Inrichten huis

15-02-2022 13:31 94 berichten
Mijn man en ik hebben 9 maanden geleden een huis gekocht. De verbouwing is geweest en we zijn stapsgewijs bezig om het in te richten. Waar ik nog wel eens tegenaan loop is dat zijn 19-jarige zoon (hij heeft met zijn ex 2 kinderen en met mij nog eens 2 kinderen) en in mindere mate mijn man ook wel eens zeggen, waarom nemen we niet een airfryer, koffieapparaat, grijze bank, en zoals “bij mijn
mama” of “in mijn vorige huis”. Die zijn zooo geweldig. En “Ik wil graag dat de nieuwe keuken precies net zoals die van mama wordt ingedeeld.” Nou, ik zeg je, het is een lieve jongen en mijn man is ook een schat, maar ik heb toch heel sterk het gevoel dat ik gewoon niks precies hetzelfde wil hebben als wat ze daar hebben. Echt gewoon een gevoel van aversie. Als ze dat zeggen, dan zeg ik dat ik iets anders wil. Het lukt altijd wel om tot een compromis te komen met mijn man. Dan hebben wij iets wat wij allebei mooi, leuk en goed vinden. Waar ik nu dus wel mee zit, is dat dit al een tijdje aan de gang is, en het stopt niet. Iemand misschien een gouden tip hoe ik ze duidelijk kan maken dat ik dit niet wil? Ik bedoel maar, mijn man en ik hebben een nieuwe start gemaakt door een huis te kopen en ik zou het graag willen inrichten zoals wij het willen hebben en niet omdat het daar zus en zo is en het hier dan ook maar moet.
Alle reacties Link kopieren
feow schreef:
15-02-2022 15:01
Niet waar.

Dat er mensen zijn die zich zo akelig opstellen betekent niet dat dat altijd zo is.
Er zijn massa’s bonusouders die zielsveel van de kinderen die hun partners al hadden houden en er alles aan doen om die kinderen het beste en veel liefde te geven.
Fijn dat jouw indruk is dat er massa’s van zijn. Ik hoop dat ik die ook nog eens mag gaan zien.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou zeggen tegen stiefzoon: koop zelf zo'n airfryer en koffiezetapparaat voor je eigen huis of vraag ze cadeau. Zeker geen Senseo kopen, gadverdegadver. Wat een slootwater.
Alle reacties Link kopieren
feow schreef:
15-02-2022 15:01
Niet waar.

Dat er mensen zijn die zich zo akelig opstellen betekent niet dat dat altijd zo is.
Er zijn massa’s bonusouders die zielsveel van de kinderen die hun partners al hadden houden en er alles aan doen om die kinderen het beste en veel liefde te geven.
Ik weet rationeel dat die mensen heus zullen bestaan. En toch ken ik in real life alleen maar drama verhalen waarbij de eerste leg kinderen het onderscheid delven op zeer schrijnende manier.
Alle reacties Link kopieren
Hier kun je toch best over praten met hem? Daar zou eigenlijk niks geks aan moeten zijn.... 'Bedankt voor het meedenken maar eigenlijk zoek ik liever zelf mijn spullen uit ' lijkt me een heel eind in de richting komen.
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Siri schreef:
15-02-2022 15:19
Het is toch geen kleuter meer? Mooi moment om koffie te leren zetten op een geavanceerder apparaat of met een oven of gasfornuis te leren werken.

Wel eens met het instellen van hoofdverantwoordelijken. Dat werkt bij mij ook altijd goed.
Even een voorbeeld hoe het bij mij werkt: ik drink zelf geen koffie. Ik snap dan ook de ballen van het fancy koffieapparaat van mijn man. Ik kan wel nescafe-cupjes koffie zetten, dus dat maak ik voor bezoek of als man koffie wil, maar het even niet zelf kan maken bij het klussen ofzo.
Ik heb meerdere keren uitgelegd gekregen door hem en zelfs de handleiding gelezen hoe het fancy koffieapparaat werkt, maar ik gebruikte dat ding zo weinig dat ik telkens niet meer wist hoe het ook al weer moest. Gevolg: smerige koffie en gedoe.

Dus zo raar vind ik het niet dat een puber die er 1-2x per maand is, het makkelijk zou vinden als het apparaat hetzelfde is als hij al kent. Juist omdat hij er al zo weinig welkom lijkt, zou het fijn zijn als hij een paar dingen heeft die hij zelfstandig kan bedienen. Dat is niet direct dat je dat moet gaan kopen, maar als je het een fijne plek voor hem wil maken, kun je het overwegen.
schaduwdier wijzigde dit bericht op 15-02-2022 15:57
5.12% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Positivevibes schreef:
15-02-2022 15:44
Ik weet rationeel dat die mensen heus zullen bestaan. En toch ken ik in real life alleen maar drama verhalen waarbij de eerste leg kinderen het onderscheid delven op zeer schrijnende manier.
Wat naar!

Ik heb best veel kinderen van gescheiden ouders op school waarbij de ouders nieuwe partners hebben. En op wat uitzonderingen na gaat dat gewoon goed.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren
'Papa en ik zoeken liever samen wat uit'?!

Wat ontzettend triest dat je zo jaloers bent TO. Je hoeft het koekoeksjong niet uit het nest te duwen hoor. Hij woont niet bij jullie en komt echt niet tussen jouw band met zijn papa. Die is toch éçht écht belangrijker en bijzonderder.

Zoals alles in jullie huisje ook heel bijzonder en heel speciaal voor jullie is.

Of je wordt gewoon volwassen, en accepteert dat dit er bij hoort als je een relatie begint met een man die al kinderen heeft,
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
schaduwdier schreef:
15-02-2022 15:47
Even een voorbeeld hoe het bij mij werkt: ik drink zelf geen koffie. Ik snap dan ook de ballen van het fancy koffieapparaat van mijn man. Ik kan wel nescafe-cupjes koffie zetten, dus dat maak ik voor bezoek of als man koffie wil, maar het even niet zelf kan maken bij het klussen ofzo.
Ik heb meerdere keren uitgelegd gekregen door hem en zelfs de handleiding gelezen hoe het fancy koffieapparaat werkt, maar ik gebruikte dat ding zo weinig dat ik telkens niet meer wist hoe het ook al weer moest. Gevolg: smerige koffie en gedoe.

Dus zo raar vind ik het niet dat een puber die er 1-2x per maand is, het makkelijk zou vinden als het apparaat hetzelfde is als hij al kent. Juist omdat hij er al zo weinig welkom lijkt, zou het fijn zijn als hij een paar dingen heeft die hij zelfstandig kan bedienen.
Het was maar een voorbeeld. Maar je drinkt zelf geen koffie, dus dan is het voorbeeld ook niet zo relevant.

Het hoort er op die leeftijd bij dat je ergens thuis voelen, niet gekoppeld is aan het hebben van de spullen die jij gewend bent. Hij gaat partners krijgen, schoonouders ontmoeten, bij vrienden langs die op kamers wonen: dan kun je mensen erop attenderen dat spullen 'ontbreken', of je erover verwonderen dat mensen dingen soms anders doen.
En dat je je eigen wensen in je eigen huis moet gaan vormgeven.

Ik ken volwassenen die dat ook doen: anderen vooral tips geven hoe dingen beter of efficienter kunnen. Een irritante eigenschap met een nogal materialistische inborst.
anoniem_67c19a108766d wijzigde dit bericht op 15-02-2022 16:01
5.71% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Pas maar op TO, straks zit de ex van je partner ook op het forum. Voor je het weet krijg je advies van haar ...
feow schreef:
15-02-2022 15:49
Wat naar!

Ik heb best veel kinderen van gescheiden ouders op school waarbij de ouders nieuwe partners hebben. En op wat uitzonderingen na gaat dat gewoon goed.
Dat weet jij niet. Op mijn school hebben ze niets gemerkt van de ellende die ik heel mijn middelbare schooltijd thuis heb meegemaakt. En op de school van mijn zoon wisten ze ook niets van zijn boze heks stiefmoeder.
Alle reacties Link kopieren
Wat is er mis met een antwoord als : maar je bent nu bij papa en.... En daar hebben we geen airfryer?
Alle reacties Link kopieren
Echt, ik vind jouw ervaringen heel naar.
Gelukkig zijn mijn ervaringen anders.
En natuurlijk gebeuren er dingen die ik niet weet en niet zie. Daarnaast weet en zie ik ook veel dingen wel. En is dat ook waar, ook al komt het niet overeen met jouw wereldbeeld.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren
Ik word zo verdrietig van dit topic. Ik vind jou echt een naar mens die koste wat het kost naar wil zijn tegen zijn kind. Het lijkt wel alsof hij niets goed kan doen of zeggen; zolang het uit zijn mond komt vindt je het niks.

Wordt volwassen en wees aardig en geef hem niet het gevoel dat hij er niet bij hoort!
Alle reacties Link kopieren
feow schreef:
15-02-2022 15:49
Wat naar!

Ik heb best veel kinderen van gescheiden ouders op school waarbij de ouders nieuwe partners hebben. En op wat uitzonderingen na gaat dat gewoon goed.
Ik denk dat de meeste mensen/kinderen niet aan de grote klok hangen dat ze het niet leuk hebben thuis.
Alle reacties Link kopieren
Siri schreef:
15-02-2022 15:59
Het was maar een voorbeeld. Maar je drinkt zelf geen koffie, dus dan is het voorbeeld ook niet zo relevant.

Het hoort er op die leeftijd bij dat je ergens thuis voelen, niet gekoppeld is aan het hebben van de spullen die jij gewend bent. Hij gaat partners krijgen, schoonouders ontmoeten, bij vrienden langs die op kamers wonen: dan kun je mensen erop attenderen dat spullen 'ontbreken', of je erover verwonderen dat mensen dingen soms anders doen.
En dat je je eigen wensen in je eigen huis moet gaan vormgeven.

Ik ken volwassenen die dat ook doen: anderen vooral tips geven hoe dingen beter of efficienter kunnen. Een irritante eigenschap met een nogal materialistische inborst.
Normaal gesproken met je eens. Maar met de posthistorie van deze TO zou ik haar van harte adviseren juist wel te investeren dat deze jongen zich welkom voelt nadat ze verder weg zijn verhuisd van de oorspronkelijke woonplaats en TO er grote moeite mee heeft om hem de auto te lenen enz. omdat dat ten koste gaat van haar gezin. Dat kind zal blijven bestaan, ook al herinnert het TO aan een verleden van haar man dat ze liever niet ziet. Hem omarmen als deel van het gezin en zijn betrokkenheid bij het nieuwe huis als positief zien zou alleen maar winst betekenen.
Alle reacties Link kopieren
Als ik, als eerste en enige leg, nu bij m'n ouders zou zeggen dat ze een airfryer / speciaal koffieapparaat / wat dan ook moeten aanschaffen, dan zeggen ze één van de volgende 3 dingen:

1) oh, we zullen ons er eens in verdiepen

2) dat vinden we onzin

3) dat koop je maar lekker voor je eigen huis (later...)

Daar is niet zo veel mis mee, TO. Mijn ouders vragen wel vaak wat ik wil eten, als ik langs kom. En daar houden ze dan wel of geen rekening mee.
Alle reacties Link kopieren
En wat zou er gebeuren als je zou vragen: Welk apparaat zou jij, 19-jarige, nou heel graag hier willen hebben? De airfryer? Doen we, staat ie er speciaal voor jou. Je mag er 1 uitkiezen, die is er dan speciaal voor jou. Grote pubers kunnen wat betweterig zijn, denken de wereld te kennen en hebben je op een heel subtiele manier heel hard nog nodig.
Als er 1 apparaat voor hem staat, wordt ie gehoord, gezien en hoort hij er ook bij. Dan is 60-100 euro een koopje, toch?
Alle reacties Link kopieren
Schaapje11 schreef:
15-02-2022 16:14
Ik denk dat de meeste mensen/kinderen niet aan de grote klok hangen dat ze het niet leuk hebben thuis.
Dit inderdaad. Een beetje naïef om zo te denken. Als kind weet je vaak helemaal niet bewust wat dit soort situaties met je doet.
Kinderen van gescheiden ouders die doodgegooid worden met spullen in plaats van liefde zijn vaak ook heel content, scheppen erover op, "ik heb twee huizen" etc. en zullen ook erg op materiële zaken gericht zijn zoals stiefzoon van TO.

Pas wanneer ze zelf relaties aangaan en/of zelf kinderen krijgen merken ze een keer wat ze tekortgekomen zijn.
Alle reacties Link kopieren
feow schreef:
15-02-2022 16:09
Echt, ik vind jouw ervaringen heel naar.
Gelukkig zijn mijn ervaringen anders.
En natuurlijk gebeuren er dingen die ik niet weet en niet zie. Daarnaast weet en zie ik ook veel dingen wel. En is dat ook waar, ook al komt het niet overeen met jouw wereldbeeld.
Bij ons wist ook niemand hoe kut het was. En nu ik ouder ben en het er met anderen over heb, hadden zij het er vroeger ook nooit over. Je schaamt je toch als kind.
Alle reacties Link kopieren
feow schreef:
15-02-2022 15:49
Wat naar!

Ik heb best veel kinderen van gescheiden ouders op school waarbij de ouders nieuwe partners hebben. En op wat uitzonderingen na gaat dat gewoon goed.
Ben je docent?
Ik denk dat je helemaal niks hoort van hoe het echt thuis gaat bij gescheiden ouders. Gewoon echt niet. Het buitengesloten worden als 1e leg zit hem namelijk in hele venijnige kleine dingen die je als kind misschien wel voelt, maar echt niet kan benoemen op zo'n moment.

Dat mijn stiefmoeder mij opbelde toen ik 16 was en zei 'ik wil graag dat je tegen je vader zegt dat je niet mee wil op de vakantie waar hij je voor heeft uitgenodigd, ik wil namelijk met mijn eigen gezin op vakantie en daar hoor jij niet bij', was na jarenlang gevoeld hebben dat ik er inderdaad niet bij hoorde echt een keiharde bevestiging (en eentje waar ik op mijn 48e nog een knoop van in mijn maag krijg). Maar daar zijn jaren van onderhuidse dingen aan vooraf gegaan. Die je niet zo keihard kunt benoemen, laat staan met de juf/docent op school bespreekt.

Beetje naief om te denken dat de 1e leg zo welkom is. Ik ken maar één uitzondering hierop en dat is wat ik zie van Chantal Janzen. Ik heb het idee dat het daar wel echt allemaal welkom is en zelfs zij geeft toe dat het jaren gekost heeft om het zo leuk te krijgen. Verder ken ik uit vriendenkring alleen maar verhalen van 1e leggen die echt minder welkom zijn, vroeger (en dus nu volwassen) en nu (en dus nu 1e leg). Als ze schattig en plooibaar zijn zo tussen hun 2e en 8e levensjaar, dan wil het nog wel, maar zodra de kinderen richting pubertijd gaan, wordt het vaak genoeg duidelijk dat veel stiefmoeders en stiefvaders die 1e leg verdomde lastig vinden.
Ik ken meerdere voorbeelden, van dichtbij, waar de eerste leg oprecht net zo welkom is. Maar ik ken helaas ook meerdere voorbeelden waarbij dat niet is. En daarin zijn het vooral de moeders die de eerste leg en bijbehorende ex als onnodige concurrentie zien. Het zijn inderdaad dieptrieste verhalen.

En het erge is, de tweedelegmoeders zien zelf echt niet in wat er zo schadelijk aan is. Als mijn goede kennis zegt: "Ja maar ik wil niet dat man zich aanpast aan het schema van zijn zoon. We hebben nu een nieuw gezin en daar moeten zijn prioriteiten liggen," doet me dat zo'n pijn. Ik durf haar er niet op aan te spreken, want ze is heel fel erover. Maar ik heb het zo te doen met de genoemde zoon (die dus nu ook geen contact meer heeft met zijn vader).
Alle reacties Link kopieren
Je hebt toch je man en 2 kinderen van hem. Een mooi huis?

Wees tevreden en gun zijn zoon een warm welkom.

De triestheid straalt van je post af.
Je kan jezelf toch wel een beetje inleven in zijn zoon?
Alle reacties Link kopieren
Het kind heeft iets te zeggen (of te wensen) wat betreft zijn eigen kamertje maar de rest van het huis is niet zijn geboortehuis dus daar hoef je geen rekening mee te houden.

Je man heeft de helft van de inbreng en als hij dan iets van de smaak van zijn oudere kinderen wil invoeren dan kan dat. Dat moeten jullie gezamenlijk bespreken. Ik zou dat niet toepassen op de heel dure en duurzame objecten. Een schilderij volgens de smaak van het kind kan maar groen sanitair alleen omdat het kind het wil lijkt mij niet terecht.
retrostar wijzigde dit bericht op 15-02-2022 17:10
50.21% gewijzigd
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
katkaatje schreef:
15-02-2022 16:51
Ik ken meerdere voorbeelden, van dichtbij, waar de eerste leg oprecht net zo welkom is. Maar ik ken helaas ook meerdere voorbeelden waarbij dat niet is. En daarin zijn het vooral de moeders die de eerste leg en bijbehorende ex als onnodige concurrentie zien. Het zijn inderdaad dieptrieste verhalen.

En het erge is, de tweedelegmoeders zien zelf echt niet in wat er zo schadelijk aan is. Als mijn goede kennis zegt: "Ja maar ik wil niet dat man zich aanpast aan het schema van zijn zoon. We hebben nu een nieuw gezin en daar moeten zijn prioriteiten liggen," doet me dat zo'n pijn. Ik durf haar er niet op aan te spreken, want ze is heel fel erover. Maar ik heb het zo te doen met de genoemde zoon (die dus nu ook geen contact meer heeft met zijn vader).
Of vanuit het inmiddels volwassen kind, over zijn vader die er nooit is: 'Tja, hij heeft nu zijn eigen gezin.' Terwijl ik dan denk: jij bént zijn eigen gezin. Maar het is er dan zo ingesleten dat de kinderen van de nieuwe partner belangrijker zijn... Nu was de band hier al niet meer goed voordat de vader hertrouwde maar het blijft triest.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Maar ik vind dat het kind wel inbreng heeft wat betreft de inrichting van zijn eigen kamer. Ik neem aan dat hij permanent bij jullie komt wonen voor de helft van de tijd.

Als kind van die leeftijd had ik ook niet veel meer in te brengen in de inrichting van mijn ouders' huiskamer. Ik was daar ook totaal niet mee bezig. Wat voor soort TV of koffiezetapparaat mijn ouders hadden daar had ik niets over te zeggen. Het kwam nieteens in me op :rofl:
En als het vuur gedoofd is komen er wolven

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven