Jong gezin, carrière. Tropenjaren?

09-04-2023 20:56 480 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Benieuwd of het volgende in meerdere relaties speelt.

We hebben twee jonge kinderen (1,5 en bijna 3), ik werk 36 uur man 40 (allebei een management functie). Ik vind het de laatste tijd zeer pittig. Jonge kids, een carrière, relatie en ook nog een druk sociaal leven. Al die ballen hoog houden en het gevoel hebben dat je niet overal 100 procent in excelleert. Ik kan echt denken 'waarom heb ik hier ooit voor gekozen?'

Er ontstaat irritatie onderling en we begrijpen elkaar vaak gewoon niet. Mijn man is wat droger ik wat emotioneler. Ik vind dat ik meer op me neem in het huishouden, man ziet dat niet echt zo. Kortom, lastig soms.

Tropenjaren... Wordt het blijkbaar genoemd. Maar ben even op zoek naar herkenning :).
Ik heb voorheen altijd 35-40 uur gewerkt, ook toen zoontje klein was. Vond ik dat leuk? Nee. Haalde totaal geen energie uit mijn baan en vond het werk zelf niet leuk. Ook de combi van een klein kindje en veel werken vond ik alles behalve ideaal. Alle ballen in de lucht houden.
Nu werk in 32 uur (plus tevens fijne baan). Veel meer rust.
Vind het ergens lastig tegenwoordig. Ben erg pro dat vrouwen werken en ik wil zelf ook dolgraag financieel afhankelijk zijn, maar merk in mijn omgeving dat er wel een enorme druk op vrouwen ligt. Kinderen, werken, sociaal zijn etc etc.
Nu is de mijne inmiddels wat ouder (midden basisschool) en dat maakt het ergens veel makkelijker. Alleen wel weer drukker met sportclubs, speeldates etc etc.
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffie1988 schreef:
10-04-2023 09:20
Ik heb voorheen altijd 35-40 uur gewerkt, ook toen zoontje klein was. Vond ik dat leuk? Nee. Haalde totaal geen energie uit mijn baan en vond het werk zelf niet leuk. Ook de combi van een klein kindje en veel werken vond ik alles behalve ideaal. Alle ballen in de lucht houden.
Nu werk in 32 uur (plus tevens fijne baan). Veel meer rust.
Vind het ergens lastig tegenwoordig. Ben erg pro dat vrouwen werken en ik wil zelf ook dolgraag financieel afhankelijk zijn, maar merk in mijn omgeving dat er wel een enorme druk op vrouwen ligt. Kinderen, werken, sociaal zijn etc etc.
Nu is de mijne inmiddels wat ouder (midden basisschool) en dat maakt het ergens veel makkelijker. Alleen wel weer drukker met sportclubs, speeldates etc etc.
Je kan ook financieel onafhankelijk zijn met minder werken. Als de nood aan de man is kan je altijd meer gaan werken. Je hebt gewoon je opleiding en je cv, het maakt niks uit dat het een poosje geen 40 u was.
Forget about what I said; the lights are gone and the party's over
Alle reacties Link kopieren Quote
Libelle44 schreef:
10-04-2023 08:13
Wat ik mij hierbij eigenlijk afvraag: vraagt zich iemand eigenlijk wel af hoe het voor jonge kinderen is? Ouders die "alle ballen hoog willen houden" en constant gestresst zijn? Vinden zij het eigenlijk wel leuk hele dagen naar de opvang of bso te moeten.

Mijn dochter, inmiddels 24, heeft mij verteld hoe blij ze was dat ze uit school naar huis kon en heerlijk buiten met buurtkinderen kon spelen. "Mama..ik ben zo blij dat ik destijds niet naar de BSO moest." Mama heeft met liefde een paar jaar onder haar HBO-niveau gewerkt om ons als gezin een relaxte tijd te gunnen en papa heeft ook 1 dag in de week ouderschapsverlof genomen.

Wij wonen sinds een paar jaar in Duitsland en ja daar werken de vrouwen met kleine kinderen tussen de 30 en 40 uur. Velen beginnen ook al om 6 uur..want dat zien ze als privilege. Kinderen van mijn collega met wie ik samen werk moeten al om half 5 hun nest uit..worden zonder ontbijt in de auto gezet en naar de opvang gebracht..5 dagen in de week. Minstens 1x per maand zijn kinderen ziek en mag mama lekker kind-ziek betaald thuis blijven.
Beide fulltime werken en ook nog een eigen sociaal leven willen hebben en ws ook nog sporten...daar zijn de kinderen de dupe van..en hebben alleen even tijdens de maaltijden of bij het naar bed brengen qualitytime met papa en mama. En ook dat alleen maar in theorie want eigenlijk zijn papa en mama na het werk gewoon moe in de praktijk. Na 20 jaar kun je fijn in je fotoalbums nakijken hoe leuk je kinderen waren toen ze klein waren, want zelf weet je er maar weinig meer van. En maak mij niet wijs dat het anders is als je beiden fulltime werkt.
Nee zonder gekheid..mijn advies..hou op met alles te willen en maak je leven leefbaar.
Ik ben 39 en mijn ouders werkten allebei. Ik ben blij dat mijn moeder niet thuis op bank zat toen ik 11 was en uit school kwam. Lekker veel vrijheid. Er was hulp beschikbaar in de straat en we hoefden niet naar de bso. Toen we jonger waren, was oma er. Er bestond denk ik niet eens een bso. Ik heb echt nooit 1 dag in mn leven een moeder of vader gemist die thuis zat met thee en koekjes. Ik ben geen aandacht te kort gekomen en heb me prima ontwikkeld. Mn ouders stonden er gewoon ons op te halen van schoolreis en zaten bij mn turnwedstrijden en voorstellingen van school. Mn moeder heeft altijd een bak ellende over zich heen gekregen in het dorp omdat ze sleutelkinderen zou opvoeden maar zij stond wel gewoon op eigen benen na de scheiding en heeft geen cent alimentatie van mn vader gehad. Ik ben trots op mijn werkende ouders en nog meer op mn moeder omdat ze het toen al deed. Zij heeft mij zelfstandigheid geleerd. Ik hoop mijn zoon hetzelfde te leren. Hij gaat 3 dagen na de opvang en straks ook 3 middagen bso, maar als mn ouders onverhoopt niet meer kunnen oppassen tegen die tijd, dan worden het er 4. Misschien niet zoveel oordelen hebben over werkende ouders. Er is heel groot grijs gebied tussen 2 uitersten en je mag best balen van fruithapjes en luiers. Dan maakt je geen slechte ouder.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik krijg op zich wel energie van groente- en fruithapjes maken omdat het me een goed gevoel over mezelf geeft. Check mij goed bezig zijn voor mn kind. Maar heel eerlijk... hele dag thuis met dreumes vind ik ECHT geen leuke dag. En dat is een understatement. Nu ben ik gezegend met een heel chill ventje waarmee ik veel op pad kan zonder dat die gaat janken. Hij vindt het zelfs heel leuk om weg te gaan en op een terras kijkt ie zn ogen uit. Maar als ik een kind zou hebben waarbij dat ook niet kan en je super erg aan de drie r'en gebonden zit had ik me vreselijk opgesloten gevoeld.
Forget about what I said; the lights are gone and the party's over
zwembad84 schreef:
10-04-2023 09:35
Ik ben 39 en mijn ouders werkten allebei. Ik ben blij dat mijn moeder niet thuis op bank zat toen ik 11 was en uit school kwam. Lekker veel vrijheid. Er was hulp beschikbaar in de straat en we hoefden niet naar de bso. Toen we jonger waren, was oma er. Er bestond denk ik niet eens een bso. Ik heb echt nooit 1 dag in mn leven een moeder of vader gemist die thuis zat met thee en koekjes. Ik ben geen aandacht te kort gekomen en heb me prima ontwikkeld. Mn ouders stonden er gewoon ons op te halen van schoolreis en zaten bij mn turnwedstrijden en voorstellingen van school. Mn moeder heeft altijd een bak ellende over zich heen gekregen in het dorp omdat ze sleutelkinderen zou opvoeden maar zij stond wel gewoon op eigen benen na de scheiding en heeft geen cent alimentatie van mn vader gehad. Ik ben trots op mijn werkende ouders en nog meer op mn moeder omdat ze het toen al deed. Zij heeft mij zelfstandigheid geleerd. Ik hoop mijn zoon hetzelfde te leren. Hij gaat 3 dagen na de opvang en straks ook 3 middagen bso, maar als mn ouders onverhoopt niet meer kunnen oppassen tegen die tijd, dan worden het er 4. Misschien niet zoveel oordelen hebben over werkende ouders. Er is heel groot grijs gebied tussen 2 uitersten en je mag best balen van fruithapjes en luiers. Dan maakt je geen slechte ouder.
Dat denk ik ook zeker niet hoor. Verschilt misschien ook echt per persoon en wat voor baan je hebt.
Ik kan nu prima 32 uren werken (en zal als alleenstaande ook wel moeten), maar met die 35-40 uren was ik destijds stront ongelukkig.
Uiteindelijk denk ik niet dat kind er last van heeft gehad. En nog steeds niet. Ondanks dat het wel een echt crèche-BSO kind is. Maar dat heeft ook wel een voordeel, aangezien hij geen broertjes of zusjes heeft en krijgt. Het sociale na schooltijd en het is een super makkelijk en gezellig kind geworden. Wellicht mede dankzij de lieve crèche en BSO medewerkers. Soms heb ik daar een schuldgevoel over, maar feit is daar, dat ik gewoon redelijk wat moet werken om beetje leuk te kunnen leven. Het is niet anders.
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffie1988 schreef:
10-04-2023 09:20
Vind het ergens lastig tegenwoordig. Ben erg pro dat vrouwen werken en ik wil zelf ook dolgraag financieel afhankelijk zijn, maar merk in mijn omgeving dat er wel een enorme druk op vrouwen ligt. Kinderen, werken, sociaal zijn etc etc.
Nou, zoals je hier in dit topic kunt lezen is het heus niet alleen jouw omgeving. Online word je ook verguisd als je je bloedjes drie dagen naar de opvang doet, want dat is toch zooooo sieluuuug en doe je je hond toch ook niet aan? En je wordt afgestraft dat je je kinderen niet als Hoogste Goed plaatst en oh wee je gebeente als je niet gelukkig wordt van het verschonen van luiers of van het klaarzitten met een kopje thee na schooltijd!

Ik hoop werkelijk dat deze reacties komen van verdrietige vrouwen die het jammer vindrn dat ze het in de jaren 80 niet goed hadden geregeld met hun man en kinderen en nu jaloers zijn op vrouwen die wél een leven willen naast het hebben van kinderen. En ja, dan het liefst ook nog met een beetje een leuke baan die fatsoenlijk betaalt zodat je als vrouw financieel afhankelijk bent ja!
Alle reacties Link kopieren Quote
thee_leutje101 schreef:
10-04-2023 09:45
Nou, zoals je hier in dit topic kunt lezen is het heus niet alleen jouw omgeving. Online word je ook verguisd als je je bloedjes drie dagen naar de opvang doet, want dat is toch zooooo sieluuuug en doe je je hond toch ook niet aan? En je wordt afgestraft dat je je kinderen niet als Hoogste Goed plaatst en oh wee je gebeente als je niet gelukkig wordt van het verschonen van luiers of van het klaarzitten met een kopje thee na schooltijd!

Ik hoop werkelijk dat deze reacties komen van verdrietige vrouwen die het jammer vindrn dat ze het in de jaren 80 niet goed hadden geregeld met hun man en kinderen en nu jaloers zijn op vrouwen die wél een leven willen naast het hebben van kinderen. En ja, dan het liefst ook nog met een beetje een leuke baan die fatsoenlijk betaalt zodat je als vrouw financieel afhankelijk bent ja!
Ja, want ' een leven hebben' bestaat alleen uit je baan.
En ik ben met 23 uur ook financieel onafhankelijk.
Het gaat trouwens over vrouwen die klagen over hun drukke leven, niet over tevreden vrouwen.
En kinderen krijgen hoeft al een hele tijd niet meer persé ,als het allemaal zo'n opoffering is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik lees in dit topic vooral weer de mening dat je kinderen zaligmakend zijn en dat ze het allerbelangrijkste zijn. Ik vind dat oprecht een rare mening. Er is veel meer in het leven dan je kinderen, en dat op een voetstuk zetten van kinderen is echt iets van de laatste 30 jaar. Er is genoeg onderzoek dat we nog nooit zoveel aandacht en tijd aan onze kinderen besteden als nu.

Ik houd zielsveel van mijn kinderen en als puntje bij paaltje komt, wijkt alles voor ze. Alleen mijn puntje bij paaltje ligt denk ik wat verder weg dan de gemiddelde Monique hier.

Zoals ik al eerder typte, je kan niet aan alles veel tijd besteden. Maar fulltime werken en kinderen gaat echt prima samen. Maar regel dan wel dat je gemak in de vorm van huishoudelijke hulp, bezorgdiensten, flex werktijden, thuis kunnen werken, oppas aan huis inkoopt danwel regelt. En waak ervoor dat je vent net zoveel doet in huis en opvoeding als jij. Dat maakt pas echt het verschil.
Alle reacties Link kopieren Quote
72Jelle schreef:
10-04-2023 09:51
Ja, want ' een leven hebben' bestaat alleen uit je baan.
En ik ben met 23 uur ook financieel onafhankelijk.
Het gaat trouwens over vrouwen die klagen over hun drukke leven, niet over tevreden vrouwen.
En kinderen krijgen hoeft al een hele tijd niet meer persé ,als het allemaal zo'n opoffering is.
Even oprecht nieuwsgierig, in welk vakgebied kan je met 23 uur genoeg verdienen om jezelf en je kinderen te onderhouden inclusief wonen, eten, sporten, soms op vakantie etc zonder dicht op de armoedegrens te zitten? Is echt een oprechte vraag. En hangt wellicht ook af van waar je woont qua woonlasten enzo. Maar ik kan het me nauwelijks voorstellen.
dannas schreef:
10-04-2023 09:52
Ik lees in dit topic vooral weer de mening dat je kinderen zaligmakend zijn en dat ze het allerbelangrijkste zijn. Ik vind dat oprecht een rare mening. Er is veel meer in het leven dan je kinderen, en dat op een voetstuk zetten van kinderen is echt iets van de laatste 30 jaar. Er is genoeg onderzoek dat we nog nooit zoveel aandacht en tijd aan onze kinderen besteden als nu.

Ik houd zielsveel van mijn kinderen en als puntje bij paaltje komt, wijkt alles voor ze. Alleen mijn puntje bij paaltje ligt denk ik wat verder weg dan de gemiddelde Monique hier.

Zoals ik al eerder typte, je kan niet aan alles veel tijd besteden. Maar fulltime werken en kinderen gaat echt prima samen. Maar regel dan wel dat je gemak in de vorm van huishoudelijke hulp, bezorgdiensten, flex werktijden, thuis kunnen werken, oppas aan huis inkoopt danwel regelt. En waak ervoor dat je vent net zoveel doet in huis en opvoeding als jij. Dat maakt pas echt het verschil.
Klopt. Inderdaad boodschappen laten bezorgen, eventueel hulp in de huishouding etc etc. Issue is dat gewoon niet alles kan.
Denk toch ook dat mannen meer moeten bijdragen (misschien uitgemolken onderwerp inmiddels). Merk dat ex bijvoorbeeld eigenlijk nooit kapper, tandarts, huisarts etc regelt. Of het aanklikken van extra BSO of BSO/opvang regelen in vakanties. Lijken misschien kleine dingen, maar zijn toch zorgtaken die op 1 of andere manier logischerwijs?? op mijn schouders terecht komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
dannas schreef:
10-04-2023 09:56
Even oprecht nieuwsgierig, in welk vakgebied kan je met 23 uur genoeg verdienen om jezelf en je kinderen te onderhouden inclusief wonen, eten, sporten, soms op vakantie etc zonder dicht op de armoedegrens te zitten? Is echt een oprechte vraag. En hangt wellicht ook af van waar je woont qua woonlasten enzo. Maar ik kan het me nauwelijks voorstellen.
Ik werk nu in de kinderopvang. Maar idd mijn woonlasten zijn laag.
Ik ben er helemaal voor om financieel onafhankelijk te zijn als vrouw, maar ik heb dat altijd vooral gedaan via kapitaal opbouwen ( huis aflossen, beetje op de beurs handelen) ) goede diploma's ( ik kan altijd meer werken of meer verdienen) en heel zuinig leven.
Verder is het verschil tussen veel moeten werken of veel willen werken.
Als je je carrière zo ontzettend belangrijk vindt , waarom dan die kinderen?
Kinderen zijn intensief, ze kunnen ook nog van alles krijgen of mankeren. Ik begrijp oprecht niet waarom dan niet lekker voor jezelf en je werk gaan in het leven?
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffie1988 schreef:
10-04-2023 09:56
Klopt. Inderdaad boodschappen laten bezorgen, eventueel hulp in de huishouding etc etc. Issue is dat gewoon niet alles kan.
Denk toch ook dat mannen meer moeten bijdragen (misschien uitgemolken onderwerp inmiddels). Merk dat ex bijvoorbeeld eigenlijk nooit kapper, tandarts, huisarts etc regelt. Of het aanklikken van extra BSO of BSO/opvang regelen in vakanties. Lijken misschien kleine dingen, maar zijn toch zorgtaken die op 1 of andere manier logischerwijs?? op mijn schouders terecht komen.
Maar dat is dus inderdaad waar het grote verschil in energie vandaan komt. Fulltime werken en kinderen gaat echt prima, maar niks zo fucking energieslurpend als een vader die zijn deel niet doet in kinderen, huishouden en zogeheten 3e shift (al het regelwerk). Mijn man deed echt zeker de helft in de taken, maar die derde shift lag en ligt bij mij. En toen ik dat doorhad en ook besefte dat dat ook energie en tijd kost, ben ik heel bewust minder in huis gaan doen. Ik vind regelen echt heel leuk, heb er ook mijn werk van gemaakt. Man haat regelen en is er slecht in, maar kan echt prima de wasmachine bedienen en kleding opvouwen en koken en al die andere klussen. Hij doet dus al jaren fysiek meer en ik geestelijk meer. En zo is het netjes 50/50 verdeeld. En dat scheelt een berg energie.
Alle reacties Link kopieren Quote
72Jelle schreef:
10-04-2023 10:08
Ik werk nu in de kinderopvang. Maar idd mijn woonlasten zijn laag.
Ik ben er helemaal voor om financieel onafhankelijk te zijn als vrouw, maar ik heb dat altijd vooral gedaan via kapitaal opbouwen ( huis aflossen, beetje op de beurs handelen) ) goede diploma's ( ik kan altijd meer werken of meer verdienen) en heel zuinig leven.
Verder is het verschil tussen veel moeten werken of veel willen werken.
Als je je carrière zo ontzettend belangrijk vindt , waarom dan die kinderen?
Kinderen zijn intensief, ze kunnen ook nog van alles krijgen of mankeren. Ik begrijp oprecht niet waarom dan niet lekker voor jezelf en je werk gaan in het leven?
Je hoeft niet maar een ding te willen in het leven, je kunt ook meerdere dingen tegelijkertijd willen. Ik zie het leven niet als een een-dimensionaal iets. Je bent in mijn optiek niet OF moeder OF carriere vrouw etc. Ik vind dat ik niet hoef te kiezen.
Alle reacties Link kopieren Quote
@TO daar is ouderschapsverlof voor uitgevonden.
Man 1 dag vrij jij n halve en dan kan je tot de kinderen 8 zijn volhouden zo ver ik weet.
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren Quote
72Jelle schreef:
10-04-2023 10:08
Ik werk nu in de kinderopvang. Maar idd mijn woonlasten zijn laag.
Ik ben er helemaal voor om financieel onafhankelijk te zijn als vrouw, maar ik heb dat altijd vooral gedaan via kapitaal opbouwen ( huis aflossen, beetje op de beurs handelen) ) goede diploma's ( ik kan altijd meer werken of meer verdienen) en heel zuinig leven.
Verder is het verschil tussen veel moeten werken of veel willen werken.
Als je je carrière zo ontzettend belangrijk vindt , waarom dan die kinderen?
Kinderen zijn intensief, ze kunnen ook nog van alles krijgen of mankeren. Ik begrijp oprecht niet waarom dan niet lekker voor jezelf en je werk gaan in het leven?
Omdat ik kinderen heel leuk vind, net zoals mijn werk. Beiden niet zaligmakend, maar wel beiden heel erg leuk. En dus heb ik beiden. Ik moet er niet aan denken enkel voor mijn werk of enkel voor mijn kinderen te moeten leven. Verschrikkelijk. Maar dat is dus ook wat ik zo raar vind aan die denkwijze. Waarom heeft iemand zonder carrièrewens meer recht op kinderen? Die zijn echt niet per definitie betere ouders ofzo. Altijd thuis zijn, helikopteren boven je kinderen, het maakt je echt niet beter dan de fulltime werkende ouders die ook gewoon zielsveel van hun kind houden.

Overigens heb ik toevallig twee kinderen met special needs en ook dat was altijd prima te combineren met een fulltime werken en stevig carrière maken. Mijn sociale leven heeft er wel intens onder geleden, maar ik was al nooit zo'n sociaal dier dus dat vond ik wel eens jammer maar niet heel erg. En nu de kinderen op punt van uitvliegen staan blijkt dat sociale leven best makkelijk weer op te bouwen.
Alle reacties Link kopieren Quote
dannas schreef:
10-04-2023 10:18
Omdat ik kinderen heel leuk vind, net zoals mijn werk. Beiden niet zaligmakend, maar wel beiden heel erg leuk. En dus heb ik beiden. Ik moet er niet aan denken enkel voor mijn werk of enkel voor mijn kinderen te moeten leven. Verschrikkelijk. Maar dat is dus ook wat ik zo raar vind aan die denkwijze. Waarom heeft iemand zonder carrièrewens meer recht op kinderen? Die zijn echt niet per definitie betere ouders ofzo. Altijd thuis zijn, helikopteren boven je kinderen, het maakt je echt niet beter dan de fulltime werkende ouders die ook gewoon zielsveel van hun kind houden.

Overigens heb ik toevallig twee kinderen met special needs en ook dat was altijd prima te combineren met een fulltime werken en stevig carrière maken. Mijn sociale leven heeft er wel intens onder geleden, maar ik was al nooit zo'n sociaal dier dus dat vond ik wel eens jammer maar niet heel erg. En nu de kinderen op punt van uitvliegen staan blijkt dat sociale leven best makkelijk weer op te bouwen.
Ik vind dat oprecht knap dat je dat kon combineren. Ik kon dat niet. Mijn kinderen hadden bijvoorbeeld op de middelbare school heel veel begeleiding nodig. En ik heb niet zoveel energie.
Maar ik heb niet zozeer een mening over wat goed is. De combinatie is juist zeker mooi, vooral als de vader nog in huis is. Alleen neem je met kinderen wel een risico dat het kind niet lekker gaat op de opvang of dat het vaak ziek is enz enz. Ik zie vaak dat jonge ouders niet erg bedacht zijn op 'tegenvallers ' wat kind of eigen draagkracht betreft.
Uiteindelijk moet de situatie voor elk gezinslid goed zijn en uitgaan van rechten op alles vind ik niet erg realistisch.
72jelle wijzigde dit bericht op 10-04-2023 10:33
3.63% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
dannas schreef:
10-04-2023 09:52
Ik lees in dit topic vooral weer de mening dat je kinderen zaligmakend zijn en dat ze het allerbelangrijkste zijn.
Ik lees dat nergens, alleen dat kinderen prio hebben. En dat in de context van de OP waarin het allemaal te veel is.
Forget about what I said; the lights are gone and the party's over
Alle reacties Link kopieren Quote
Als kinderen geluk hebben gehad bij het uitdelen van de genen kan veel BSO niet zoveel kwaad (volgens onderzoek) en komen ze sociaal gezien daar zelfs sterk uit. Echter als de kinderen wat extra begeleiding nodig hebben in de start van hun leven kan veel BSO erg slecht uitpakken en is een wat meer intensieve opvoeding toch echt beter voor het kind.
Alle reacties Link kopieren Quote
Kwestie van goed organiseren. Boodschappen kun je bestellen, schoonmaak kan je een schoonmaakster voor nemen (ook voor wassen/strijken enzo), tuin kan je eventueel ook uitbesteden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waar vroeger de moeder gebasht werden die fulltime bleven werken, ( door moeders) worden nu de moeders gebasht die part time gaan werken (weer door moeders)

Het is allemaal niet constructief. Ik denk sowieso dat je per persoon en situatie moet kijken. Mijn situatie was zo dat ik naar 12 uur werk ben gegaan in de hevigste tropenjaren (werd langzaam steeds minder dat werk om overeind te blijven) en toen de ergste storm was gaan liggen nu weer op 32 uur zit. En man ook. Hij is naar fulltime gegaan zodat ik naar 12 kon en dat was voor hem ook heftig en niet fijn. Gelukkig is de tijd dat ze klein zijn maar o zo kort en houd die stip op de horizon. En kijk dan hoe je als team het zo leuk mogelijk houd en tegelijk ook nog zo veel mogelijk geniet van de kinderen en elkaar.
Alle reacties Link kopieren Quote
dannas schreef:
10-04-2023 10:18
Omdat ik kinderen heel leuk vind, net zoals mijn werk. Beiden niet zaligmakend, maar wel beiden heel erg leuk. En dus heb ik beiden. Ik moet er niet aan denken enkel voor mijn werk of enkel voor mijn kinderen te moeten leven. Verschrikkelijk. Maar dat is dus ook wat ik zo raar vind aan die denkwijze. Waarom heeft iemand zonder carrièrewens meer recht op kinderen? Die zijn echt niet per definitie betere ouders ofzo. Altijd thuis zijn, helikopteren boven je kinderen, het maakt je echt niet beter dan de fulltime werkende ouders die ook gewoon zielsveel van hun kind houden.
Ja, zo eens. De thuisblijfmoeders in de wijk waar ik woon doen het echt niet beter dan de gezinnen waar beide ouders 30 uur of meer werken. Sterker: ik krijg altijd de kriebels als ik ‘s ochtends weer zo’n kliekje roddelende tantes zie staan nadat de kinderen naar school zijn gebracht.

Ik moet er zelf ook niet aan denken om alleen voor werk of alleen voor kinderen te leven. Net zoals ik graag mijn vriendinnen elke maand zie en graag 2x per week sport. Moeten daar dingen voor wijken? Zeker en soms is dat de kinderen. En oh de horror: toen ik nog onregelmatig werkte gebeurde het best vaak dat kind op de opvang zat en ik pas om 15h aan het werk ging! Schande! Ontaarde moeder! Tijd voor jezelf, nee, dat mag niet als je voor kinderen kiest hoor, jezelf opofferen zul je!
Absori schreef:
10-04-2023 10:39
Waar vroeger de moeder gebasht werden die fulltime bleven werken, ( door moeders) worden nu de moeders gebasht die part time gaan werken (weer door moeders)

Het is allemaal niet constructief. Ik denk sowieso dat je per persoon en situatie moet kijken. Mijn situatie was zo dat ik naar 12 uur werk ben gegaan in de hevigste tropenjaren (werd langzaam steeds minder dat werk om overeind te blijven) en toen de ergste storm was gaan liggen nu weer op 32 uur zit. En man ook. Hij is naar fulltime gegaan zodat ik naar 12 kon en dat was voor hem ook heftig en niet fijn. Gelukkig is de tijd dat ze klein zijn maar o zo kort en houd die stip op de horizon. En kijk dan hoe je als team het zo leuk mogelijk houd en tegelijk ook nog zo veel mogelijk geniet van de kinderen en elkaar.
Je kunt het als moeder nooit goed doet. Niet als fulltimer, niet als 4-dagenwerker of als parttimer. En niet alleen moeders vinden daar wat van. Ook mannen, buren, eigen familie (m/v). Kortom: doe gewoon je eigen ding, want voor de goegemeente kun je het nooit goed doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
zwembad84 schreef:
10-04-2023 09:35
Ik ben 39 en mijn ouders werkten allebei. Ik ben blij dat mijn moeder niet thuis op bank zat toen ik 11 was en uit school kwam. Lekker veel vrijheid. Er was hulp beschikbaar in de straat en we hoefden niet naar de bso. Toen we jonger waren, was oma er. Er bestond denk ik niet eens een bso. Ik heb echt nooit 1 dag in mn leven een moeder of vader gemist die thuis zat met thee en koekjes. Ik ben geen aandacht te kort gekomen en heb me prima ontwikkeld. Mn ouders stonden er gewoon ons op te halen van schoolreis en zaten bij mn turnwedstrijden en voorstellingen van school. Mn moeder heeft altijd een bak ellende over zich heen gekregen in het dorp omdat ze sleutelkinderen zou opvoeden maar zij stond wel gewoon op eigen benen na de scheiding en heeft geen cent alimentatie van mn vader gehad. Ik ben trots op mijn werkende ouders en nog meer op mn moeder omdat ze het toen al deed. Zij heeft mij zelfstandigheid geleerd. Ik hoop mijn zoon hetzelfde te leren. Hij gaat 3 dagen na de opvang en straks ook 3 middagen bso, maar als mn ouders onverhoopt niet meer kunnen oppassen tegen die tijd, dan worden het er 4. Misschien niet zoveel oordelen hebben over werkende ouders. Er is heel groot grijs gebied tussen 2 uitersten en je mag best balen van fruithapjes en luiers. Dan maakt je geen slechte ouder.
Ik heb geen oordeel over werkende ouders..heb ook in die tijd 20 uur gewerkt..en later 30..ben maar heel kort fulltime thuis geweest. Maar ik heb wel iets tegen 2 fulltime werkende ouders ja. Dat klopt. Dat standaard gelul van thuis met thee en koekjes. Je kunt ook gewoon minder uren werken en niet alleen in het weekend tijd voor je kinderen hebben. Als je fulltime werkt kunnen ze gelijk eten en naar bed doordeweeks als je thuis komt. En je maakt mij niet wijs dat je dan als ouders het hele weekend wel zin in de kinderen hebt want dan ben je in de praktijk vaak ook even tijd voor jezelf nodig. Als je fulltime werkt heb je gewoon niet veel tijd meer voor de kinderen. Punt. Je kunt daar niet zo'n theoretische berekening maken van oh..een dag heeft zoveel uren..als ik er 8 werk..5 dagen in de week heb ik nog zoveel over voor de kinderen. Je moet ook douchen, wasjes draaien , boodschappen doen eten koken..en je bent gewoon ook moe na 5 dagen hele dagen werken..dus echt veel quality time heb je dan niet meer voor de kinderen. Die uren die je 's avonds na je werk nog hebt liggen je kinderen gewoon in bed zich op te laden voor de volgende drukke dag. Begint vaak al hektisch bij ontbijt..want snel snel ouders moeten naar het werk. Eind van de dag kinderen ophalen..wat eten en naar bed. DAT is de praktijk bij 2 fulltimers.
Tjonge wat een fuck leven lijkt me dat. Verschrikkelijk. Hele leven gestresst. En voor wat? Vinden jullie je baan allemaal zoooo fantastisch om daar quality time met kinderen of vrienden voor op te geven? Ik ga heel graag naar mijn werk..maar het blijft wel werk. Geniet enorm van mijn vrije tijd.
Alle reacties Link kopieren Quote
zwembad84 schreef:
10-04-2023 09:35
Ik ben 39 en mijn ouders werkten allebei. Ik ben blij dat mijn moeder niet thuis op bank zat toen ik 11 was en uit school kwam. Lekker veel vrijheid. Er was hulp beschikbaar in de straat en we hoefden niet naar de bso. Toen we jonger waren, was oma er. Er bestond denk ik niet eens een bso. Ik heb echt nooit 1 dag in mn leven een moeder of vader gemist die thuis zat met thee en koekjes. Ik ben geen aandacht te kort gekomen en heb me prima ontwikkeld. Mn ouders stonden er gewoon ons op te halen van schoolreis en zaten bij mn turnwedstrijden en voorstellingen van school. Mn moeder heeft altijd een bak ellende over zich heen gekregen in het dorp omdat ze sleutelkinderen zou opvoeden maar zij stond wel gewoon op eigen benen na de scheiding en heeft geen cent alimentatie van mn vader gehad. Ik ben trots op mijn werkende ouders en nog meer op mn moeder omdat ze het toen al deed. Zij heeft mij zelfstandigheid geleerd. Ik hoop mijn zoon hetzelfde te leren. Hij gaat 3 dagen na de opvang en straks ook 3 middagen bso, maar als mn ouders onverhoopt niet meer kunnen oppassen tegen die tijd, dan worden het er 4. Misschien niet zoveel oordelen hebben over werkende ouders. Er is heel groot grijs gebied tussen 2 uitersten en je mag best balen van fruithapjes en luiers. Dan maakt je geen slechte ouder.
Ik heb geen oordeel over werkende ouders..heb ook in die tijd 20 uur gewerkt..en later 30..ben maar heel kort fulltime thuis geweest. Maar ik heb wel iets tegen 2 fulltime werkende ouders ja. Dat klopt. Dat standaard gelul van thuis met thee en koekjes. Je kunt ook gewoon minder uren werken en niet alleen in het weekend tijd voor je kinderen hebben. Als je fulltime werkt kunnen ze gelijk eten en naar bed doordeweeks als je thuis komt. En je maakt mij niet wijs dat je dan als ouders het hele weekend wel zin in de kinderen hebt want dan ben je in de praktijk vaak ook even tijd voor jezelf nodig. Als je fulltime werkt heb je gewoon niet veel tijd meer voor de kinderen. Punt. Je kunt daar niet zo'n theoretische berekening maken van oh..een dag heeft zoveel uren..als ik er 8 werk..5 dagen in de week heb ik nog zoveel over voor de kinderen. Je moet ook douchen, wasjes draaien , boodschappen doen eten koken..en je bent gewoon ook moe na 5 dagen hele dagen werken..dus echt veel quality time heb je dan niet meer voor de kinderen. Die uren die je 's avonds na je werk nog hebt liggen je kinderen gewoon in bed zich op te laden voor de volgende drukke dag. Begint vaak al hektisch bij ontbijt..want snel snel ouders moeten naar het werk. Eind van de dag kinderen ophalen..wat eten en naar bed. DAT is de praktijk bij 2 fulltimers.
Tjonge wat een fuck leven lijkt me dat. Verschrikkelijk. Hele leven gestresst. En voor wat? Vinden jullie je baan allemaal zoooo fantastisch om daar quality time met kinderen of vrienden voor op te geven? Ik ga heel graag naar mijn werk..maar het blijft wel werk. Geniet enorm van mijn vrije tijd.
Alle reacties Link kopieren Quote
dannas schreef:
10-04-2023 10:18
Omdat ik kinderen heel leuk vind, net zoals mijn werk. Beiden niet zaligmakend, maar wel beiden heel erg leuk. En dus heb ik beiden. Ik moet er niet aan denken enkel voor mijn werk of enkel voor mijn kinderen te moeten leven. Verschrikkelijk. Maar dat is dus ook wat ik zo raar vind aan die denkwijze. Waarom heeft iemand zonder carrièrewens meer recht op kinderen? Die zijn echt niet per definitie betere ouders ofzo. Altijd thuis zijn, helikopteren boven je kinderen, het maakt je echt niet beter dan de fulltime werkende ouders die ook gewoon zielsveel van hun kind houden.

Overigens heb ik toevallig twee kinderen met special needs en ook dat was altijd prima te combineren met een fulltime werken en stevig carrière maken. Mijn sociale leven heeft er wel intens onder geleden, maar ik was al nooit zo'n sociaal dier dus dat vond ik wel eens jammer maar niet heel erg. En nu de kinderen op punt van uitvliegen staan blijkt dat sociale leven best makkelijk weer op te bouwen.
Fulltime werken icm twee special needs kinderen, dat doe ik je niet na.. Tenminste, dat wil ik je niet nadoen..

Ik ben naar mate zoon ouder wordt (nu 10, ASS) in uren teruggegaan omdat ik het niet te doen vond. Amper tijd om te sporten, geen energie voor sociale activiteiten, overprikkeld, alsof iedereen de hele tijd iets van mij moet en ik ergens onderaan de prioriteitenlijst bungelde.

Ik wil niet meer terug naar die tijd, en hoop dat dat ook niet meer hoeft. Nu veel meer balans: de flexibiliteit om samen met mijn vriend er voor zoon te zijn als nodig, een zinvolle part-time baan waarin ik gewaardeerd en uitgedaagd wordt en een beetje tijd daarnaast om ook op andere manieren te genieten van het leven. En ja, dat betekende afstand nemen van mijn management functie. Geen moment spijt van. Misschien komt dat later wel weer op mijn pad, maar dat is niet is wat ik nastreef. (inmiddels wel een paar keer gevraagd, maar steevast afgeslagen). Voor mij staat een carriere hebben niet gelijk aan een hogere positie op de ladder. Zinvol werk doen en voor jezelf kunnen zorgen wel.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven