Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
vrijdag 24 juli 2009 om 19:57
Allesrose, ga alsjeblieft hulp zoeken. Je blijft en hangen en in herhaling vallen. Je hebt hier en elders op het forum al zoveel goede tips gekregen. En je doet er niets mee. Ik snap dat je verdrietig bent, maar kom op zeg; je bent een volwassen vrouw.
Dit is een openbaar forum dus ik kan je niet verbieden om hier te komen schrijven, maar alsjeblieft, herhaal niet om de paar pagina's dezelfde riedel. Open desnoods zelf (nog) een topic, maar probeer hier constructief te schrijven.
Ik word hier zo moe van...
Dit is een openbaar forum dus ik kan je niet verbieden om hier te komen schrijven, maar alsjeblieft, herhaal niet om de paar pagina's dezelfde riedel. Open desnoods zelf (nog) een topic, maar probeer hier constructief te schrijven.
Ik word hier zo moe van...
vrijdag 24 juli 2009 om 20:04
quote:Christiane04 schreef op 24 juli 2009 @ 19:57:
Allesrose, ga alsjeblieft hulp zoeken. Je blijft en hangen en in herhaling vallen. Je hebt hier en elders op het forum al zoveel goede tips gekregen. En je doet er niets mee. Ik snap dat je verdrietig bent, maar kom op zeg; je bent een volwassen vrouw.
Dit is een openbaar forum dus ik kan je niet verbieden om hier te komen schrijven, maar alsjeblieft, herhaal niet om de paar pagina's dezelfde riedel. Open desnoods zelf (nog) een topic, maar probeer hier constructief te schrijven.
Ik word hier zo moe van...
mooi gesproken Christiane.
Ik kwam eigenlijk alleen maar even kijken hoe het met je gaat.
Je weet het he meis, het wordt beter ECHT!!!
Je bent ontzettend sterk, juist ook omdat je je tranen gewoon toelaat!
Allesrose, ga alsjeblieft hulp zoeken. Je blijft en hangen en in herhaling vallen. Je hebt hier en elders op het forum al zoveel goede tips gekregen. En je doet er niets mee. Ik snap dat je verdrietig bent, maar kom op zeg; je bent een volwassen vrouw.
Dit is een openbaar forum dus ik kan je niet verbieden om hier te komen schrijven, maar alsjeblieft, herhaal niet om de paar pagina's dezelfde riedel. Open desnoods zelf (nog) een topic, maar probeer hier constructief te schrijven.
Ik word hier zo moe van...
mooi gesproken Christiane.
Ik kwam eigenlijk alleen maar even kijken hoe het met je gaat.
Je weet het he meis, het wordt beter ECHT!!!
Je bent ontzettend sterk, juist ook omdat je je tranen gewoon toelaat!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 24 juli 2009 om 21:00
Het gaat ook al wel n stukje beter..elke situatie is aan 1 kant hetzelfde hier, we hebben allemaal verdriet..Maar ook achter elk van ons zit n eigen verhaal...En ik ben boos op mezelf, dat ik mijn relatie heb verbroken,,.Natuurlijk gaat dit verdriet over, maar nu nog niet..Mijn liefde voor hem zit heel diep..
vrijdag 24 juli 2009 om 21:17
Maar dan is dit topic misschien niet de juiste plek om dat te ventileren.
Christiane is hard op zoek, naar handvaten waar ze wat aan heeft, die ze kan gebruiken.
Die krijgt ze ook.
Maar elke keer die repeteerplaat dat je zo vreselijk van hem houdt weten we nu wel
Jij WILT niet dat het verdriet overgaat
Je blijft bewust hangen in je verdriet, je zwelgt erin.
Echt allesrose, ik bedoel het niet zo rot maar ik zie hier allemaal meiden die echt proberen dat juist te doorbreken bij zichzelf.
Lieve Christiane, ik wilde niet je topic overnemen en ik geef je je topic weer terug.
Christiane is hard op zoek, naar handvaten waar ze wat aan heeft, die ze kan gebruiken.
Die krijgt ze ook.
Maar elke keer die repeteerplaat dat je zo vreselijk van hem houdt weten we nu wel
Jij WILT niet dat het verdriet overgaat
Je blijft bewust hangen in je verdriet, je zwelgt erin.
Echt allesrose, ik bedoel het niet zo rot maar ik zie hier allemaal meiden die echt proberen dat juist te doorbreken bij zichzelf.
Lieve Christiane, ik wilde niet je topic overnemen en ik geef je je topic weer terug.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 24 juli 2009 om 21:29
Christiane, een reactie hoeft niet hoor, wilde alleen even wat kwijt voor Ikke, maar ook voor de rest van jullie. Ik hoop dat iedereen zijn of eigenlijk haar weg kan gaan vinden.
Weekenden zijn wel erg lastig. Wat ik zelf merk is dat het overdag op werk prima gaat en dan kom je thuis en...poef...daar is de twijfel weer en die zeer vervelende drang om contact op te nemen omdat je wilt weten hoe het gaat en die persoon mist. Heel irritant (vooral wanneer het niet lukt om de drang te weerstaan en je daarna zo boos op jezelf kan zijn). Laatst had ik echt even een baaldag en er waren helaas geen vriendinnen dus heb ik heerlijk een fles wijn opengrtrokken en een foute film opgezet. Die avond heb ik geweldig geslapen (en de kater daarna laten we maar even zitten).
De moeilijke momenten worden wel minder, alleen soms zet de 1 stap vooruit en wordt je daarna weer wat stappen terug gezet. Op een gegeven moment merk dat het 2 stappen worden en maar een terug...je gaat vooruit, maar langzaam
Allesrose, goed om te horen dat het beter gaat. Pas goed op jezelf he. Kijk of het lukt om die liefde die je zo sterk voelt in jezelf te steken want dat ben je waard en het gaat je lukken.
Weekenden zijn wel erg lastig. Wat ik zelf merk is dat het overdag op werk prima gaat en dan kom je thuis en...poef...daar is de twijfel weer en die zeer vervelende drang om contact op te nemen omdat je wilt weten hoe het gaat en die persoon mist. Heel irritant (vooral wanneer het niet lukt om de drang te weerstaan en je daarna zo boos op jezelf kan zijn). Laatst had ik echt even een baaldag en er waren helaas geen vriendinnen dus heb ik heerlijk een fles wijn opengrtrokken en een foute film opgezet. Die avond heb ik geweldig geslapen (en de kater daarna laten we maar even zitten).
De moeilijke momenten worden wel minder, alleen soms zet de 1 stap vooruit en wordt je daarna weer wat stappen terug gezet. Op een gegeven moment merk dat het 2 stappen worden en maar een terug...je gaat vooruit, maar langzaam
Allesrose, goed om te horen dat het beter gaat. Pas goed op jezelf he. Kijk of het lukt om die liefde die je zo sterk voelt in jezelf te steken want dat ben je waard en het gaat je lukken.
vrijdag 24 juli 2009 om 22:38
quote:ikke82 schreef op 24 juli 2009 @ 18:55:
De frustratie kan dan heel groot zijn, alle ingrediënten voor een successtory waren aanwezig, maar er staat een ziekte in de weg. Een harde waarheid.
Dat lijkt me inderdaad ook erg! Ik ervaar dat inderdaad als een enorme frustratie. Bij ons dan geen ziekte, maar wel heel veel ingredienten vooren een successtory. Wat ik hem meerdere keren heb aangegeven is dat ik geloof in hem en dat ik geloof in ons. Maar ja, dan moet hij het wel een kans geven. En dat kan hij niet. Grrrr.
Voel je trouwens vrij om mee te schrijven. Ik heb er zelf veel aan. Misschien jij ook? Heel veel sterkte in ieder geval.
De frustratie kan dan heel groot zijn, alle ingrediënten voor een successtory waren aanwezig, maar er staat een ziekte in de weg. Een harde waarheid.
Dat lijkt me inderdaad ook erg! Ik ervaar dat inderdaad als een enorme frustratie. Bij ons dan geen ziekte, maar wel heel veel ingredienten vooren een successtory. Wat ik hem meerdere keren heb aangegeven is dat ik geloof in hem en dat ik geloof in ons. Maar ja, dan moet hij het wel een kans geven. En dat kan hij niet. Grrrr.
Voel je trouwens vrij om mee te schrijven. Ik heb er zelf veel aan. Misschien jij ook? Heel veel sterkte in ieder geval.
vrijdag 24 juli 2009 om 22:44
quote:ucchan schreef op 24 juli 2009 @ 19:03:
Mijn relatie is nu goed 3 maanden uit en ik merk nu ook weer dat ik het er moeilijk mee heb al is het wel beter. Meneer heeft intussen al een ander waar hij lekker tegenaan kan kruipen en leuke dingen mee kan doen en dat steekt wel.
Dat is inderdaad moeilijk. Kan ik me heel goed wat bij voorstellen. Zelf wil ik dat mijn ex-lief gelukkig is. Het liefste met mij, maar als dat niet kan, hoop ik dat hij dat met een ander kan worden. Ik hoef er dan weer niet de details van te weten, maar de wetenschap dat ik hem het allergrootste geluk van de wereld gun geeft mij gek genoeg ook weer rust.
quote:ucchan schreef op 24 juli 2009 @ 19:03:
Mijn ex negeert mij volledig en dat is ontzettend pijnlijk en ook moeilijk voor te stellen wanneer je toch een langere tijd iets mois hebt gedeeld.
Dat lijkt me inderdaad moeilijk. Mijn ex-lief en ik hebben spaarzaam contact. Maar het contact dat er is, is nog altijd op een bepaalde manier liefdevol. We zitten in elkaars hart en dat zal - bij mij in ieder geval - nog een hele tijd blijven.
Mijn relatie is nu goed 3 maanden uit en ik merk nu ook weer dat ik het er moeilijk mee heb al is het wel beter. Meneer heeft intussen al een ander waar hij lekker tegenaan kan kruipen en leuke dingen mee kan doen en dat steekt wel.
Dat is inderdaad moeilijk. Kan ik me heel goed wat bij voorstellen. Zelf wil ik dat mijn ex-lief gelukkig is. Het liefste met mij, maar als dat niet kan, hoop ik dat hij dat met een ander kan worden. Ik hoef er dan weer niet de details van te weten, maar de wetenschap dat ik hem het allergrootste geluk van de wereld gun geeft mij gek genoeg ook weer rust.
quote:ucchan schreef op 24 juli 2009 @ 19:03:
Mijn ex negeert mij volledig en dat is ontzettend pijnlijk en ook moeilijk voor te stellen wanneer je toch een langere tijd iets mois hebt gedeeld.
Dat lijkt me inderdaad moeilijk. Mijn ex-lief en ik hebben spaarzaam contact. Maar het contact dat er is, is nog altijd op een bepaalde manier liefdevol. We zitten in elkaars hart en dat zal - bij mij in ieder geval - nog een hele tijd blijven.
vrijdag 24 juli 2009 om 22:48
quote:allesrose schreef op 24 juli 2009 @ 21:00:
Het gaat ook al wel n stukje beter..elke situatie is aan 1 kant hetzelfde hier, we hebben allemaal verdriet..Maar ook achter elk van ons zit n eigen verhaal...En ik ben boos op mezelf, dat ik mijn relatie heb verbroken,,.Natuurlijk gaat dit verdriet over, maar nu nog niet..Mijn liefde voor hem zit heel diep..Ik zeg ook niet dat je geen verdriet mag hebben, maar het is wat Summerdance zegt: jij zwelgt erin. En nogmaals, ik kan je niet verbieden om hier te schrijven, maar persoonlijk vind ik het inderdaad niet prettig om elke keer geconfronteerd te worden met iemand die ik (en vele vele anderen met mij) al meerdere tips heb gegeven om op een andere (en in mijn ogen betere) manier met de situatie om te gaan, maar die het vertikt om er wat mee te doen en als een puber blijft hangen in een verbroken relatie.
Het gaat ook al wel n stukje beter..elke situatie is aan 1 kant hetzelfde hier, we hebben allemaal verdriet..Maar ook achter elk van ons zit n eigen verhaal...En ik ben boos op mezelf, dat ik mijn relatie heb verbroken,,.Natuurlijk gaat dit verdriet over, maar nu nog niet..Mijn liefde voor hem zit heel diep..Ik zeg ook niet dat je geen verdriet mag hebben, maar het is wat Summerdance zegt: jij zwelgt erin. En nogmaals, ik kan je niet verbieden om hier te schrijven, maar persoonlijk vind ik het inderdaad niet prettig om elke keer geconfronteerd te worden met iemand die ik (en vele vele anderen met mij) al meerdere tips heb gegeven om op een andere (en in mijn ogen betere) manier met de situatie om te gaan, maar die het vertikt om er wat mee te doen en als een puber blijft hangen in een verbroken relatie.
vrijdag 24 juli 2009 om 22:50
vrijdag 24 juli 2009 om 22:53
quote:ucchan schreef op 24 juli 2009 @ 21:29:
Christiane, een reactie hoeft niet hoor, wilde alleen even wat kwijt voor Ikke, maar ook voor de rest van jullie. Ik hoop dat iedereen zijn of eigenlijk haar weg kan gaan vinden.
Ik geef graag een reactie. Iedereen die de moeite neemt om mij een hart onder de riem te steken en die het zelf ook moeilijk heeft, kan wat mij betreft ook op een virtuele hug rekenen. Bij deze dus
De moeilijke momenten worden wel minder, alleen soms zet de 1 stap vooruit en wordt je daarna weer wat stappen terug gezet. Op een gegeven moment merk dat het 2 stappen worden en maar een terug...je gaat vooruit, maar langzaam.
Ik merk inderdaad al vooruitgang. Nee het verdriet is nog niet minder, de pijn ook niet. Maar ik kan naast de frustratie die ik heb over hem en over de situatie wel accepteren dat het uit is. En dat had ik nooit van mezelf verwacht.
Christiane, een reactie hoeft niet hoor, wilde alleen even wat kwijt voor Ikke, maar ook voor de rest van jullie. Ik hoop dat iedereen zijn of eigenlijk haar weg kan gaan vinden.
Ik geef graag een reactie. Iedereen die de moeite neemt om mij een hart onder de riem te steken en die het zelf ook moeilijk heeft, kan wat mij betreft ook op een virtuele hug rekenen. Bij deze dus
De moeilijke momenten worden wel minder, alleen soms zet de 1 stap vooruit en wordt je daarna weer wat stappen terug gezet. Op een gegeven moment merk dat het 2 stappen worden en maar een terug...je gaat vooruit, maar langzaam.
Ik merk inderdaad al vooruitgang. Nee het verdriet is nog niet minder, de pijn ook niet. Maar ik kan naast de frustratie die ik heb over hem en over de situatie wel accepteren dat het uit is. En dat had ik nooit van mezelf verwacht.
zaterdag 25 juli 2009 om 10:49
Goedenmorgen allemaal!
Fijn om jullie verhalen te lezen Ucchan en Ikke 82. Ik vind het heel fijn om andersman ervaringen te lezen en feedback te krijgen. Juist omdat we elkaar niet kennen is de feedback objectief en dat vind ik erg prettig. Helpt mij om er anders naar te kijken, er anders mee om te gaan en te relativeren.
Lijkt me erg moeilijk Uchhan dat je je ex je volledig negeert. Je hoort dat wel vaker...ik begrijp dat nooit zo goed. Ik begrijp dat er in het begin een periode van afstand nodig is en je hoeft zeker niet de allerbeste vrienden te worden. Maar gewoon gedag zeggen of vragen hoe het gaat is toch normaal?
Zijn bij jou de scherpe randjes er vanaf?
En jij Ikke82....wat moeilijk ook. Lijkt me zo frustrerend, juist omdat de koek niet op lijkt te zijn. Spreken jullie elkaar?
Christiane, hoe gaat het met je? Beetje kunnen slapen en gister de dag door gekomen na jullie contact? Volgens mij had je 2 lunchafspraken dit weekend...gaat dat lukken?
Je schrijft dat je de situatie hebt geaccepteerd dat het uit is. Het lijkt wel of dat bij mij de laatste dagen ook een beetje komt. Ben nog steeds verdrietig maar de momenten dat ik me sterker voel lijken toe te nemen. Mijn stemmingen schommelen nog enorm, kan nog steeds erg makkelijk huilen. Bij momenten wil ik me ook niet meer verstoppen en mogen mensen me 'zien' en kom ik onder mijn steen vandaan.
Ik heb nog steeds geen reactie gehad op mijn mail. Het was echt een normale en oprechte mail; hoe gaat het met jou, hoe gaat het met mij, ik vraag hoe hij er nu op terug kijkt en bedank hem voor de fijne tijd. Het zou me enorm tegenvallen als hij niet zou antwoorden, begrijp ik niet. We zijn echt goed uit elkaar gegaan. Door niet te antwoorden communiceert hij ook en dat maakt het ook lastig als we elkaar wel zien. Heb nog steeds spullen van mij bij hem liggen welke ik uiteindelijk wel terugwil.
Weekend voor de boeg....ga zo sporten....en vanavond mss borreltje drinken met vriendin, verder niets. Doe wel dingen maar voel er zo weinig bij en dat stemt me verdrietig...
Fijn om jullie verhalen te lezen Ucchan en Ikke 82. Ik vind het heel fijn om andersman ervaringen te lezen en feedback te krijgen. Juist omdat we elkaar niet kennen is de feedback objectief en dat vind ik erg prettig. Helpt mij om er anders naar te kijken, er anders mee om te gaan en te relativeren.
Lijkt me erg moeilijk Uchhan dat je je ex je volledig negeert. Je hoort dat wel vaker...ik begrijp dat nooit zo goed. Ik begrijp dat er in het begin een periode van afstand nodig is en je hoeft zeker niet de allerbeste vrienden te worden. Maar gewoon gedag zeggen of vragen hoe het gaat is toch normaal?
Zijn bij jou de scherpe randjes er vanaf?
En jij Ikke82....wat moeilijk ook. Lijkt me zo frustrerend, juist omdat de koek niet op lijkt te zijn. Spreken jullie elkaar?
Christiane, hoe gaat het met je? Beetje kunnen slapen en gister de dag door gekomen na jullie contact? Volgens mij had je 2 lunchafspraken dit weekend...gaat dat lukken?
Je schrijft dat je de situatie hebt geaccepteerd dat het uit is. Het lijkt wel of dat bij mij de laatste dagen ook een beetje komt. Ben nog steeds verdrietig maar de momenten dat ik me sterker voel lijken toe te nemen. Mijn stemmingen schommelen nog enorm, kan nog steeds erg makkelijk huilen. Bij momenten wil ik me ook niet meer verstoppen en mogen mensen me 'zien' en kom ik onder mijn steen vandaan.
Ik heb nog steeds geen reactie gehad op mijn mail. Het was echt een normale en oprechte mail; hoe gaat het met jou, hoe gaat het met mij, ik vraag hoe hij er nu op terug kijkt en bedank hem voor de fijne tijd. Het zou me enorm tegenvallen als hij niet zou antwoorden, begrijp ik niet. We zijn echt goed uit elkaar gegaan. Door niet te antwoorden communiceert hij ook en dat maakt het ook lastig als we elkaar wel zien. Heb nog steeds spullen van mij bij hem liggen welke ik uiteindelijk wel terugwil.
Weekend voor de boeg....ga zo sporten....en vanavond mss borreltje drinken met vriendin, verder niets. Doe wel dingen maar voel er zo weinig bij en dat stemt me verdrietig...
zaterdag 25 juli 2009 om 11:28
Hey allemaal,
ik heb ook even snel bijgelezen. En ik vind het ook heel prettig om hier even van me af te schrijven.
@Uchhan: lijkt me inderdaad moeilijk als je genegeert wordt, maar misschien helpt het ook wel een beetje om verder te gaan. Weet ik niet. In ieder geval sterkte!!!
@Ikke82: balen dat het uit is terwijl de liefde er nog is. Bij mij ook het geval. Naja ik probeer het positief te zien. En zoals iemand al zei als je voor elkaar bestemd bent kom je wel bij mekaar. Misschien morgen misschien pas over 10 jaar. En anders wacht er een mooie andere liefde op je.
@Christiane: ik hoop dat het nu wat beter met je gaat. Wel prettig dat het contact wat jullie hebben liefdevol is. Ik heb ook contact, maar meneer doet zijn best om al zijn gevoelens weg te stoppen. Ik hoop dat je ook wat leuke dingetjes kan doen voor afleiding.
@fienewiep: balen dat hij nog niet gereageert heeft. En jammer dat je nog niet echt kan genieten van de dingetjes die je doet. Maar dat komt wel dat weet ik zeker. Ik heb ook nog steeds momenten dat niks leuk is hoe hard ik ook mijn best doe. Maar er zijn momenten dat ik wel nog kan genieten, en zolang die er zijn weet ik dat het goedkomt.
verder jullie allemaal een hele dikke knuffel!!!!
ik heb ook even snel bijgelezen. En ik vind het ook heel prettig om hier even van me af te schrijven.
@Uchhan: lijkt me inderdaad moeilijk als je genegeert wordt, maar misschien helpt het ook wel een beetje om verder te gaan. Weet ik niet. In ieder geval sterkte!!!
@Ikke82: balen dat het uit is terwijl de liefde er nog is. Bij mij ook het geval. Naja ik probeer het positief te zien. En zoals iemand al zei als je voor elkaar bestemd bent kom je wel bij mekaar. Misschien morgen misschien pas over 10 jaar. En anders wacht er een mooie andere liefde op je.
@Christiane: ik hoop dat het nu wat beter met je gaat. Wel prettig dat het contact wat jullie hebben liefdevol is. Ik heb ook contact, maar meneer doet zijn best om al zijn gevoelens weg te stoppen. Ik hoop dat je ook wat leuke dingetjes kan doen voor afleiding.
@fienewiep: balen dat hij nog niet gereageert heeft. En jammer dat je nog niet echt kan genieten van de dingetjes die je doet. Maar dat komt wel dat weet ik zeker. Ik heb ook nog steeds momenten dat niks leuk is hoe hard ik ook mijn best doe. Maar er zijn momenten dat ik wel nog kan genieten, en zolang die er zijn weet ik dat het goedkomt.
verder jullie allemaal een hele dikke knuffel!!!!
zaterdag 25 juli 2009 om 22:04
zaterdag 25 juli 2009 om 23:03
Fienewiep, ik wil je even een hele grote knuffel geven. Dat gevoel is zo ontzettend herkenbaar. Dat er niet wordt gereageerd is iets wat zo moeilijk te begrijpen is en het geeft zo'n ontzettend k**gevoel... Ik hoop dat je vanavond wat kan slapen en je morgen iets om handen hebt om te doen.
Raiden, het negeren helpt soms wel om even boos te zijn, maar ik ben vooral teleurgesteld omdat we niet slecht uit elkaar zijn gegaan en het maakt verdrietig. Ik zou het andersom nooit kunnen. 'Grappig' is dat ik het ergens nog 'snap' dat hij sms-jes met de vraag hoe het gaat negeert (al moet ik daar veel moeite voor doen), maar laatste gingen we bijv. naar hetzelfde concert en ik stond zowat naast hem Geen moment dat hij ook mij maar een blik waardig gunde. Heel bizar. We hebben geen ruzie gehad, de relatie was niet raar. Het ging uit de tweede keer omdat zijn gevoel voor mij niet groeide en hij onrustig was. Prima (nou ja...) maar dan zo doen...
Christiane, dat je het kan accepteren is al zo'n enorme stap en zeker dat je hem ook alle geluk gunt. En tuurlijk mag je verdrietig zijn want het is nooit leuk om afscheid te moeten nemen van iets waarvan je hoopte dat het zou werken. Daarvoor begin je niet aan een relatie. Als de tranen eruit moeten, laat ze maar komen.
Hopelijk kan iedereen een beetje slapen. Ik wil nog wel de tekst van een liedje delen waar ik nu wat kracht uit haal. Het nummer heet Death by Chocolate van Sia:
Death by chocolate is a myth
Yeah
This I know because I lived
Oh
I've been around for broken hearts and how
Lay your head in my hands little girl
This is only right now
Death by crying doesn't exist
Oh
Though the headaches feel a bit like it
You might explode but you'll reach the end of the road
And you
Little tree
I'm certain you will grow
Tears on your pillow will dry and you will learn just how to love again
(Just how to love again)
Oh
My weeping willow
Let your leaves fall and return
Oh
Darling the seasons are your friend
Death by anger this is true
Oh
Just let him go
He can't hurt you
Oh
Little girl this is such a cruel
Cruel world
This is the first of a million broken hearts
Tears on your pillow will dry and you will learn just how to love again
(Just how to love again)
Oh
My weeping willow
Let your leaves fall and return
Oh
Darling the seasons are your friend
Oh
It won't be long
You will grow strong
Up
Up and away
He's but a falling leaf
He's but a falling leaf
He's but a falling leaf
Weltrusten!
Raiden, het negeren helpt soms wel om even boos te zijn, maar ik ben vooral teleurgesteld omdat we niet slecht uit elkaar zijn gegaan en het maakt verdrietig. Ik zou het andersom nooit kunnen. 'Grappig' is dat ik het ergens nog 'snap' dat hij sms-jes met de vraag hoe het gaat negeert (al moet ik daar veel moeite voor doen), maar laatste gingen we bijv. naar hetzelfde concert en ik stond zowat naast hem Geen moment dat hij ook mij maar een blik waardig gunde. Heel bizar. We hebben geen ruzie gehad, de relatie was niet raar. Het ging uit de tweede keer omdat zijn gevoel voor mij niet groeide en hij onrustig was. Prima (nou ja...) maar dan zo doen...
Christiane, dat je het kan accepteren is al zo'n enorme stap en zeker dat je hem ook alle geluk gunt. En tuurlijk mag je verdrietig zijn want het is nooit leuk om afscheid te moeten nemen van iets waarvan je hoopte dat het zou werken. Daarvoor begin je niet aan een relatie. Als de tranen eruit moeten, laat ze maar komen.
Hopelijk kan iedereen een beetje slapen. Ik wil nog wel de tekst van een liedje delen waar ik nu wat kracht uit haal. Het nummer heet Death by Chocolate van Sia:
Death by chocolate is a myth
Yeah
This I know because I lived
Oh
I've been around for broken hearts and how
Lay your head in my hands little girl
This is only right now
Death by crying doesn't exist
Oh
Though the headaches feel a bit like it
You might explode but you'll reach the end of the road
And you
Little tree
I'm certain you will grow
Tears on your pillow will dry and you will learn just how to love again
(Just how to love again)
Oh
My weeping willow
Let your leaves fall and return
Oh
Darling the seasons are your friend
Death by anger this is true
Oh
Just let him go
He can't hurt you
Oh
Little girl this is such a cruel
Cruel world
This is the first of a million broken hearts
Tears on your pillow will dry and you will learn just how to love again
(Just how to love again)
Oh
My weeping willow
Let your leaves fall and return
Oh
Darling the seasons are your friend
Oh
It won't be long
You will grow strong
Up
Up and away
He's but a falling leaf
He's but a falling leaf
He's but a falling leaf
Weltrusten!
zaterdag 25 juli 2009 om 23:21
Ucchan mooie tekst en bedank voor je bemoedigende woorden.
Ook wij zijn goed uiteen gegaan. Bijna 9 weken geen contact en mijn 1e mail aan hem, geen jank mail echt niet. Wat jij vertelt dat je ex praktisch naast je stond en gewoon niets zegt. Ik vind dat zoiets raars. Ik realiseer me dat het mijn norm is, maar ik begrijp gewoon niet dat mensen niets van zich laten horen en je negeren...
Moet zeggen dat het ook wel wat teweeg brengt, ik denk en hoop zelfs in positieve zin. Vraag me af waarom ik er nog om huil, vraag me af waarom ik het me nog zoveel energie laat kosten, vraag me af waarom ik die energie niet in MIJ stop, vraag me af of het geen tijd is om het los te laten..... Het is geweest, het was een mooie tijd maar het is niet meer.
Hoop dat jij ook kunt slapen ucchan en de behoefte om te smsen/bellen kunt weerstaan. Sterkte en slaap lekker!
Ook wij zijn goed uiteen gegaan. Bijna 9 weken geen contact en mijn 1e mail aan hem, geen jank mail echt niet. Wat jij vertelt dat je ex praktisch naast je stond en gewoon niets zegt. Ik vind dat zoiets raars. Ik realiseer me dat het mijn norm is, maar ik begrijp gewoon niet dat mensen niets van zich laten horen en je negeren...
Moet zeggen dat het ook wel wat teweeg brengt, ik denk en hoop zelfs in positieve zin. Vraag me af waarom ik er nog om huil, vraag me af waarom ik het me nog zoveel energie laat kosten, vraag me af waarom ik die energie niet in MIJ stop, vraag me af of het geen tijd is om het los te laten..... Het is geweest, het was een mooie tijd maar het is niet meer.
Hoop dat jij ook kunt slapen ucchan en de behoefte om te smsen/bellen kunt weerstaan. Sterkte en slaap lekker!
zaterdag 25 juli 2009 om 23:46
Hey: het zo erg genegeert worden lijkt me ook vreselijk. Helemaal als je helemaal niet op een rare manier uit elkaar gaat. Maar veel mannen die ik ken sluiten hun gevoel op, en dan is negeren de makkelijkste en minst pijnlijke weg voor ze. Anders worden ze steeds gecofronteerd met de pijn ed. Soms doen ze het omdat ze je geen valse hoop willen geven zodat je verder kunt. En soms zijn het gewoon klootzakken. Maar voornamelijk het eerste: gevoel wegstoppen en de makkelijkste weg kiezen.
Verder heb ik voor het eerst sinds tijden een supravond gehad. Ik moest werken en ik heb nog nooit met zoveel totaal vreemden gepraat en lol gehad. Het is heel raar voordat ik mijn meneer leerde kennen was ik echt verlegen. In die jaren met hem ben ik enorm opengebloeid. Maar ervoor en tijdens had ik nooit echt veel specifieke aandacht van jongens. Wel eens natuurlijk, maar ik was veel met mijn vriend dus dan houdt het vrij snel op. Ik merk nu dat jongens echt interesse in me hebben. En dan ook echt leuke jongens. Aan de ene kant vind ik het fijn om te weten dat ik nog kans maak en in de markt lig, maar aan de andere kant is het frustrerend omdat ik voorlopig toch niemand anders wil dan meneer.
Maar ze leiden me af en geven me zelfvertrouwen. Nu in de trein ook zomaar uit het niets heel leuk gesprek met een echt lieve knappe jongen. Ik heb nog staan twijfelen of ik hem om zijn nr moest vragen, maar ik doe en kan er toch nog niks mee.
Ik heb alleen soms het gevoel dat ik daardoor dingen misloop. Mijn vader zegt altijd dat de ware iemand is die je in de trein voorbij ziet rijden, het meisje bij de kassa wat je daarna nooit meer ziet. Je ziet ze in een glimp. Maarja dat is mijn vaders theorie. Alleen zoals in dit geval denk ik....misschien had ik toch wat moeten doen.
Maarja zolang ik zoveel van meneer houdt en zoveel hoop kan ik niet iets met iemand anders beginnen. En aanklooien enzo doe ik niet aan, Ik moet 200% voor iemand kunnen gaan.
poeh sorry, heel verhaal en het gaat eigenlijk nergens over..... Jullie hele dikke knuffel allemaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Alles zal rechtkommen.
Verder heb ik voor het eerst sinds tijden een supravond gehad. Ik moest werken en ik heb nog nooit met zoveel totaal vreemden gepraat en lol gehad. Het is heel raar voordat ik mijn meneer leerde kennen was ik echt verlegen. In die jaren met hem ben ik enorm opengebloeid. Maar ervoor en tijdens had ik nooit echt veel specifieke aandacht van jongens. Wel eens natuurlijk, maar ik was veel met mijn vriend dus dan houdt het vrij snel op. Ik merk nu dat jongens echt interesse in me hebben. En dan ook echt leuke jongens. Aan de ene kant vind ik het fijn om te weten dat ik nog kans maak en in de markt lig, maar aan de andere kant is het frustrerend omdat ik voorlopig toch niemand anders wil dan meneer.
Maar ze leiden me af en geven me zelfvertrouwen. Nu in de trein ook zomaar uit het niets heel leuk gesprek met een echt lieve knappe jongen. Ik heb nog staan twijfelen of ik hem om zijn nr moest vragen, maar ik doe en kan er toch nog niks mee.
Ik heb alleen soms het gevoel dat ik daardoor dingen misloop. Mijn vader zegt altijd dat de ware iemand is die je in de trein voorbij ziet rijden, het meisje bij de kassa wat je daarna nooit meer ziet. Je ziet ze in een glimp. Maarja dat is mijn vaders theorie. Alleen zoals in dit geval denk ik....misschien had ik toch wat moeten doen.
Maarja zolang ik zoveel van meneer houdt en zoveel hoop kan ik niet iets met iemand anders beginnen. En aanklooien enzo doe ik niet aan, Ik moet 200% voor iemand kunnen gaan.
poeh sorry, heel verhaal en het gaat eigenlijk nergens over..... Jullie hele dikke knuffel allemaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Alles zal rechtkommen.
zondag 26 juli 2009 om 10:11
@ Fienewiep: je schrijft dat hij nog geen reactie heeft gestuurd. Dat lijkt me heel erg vervelend. Maar - en nu ben ik heel even pragmatisch - zou het niet zo kunnen zijn dat hij op vakantie is en je mail helemaal nog niet heeft gelezen? Of ben ik nu te optimistisch? Uit ervaring weet ik dat mannen soms iets langer nodig hebben om te reageren. Als ik nu een sms/mail krijg, reageer ik binnen een uur. Dan weet ik wat ik wil zegen en dat doe ik ook gelijk. Mannen hebben daar soms wat meer tijd voor nodig. Afijn, ik hoop voor jou dat hij snel reageert.
De afspraken van mij dit weekend gaan wel lukken. Merk wel dat hoe saaier mijn dagen, hoe meer ik op mezelf ben, hoe beter ik met mijn verdriet om kan gaan. Hoe leuker mijn dagen, hoe minder ik overdag aan hem denk, hoe harder het na afloop binnenkomt, en hoe rotter ik me voel.
@ Ucchan: wat raar zeg van dat concert. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat volwassenen op die manier met elkaar omgaan. Kijk dat je op zo'n moment geen liefdevolle gesprekken gaat voeren, kan ik nog inkomen, maar gewoon een knikje, een blik...
Ik snap mensen soms niet. Het leven kan zo eenvoudig zijn, maar we maken er met zijn allen een puinhoop van. Ook in intermenselijke relaties.
@ Raiden: uit wat jij schrijft over redenen om te negeren, denk ik dat je de spijker op zijn kop slaat. Sommige mannen zijn gewoon klootzakken, sommigen willen je geen hoop geven (al vind ik dat altijd een beetje een dooddoener), maar volgens mij hebben de meeste mannen inderdaad zo'n gevoel van: negeren is de makkelijkste en minst pijnlijke weg. Mijn ex-lief heeft eerder die weg bewandeld. Aangegeven dat hij over pijnlijke en moeilijke dingen het liefst een laagje beton legt. Ik merk door zijn reacties en door het contact dat ik nog wel met hem heb, dat hij dat nu niet doet. Misschien een beetje. Hij kiest dan volgens mij nog wel voor de makkelijkste weg, maar hij laat in ieder geval de pijn toe.
Iedereen weer sterkte vandaag. En een dikke knuffel.
De afspraken van mij dit weekend gaan wel lukken. Merk wel dat hoe saaier mijn dagen, hoe meer ik op mezelf ben, hoe beter ik met mijn verdriet om kan gaan. Hoe leuker mijn dagen, hoe minder ik overdag aan hem denk, hoe harder het na afloop binnenkomt, en hoe rotter ik me voel.
@ Ucchan: wat raar zeg van dat concert. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat volwassenen op die manier met elkaar omgaan. Kijk dat je op zo'n moment geen liefdevolle gesprekken gaat voeren, kan ik nog inkomen, maar gewoon een knikje, een blik...
Ik snap mensen soms niet. Het leven kan zo eenvoudig zijn, maar we maken er met zijn allen een puinhoop van. Ook in intermenselijke relaties.
@ Raiden: uit wat jij schrijft over redenen om te negeren, denk ik dat je de spijker op zijn kop slaat. Sommige mannen zijn gewoon klootzakken, sommigen willen je geen hoop geven (al vind ik dat altijd een beetje een dooddoener), maar volgens mij hebben de meeste mannen inderdaad zo'n gevoel van: negeren is de makkelijkste en minst pijnlijke weg. Mijn ex-lief heeft eerder die weg bewandeld. Aangegeven dat hij over pijnlijke en moeilijke dingen het liefst een laagje beton legt. Ik merk door zijn reacties en door het contact dat ik nog wel met hem heb, dat hij dat nu niet doet. Misschien een beetje. Hij kiest dan volgens mij nog wel voor de makkelijkste weg, maar hij laat in ieder geval de pijn toe.
Iedereen weer sterkte vandaag. En een dikke knuffel.
zondag 26 juli 2009 om 10:39
Hej lieve mensen! Nou paar daagjes nix van mezelf laten horen. Het verrassingsuitje was gezellig, woensdag. Alleen eenmaal thuis verviel ik in gat. Want tja, hoe sterk ik in het begin van deze week me voelde, alles komt er nu uit. Loop nu al dagen rond met mn ziel onder de armen en jank overal om. Bah. Ik laat het maar gebeuren, het moet er toch uit. Dit weekend helemaal nix gedaan. Kon me er niet toe zetten. Ik moest gistermiddag naar het reisbureau toe om de reis te annuleren. Dat was voor mij echt even een droefte punt. Dat meisje zei nog, dan laat je toch alles om zetten op jouw ticket en ga je toch in je eentje, lekker erop uit. Zie mezelf niet daar opt strand lopen, terwijl ik met mn ex daar zou zijn. Toen heb ik hem nog bericht, dat alles geannuleerd is en dat hij geld van mij terug kreeg. Kreeg ik zo'n bot en zakelijk mailtje van hem terug. Dit was overigens het enige contact wat ik met hem heb gehad sindsdien het uit is. Ik was gelijk van slag. Maar goed. Het gaat je ook niet in de koude kleren zitten. Vandaag weer een nieuwe dag.... zonnetje schijnt, dus ga daar van proberen te genieten!
ik zal vanavond even voor ieder een reactie geven, dan zal ik de boel even rustig lezen. iedereen een knuffel van mij en hopelijk voor ieder een beetje een goede zondag........
ik zal vanavond even voor ieder een reactie geven, dan zal ik de boel even rustig lezen. iedereen een knuffel van mij en hopelijk voor ieder een beetje een goede zondag........
zondag 26 juli 2009 om 11:34
Och Picasso, zo herkenbaar. Na een leuke fijne avond komt het keihard binnen. Heel confronterend ook het annuleren van je vakantie, begrijp heel goed dat het verdriet dan groot is.
Wat dat betreft ben ik het wel eens met wat Christiane schrijft, het lijkt makkelijker met het verdriet om te gaan als je alleen bent. Ik weet het niet, ik vind het echt lastig allemaal en ben al 9 weken onderweg....je zou toch denken dat de tranen een keer op zijn
Christiane het moet toch een troost voor je zijn dat ex het laagje beton iets minder dik maakt dan nu. Ondanks dat dat niet genoeg is, hij is er wel mee bezig.
Hoop dat je een beetje kunt genieten van je lunch afspraak straks. Iets heeeeeeeeel lekkers gaan eten We moeten onszelf goed verwennen en voor onszelf zorgen.
Mijn ex is niet op vakantie, dat weet ik want hij gaat volgende week een weekje weg. Mss voelt hij zich onder druk gezet door mijn mail, druk om te reageren...ik weet het niet. Ik vind niet reageren ook erg makkelijk.
Wat dat betreft ben ik het wel eens met wat Christiane schrijft, het lijkt makkelijker met het verdriet om te gaan als je alleen bent. Ik weet het niet, ik vind het echt lastig allemaal en ben al 9 weken onderweg....je zou toch denken dat de tranen een keer op zijn
Christiane het moet toch een troost voor je zijn dat ex het laagje beton iets minder dik maakt dan nu. Ondanks dat dat niet genoeg is, hij is er wel mee bezig.
Hoop dat je een beetje kunt genieten van je lunch afspraak straks. Iets heeeeeeeeel lekkers gaan eten
We moeten onszelf goed verwennen en voor onszelf zorgen.Mijn ex is niet op vakantie, dat weet ik want hij gaat volgende week een weekje weg. Mss voelt hij zich onder druk gezet door mijn mail, druk om te reageren...ik weet het niet. Ik vind niet reageren ook erg makkelijk.
zondag 26 juli 2009 om 11:44
hey fienewiep, niet reageren is ook erg makkelijk. Weet niet wat dat is met mannen. De meeste mannen lijken zo makkelijk er over heen te kunnen stappen en verder te gaan. 
. Zit je nou niet iedere keer te kijken of je mail terug heb? Ik zou dat namelijk wel doen. Soms betrap ik mezelf op, dan kijk ik na mn telefoon in de hoop dat ie miss heeft gesmst haha. Moeilijk allemaal he? Het stukje verdriet, loslaten. Als je zoveel van iemand gehouden heb...
maar echt ook voor ons allemaal gaat de zon echt schijnen. En beetje bij beetje gaan we weer genietenn van alles. Alleen nu even niet. En dat mag en moet zelfs. Het is voor ieder een soort rouw proces, dus daar moet je door heen.
Vinden jullie het ook zo moeilijk in de weekenden? Dit is mn eerste weekend weer 'alleen' en moet zeggen dat het best zwaar is. Had ik niet verwacht.
liefs!
. Zit je nou niet iedere keer te kijken of je mail terug heb? Ik zou dat namelijk wel doen. Soms betrap ik mezelf op, dan kijk ik na mn telefoon in de hoop dat ie miss heeft gesmst haha. Moeilijk allemaal he? Het stukje verdriet, loslaten. Als je zoveel van iemand gehouden heb... maar echt ook voor ons allemaal gaat de zon echt schijnen. En beetje bij beetje gaan we weer genietenn van alles. Alleen nu even niet. En dat mag en moet zelfs. Het is voor ieder een soort rouw proces, dus daar moet je door heen.
Vinden jullie het ook zo moeilijk in de weekenden? Dit is mn eerste weekend weer 'alleen' en moet zeggen dat het best zwaar is. Had ik niet verwacht.
liefs!
zondag 26 juli 2009 om 20:34
quote:FieneWiep schreef op 26 juli 2009 @ 11:34:
Wat dat betreft ben ik het wel eens met wat Christiane schrijft, het lijkt makkelijker met het verdriet om te gaan als je alleen bent.
Dat merk ik inderdaad zo duidelijk. Beetje aankloten thuis maakt af en toe verdrietig. Maar weg zijn is voor de korte termijn lekker, maar zodra ik dan weer alleen ben, slaat het weer heel erg hard toe. En dan moet ik weer huilen. Waarom is het toch zoals het is. We zouden zo'n mooi team samen zijn.
Christiane het moet toch een troost voor je zijn dat ex het laagje beton iets minder dik maakt dan nu. Ondanks dat dat niet genoeg is, hij is er wel mee bezig.
Ja, dat is zeker een troost. We hebben natuurlijk nauwelijks contact gehad de afgelopen weken, maar dat wat ik heb meegekregen is gewoon goed.
Hoop dat je een beetje kunt genieten van je lunch afspraak straks. Iets heeeeeeeeel lekkers gaan eten.
Ik heb heerlijk gelunched. Bij de bakkerswinkel in Amsterdam. Heel erg lekker daar. Was ook gezellig, maar wat ik al schreef: dan kom ik thuis en dan zijn daar weer de tranen.
Mijn ex is niet op vakantie, dat weet ik want hij gaat volgende week een weekje weg. Mss voelt hij zich onder druk gezet door mijn mail, druk om te reageren...ik weet het niet. Ik vind niet reageren ook erg makkelijk.
Oh, dan weet ik het ook niet. Ik hoop voor jou dat hij voor zijn vakantie nog even reageert. Dat zou ook wel zo netjes zijn! @ Picasso: de weekenden vind ik inderdaad het moeilijkst. Wij woonden niet samen, maar in de weekenden deden we wel veel samen. Op zaterdag lekker naar de markt en boodschappen doen. Zondag samen sporten. Die dingen mis ik nu extra. Overigens ook de andere dingen die we samen deden. Zo is er vanaf volgende week de Parade in Amsterdam (waar ik woon). De afgelopen jaren gingen we daar heen. En dit jaar dus niet. En dat maakt me heel erg verdrietig.
Wat dat betreft ben ik het wel eens met wat Christiane schrijft, het lijkt makkelijker met het verdriet om te gaan als je alleen bent.
Dat merk ik inderdaad zo duidelijk. Beetje aankloten thuis maakt af en toe verdrietig. Maar weg zijn is voor de korte termijn lekker, maar zodra ik dan weer alleen ben, slaat het weer heel erg hard toe. En dan moet ik weer huilen. Waarom is het toch zoals het is. We zouden zo'n mooi team samen zijn.
Christiane het moet toch een troost voor je zijn dat ex het laagje beton iets minder dik maakt dan nu. Ondanks dat dat niet genoeg is, hij is er wel mee bezig.
Ja, dat is zeker een troost. We hebben natuurlijk nauwelijks contact gehad de afgelopen weken, maar dat wat ik heb meegekregen is gewoon goed.
Hoop dat je een beetje kunt genieten van je lunch afspraak straks. Iets heeeeeeeeel lekkers gaan eten
.Ik heb heerlijk gelunched. Bij de bakkerswinkel in Amsterdam. Heel erg lekker daar. Was ook gezellig, maar wat ik al schreef: dan kom ik thuis en dan zijn daar weer de tranen.
Mijn ex is niet op vakantie, dat weet ik want hij gaat volgende week een weekje weg. Mss voelt hij zich onder druk gezet door mijn mail, druk om te reageren...ik weet het niet. Ik vind niet reageren ook erg makkelijk.
Oh, dan weet ik het ook niet. Ik hoop voor jou dat hij voor zijn vakantie nog even reageert. Dat zou ook wel zo netjes zijn! @ Picasso: de weekenden vind ik inderdaad het moeilijkst. Wij woonden niet samen, maar in de weekenden deden we wel veel samen. Op zaterdag lekker naar de markt en boodschappen doen. Zondag samen sporten. Die dingen mis ik nu extra. Overigens ook de andere dingen die we samen deden. Zo is er vanaf volgende week de Parade in Amsterdam (waar ik woon). De afgelopen jaren gingen we daar heen. En dit jaar dus niet. En dat maakt me heel erg verdrietig.
zondag 26 juli 2009 om 21:30
Het zijn al die '1e keren' dat je weer dingen zonder je ex doet die heel confronterend zijn vind ik. Zoals wat je noemt bv de Parade. Maar ook de vaste rituelen en gewoontes die je met elkaar opbouwt zijn fijn en die mis ik ook erg.
Ah, de bakkerswinkel, ken ik, lekker! Ik woon zelf niet in A'dam maar kom er wel geregeld en vind het een heerlijke stad. Praat je wel met vriendinnen/anderen over je verdriet? Ik vind dat soms heel relativerend werken, haalt ook het zware er een beetje af.
Ik heb vanavond bij mijn ouders gegeten, had geen zin maar moest echt wat doen van mezelf. Had geen zin in een huildag. Fijn gesprek met mijn ouders gehad, ze weten niet alle ins en outs, wil ik ook niet. Ik bespreek ook niet alles maar was wel fijn even in een beschermde omgeving lekker kind te kunnen zijn.
Picasso, ik vind de weekenden ook erg moeilijk. Dat zijn juist de momenten dat we samen dingen deden. Ik mis dat enorm, alleen al het samen wakker worden. Ben je het weekend en vandaag goed doorgekomen?
Overigens check ik niet (meer) continu mijn mail, ik wil het ook niet meer.. Zeg ik nu heel stoer
Ah, de bakkerswinkel, ken ik, lekker! Ik woon zelf niet in A'dam maar kom er wel geregeld en vind het een heerlijke stad. Praat je wel met vriendinnen/anderen over je verdriet? Ik vind dat soms heel relativerend werken, haalt ook het zware er een beetje af.
Ik heb vanavond bij mijn ouders gegeten, had geen zin maar moest echt wat doen van mezelf. Had geen zin in een huildag. Fijn gesprek met mijn ouders gehad, ze weten niet alle ins en outs, wil ik ook niet. Ik bespreek ook niet alles maar was wel fijn even in een beschermde omgeving lekker kind te kunnen zijn.
Picasso, ik vind de weekenden ook erg moeilijk. Dat zijn juist de momenten dat we samen dingen deden. Ik mis dat enorm, alleen al het samen wakker worden. Ben je het weekend en vandaag goed doorgekomen?
Overigens check ik niet (meer) continu mijn mail, ik wil het ook niet meer.. Zeg ik nu heel stoer
zondag 26 juli 2009 om 22:02
[quote]Christiane04 schreef op 24 juli 2009 @ 22:44:
Zelf wil ik dat mijn ex-lief gelukkig is. Het liefste met mij, maar als dat niet kan, hoop ik dat hij dat met een ander kan worden. Ik hoef er dan weer niet de details van te weten, maar de wetenschap dat ik hem het allergrootste geluk van de wereld gun geeft mij gek genoeg ook weer rust.
christiane, ik vind dit zo knap van je dat je dat kan zeggen. Petje af!!
Fienewiep,
weekend opzich wel doorgekomen. Heb gister mn hulp maar aangeboden bij vriendin om de muren te schilderen. Gedachten op nul zetten. En dat lukt dan ook. Zijn er andere mensen om je heen he? Maar ja, thuis aangekomen, verval je weer in de stilte en leegte. Tot overmaat van ramp heb ik ook nog 's avonds laat dat ellendige programma all you need is love gekeken. Hoe bedoel je zelfkwelling . Vandaag eigenlijk niet veel bijzonders gedaan. WEl even van het zonnetje genoten. Maar mn hoofd maakt overuren. Wat ik al eerder schreef, lijkt wel of ik nu mn klap krijg... Gelukkig weekend bijna voorbij en morgen weer aan het werk. ..
toch fijn om te lezen dat er zovele zijn die in het zelfde schuitje zitten. Dat je met totale onbekenden je gevoel kan delen. Eigenlijk best een bijzonder iets. of niet dan!
Zelf wil ik dat mijn ex-lief gelukkig is. Het liefste met mij, maar als dat niet kan, hoop ik dat hij dat met een ander kan worden. Ik hoef er dan weer niet de details van te weten, maar de wetenschap dat ik hem het allergrootste geluk van de wereld gun geeft mij gek genoeg ook weer rust.
christiane, ik vind dit zo knap van je dat je dat kan zeggen. Petje af!!
Fienewiep,
weekend opzich wel doorgekomen. Heb gister mn hulp maar aangeboden bij vriendin om de muren te schilderen. Gedachten op nul zetten. En dat lukt dan ook. Zijn er andere mensen om je heen he? Maar ja, thuis aangekomen, verval je weer in de stilte en leegte. Tot overmaat van ramp heb ik ook nog 's avonds laat dat ellendige programma all you need is love gekeken. Hoe bedoel je zelfkwelling . Vandaag eigenlijk niet veel bijzonders gedaan. WEl even van het zonnetje genoten. Maar mn hoofd maakt overuren. Wat ik al eerder schreef, lijkt wel of ik nu mn klap krijg... Gelukkig weekend bijna voorbij en morgen weer aan het werk. ..
toch fijn om te lezen dat er zovele zijn die in het zelfde schuitje zitten. Dat je met totale onbekenden je gevoel kan delen. Eigenlijk best een bijzonder iets. of niet dan!