is dit het nou?

dat is de vraag die ik mezelf weleens stel.



Getrouwd, twee wolken van kinderen, een baan met begripvolle collega's, een huis waar we altijd van gedroomd hebben en een man. Een man die veel van zijn kinderen houdt en die een goede baan heeft. Toch ben ik mezelf kwijt. Mijn leven bestaat uit zorgen voor kinderen en honden, het huishouden en heel af en toe (als we eens samen vrij zijn) een keer op bezoek bij vrienden.



Mijn man zou na ons tweede kindje wat minder gaan werken en wat meer thuis zijn. Hij is eigenlijk alleen maar meer gaan werken ondanks dat we hier heel veel gesprekken over hebben gevoerd. Dit was zelfs een van mijn voorwaarden voordat we aan een tweede kindje zouden beginnen. Hij is nu alleen maar werken, of moe, of chagrijnig. Als ik eens vraag om me te helpen in het huishouden (ik heb bloedarmoede een lage bloeddruk en ben herstellende van een depressie) is dat ook teveel gevraagd en reageert hij dit meestal af op de kinderen of op de honden.



De honden is eigenlijk het enige dat echt voor zijn rekening komt, omdat we een grote zware lobbes hebben, maar hij heeft ineens geen zin meer in de honden dus ook dat komt voor mijn rekening, of ze worden gewoon niet meer uitgelaten. Ik heb een zoontje van 2 en een dochtertje van 4 maanden. Het is dus een hele onderneming.



Het extra geld hebben we niet nodig, maar mijn man kan gewoon echt geen maat houden waar het zijn bedrijf aangaat.



Dit is niet een topic waarmee ik mijn man wil afkraken. Ik zal ook zo mijn tekortkomingen hebben. Ik vraag me alleen af of het normaal is dat ikme hierbij niet goed voel, of dat dit nu eenmaal het leven is van een vrouw met 2 jonge kindjes en ik gewoon niet moet zeuren.



Ik ben gek van mijn kindjes natuurlijk, maar mijn leven bestaat echt alleen nog maar uit zorgen voor....

weer bedankt voor de goede reacties, ik zie echt in dat ik toch duidelijker moet zijn. al kan ik de energie er bijna niet meer voor opbrengen.



Ik moet inderdaad zorgen dat ik mijn eigen leven weer op orde heb en 'mezelf' weer terugvindt (god wat had iker vroeger een hekel aan als ik iemand dit hoorde zeggen...nu doe ik het zelf).



Vandaag weer geprobeerd een gesprek aan te knopen, waarin ik me heb voorgenomen om zelf rustig te blijven en een normaal gesprek te voeren. dit mocht helaas niet baten, ik vroeg alleen maar of we het even over de honden konden hebben en hij begon meteen te schreeuwen dat ze maar weg moeten en dat hij geen zin meer in ze heeft. Ik wilde goede oplossingen bedenken maar ik moest niet zo bij de hand doen... Mijn zoontje zat erbij dus ik heb maar wijselijk mijn mond gehouden. Het liefst had ik hem een mep verkocht, zo boos was ik. Hij is nu pas weer thuis als ik in bed lig, ik moet morgen zelf weer de hele dag werken en daarna gaat hij weer zijn klanten rijden.



Vraag me af hoe lang ik dit nog volhoud.



Super bedank voor jullie lieve reacties. Ik ben in ieder geval geen zeurpiet.

klavier. We hebben nog steeds dezelfde humor en hij is qua uiterlijk mijn type, al is hij in de jaren erg veel aangekomen. Maar dit mag natuurlijk geen reden zijn om iemand niet meer leuk te vinden.



Ik ben in zijn ogen nog steeds een lekker ding zoals hij dat weleens kan zeggen. Hij zegt ook dat hij het fijn vindt dat ik geen meisje meer ben maar een vrouw. Hij vindt mij verder mooi zoals ik ben.



Wat ik mis in hem, maar wel al wist is dat hij totaal geen ondernemend type is als het gaat om privé aangelegenheden. HIj zou het liefst nooit op vakantie gaan en zelfs een dagje weg is teveel. Ik ben zelf vrij impulsief en zou nog graag meer uitgaan,maar dat komt wel weer. Ook zou ik vaker weg willen gaan, al is het maar simpel een dierentuin bezoeken met de kinderen. Maar hij ziet overal beren op de weg, waardoor we dan niet meer gaan omdat hij het dan zo uit mijn hoofd heeft gepraat dat ik ook geen zin meer heb.



Wat hem frustreerd in mij is dat ik nog zo met mijn uiterlijk bezig ben na twee kinderen. Hij heeft duidelijk liever dat ik minder met mijn haar/make-up/gewicht bezig ben.



Tja en verder denk ik dat we best een leuk stel kunnen zijn, als we beide wat tijd voor elkaar vrij zouden maken.