Relaties
alle pijlers
Ik word..
maandag 18 juli 2016 om 02:02
'Grote' zus.
Mijn vader dropte even uit het niets een grote bom, hij wordt weer vader dit jaar.
Ik ben achter in de twintig, mijn contact met hem is sporadisch, het ene moment is alles prima en het andere moment is hij een enorm moeilijke man.
En nu word ik op deze leeftijd nog grote zus.
Ik weet niet wat ik er van moet vinden, ben nog lichtelijk in schock...
Er komt binnekort een baby ter wereld dat mijn bloedverwant is...
Zijn verloofde ken ik niet en heb ik dus ook nog nooit gezien.
Aan de ene kant denk ik, hij krijgt een frisse start en hopelijk grijpt hij nu wel de kans om echt een vader te zijn, en aan de andere kant denk ik shit, baby zal wel de vader krijgen waar ik altijd op hoopte.
Wat een nare gedachte...
En wat maakt dat mij een slecht persoon.
Mijn vader dropte even uit het niets een grote bom, hij wordt weer vader dit jaar.
Ik ben achter in de twintig, mijn contact met hem is sporadisch, het ene moment is alles prima en het andere moment is hij een enorm moeilijke man.
En nu word ik op deze leeftijd nog grote zus.
Ik weet niet wat ik er van moet vinden, ben nog lichtelijk in schock...
Er komt binnekort een baby ter wereld dat mijn bloedverwant is...
Zijn verloofde ken ik niet en heb ik dus ook nog nooit gezien.
Aan de ene kant denk ik, hij krijgt een frisse start en hopelijk grijpt hij nu wel de kans om echt een vader te zijn, en aan de andere kant denk ik shit, baby zal wel de vader krijgen waar ik altijd op hoopte.
Wat een nare gedachte...
En wat maakt dat mij een slecht persoon.
maandag 18 juli 2016 om 19:42
quote:benq schreef op 18 juli 2016 @ 07:34:
Je vader zal zich weer jong en vitaal voelen nu hij een kleine krijgt! En het is zuur als je deelgenoot wordt gemaakt van zijn vreugde over zijn komend vaderschap terwijl hij er als vader bij jullie niets van bakte en jullie in de steek liet.
Als de baby er is en zijn nachtrust verstoord raakt en zijn vriendin niet wil dat hij al die dingen gaat doen die mannen van middelbare leeftijd graag doen zoals vissen, met de motor rijden etc. Dan zal hij haar een zeur vinden en de baby een sta in de weg en dan gaat het weer zoals het zo vaak gaat.Het is inderdaad zuur maar toch hoop ik dat het niet zo zal aflopen.
Je vader zal zich weer jong en vitaal voelen nu hij een kleine krijgt! En het is zuur als je deelgenoot wordt gemaakt van zijn vreugde over zijn komend vaderschap terwijl hij er als vader bij jullie niets van bakte en jullie in de steek liet.
Als de baby er is en zijn nachtrust verstoord raakt en zijn vriendin niet wil dat hij al die dingen gaat doen die mannen van middelbare leeftijd graag doen zoals vissen, met de motor rijden etc. Dan zal hij haar een zeur vinden en de baby een sta in de weg en dan gaat het weer zoals het zo vaak gaat.Het is inderdaad zuur maar toch hoop ik dat het niet zo zal aflopen.
maandag 18 juli 2016 om 19:44
maandag 18 juli 2016 om 19:46
quote:Whatifyoufly schreef op 18 juli 2016 @ 08:34:
Hi To,
Ik ken het gevoel. Ik kreeg nog een halfbroertje toen ik 20 was. De gedachte die vooral door mijn hoofd ging was "waarom maakt hij nog een kind als hij er al twee heeft waar hij niet naar om kijkt" (ik heb enorm veel energie gestoken in een normale band met mijn vader, niet gelukt)
Ik heb tijdenlang last gehad van een soort van boosheid/jaloezie tegen een ongeboren baby/zuigeling...
Inmiddels heb ik het kunnen accepteren.
Sterkte!
Dit inderdaad.
Wat fijn dat je het toch hebt kunnen accepteren.
Mag ik vragen of je nog wel contact heb?
Hi To,
Ik ken het gevoel. Ik kreeg nog een halfbroertje toen ik 20 was. De gedachte die vooral door mijn hoofd ging was "waarom maakt hij nog een kind als hij er al twee heeft waar hij niet naar om kijkt" (ik heb enorm veel energie gestoken in een normale band met mijn vader, niet gelukt)
Ik heb tijdenlang last gehad van een soort van boosheid/jaloezie tegen een ongeboren baby/zuigeling...
Inmiddels heb ik het kunnen accepteren.
Sterkte!
Dit inderdaad.
Wat fijn dat je het toch hebt kunnen accepteren.
Mag ik vragen of je nog wel contact heb?
maandag 18 juli 2016 om 19:47
quote:i12b3 schreef op 18 juli 2016 @ 08:44:
Ik snap je wel. Volgens mij is het heel normaal wat je voelt en dat maakt je helemaal niet tot een slecht persoon. Wat je voelt zijn onverwerkte emoties over wat jij nooit heb gehad maar wel nodig had. Dat projecteer je nu op je aanstaande (half)zus. Maar wees gerust hoor, je hebt niet echt iets tegen dat onschuldige lieve nieuwe leventje.
Dus volgens mij moet je proberen vooral kijken hoe je dit een plekje kan geven. Verdriet, boosheid en jaloezie zijn volkomen terecht. Je mag voelen wat je voelt. Op die manier kun je het verwerken en verder gaan; het volgende stapje nemen.
En daarna is er misschien nog twijfel vs hoop (dat die baby wel een goede vader krijgt, ook al doet dat jou dan veel pijn). Of angst dat je vader opnieuw zal falen.
Enfin, best moeilijk allemaal. Neem het stapje voor stapje. Sterkte en succes.Bedankt voor je rake post.
Ik snap je wel. Volgens mij is het heel normaal wat je voelt en dat maakt je helemaal niet tot een slecht persoon. Wat je voelt zijn onverwerkte emoties over wat jij nooit heb gehad maar wel nodig had. Dat projecteer je nu op je aanstaande (half)zus. Maar wees gerust hoor, je hebt niet echt iets tegen dat onschuldige lieve nieuwe leventje.
Dus volgens mij moet je proberen vooral kijken hoe je dit een plekje kan geven. Verdriet, boosheid en jaloezie zijn volkomen terecht. Je mag voelen wat je voelt. Op die manier kun je het verwerken en verder gaan; het volgende stapje nemen.
En daarna is er misschien nog twijfel vs hoop (dat die baby wel een goede vader krijgt, ook al doet dat jou dan veel pijn). Of angst dat je vader opnieuw zal falen.
Enfin, best moeilijk allemaal. Neem het stapje voor stapje. Sterkte en succes.Bedankt voor je rake post.
maandag 18 juli 2016 om 19:56
quote:lux. schreef op 18 juli 2016 @ 09:27:
Het feit dat je voor deze baby hoopt dat je vader er wel gaat zijn zegt toch al genoeg ik zou me ook helemaal de tering schrikken (en gewoon boos zijn (als ik nog een vader had) dat hij nog een kind zou krijgen, aangezien zwanger worden bij ons niet lukt. Jouw tijd is geweest, ouwe, zou ik denken ). En verdrietig zou ik zijn en bang dat mijn vader weer dezelfde fouten zou gaan maken als met mij.
Ik heb een 12 jaar jonger halfbroertje (moederskant) waarbij het allemaal is uitgekomen, mijn angsten en boosheid en mijn verdriet. Maar wat ik niet had kunnen bedenken is hoe verdomd veel ik van hem ging houden en hoe gek ik op hem ben.
Misschien wil je het kind tzt zelfs wel leren kennen. One step at a time, neem de tijd om je gevoelens een plekje en je houding tegenover dit kind vorm te geven. Paniek was ook mijn eerste reactie toen mijn moeder vertelde dat ze zwanger was. 'En wanneer laat je het weghalen?' Was mijn tweede vraag. Is helemaal goedgekomen en ik zou voor mijn broertje door het vuur gaan. Kom je aan hem, dan kom je aan mij.
Wie weet hoe je je erover voelt als het kind er is. Misschien blijk je het wel leuk te vinden. En als niet, dan niet. Zoiets kun je denk ik ook niet forceren. Maar als je het wil en je eigen verdriet over je vader los kunt zien van het kind, zou ik het een kans geven, want die hummeltjes zijn best leuk. Zeker als je ze weer terug kunt geven aan hun moeder. Of vader
Voor nu veel sterkte, met de schrik, emoties en met werken vandaag komt wel goed
Wat heftig lux.
Wel mooi hoe je toch een band met je broertje heb kunnen ontwikkelen.
Ik ben mij inderdaad de tering geschrokken, mijn reactie was gefeliciteerd, geen idee hoe ik anders had moeten reageren.
Het is zo bizar dat kind van vader en ik straks bijna dertig jaar schelen..
Dertig jaar, jeez.
En of ik zelf ooit moeder wil(kan) worden weet ik niet.
Is nog een ver van mijn bed show, feit is dat er wel een sibling onderweg is.
We zullen zien wat de toekomst brengt, het is allemaal even too much op het moment, had graag met mijn moeder hier over gesproken maar helaas .
En lux , ik hoop dat je dit jaar nog mooi nieuws mag krijgen en verkondigen!
Het feit dat je voor deze baby hoopt dat je vader er wel gaat zijn zegt toch al genoeg ik zou me ook helemaal de tering schrikken (en gewoon boos zijn (als ik nog een vader had) dat hij nog een kind zou krijgen, aangezien zwanger worden bij ons niet lukt. Jouw tijd is geweest, ouwe, zou ik denken ). En verdrietig zou ik zijn en bang dat mijn vader weer dezelfde fouten zou gaan maken als met mij.
Ik heb een 12 jaar jonger halfbroertje (moederskant) waarbij het allemaal is uitgekomen, mijn angsten en boosheid en mijn verdriet. Maar wat ik niet had kunnen bedenken is hoe verdomd veel ik van hem ging houden en hoe gek ik op hem ben.
Misschien wil je het kind tzt zelfs wel leren kennen. One step at a time, neem de tijd om je gevoelens een plekje en je houding tegenover dit kind vorm te geven. Paniek was ook mijn eerste reactie toen mijn moeder vertelde dat ze zwanger was. 'En wanneer laat je het weghalen?' Was mijn tweede vraag. Is helemaal goedgekomen en ik zou voor mijn broertje door het vuur gaan. Kom je aan hem, dan kom je aan mij.
Wie weet hoe je je erover voelt als het kind er is. Misschien blijk je het wel leuk te vinden. En als niet, dan niet. Zoiets kun je denk ik ook niet forceren. Maar als je het wil en je eigen verdriet over je vader los kunt zien van het kind, zou ik het een kans geven, want die hummeltjes zijn best leuk. Zeker als je ze weer terug kunt geven aan hun moeder. Of vader
Voor nu veel sterkte, met de schrik, emoties en met werken vandaag komt wel goed
Wat heftig lux.
Wel mooi hoe je toch een band met je broertje heb kunnen ontwikkelen.
Ik ben mij inderdaad de tering geschrokken, mijn reactie was gefeliciteerd, geen idee hoe ik anders had moeten reageren.
Het is zo bizar dat kind van vader en ik straks bijna dertig jaar schelen..
Dertig jaar, jeez.
En of ik zelf ooit moeder wil(kan) worden weet ik niet.
Is nog een ver van mijn bed show, feit is dat er wel een sibling onderweg is.
We zullen zien wat de toekomst brengt, het is allemaal even too much op het moment, had graag met mijn moeder hier over gesproken maar helaas .
En lux , ik hoop dat je dit jaar nog mooi nieuws mag krijgen en verkondigen!
maandag 18 juli 2016 om 20:00
quote:issiee321 schreef op 18 juli 2016 @ 09:39:
Hier ook dezelfde gevoelens gehad toen ik hoorde dat mijn vader nog een kind kreeg. Achteraf gezien is hij net zo'n vader als voor ons. En nu ik mijn broertje ken en gevoel voor hem heb wou ik dat mijn vader een betere vader voor hem was dan voor mij. Ik ben er inmiddels vanaf en hij moet nog jarenlang in dat gezeik van hem zitten.
Maar het heeft wel flink pijn gedaan hoor dat de man die ons zo goed als liet vallen na de dood van onze moeder met zijn nieuwe vrouw nog even bewust een kind nam. Maarja achteraf gezien heeft het zijn charme zo'n klein hummeltje dat jouw broertje of zusje is. Hier scheel ik 21 jaar met hem.
Ik hoop dat dit de nieuwe baby bespaart blijft.
21 jaar is ook een behoorlijke kloof.
En het is zeker moeilijk aangezien ik vanaf kleuter af aan geen 'vader' heb mogen kennen en nu, nu kan alles wel.
Hier ook dezelfde gevoelens gehad toen ik hoorde dat mijn vader nog een kind kreeg. Achteraf gezien is hij net zo'n vader als voor ons. En nu ik mijn broertje ken en gevoel voor hem heb wou ik dat mijn vader een betere vader voor hem was dan voor mij. Ik ben er inmiddels vanaf en hij moet nog jarenlang in dat gezeik van hem zitten.
Maar het heeft wel flink pijn gedaan hoor dat de man die ons zo goed als liet vallen na de dood van onze moeder met zijn nieuwe vrouw nog even bewust een kind nam. Maarja achteraf gezien heeft het zijn charme zo'n klein hummeltje dat jouw broertje of zusje is. Hier scheel ik 21 jaar met hem.
Ik hoop dat dit de nieuwe baby bespaart blijft.
21 jaar is ook een behoorlijke kloof.
En het is zeker moeilijk aangezien ik vanaf kleuter af aan geen 'vader' heb mogen kennen en nu, nu kan alles wel.
maandag 18 juli 2016 om 20:01
quote:Huib1968 schreef op 18 juli 2016 @ 10:06:
De kans dat jouw vader net zo verwaarlozend zal blijken naar zijn nieuwe kind als dat hij naar jou is geweest lijkt me aanzienlijk, mensen veranderen niet. Het zou geen troost moeten zijn, maar neemt wellicht wat jalouzie weg.Ik begrijp je redernatie, ik hoop alleen dat het niet zo zal zijn.
De kans dat jouw vader net zo verwaarlozend zal blijken naar zijn nieuwe kind als dat hij naar jou is geweest lijkt me aanzienlijk, mensen veranderen niet. Het zou geen troost moeten zijn, maar neemt wellicht wat jalouzie weg.Ik begrijp je redernatie, ik hoop alleen dat het niet zo zal zijn.
maandag 18 juli 2016 om 20:06
quote:redbuIIetje schreef op 18 juli 2016 @ 09:43:
Ik zou pissed zijn en er niets mee te maken willen hebben. Weet niet of je uberhaupt nog met je vader omgaat maar ik zou het dan bij 1 op 1 contact houden en zijn minnares en nakomertje laat ie maar thuis. Bovendien zou ik t niet pikken als ie opeens de gweldige vader gaat uithangen voor die nieuwe terwijl hij jou heeft verwaarloost. Hopelijk is deze fling van hem ook snel voorbij en raakt dit nieuwe gezin uit beeld.
Ik zit tussen pissed, ongeloof en verdriet in momenteel.
Contact is sporadisch, had hem al 4 maanden niet gezien
Hij zal waarschijnlijk de geweldige vader uithangen en dat gaat zeker steken, alleen gun ik niemand mijn jeugd dus hoop toch dat het uithangen geen act is.
Of dit gezin uit beeld raakt of niet is niet iets wat van belang is voor mij, mijn originele gezin bestaat toch al heel lang niet meer, ik weet niet beter
Ik zou pissed zijn en er niets mee te maken willen hebben. Weet niet of je uberhaupt nog met je vader omgaat maar ik zou het dan bij 1 op 1 contact houden en zijn minnares en nakomertje laat ie maar thuis. Bovendien zou ik t niet pikken als ie opeens de gweldige vader gaat uithangen voor die nieuwe terwijl hij jou heeft verwaarloost. Hopelijk is deze fling van hem ook snel voorbij en raakt dit nieuwe gezin uit beeld.
Ik zit tussen pissed, ongeloof en verdriet in momenteel.
Contact is sporadisch, had hem al 4 maanden niet gezien
Hij zal waarschijnlijk de geweldige vader uithangen en dat gaat zeker steken, alleen gun ik niemand mijn jeugd dus hoop toch dat het uithangen geen act is.
Of dit gezin uit beeld raakt of niet is niet iets wat van belang is voor mij, mijn originele gezin bestaat toch al heel lang niet meer, ik weet niet beter
maandag 18 juli 2016 om 20:11
quote:Vikhui schreef op 18 juli 2016 @ 10:17:
Wat heftig voor je zeg! Kan me je gedachten en gevoelens zo goed voorstellen. Ik vind dat je absoluut niet overdrijft.
Dit doet me denken aan een vriendin van me die praktisch hetzelfde meemaakte. Heb vaak met haar gepraat over hoe rot ze zich voelde, ze wilde ook niks met de baby te maken hebben maar misgunde het kindje niets natuurlijk. Het was gewoon te pijnlijk na alles wat zij en haar zussen al met pa hadden beleefd.
Sterkte, weet je al hoe je het verder wilt invullen? Je vaders partner ontmoeten? De baby?
Ik kan mij jouw vriendins keuze voorstellen, het kan natuurlijk altijd meerdere kanten op.
Ook heftig omdat mee te maken natuurlijk.
Dankjewel voor je post!
Geen idee nog hoe en wat nu verder.
Ik denk dat ik even hier van moet bekomen voor ik stappen onderneem, en het ontmoeten lijkt me zo raar.
"Hallo je hebt mij nog nooit gezien maar ik draag jouw broertje/zusje.
Hallo ik ben een volwassen vrouw, kind van je verloofde die je nog nooit hebt gezien en zus to be".
Wtf..
Wat heftig voor je zeg! Kan me je gedachten en gevoelens zo goed voorstellen. Ik vind dat je absoluut niet overdrijft.
Dit doet me denken aan een vriendin van me die praktisch hetzelfde meemaakte. Heb vaak met haar gepraat over hoe rot ze zich voelde, ze wilde ook niks met de baby te maken hebben maar misgunde het kindje niets natuurlijk. Het was gewoon te pijnlijk na alles wat zij en haar zussen al met pa hadden beleefd.
Sterkte, weet je al hoe je het verder wilt invullen? Je vaders partner ontmoeten? De baby?
Ik kan mij jouw vriendins keuze voorstellen, het kan natuurlijk altijd meerdere kanten op.
Ook heftig omdat mee te maken natuurlijk.
Dankjewel voor je post!
Geen idee nog hoe en wat nu verder.
Ik denk dat ik even hier van moet bekomen voor ik stappen onderneem, en het ontmoeten lijkt me zo raar.
"Hallo je hebt mij nog nooit gezien maar ik draag jouw broertje/zusje.
Hallo ik ben een volwassen vrouw, kind van je verloofde die je nog nooit hebt gezien en zus to be".
Wtf..
maandag 18 juli 2016 om 20:29
quote:i12b3 schreef op 18 juli 2016 @ 08:44:
Ik snap je wel. Volgens mij is het heel normaal wat je voelt en dat maakt je helemaal niet tot een slecht persoon. Wat je voelt zijn onverwerkte emoties over wat jij nooit heb gehad maar wel nodig had. Dat projecteer je nu op je aanstaande (half)zus. Maar wees gerust hoor, je hebt niet echt iets tegen dat onschuldige lieve nieuwe leventje.
Dus volgens mij moet je proberen vooral kijken hoe je dit een plekje kan geven. Verdriet, boosheid en jaloezie zijn volkomen terecht. Je mag voelen wat je voelt. Op die manier kun je het verwerken en verder gaan; het volgende stapje nemen.
En daarna is er misschien nog twijfel vs hoop (dat die baby wel een goede vader krijgt, ook al doet dat jou dan veel pijn). Of angst dat je vader opnieuw zal falen.
Enfin, best moeilijk allemaal. Neem het stapje voor stapje. Sterkte en succes.Dit. En wat Lux zegt.begrijpelijk hoor, wat je voelt. Dat gevoel verwerken en een plek geven, maar je kunt het al goed zelf verwoorden.
Ik snap je wel. Volgens mij is het heel normaal wat je voelt en dat maakt je helemaal niet tot een slecht persoon. Wat je voelt zijn onverwerkte emoties over wat jij nooit heb gehad maar wel nodig had. Dat projecteer je nu op je aanstaande (half)zus. Maar wees gerust hoor, je hebt niet echt iets tegen dat onschuldige lieve nieuwe leventje.
Dus volgens mij moet je proberen vooral kijken hoe je dit een plekje kan geven. Verdriet, boosheid en jaloezie zijn volkomen terecht. Je mag voelen wat je voelt. Op die manier kun je het verwerken en verder gaan; het volgende stapje nemen.
En daarna is er misschien nog twijfel vs hoop (dat die baby wel een goede vader krijgt, ook al doet dat jou dan veel pijn). Of angst dat je vader opnieuw zal falen.
Enfin, best moeilijk allemaal. Neem het stapje voor stapje. Sterkte en succes.Dit. En wat Lux zegt.begrijpelijk hoor, wat je voelt. Dat gevoel verwerken en een plek geven, maar je kunt het al goed zelf verwoorden.
dinsdag 19 juli 2016 om 06:33
quote:azrielle schreef op 18 juli 2016 @ 20:29:
[...]
Dit. En wat Lux zegt.begrijpelijk hoor, wat je voelt. Dat gevoel verwerken en een plek geven, maar je kunt het al goed zelf verwoorden.
Dat is waar, alleen het verwerken moet nog komen.
Eerst moet dit goed landen, ik kan het gewoon niet geloven.
Slaap ook super slecht de afgelopen dagen.
[...]
Dit. En wat Lux zegt.begrijpelijk hoor, wat je voelt. Dat gevoel verwerken en een plek geven, maar je kunt het al goed zelf verwoorden.
Dat is waar, alleen het verwerken moet nog komen.
Eerst moet dit goed landen, ik kan het gewoon niet geloven.
Slaap ook super slecht de afgelopen dagen.
dinsdag 19 juli 2016 om 07:42
quote:littleme2 schreef op 18 juli 2016 @ 19:56:
[...]
Wat heftig lux.
Wel mooi hoe je toch een band met je broertje heb kunnen ontwikkelen.
Ik ben mij inderdaad de tering geschrokken, mijn reactie was gefeliciteerd, geen idee hoe ik anders had moeten reageren.
Het is zo bizar dat kind van vader en ik straks bijna dertig jaar schelen..
Dertig jaar, jeez.
En of ik zelf ooit moeder wil(kan) worden weet ik niet.
Is nog een ver van mijn bed show, feit is dat er wel een sibling onderweg is.
We zullen zien wat de toekomst brengt, het is allemaal even too much op het moment, had graag met mijn moeder hier over gesproken maar helaas .
En lux , ik hoop dat je dit jaar nog mooi nieuws mag krijgen en verkondigen!
Herkenbaar hoor, ik had dat ook. En ik heb ook heeeel vaak dat ik heel graag nog even met m'n vader zou praten over iets, maar helaas. Ik probeer altijd te bedenken wat hij zou zeggen en hem in m'n hoofd toch een stem te geven, dat helpt mij wel.
Het is gewoon een superverwarrende situatie maar er zijn raardere dingen gebeurd. Op dit moment hoef je er sowieso nog niks mee en kun je gewoon lekker de tijd nemen om je gevoelens op een rijtje te zetten en tegen dat de baby er is zie je wel weer verder.
Weet je wanneer ze uitgerekend is?
En dankje wij hopen het ook! Komt vast wel goed
[...]
Wat heftig lux.
Wel mooi hoe je toch een band met je broertje heb kunnen ontwikkelen.
Ik ben mij inderdaad de tering geschrokken, mijn reactie was gefeliciteerd, geen idee hoe ik anders had moeten reageren.
Het is zo bizar dat kind van vader en ik straks bijna dertig jaar schelen..
Dertig jaar, jeez.
En of ik zelf ooit moeder wil(kan) worden weet ik niet.
Is nog een ver van mijn bed show, feit is dat er wel een sibling onderweg is.
We zullen zien wat de toekomst brengt, het is allemaal even too much op het moment, had graag met mijn moeder hier over gesproken maar helaas .
En lux , ik hoop dat je dit jaar nog mooi nieuws mag krijgen en verkondigen!
Herkenbaar hoor, ik had dat ook. En ik heb ook heeeel vaak dat ik heel graag nog even met m'n vader zou praten over iets, maar helaas. Ik probeer altijd te bedenken wat hij zou zeggen en hem in m'n hoofd toch een stem te geven, dat helpt mij wel.
Het is gewoon een superverwarrende situatie maar er zijn raardere dingen gebeurd. Op dit moment hoef je er sowieso nog niks mee en kun je gewoon lekker de tijd nemen om je gevoelens op een rijtje te zetten en tegen dat de baby er is zie je wel weer verder.
Weet je wanneer ze uitgerekend is?
En dankje wij hopen het ook! Komt vast wel goed
dinsdag 19 juli 2016 om 11:27
dinsdag 19 juli 2016 om 20:41
Littleme2: ik sta precies aan de andere kant van jouw topic en begrijp jouw eerste reactie heel erg goed hoor. Het is niet helemaal wat je verwacht had en het lijkt mij best moeilijk dat er opeens nieuw leven komt.
In mijn geval ben ik een stuk jonger dan mijn man en heb een hele sterkte kinderwens en zit midden in een medisch traject. Toen de dochter van mijn man haar deelgenoot maakte van de zwangerschap en hij op zijn beurt vertelde waar wij mee bezig waren was de eerste reactie er ook een van shock en verbazing. Verschil is wel dat mijn man er altijd is geweest voor zijn kinderen: zowel emotioneel als materieel. Hoewel ik begrip had voor haar reactie, had ik ook moeite met haar reactie, omdat het zwanger worden haar gemakkelijker afging. Kortom er was 'drama in the house'. Helaas hebben bij mij de medische trajecten nog niet het gewenste resultaat opgeleverd maar kan ik je wel melden dat de dochter van mijn man inmiddels de hoop heeft uitgesproken dat het ons lukt en dat als zij straks bevallen is, haar kind eventueel toekomstige speel-vriendjes heeft bij ons.
Ongetwijfeld gaat dit gevoel van shock nog een tijd duren. Maar ik hoop ook dat je ondanks het leeftijdsverschil net als Lux opmerkte ook kan genieten van het nieuwe leven. Er kunnen nl. ook leuke aspecten zitten aan een jong halfbroertje/zusje. Het is een lastig concept en het feit dat jouw vader vroeger niet naar jou heeft omgekeken maakt het natuurlijk alleen maar moeilijker.
In mijn geval ben ik een stuk jonger dan mijn man en heb een hele sterkte kinderwens en zit midden in een medisch traject. Toen de dochter van mijn man haar deelgenoot maakte van de zwangerschap en hij op zijn beurt vertelde waar wij mee bezig waren was de eerste reactie er ook een van shock en verbazing. Verschil is wel dat mijn man er altijd is geweest voor zijn kinderen: zowel emotioneel als materieel. Hoewel ik begrip had voor haar reactie, had ik ook moeite met haar reactie, omdat het zwanger worden haar gemakkelijker afging. Kortom er was 'drama in the house'. Helaas hebben bij mij de medische trajecten nog niet het gewenste resultaat opgeleverd maar kan ik je wel melden dat de dochter van mijn man inmiddels de hoop heeft uitgesproken dat het ons lukt en dat als zij straks bevallen is, haar kind eventueel toekomstige speel-vriendjes heeft bij ons.
Ongetwijfeld gaat dit gevoel van shock nog een tijd duren. Maar ik hoop ook dat je ondanks het leeftijdsverschil net als Lux opmerkte ook kan genieten van het nieuwe leven. Er kunnen nl. ook leuke aspecten zitten aan een jong halfbroertje/zusje. Het is een lastig concept en het feit dat jouw vader vroeger niet naar jou heeft omgekeken maakt het natuurlijk alleen maar moeilijker.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
dinsdag 19 juli 2016 om 21:46
quote:littleme2 schreef op 18 juli 2016 @ 19:46:
[...]
Dit inderdaad.
Wat fijn dat je het toch hebt kunnen accepteren.
Mag ik vragen of je nog wel contact heb?Nee helaas heb ik al bijna 2 jaar geen contact met hem. Ik heb er zo veel energie in gestoken en het heeft me zo veel energie gekost. Dat heb ik even niet nu. Misschien later in mijn leven weer
[...]
Dit inderdaad.
Wat fijn dat je het toch hebt kunnen accepteren.
Mag ik vragen of je nog wel contact heb?Nee helaas heb ik al bijna 2 jaar geen contact met hem. Ik heb er zo veel energie in gestoken en het heeft me zo veel energie gekost. Dat heb ik even niet nu. Misschien later in mijn leven weer
-What if i fall? But darling, what if you fly!-
woensdag 20 juli 2016 om 11:04
Misschien heeft hij nu na al die jaren eindelijk geleerd om vader te zijn?
Tja, dan wordt je grote zus, of misschien is Tante-zus een betere naam.
Het nu is nu, je kunt je verleden niet meer ongedaan maken, alleen anders belichten. Zoek een invulling uit welke het minste energie kost. Hoe het verder loopt is buiten jouw macht.
Tja, dan wordt je grote zus, of misschien is Tante-zus een betere naam.
Het nu is nu, je kunt je verleden niet meer ongedaan maken, alleen anders belichten. Zoek een invulling uit welke het minste energie kost. Hoe het verder loopt is buiten jouw macht.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 29 augustus 2016 om 12:28
quote:jaw schreef op 20 juli 2016 @ 11:04:
Misschien heeft hij nu na al die jaren eindelijk geleerd om vader te zijn?
Tja, dan wordt je grote zus, of misschien is Tante-zus een betere naam.
Het nu is nu, je kunt je verleden niet meer ongedaan maken, alleen anders belichten. Zoek een invulling uit welke het minste energie kost. Hoe het verder loopt is buiten jouw macht.
Ik hoop het maar vrees van niet.
We zullen het zien, hopelijk met een goede uitkomst.
Dat het buiten mijn macht ligt is zeker, hij moet doen wat hij goed voely voor hem.
Het is alleen raar, ik ben hoe ik ben ook mede door hem.
Hij heeft mij ontzettend veel pijn gedaan, en nu na twee volwassen kinderen die hij of pijn berzogde of niet naar om keek nog een leven op dr wereld zet.
Misschien heeft hij nu na al die jaren eindelijk geleerd om vader te zijn?
Tja, dan wordt je grote zus, of misschien is Tante-zus een betere naam.
Het nu is nu, je kunt je verleden niet meer ongedaan maken, alleen anders belichten. Zoek een invulling uit welke het minste energie kost. Hoe het verder loopt is buiten jouw macht.
Ik hoop het maar vrees van niet.
We zullen het zien, hopelijk met een goede uitkomst.
Dat het buiten mijn macht ligt is zeker, hij moet doen wat hij goed voely voor hem.
Het is alleen raar, ik ben hoe ik ben ook mede door hem.
Hij heeft mij ontzettend veel pijn gedaan, en nu na twee volwassen kinderen die hij of pijn berzogde of niet naar om keek nog een leven op dr wereld zet.
maandag 29 augustus 2016 om 12:31
maandag 29 augustus 2016 om 12:38
quote:lux. schreef op 19 juli 2016 @ 07:42:
[...]
Herkenbaar hoor, ik had dat ook. En ik heb ook heeeel vaak dat ik heel graag nog even met m'n vader zou praten over iets, maar helaas. Ik probeer altijd te bedenken wat hij zou zeggen en hem in m'n hoofd toch een stem te geven, dat helpt mij wel.
Het is gewoon een superverwarrende situatie maar er zijn raardere dingen gebeurd. Op dit moment hoef je er sowieso nog niks mee en kun je gewoon lekker de tijd nemen om je gevoelens op een rijtje te zetten en tegen dat de baby er is zie je wel weer verder.
Weet je wanneer ze uitgerekend is?
En dankje wij hopen het ook! Komt vast wel goed
Dat heb ik inderdaad ook, ze wist altijd het juiste te zeggen.
Ik zie inderdaad wel hoe het allemaal gaat lopen, hoe dan ook er is een nieuw leven onderweg.
Ik merk wel dat ik en nog mee zit en probeer er niet te veel aan te denken.
December is ze uitgerekend.
Ik zag laatst je bruiloft topic, ik duim voor je!
[...]
Herkenbaar hoor, ik had dat ook. En ik heb ook heeeel vaak dat ik heel graag nog even met m'n vader zou praten over iets, maar helaas. Ik probeer altijd te bedenken wat hij zou zeggen en hem in m'n hoofd toch een stem te geven, dat helpt mij wel.
Het is gewoon een superverwarrende situatie maar er zijn raardere dingen gebeurd. Op dit moment hoef je er sowieso nog niks mee en kun je gewoon lekker de tijd nemen om je gevoelens op een rijtje te zetten en tegen dat de baby er is zie je wel weer verder.
Weet je wanneer ze uitgerekend is?
En dankje wij hopen het ook! Komt vast wel goed
Dat heb ik inderdaad ook, ze wist altijd het juiste te zeggen.
Ik zie inderdaad wel hoe het allemaal gaat lopen, hoe dan ook er is een nieuw leven onderweg.
Ik merk wel dat ik en nog mee zit en probeer er niet te veel aan te denken.
December is ze uitgerekend.
Ik zag laatst je bruiloft topic, ik duim voor je!
maandag 29 augustus 2016 om 12:44
quote:Baggal schreef op 19 juli 2016 @ 20:41:
Littleme2: ik sta precies aan de andere kant van jouw topic en begrijp jouw eerste reactie heel erg goed hoor. Het is niet helemaal wat je verwacht had en het lijkt mij best moeilijk dat er opeens nieuw leven komt.
In mijn geval ben ik een stuk jonger dan mijn man en heb een hele sterkte kinderwens en zit midden in een medisch traject. Toen de dochter van mijn man haar deelgenoot maakte van de zwangerschap en hij op zijn beurt vertelde waar wij mee bezig waren was de eerste reactie er ook een van shock en verbazing. Verschil is wel dat mijn man er altijd is geweest voor zijn kinderen: zowel emotioneel als materieel. Hoewel ik begrip had voor haar reactie, had ik ook moeite met haar reactie, omdat het zwanger worden haar gemakkelijker afging. Kortom er was 'drama in the house'. Helaas hebben bij mij de medische trajecten nog niet het gewenste resultaat opgeleverd maar kan ik je wel melden dat de dochter van mijn man inmiddels de hoop heeft uitgesproken dat het ons lukt en dat als zij straks bevallen is, haar kind eventueel toekomstige speel-vriendjes heeft bij ons.
Ongetwijfeld gaat dit gevoel van shock nog een tijd duren. Maar ik hoop ook dat je ondanks het leeftijdsverschil net als Lux opmerkte ook kan genieten van het nieuwe leven. Er kunnen nl. ook leuke aspecten zitten aan een jong halfbroertje/zusje. Het is een lastig concept en het feit dat jouw vader vroeger niet naar jou heeft omgekeken maakt het natuurlijk alleen maar moeilijker.
Baggal, wat een moeilijke situatie!
Ik snap dat dochter er eerst anders tegen ober stond maar wat fijn dat ze zich er nu anders over heeft uitgesproken.
Het lijkt inderdaad anders als vader er altijd geweest is, en toch een aparte wending die je op een bepaalde leeftijd niet meer verwacht.
Ik hoop dat alles voor jullie goed mag gaan.
Buurmeisje heeft ongeveer hetzelfde aan de hand gehad, zij kan er niet mee omgaan en wil niks met haar sibling te maken hebben.
Wat daar mee kan spelen is natuurlijk de situatie, haar vader heeft haar moeder verlaten voor een veel jongere vrouw(dochter is 7 jaar ouder dan vriendin van vader).
Littleme2: ik sta precies aan de andere kant van jouw topic en begrijp jouw eerste reactie heel erg goed hoor. Het is niet helemaal wat je verwacht had en het lijkt mij best moeilijk dat er opeens nieuw leven komt.
In mijn geval ben ik een stuk jonger dan mijn man en heb een hele sterkte kinderwens en zit midden in een medisch traject. Toen de dochter van mijn man haar deelgenoot maakte van de zwangerschap en hij op zijn beurt vertelde waar wij mee bezig waren was de eerste reactie er ook een van shock en verbazing. Verschil is wel dat mijn man er altijd is geweest voor zijn kinderen: zowel emotioneel als materieel. Hoewel ik begrip had voor haar reactie, had ik ook moeite met haar reactie, omdat het zwanger worden haar gemakkelijker afging. Kortom er was 'drama in the house'. Helaas hebben bij mij de medische trajecten nog niet het gewenste resultaat opgeleverd maar kan ik je wel melden dat de dochter van mijn man inmiddels de hoop heeft uitgesproken dat het ons lukt en dat als zij straks bevallen is, haar kind eventueel toekomstige speel-vriendjes heeft bij ons.
Ongetwijfeld gaat dit gevoel van shock nog een tijd duren. Maar ik hoop ook dat je ondanks het leeftijdsverschil net als Lux opmerkte ook kan genieten van het nieuwe leven. Er kunnen nl. ook leuke aspecten zitten aan een jong halfbroertje/zusje. Het is een lastig concept en het feit dat jouw vader vroeger niet naar jou heeft omgekeken maakt het natuurlijk alleen maar moeilijker.
Baggal, wat een moeilijke situatie!
Ik snap dat dochter er eerst anders tegen ober stond maar wat fijn dat ze zich er nu anders over heeft uitgesproken.
Het lijkt inderdaad anders als vader er altijd geweest is, en toch een aparte wending die je op een bepaalde leeftijd niet meer verwacht.
Ik hoop dat alles voor jullie goed mag gaan.
Buurmeisje heeft ongeveer hetzelfde aan de hand gehad, zij kan er niet mee omgaan en wil niks met haar sibling te maken hebben.
Wat daar mee kan spelen is natuurlijk de situatie, haar vader heeft haar moeder verlaten voor een veel jongere vrouw(dochter is 7 jaar ouder dan vriendin van vader).
dinsdag 1 november 2016 om 22:44
quote:littleme2 schreef op 01 november 2016 @ 21:49:
Hij krijgt een dochter.En hoe gaat het met jou? Heb je het inmiddels een beetje kunnen accepteren? Is het nieuws geland?
Hij krijgt een dochter.En hoe gaat het met jou? Heb je het inmiddels een beetje kunnen accepteren? Is het nieuws geland?
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
dinsdag 1 november 2016 om 23:02
quote:Baggal schreef op 01 november 2016 @ 22:44:
[...]
En hoe gaat het met jou? Heb je het inmiddels een beetje kunnen accepteren? Is het nieuws geland?
Gaat redelijk, dit tijd van het jaar is altijd een beetje minder.
Het is wat het is, ik kan niet anders dan accepteren.
Voelde wel raar, een dochter als of ik vervangen werdt.
Is natuurlijk niet zo want hoe kun je vervangen worden als je toch geen deel uitmaakt van iemands leven.
Hoe gaat het bij jullie Baggal?
[...]
En hoe gaat het met jou? Heb je het inmiddels een beetje kunnen accepteren? Is het nieuws geland?
Gaat redelijk, dit tijd van het jaar is altijd een beetje minder.
Het is wat het is, ik kan niet anders dan accepteren.
Voelde wel raar, een dochter als of ik vervangen werdt.
Is natuurlijk niet zo want hoe kun je vervangen worden als je toch geen deel uitmaakt van iemands leven.
Hoe gaat het bij jullie Baggal?
woensdag 2 november 2016 om 00:14
Niet zoals ik gewild zou hebben want VMK2 is helaas een feit. Verder gaat het naar omstandigheden goed met mij en heb ik het idee van het moederschap nog niet los gelaten. Met de dochter van mijn man heb ik minder contact, maar dat is een lang verhaal - heeft te maken met verwachtingen van mijn kant en desinteresse van haar in mij- en dat is prima. Zij heeft overigens ook recentelijk een dochter gekregen. Ben wel op kraamvisite geweest, want dat is een blij moment voor hen en ik was tenslotte uitgenodigd.
Je kan inderdaad niets anders doen dan accepteren dat je er een half zusje bij krijgt. Vervangen worden is niet van toepassing en ik neem aan dat jouw vader dat ook niet zo ziet. Ik hoop dat het je ondanks alles toch gaat meevallen! Het kan verkeren.
Je kan inderdaad niets anders doen dan accepteren dat je er een half zusje bij krijgt. Vervangen worden is niet van toepassing en ik neem aan dat jouw vader dat ook niet zo ziet. Ik hoop dat het je ondanks alles toch gaat meevallen! Het kan verkeren.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
