Relaties
alle pijlers
Is het echt op? En dan?
zondag 22 augustus 2010 om 20:30
Hoe kan ik nou een keuze maken uit twee kwaden? Zo doorgaan, terwijl het voor allemaal niet het beste is en ik er in elk geval aan kapot ga, of scheiden met alle gevolgen van dien.
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?
zondag 22 augustus 2010 om 21:23
Meestal een arm om mij heen, dat hij me even vastpakt en vertelt dat het wel goed komt.
En dat gaat dan als volgt;
Ik zat met mijn moeder aan de telefoon die vertelde dat die-en-die overleden is (kindje zo oud als onze oudste), blablabla, ik ben er verdrietig van...
Man; oh, ja, vervelend.
Zou je me even willen vasthouden, dan gaat het zo wel weer
Man; ja is goed.. (gebeurt niets paar minuten)
Ik loop dan naar hem toe en hij doet het dan meestal af met 'ik ben bijna klaar dan kom ik hoor, of even wachten ik moet nog alleen nog even datendat, en vervolgens hebben we het nooit over. (tenzij ik dat later doe, en dan wordt het ruzie omdat hij het heus wel wilde maar vergeten was en ik boos ben dat hij zoiets kan vergeten)
Dat is zo'n moment dat ik ga twijfelen, dan maar niet meer zeggen wat ik wil? dan zijn er geen verwachtingen en dus geen teleurstellingen meer. Maar aan de andere kant lijkt het me echt niet zoveel gevraagd.
En dat gaat dan als volgt;
Ik zat met mijn moeder aan de telefoon die vertelde dat die-en-die overleden is (kindje zo oud als onze oudste), blablabla, ik ben er verdrietig van...
Man; oh, ja, vervelend.
Zou je me even willen vasthouden, dan gaat het zo wel weer
Man; ja is goed.. (gebeurt niets paar minuten)
Ik loop dan naar hem toe en hij doet het dan meestal af met 'ik ben bijna klaar dan kom ik hoor, of even wachten ik moet nog alleen nog even datendat, en vervolgens hebben we het nooit over. (tenzij ik dat later doe, en dan wordt het ruzie omdat hij het heus wel wilde maar vergeten was en ik boos ben dat hij zoiets kan vergeten)
Dat is zo'n moment dat ik ga twijfelen, dan maar niet meer zeggen wat ik wil? dan zijn er geen verwachtingen en dus geen teleurstellingen meer. Maar aan de andere kant lijkt het me echt niet zoveel gevraagd.
zondag 22 augustus 2010 om 21:28
jeetje itsonlyme: ik herken wat je schrijft zo ontzettend goed! Mijn ex (ja we zijn sinds kort uit elkaar) voelde mij ook helemaal niet aan wanneer ik verdrietig was, steun nodig had of een schouder. Is een lang verhaal, waarin we ook lang gewerkt hebben beiden, maar waar ik uiteindelijk bij voelde dat het niet langer kon zo. En niets is moeilijker dan dan de beslissing te nemen. Maar je voelt echt wanneer het zover is, weet ik uit ervaring.
Mocht je nog meer herkenning zoeken: op topic 'hoe beslis je of je samen verder wil?'
Sterkte!
Mocht je nog meer herkenning zoeken: op topic 'hoe beslis je of je samen verder wil?'
Sterkte!
zondag 22 augustus 2010 om 21:28
quote:liselore schreef op 22 augustus 2010 @ 21:21:
jij vind eerdere keer een reden om het niet te doen...? Wat voor reden?
Denk je wel dat je tevreden kunt zijn als je blijft terwijl het niet werkt?
Ik weet het niet, ik wil gewoon een goed werkend huwelijk, voor allemaal. En dat ook nog heel, dus niet gescheiden.
Maar ik wil het niet ten koste van alles, ik wil niet de rest van mijn leven een soort sloofje voor mijn man blijven omdat ik dat een periode lang wel wilde. Dat is ook niet het voorbeeld wat ik onze kinderen wil geven.
jij vind eerdere keer een reden om het niet te doen...? Wat voor reden?
Denk je wel dat je tevreden kunt zijn als je blijft terwijl het niet werkt?
Ik weet het niet, ik wil gewoon een goed werkend huwelijk, voor allemaal. En dat ook nog heel, dus niet gescheiden.
Maar ik wil het niet ten koste van alles, ik wil niet de rest van mijn leven een soort sloofje voor mijn man blijven omdat ik dat een periode lang wel wilde. Dat is ook niet het voorbeeld wat ik onze kinderen wil geven.
zondag 22 augustus 2010 om 21:31
zondag 22 augustus 2010 om 21:39
quote:Honingvogel schreef op 22 augustus 2010 @ 21:34:
Ziet hij dat jij ongelukkig bent in de relatie? Heb je dat verteld? Heb je verteld dat je misschien wilt scheiden?
Allemaal ja. En dat maakt me op dit moment vreselijk aan het huilen.
Hij weet hoe ik me voel, hij weet dat het mij zo vreselijk ongelukkig maakt, hij weet dat ik wil praten, nog geen uur geleden is de laatste keer dat ik gezegd heb dat ik er zo graag over wil praten, dat ik zo verdrietig ben en dat we echt een oplossing moeten zoeken.. En toch zit hij te computeren en mijn gesnik lijkt hij niet eens te horen, hij heeft er niet eens een reactie op gegeven.
Ziet hij dat jij ongelukkig bent in de relatie? Heb je dat verteld? Heb je verteld dat je misschien wilt scheiden?
Allemaal ja. En dat maakt me op dit moment vreselijk aan het huilen.
Hij weet hoe ik me voel, hij weet dat het mij zo vreselijk ongelukkig maakt, hij weet dat ik wil praten, nog geen uur geleden is de laatste keer dat ik gezegd heb dat ik er zo graag over wil praten, dat ik zo verdrietig ben en dat we echt een oplossing moeten zoeken.. En toch zit hij te computeren en mijn gesnik lijkt hij niet eens te horen, hij heeft er niet eens een reactie op gegeven.
zondag 22 augustus 2010 om 21:43
Zoals je het nu schrijft, lijkt het net alsof het hem geen kloot interesseert... Meeste mannen schrikken zich de pleuris als je dit soort groot geschut inzet...
Of heb je het idee dat hij echt niet weet hoe hij erop moet reageren (als in: peeuw paniek! ze huilt, eng!!!) en zich daarom maar achter de computer verstopt?
zondag 22 augustus 2010 om 21:45
Berusting zie ik als, dat je weet dat je er alles aan gedaan hebt, alles hebt ingezet om eruit te komen. Dat je alles geprobeerd hebt wat binnen je macht ligt om het huwelijk 'te redden'.
Hoe vreselijk het is, een scheiding, het feit dat je jezelf in de spiegel kan blijven aankijken, wetende dat je echt 100% ingezet hebt, lijkt me heel belangrijk. Ook voor de verwerking.
Wat je beschrijft klinkt trouwens eenzaam en verdrietig en dat vind ik rot voor je.
Hoe vreselijk het is, een scheiding, het feit dat je jezelf in de spiegel kan blijven aankijken, wetende dat je echt 100% ingezet hebt, lijkt me heel belangrijk. Ook voor de verwerking.
Wat je beschrijft klinkt trouwens eenzaam en verdrietig en dat vind ik rot voor je.
zondag 22 augustus 2010 om 21:48
quote:Honingvogel schreef op 22 augustus 2010 @ 21:43:
Zoals je het nu schrijft, lijkt het net alsof het hem geen kloot interesseert... Meeste mannen schrikken zich de pleuris als je dit soort groot geschut inzet...
Of heb je het idee dat hij echt niet weet hoe hij erop moet reageren (als in: peeuw paniek! ze huilt, eng!!!) en zich daarom maar achter de computer verstopt?
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.
Zoals je het nu schrijft, lijkt het net alsof het hem geen kloot interesseert... Meeste mannen schrikken zich de pleuris als je dit soort groot geschut inzet...
Of heb je het idee dat hij echt niet weet hoe hij erop moet reageren (als in: peeuw paniek! ze huilt, eng!!!) en zich daarom maar achter de computer verstopt?
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.
zondag 22 augustus 2010 om 21:48
Hoe lang heeft jouw postnatale depressie geduurd? Kan het zijn dat hij jou op dit moment als zeer gewoon ervaart doordat je wellicht dit gedrag al lang laat zien of hebt laten zien? Ik vind het echt heel vreemd dat hij zo nietszeggend met jouw gedrag om gaat namelijk en vraag me oprecht af hoe dit komt.
Voor de duidelijkheid: ik tracht dus op geen enkele wijze te zeggen dat ik het logisch vind dat hij zo op jou reageert
Ik vraag alleen of dit kan meespelen.
Voor de duidelijkheid: ik tracht dus op geen enkele wijze te zeggen dat ik het logisch vind dat hij zo op jou reageert
Ik vraag alleen of dit kan meespelen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 22 augustus 2010 om 21:49
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:48:
[...]
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.Hoe kan dat komen denk je?
[...]
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.Hoe kan dat komen denk je?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 22 augustus 2010 om 21:51
Berusting, tja, die is er nog niet in elk geval. Volgens mij komt dat vanuit de depressie die ik gehad heb. Toen vond ik alles maar prima, hoe ik me ook voelde of wat ik of hij ook deed, het maakte me echt allemaal niet uit.
Dat kan dus wel, en dat voelt soms echt nog als een 'optie', ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)
Dat kan dus wel, en dat voelt soms echt nog als een 'optie', ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)
zondag 22 augustus 2010 om 21:51
Ik zou nog niet scheiden, maar mezelf emotioneel onafhankelijker maken. Waarschijnlijk heb je dan veel minder problemen in je huwelijk en die emotionele onafhankelijkheid moet je toch krijgen.
Ik kan me voorstellen dat alle afhankelijkheid ook wat moeizaam is voor je partner en een stuk zelfstandigheid een opluchting kan zijn. Wat betreft sloofje? Dat ben je dan ook niet meer. Wees zelf op orde en zorg dat hij de keuze moet maken om wel of niet te vertrekken.
Ik kan me voorstellen dat alle afhankelijkheid ook wat moeizaam is voor je partner en een stuk zelfstandigheid een opluchting kan zijn. Wat betreft sloofje? Dat ben je dan ook niet meer. Wees zelf op orde en zorg dat hij de keuze moet maken om wel of niet te vertrekken.
zondag 22 augustus 2010 om 21:53
quote:DNM schreef op 22 augustus 2010 @ 21:51:
Ik zou nog niet scheiden, maar mezelf emotioneel onafhankelijker maken. Waarschijnlijk heb je dan veel minder problemen in je huwelijk en die emotionele onafhankelijkheid moet je toch krijgen.
Ik kan me voorstellen dat alle afhankelijkheid ook wat moeizaam is voor je partner en een stuk zelfstandigheid een opluchting kan zijn. Wat betreft sloofje? Dat ben je dan ook niet meer. Wees zelf op orde en zorg dat hij de keuze moet maken om wel of niet te vertrekken.Eens
Ik zou nog niet scheiden, maar mezelf emotioneel onafhankelijker maken. Waarschijnlijk heb je dan veel minder problemen in je huwelijk en die emotionele onafhankelijkheid moet je toch krijgen.
Ik kan me voorstellen dat alle afhankelijkheid ook wat moeizaam is voor je partner en een stuk zelfstandigheid een opluchting kan zijn. Wat betreft sloofje? Dat ben je dan ook niet meer. Wees zelf op orde en zorg dat hij de keuze moet maken om wel of niet te vertrekken.Eens
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 22 augustus 2010 om 21:53
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:51:
Berusting, tja, die is er nog niet in elk geval. Volgens mij komt dat vanuit de depressie die ik gehad heb. Toen vond ik alles maar prima, hoe ik me ook voelde of wat ik of hij ook deed, het maakte me echt allemaal niet uit.
Dat kan dus wel, en dat voelt soms echt nog als een 'optie', ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)Zorg eens dat jij belangrijk ben voor jezelf... en voor de rest blijf ik bij mijn vorige posting..
Berusting, tja, die is er nog niet in elk geval. Volgens mij komt dat vanuit de depressie die ik gehad heb. Toen vond ik alles maar prima, hoe ik me ook voelde of wat ik of hij ook deed, het maakte me echt allemaal niet uit.
Dat kan dus wel, en dat voelt soms echt nog als een 'optie', ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)Zorg eens dat jij belangrijk ben voor jezelf... en voor de rest blijf ik bij mijn vorige posting..
zondag 22 augustus 2010 om 21:53
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:48:
[...]
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.
You're welcome
Heb je hem gevraagd of dat zo is? Of is dat jouw interpretatie?
[...]
Dank je wel
Ik heb niet het idee dat hij zich verstopt, niet meer in elk geval. Eerder wel, maar de laatste tijd denk ik meer dat het hem inderdaad niet zoveel uitmaakt hoe ik me voel.
You're welcome
Heb je hem gevraagd of dat zo is? Of is dat jouw interpretatie?
zondag 22 augustus 2010 om 21:54
quote:Enn schreef op 22 augustus 2010 @ 21:48:
Hoe lang heeft jouw postnatale depressie geduurd? Kan het zijn dat hij jou op dit moment als zeer gewoon ervaart doordat je wellicht dit gedrag al lang laat zien of hebt laten zien? Ik vind het echt heel vreemd dat hij zo nietszeggend met jouw gedrag om gaat namelijk en vraag me oprecht af hoe dit komt.
Voor de duidelijkheid: ik tracht dus op geen enkele wijze te zeggen dat ik het logisch vind dat hij zo op jou reageert
Ik vraag alleen of dit kan meespelen.
Ik denk niet dat hij dit als 'gewoon' ervaart, in mijn depressieve tijd was ik heel anders, heel passief en liet alles maar gewoon gewoon zijn.
Nu toon in initiatief en gevoelens, ik word zomaar boos of blij of wat dan ook.
Ik heb moeten leren dat ik wel degelijk belangrijk ben en al die standaard dingen, maar in mijn 'thuis' worden die dingen tegengewerkt lijkt wel.
Hoe lang heeft jouw postnatale depressie geduurd? Kan het zijn dat hij jou op dit moment als zeer gewoon ervaart doordat je wellicht dit gedrag al lang laat zien of hebt laten zien? Ik vind het echt heel vreemd dat hij zo nietszeggend met jouw gedrag om gaat namelijk en vraag me oprecht af hoe dit komt.
Voor de duidelijkheid: ik tracht dus op geen enkele wijze te zeggen dat ik het logisch vind dat hij zo op jou reageert
Ik vraag alleen of dit kan meespelen.
Ik denk niet dat hij dit als 'gewoon' ervaart, in mijn depressieve tijd was ik heel anders, heel passief en liet alles maar gewoon gewoon zijn.
Nu toon in initiatief en gevoelens, ik word zomaar boos of blij of wat dan ook.
Ik heb moeten leren dat ik wel degelijk belangrijk ben en al die standaard dingen, maar in mijn 'thuis' worden die dingen tegengewerkt lijkt wel.
zondag 22 augustus 2010 om 21:56
Je hebt moeten leren dat je wel degelijk belangrijk bent. Waarom vertaald zich dat dan niet in dan ook verantwoordelijkheid nemen voor diegene die zo belangrijk is? Jezelf? En wat heeft jouw man aan begrip van jou? Hij die zoveel over zich heen heeft gekregen. Krijg eens wat meer oog voor elkaar en hou grip op jezelf.
zondag 22 augustus 2010 om 21:58
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:51:
Berusting, tja, die is er nog niet in elk geval. Volgens mij komt dat vanuit de depressie die ik gehad heb. Toen vond ik alles maar prima, hoe ik me ook voelde of wat ik of hij ook deed, het maakte me echt allemaal niet uit.
En nu wil je dat wel en hij heeft lang geleefd naast iemand die eigenlijk zei tegen hem: Wat je ook doet het maakt me echt niets uit.
Nu draait hij dus niet de knop om en jij hebt dit wel gedaan. Is dat fair? Eerst maakte het je niets uit wat hij deed of zei nu neem je het hem kwalijk dat hij niet begrip toont en meeleeft. Ik vind het op de een of andere wijze heel tegenstrijdig en ik kan me indenken hij wellicht ook.
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:51:
Ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)
Zoals ik lees heeft je eigen gedrag ooit hiertoe bijgedragen. Jij bent nu zover dat je het ander ziet en wilt.... Hij heeft zijn eigen tempo en gedrag hierin.
Zorg dat je je goed gaat voelen over jou ongeacht wat hij wel of niet vindt . Zoals DNM dus zegt.
Berusting, tja, die is er nog niet in elk geval. Volgens mij komt dat vanuit de depressie die ik gehad heb. Toen vond ik alles maar prima, hoe ik me ook voelde of wat ik of hij ook deed, het maakte me echt allemaal niet uit.
En nu wil je dat wel en hij heeft lang geleefd naast iemand die eigenlijk zei tegen hem: Wat je ook doet het maakt me echt niets uit.
Nu draait hij dus niet de knop om en jij hebt dit wel gedaan. Is dat fair? Eerst maakte het je niets uit wat hij deed of zei nu neem je het hem kwalijk dat hij niet begrip toont en meeleeft. Ik vind het op de een of andere wijze heel tegenstrijdig en ik kan me indenken hij wellicht ook.
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:51:
Ik kan altijd nog weer terug gaan naar 'niet belangrijk zijn en er niet toe doen' en dan hebben we geen ruzies enz. (of het een gezonde situatie zou zijn valt natuurlijk te bezien, maar het is genoeg om me alweer te laten twijfelen)
Zoals ik lees heeft je eigen gedrag ooit hiertoe bijgedragen. Jij bent nu zover dat je het ander ziet en wilt.... Hij heeft zijn eigen tempo en gedrag hierin.
Zorg dat je je goed gaat voelen over jou ongeacht wat hij wel of niet vindt . Zoals DNM dus zegt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 22 augustus 2010 om 22:06
quote:DNM schreef op 22 augustus 2010 @ 21:56:
Je hebt moeten leren dat je wel degelijk belangrijk bent. Waarom vertaald zich dat dan niet in dan ook verantwoordelijkheid nemen voor diegene die zo belangrijk is? Jezelf? En wat heeft jouw man aan begrip van jou? Hij die zoveel over zich heen heeft gekregen. Krijg eens wat meer oog voor elkaar en hou grip op jezelf.
Ik ben bang dat ik het echt niet snap.
Hij heeft niets aan mijn begrip, maar wel aan oog voor elkaar? Zonder oog op hem te hebben zou ik ook geen begrip kunnen tonen volgens mij. Als begrip tonen niet goed is, wat dan wel volgens jullie?
Hoezo zou ik trouwens geen verantwoordelijkheid nemen voor mezelf en emotioneel afhankelijk zijn?
Je hebt moeten leren dat je wel degelijk belangrijk bent. Waarom vertaald zich dat dan niet in dan ook verantwoordelijkheid nemen voor diegene die zo belangrijk is? Jezelf? En wat heeft jouw man aan begrip van jou? Hij die zoveel over zich heen heeft gekregen. Krijg eens wat meer oog voor elkaar en hou grip op jezelf.
Ik ben bang dat ik het echt niet snap.
Hij heeft niets aan mijn begrip, maar wel aan oog voor elkaar? Zonder oog op hem te hebben zou ik ook geen begrip kunnen tonen volgens mij. Als begrip tonen niet goed is, wat dan wel volgens jullie?
Hoezo zou ik trouwens geen verantwoordelijkheid nemen voor mezelf en emotioneel afhankelijk zijn?
