

Ik moet gewoon een beetje chillen, me op mezelf focussen en het aan het lot overlaten. In de tussentijd ga ik het gesprek aan zodat ik het zélf ook een eerlijke kans geef en probeer ik goed naar mijn intuïtie te luisteren. Zodra het niet meer goed voelt kan ik altijd nog wegrennen

Mocht hij me daarin voor zijn: so be it. Dan ben ik weer een ervaring rijker.



Poeh, nu nog waarmaken! :-D

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven