Kan hem niet loslaten ook al weet ik dat het moet!
donderdag 11 maart 2010 om 11:37
Weten dat iets niet meer kan en het ook zo voelen zijn twee heel verschillende zaken. Bij mij is het ook drie maanden uit, maar de laatste zes weken gingen we als vriend/vriendin met elkaar om. Heerlijk was het! De seks inderdaad geweldig, en de aandacht en ach, wat komt dat komt wel weer, toch? Tja, uiteindelijk gaat dat moment altijd komen. Als het niet werkt dan zal dat ook nu de kop weer op gaan steken. En je kan pas echt helemaal stoppen wanneer je daar zelf ook klaar voor bent. Dan kunnen je vriendinnen nog zoveel zeggen.
Ik ga je dus ook niet het advies geven om te stoppen, want dat weet je rationeel zelf ook al wel. Je voelt het alleen nog niet zo en tot die tijd ga je door. Gok ik. Tot je echt niet meer kan. En aan het feit te zien dat je het hier al hebt opgeschreven, denk ik dat dat moment niet heel lang meer op zich laat wachten .
Heel veel succes dus de komende tijd en sterkte met loslaten.
Ik ga je dus ook niet het advies geven om te stoppen, want dat weet je rationeel zelf ook al wel. Je voelt het alleen nog niet zo en tot die tijd ga je door. Gok ik. Tot je echt niet meer kan. En aan het feit te zien dat je het hier al hebt opgeschreven, denk ik dat dat moment niet heel lang meer op zich laat wachten .
Heel veel succes dus de komende tijd en sterkte met loslaten.
donderdag 11 maart 2010 om 11:49
quote:Evenaar schreef op 11 maart 2010 @ 11:37:
Weten dat iets niet meer kan en het ook zo voelen zijn twee heel verschillende zaken. Bij mij is het ook drie maanden uit, maar de laatste zes weken gingen we als vriend/vriendin met elkaar om. Heerlijk was het! De seks inderdaad geweldig, en de aandacht en ach, wat komt dat komt wel weer, toch? Tja, uiteindelijk gaat dat moment altijd komen. Als het niet werkt dan zal dat ook nu de kop weer op gaan steken. En je kan pas echt helemaal stoppen wanneer je daar zelf ook klaar voor bent. Dan kunnen je vriendinnen nog zoveel zeggen.
Ik ga je dus ook niet het advies geven om te stoppen, want dat weet je rationeel zelf ook al wel. Je voelt het alleen nog niet zo en tot die tijd ga je door. Gok ik. Tot je echt niet meer kan. En aan het feit te zien dat je het hier al hebt opgeschreven, denk ik dat dat moment niet heel lang meer op zich laat wachten .
Heel veel succes dus de komende tijd en sterkte met loslaten.
Mee eens.... maar goed, misschien stop je vóórdat je helemaal niet meer kan en als een verdrietig hoopje ellende 'eindigt'.....
Sterkte!
Weten dat iets niet meer kan en het ook zo voelen zijn twee heel verschillende zaken. Bij mij is het ook drie maanden uit, maar de laatste zes weken gingen we als vriend/vriendin met elkaar om. Heerlijk was het! De seks inderdaad geweldig, en de aandacht en ach, wat komt dat komt wel weer, toch? Tja, uiteindelijk gaat dat moment altijd komen. Als het niet werkt dan zal dat ook nu de kop weer op gaan steken. En je kan pas echt helemaal stoppen wanneer je daar zelf ook klaar voor bent. Dan kunnen je vriendinnen nog zoveel zeggen.
Ik ga je dus ook niet het advies geven om te stoppen, want dat weet je rationeel zelf ook al wel. Je voelt het alleen nog niet zo en tot die tijd ga je door. Gok ik. Tot je echt niet meer kan. En aan het feit te zien dat je het hier al hebt opgeschreven, denk ik dat dat moment niet heel lang meer op zich laat wachten .
Heel veel succes dus de komende tijd en sterkte met loslaten.
Mee eens.... maar goed, misschien stop je vóórdat je helemaal niet meer kan en als een verdrietig hoopje ellende 'eindigt'.....
Sterkte!
donderdag 11 maart 2010 om 12:11
Oh jeetje meis. Bij mij is het ook nog niet zo lang uit. Ik had precies hetzelfde. Het slimste is natuurlijk om echt gewoon te stoppen met contact, want inderdaad je maakt vooral het er voor jezelf heel moeilijk mee.
Maar dat is niet zo 1 2 3 gedaan, dat doet verschrikkelijk veel pijn. Ik denk persoonlijk dat je gewoon het vertrouwde gevoel bij hem niet kwijt wil. je eigen plekje bij hem. Dat is een lang proces heel lang proces. Ik begin er ondertussen een beetje uit te krabbelen, krijg minder behoefte aan hem.
Misschien een goed advies, stop niet cold-turkey, maar doe het stapsgewijs, bijvoorbeeld, niet 3 x per dag bellen, maar 1 x per dag gaan bellen en dat steeds afbouwen (Ik weet niet of je zo vaak belt, maar als voorbeeld.)
En ga jezelf alsjeblieft niet gek lopen maken met de vraag waarom heeft het nou niet mogen lukken. Dat deed ik wel en dat maakt je echt gek. Er is voor sommige dingen gewoon geen antwoord. Vraag ook of je vriendinnen samen met jou wat leuks gaan doen, ik wilde het niet geloven maar het werkt wel.
Maar dat is niet zo 1 2 3 gedaan, dat doet verschrikkelijk veel pijn. Ik denk persoonlijk dat je gewoon het vertrouwde gevoel bij hem niet kwijt wil. je eigen plekje bij hem. Dat is een lang proces heel lang proces. Ik begin er ondertussen een beetje uit te krabbelen, krijg minder behoefte aan hem.
Misschien een goed advies, stop niet cold-turkey, maar doe het stapsgewijs, bijvoorbeeld, niet 3 x per dag bellen, maar 1 x per dag gaan bellen en dat steeds afbouwen (Ik weet niet of je zo vaak belt, maar als voorbeeld.)
En ga jezelf alsjeblieft niet gek lopen maken met de vraag waarom heeft het nou niet mogen lukken. Dat deed ik wel en dat maakt je echt gek. Er is voor sommige dingen gewoon geen antwoord. Vraag ook of je vriendinnen samen met jou wat leuks gaan doen, ik wilde het niet geloven maar het werkt wel.
donderdag 11 maart 2010 om 12:37
Na het uitgaan van een eerdere relatie heb ik ook iets dergelijks gehad. Kon er gewoonweg niet mee stoppen, maar deed iedere keer WEER vreselijk veel pijn. Mijn ervaring is dat je op een gegeven moment zo vreselijk schoon genoeg krijgt van je eigen slapheid en gebrek aan zelfrespect (ik praat hier voor mezelf) en het feit dat hij EN jij je iedere keer weer zoveel pijn doen, dat het dan in 1 keer over is.
donderdag 11 maart 2010 om 12:38
donderdag 11 maart 2010 om 12:42
donderdag 11 maart 2010 om 12:46
Zoals sommige hier al zeggen ben ik ook bang dat ik er mee doorga tot het me echt helemaal breekt. Maar wil het gewoon niet zover laten komen.
Het is ook gewoon moeilijk dat hij mij ook niet los kan laten.
Maar het maakt me ook zo boos, het is frusterend te weten wat je voor elkaar voelt, maar ook te weten dat het niet gaat..
Zo als het nu is gaat het dus wel:s maar daar heb ik uiteindelijk niks aan
Stiekem zou ik gewoon willen dat ie iets slechts deed waardoor het makkelijker zou zijn voor mij om het te laten gaan...
Het is ook gewoon moeilijk dat hij mij ook niet los kan laten.
Maar het maakt me ook zo boos, het is frusterend te weten wat je voor elkaar voelt, maar ook te weten dat het niet gaat..
Zo als het nu is gaat het dus wel:s maar daar heb ik uiteindelijk niks aan
Stiekem zou ik gewoon willen dat ie iets slechts deed waardoor het makkelijker zou zijn voor mij om het te laten gaan...
donderdag 11 maart 2010 om 12:59
quote:Giada24 schreef op 11 maart 2010 @ 12:38:
[...]
Ik wil wel, maar houd het elke keer niet vol... Hij blijft me dan smsen net zolang tot ik reageer...
Ik wil hier niet aan onderdoor gaan...
Maar alles eromheen gaat dan ook meteen fout.. het komt ook nooit alleen :S
Het houdt pas op als jij ophoudt met slachtoffer zijn meid.
Want dát ben je nu.
Je liefde doet heel veel pijn en die pijn is verslavend, omdat de troost die je krijgt door contact met hem te hebben zó'n groot contrast is met de hel waar je in zit als je zonder hem bent, dat je niet zonder dat contact op afroep kunt.
Als je je niet zelf los kunt maken ga dan naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog. Je moet er achter zien te komen waarom je je zo veel pijn laat doen en grenzen leren stellen. Je kinderen hebben je nodig, je kunt je een instorting gewoon niet veroorloven en je wéét dat het niet goed is wat er gebeurt.
Laat je helpen, stop met dat deurmatgedrag, je bent erg fatalistisch bezig, zonde van je tijd.
[...]
Ik wil wel, maar houd het elke keer niet vol... Hij blijft me dan smsen net zolang tot ik reageer...
Ik wil hier niet aan onderdoor gaan...
Maar alles eromheen gaat dan ook meteen fout.. het komt ook nooit alleen :S
Het houdt pas op als jij ophoudt met slachtoffer zijn meid.
Want dát ben je nu.
Je liefde doet heel veel pijn en die pijn is verslavend, omdat de troost die je krijgt door contact met hem te hebben zó'n groot contrast is met de hel waar je in zit als je zonder hem bent, dat je niet zonder dat contact op afroep kunt.
Als je je niet zelf los kunt maken ga dan naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog. Je moet er achter zien te komen waarom je je zo veel pijn laat doen en grenzen leren stellen. Je kinderen hebben je nodig, je kunt je een instorting gewoon niet veroorloven en je wéét dat het niet goed is wat er gebeurt.
Laat je helpen, stop met dat deurmatgedrag, je bent erg fatalistisch bezig, zonde van je tijd.
donderdag 11 maart 2010 om 12:59
Woon je nu inmiddels op jezelf? En werk je?
Dat zijn wat dingen die je veel afleiding kunnen geven.
Ik herken je verhaal heel goed.
Je wilt het oude vertrouwde niet kwijt raken..
Best logisch. Maar je hebt ook je eigen leven, en die laat je nu volledig leiden door iets, waar je geen toekomst mee zal hebben.
Maar je moet wel goed nadenken, over hetgeen waar je nu mee bezig bent. Je maakt het jezelf alleen maar moeilijker momenteel.
Emotioneel word je een wrak en doe je jezelf zoveel pijn.
Als jullie beide heel zeker weten dat het nooit meer wat word, is toch echt het beste geen contact meer te hebben.
Het ene moment gaat dat goed andere moment als je 's avonds alleen thuis zit, kan het je breken..
Wat een vriendin ooit tegen mij zei:
Wat als je aan de lijn bent, je staat bij een fast food restaurant en ziet die heerlijke hamburger voor je neus liggen..
Wat als je daar nu toch een hap van neemt, omdat het zo ontzettend verleidelijk is.. Wat denk je dan achteraf?
( lekker ! ) ja logisch, maar je voelt je toch weer schulden, en weer ben je bij af....
En kan je weer opnieuw beginnen met lijnen.
Het is een stom voorbeeld haha maar snap de insteek hopelijk?!
Succes..
Dat zijn wat dingen die je veel afleiding kunnen geven.
Ik herken je verhaal heel goed.
Je wilt het oude vertrouwde niet kwijt raken..
Best logisch. Maar je hebt ook je eigen leven, en die laat je nu volledig leiden door iets, waar je geen toekomst mee zal hebben.
Maar je moet wel goed nadenken, over hetgeen waar je nu mee bezig bent. Je maakt het jezelf alleen maar moeilijker momenteel.
Emotioneel word je een wrak en doe je jezelf zoveel pijn.
Als jullie beide heel zeker weten dat het nooit meer wat word, is toch echt het beste geen contact meer te hebben.
Het ene moment gaat dat goed andere moment als je 's avonds alleen thuis zit, kan het je breken..
Wat een vriendin ooit tegen mij zei:
Wat als je aan de lijn bent, je staat bij een fast food restaurant en ziet die heerlijke hamburger voor je neus liggen..
Wat als je daar nu toch een hap van neemt, omdat het zo ontzettend verleidelijk is.. Wat denk je dan achteraf?
( lekker ! ) ja logisch, maar je voelt je toch weer schulden, en weer ben je bij af....
En kan je weer opnieuw beginnen met lijnen.
Het is een stom voorbeeld haha maar snap de insteek hopelijk?!
Succes..
vrijdag 12 maart 2010 om 14:51
Giada,
jij kan hem niet los laten en jullie hebben sex.
Heb jij sex met hem omdat jij hem niet los kan laten?
En hoop je op die manier hem terug te winnen ?
Klinkt voor mij in ieder geval wel logisch, als je sex met elkaar hebt en dan nog om de dag ook , dan moet je elkaar meer dan leuk vinden.
Is dat waar jij op hoopt? Dat hij op één dag voor goed bij jouw blijft?
Gaat niet gebeuren meisje... helaas.
Wat voor vrouwen heel logisch kan lijken is voor mannen vaak helemaal niet logisch.
Vooral met sex. Jij kan een FANTASTISCHE sex buddy voor hem zijn. En daarom zou hij iedere keer bij jouw terug willen komen ...voor sex. Maar zijn hart is niet van jouw. En met sex zou het ook NOOIT en dan echt NOOIT worden.
Jij bent op veel niveaus aan hem aan verslaafd. Inclusief chemisch ....ja dat kan bij vrouwen heel goed. Vrouwen in een relatie worden chemisch aan hum man verbonden.
Dat is een van de redenen waarom sommige vrouwen in het begin van daten hun partner niet aantrekkelijk vinden en later wel.
En hij voelt dat en maak er "gebruik" van.
Jij zet zelf jezelf in de benauwde positie.
En ik weet het het is moeilijk...maar jij wil van jouw "verslaving" af wil jij hem "vergeten".
En dat doe je door "veel" mannen te daten. Niet naar bed maar gewoon daten, genieten van de aandacht, energie die jij van andere mannen zou krijgen en op die manier kan je jezelf ook chemisch van je ex los makken.
jij kan hem niet los laten en jullie hebben sex.
Heb jij sex met hem omdat jij hem niet los kan laten?
En hoop je op die manier hem terug te winnen ?
Klinkt voor mij in ieder geval wel logisch, als je sex met elkaar hebt en dan nog om de dag ook , dan moet je elkaar meer dan leuk vinden.
Is dat waar jij op hoopt? Dat hij op één dag voor goed bij jouw blijft?
Gaat niet gebeuren meisje... helaas.
Wat voor vrouwen heel logisch kan lijken is voor mannen vaak helemaal niet logisch.
Vooral met sex. Jij kan een FANTASTISCHE sex buddy voor hem zijn. En daarom zou hij iedere keer bij jouw terug willen komen ...voor sex. Maar zijn hart is niet van jouw. En met sex zou het ook NOOIT en dan echt NOOIT worden.
Jij bent op veel niveaus aan hem aan verslaafd. Inclusief chemisch ....ja dat kan bij vrouwen heel goed. Vrouwen in een relatie worden chemisch aan hum man verbonden.
Dat is een van de redenen waarom sommige vrouwen in het begin van daten hun partner niet aantrekkelijk vinden en later wel.
En hij voelt dat en maak er "gebruik" van.
Jij zet zelf jezelf in de benauwde positie.
En ik weet het het is moeilijk...maar jij wil van jouw "verslaving" af wil jij hem "vergeten".
En dat doe je door "veel" mannen te daten. Niet naar bed maar gewoon daten, genieten van de aandacht, energie die jij van andere mannen zou krijgen en op die manier kan je jezelf ook chemisch van je ex los makken.
vrijdag 12 maart 2010 om 15:11
Jullie zijn best wel snel gaan samenwonen (na half jaar al). Iemand anders opperde het ook wel: is LATten niet een idee?
En wat bedoel je met dat het stroever liep met jouw dochter? Welke dingen gingen niet meer goed tussen jullie? Kun je iets specifieker zijn?
En je geeft aan dat je met niemand anders wil zijn dan met hem: is dat bij hem ook zo?
En wat bedoel je met dat het stroever liep met jouw dochter? Welke dingen gingen niet meer goed tussen jullie? Kun je iets specifieker zijn?
En je geeft aan dat je met niemand anders wil zijn dan met hem: is dat bij hem ook zo?
Only dead fish go with the flow
vrijdag 12 maart 2010 om 15:25
Ik lees dat jullie van de 2 jaar samen anderhalf jaar hebben samengewoond. Ik kan me voorstellen dat de overstap van relatie naar samenwonen voor jouw dochter van 6 allemaal nogal snel is gegaan. En ik kan me ook voorstellen dat een kind langer dan anderhalf jaar nodig heeft om te wennen. Het kan jaren duren voordat een kind gewend is aan een "nieuwe papa" en die persoon als nieuwe man in huis accepteert.
Als jullie eigenlijk met name om jullie dochter niet meer samen kunnen zijn, is het dan geen idee om apart te wonen en dan eens te zien hoe t gaat? Dat doen jullie nu in principe toch ook al? Wat dreamglasses ook al vroeg: op welke manier liep het stroef?
Als jullie eigenlijk met name om jullie dochter niet meer samen kunnen zijn, is het dan geen idee om apart te wonen en dan eens te zien hoe t gaat? Dat doen jullie nu in principe toch ook al? Wat dreamglasses ook al vroeg: op welke manier liep het stroef?
vrijdag 12 maart 2010 om 19:45
quote:eleonora schreef op 11 maart 2010 @ 12:59:
[...]
Het houdt pas op als jij ophoudt met slachtoffer zijn meid.
Want dát ben je nu.
Je liefde doet heel veel pijn en die pijn is verslavend, omdat de troost die je krijgt door contact met hem te hebben zó'n groot contrast is met de hel waar je in zit als je zonder hem bent, dat je niet zonder dat contact op afroep kunt.
Als je je niet zelf los kunt maken ga dan naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog. Je moet er achter zien te komen waarom je je zo veel pijn laat doen en grenzen leren stellen. Je kinderen hebben je nodig, je kunt je een instorting gewoon niet veroorloven en je wéét dat het niet goed is wat er gebeurt.
Laat je helpen, stop met dat deurmatgedrag, je bent erg fatalistisch bezig, zonde van je tijd....
[...]
Het houdt pas op als jij ophoudt met slachtoffer zijn meid.
Want dát ben je nu.
Je liefde doet heel veel pijn en die pijn is verslavend, omdat de troost die je krijgt door contact met hem te hebben zó'n groot contrast is met de hel waar je in zit als je zonder hem bent, dat je niet zonder dat contact op afroep kunt.
Als je je niet zelf los kunt maken ga dan naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog. Je moet er achter zien te komen waarom je je zo veel pijn laat doen en grenzen leren stellen. Je kinderen hebben je nodig, je kunt je een instorting gewoon niet veroorloven en je wéét dat het niet goed is wat er gebeurt.
Laat je helpen, stop met dat deurmatgedrag, je bent erg fatalistisch bezig, zonde van je tijd....
vrijdag 12 maart 2010 om 21:14
quote:Madhe schreef op 12 maart 2010 @ 19:49:
Wat voor standaard "gezever" vertelde ze dan? Misschien waren haar woorden waar en terecht, misschien had ze juist veel inzicht?
Maar uiteindelijk hielp het mij niet, en dat is wat belangrijk is niet??
Voelde me niet op me gemak, ze was ongeveer van mij leeftijd en ze vertelde me dingen die ik zelf ook al 100x had bedacht..
Ik was daar om trauma;s te verwerken aangezien ik veel mee heb gemaakt. Maar niks van wat zij deed hielp mij niets verder...
Wat voor standaard "gezever" vertelde ze dan? Misschien waren haar woorden waar en terecht, misschien had ze juist veel inzicht?
Maar uiteindelijk hielp het mij niet, en dat is wat belangrijk is niet??
Voelde me niet op me gemak, ze was ongeveer van mij leeftijd en ze vertelde me dingen die ik zelf ook al 100x had bedacht..
Ik was daar om trauma;s te verwerken aangezien ik veel mee heb gemaakt. Maar niks van wat zij deed hielp mij niets verder...
zaterdag 13 maart 2010 om 09:33
quote:Giada24 schreef op 12 maart 2010 @ 19:42:
Dus ik weet dat een relatie er ook niet meer in zit! Ik hoop dus ook niet dat het goed komt tussen ons. Maar ik heb wel sex met hem omdat ik hem idd niet los kan laten!
Zo heb ik hem niet meer, maar nog wel een stukje en ook niemand anders heeft hem nu...
Het daten van andere mannen wilde ik proberen maar luktte me niet.. het voelde alsof ik iets verkeerd deed, bijna alsof ik vreemdging...
Daarvoor zal ik hem dus los moeten laten...
Dus met hem (om de dag) te seksen wil je er voor zorgen dat hij het alleen bij jouw haalt?
Als jouw antwoord ja is, waarom wil je dan dat hij het alleen bij jouw haalt?
Dat hij op die manier dan van "niemand" is en alleen van "jouw"?
Dus ik weet dat een relatie er ook niet meer in zit! Ik hoop dus ook niet dat het goed komt tussen ons. Maar ik heb wel sex met hem omdat ik hem idd niet los kan laten!
Zo heb ik hem niet meer, maar nog wel een stukje en ook niemand anders heeft hem nu...
Het daten van andere mannen wilde ik proberen maar luktte me niet.. het voelde alsof ik iets verkeerd deed, bijna alsof ik vreemdging...
Daarvoor zal ik hem dus los moeten laten...
Dus met hem (om de dag) te seksen wil je er voor zorgen dat hij het alleen bij jouw haalt?
Als jouw antwoord ja is, waarom wil je dan dat hij het alleen bij jouw haalt?
Dat hij op die manier dan van "niemand" is en alleen van "jouw"?
zaterdag 13 maart 2010 om 09:41
quote:Giada24 schreef op 12 maart 2010 @ 19:42:
Dus ik weet dat een relatie er ook niet meer in zit! Ik hoop dus ook niet dat het goed komt tussen ons. Maar ik heb wel sex met hem omdat ik hem idd niet los kan laten!
Zo heb ik hem niet meer, maar nog wel een stukje en ook niemand anders heeft hem nu...
Het daten van andere mannen wilde ik proberen maar luktte me niet.. het voelde alsof ik iets verkeerd deed, bijna alsof ik vreemdging...
Daarvoor zal ik hem dus los moeten laten...
Als jij in jouw hoofd een "agenda" hebt. Die zegt -''ongeacht wat wil ik dat HIJ bij mij blijft (seksen)"
dan vind je zelfs het meest charmante man van de wereld een drol... en jouw onbewust probeert alles te verzinnen om maar weer naar de "agenda van de dag" terug te gaan. Dus die zegt tegen jouw dat jij een gevoel van "vreemd gaan" hebt.
Dus ik weet dat een relatie er ook niet meer in zit! Ik hoop dus ook niet dat het goed komt tussen ons. Maar ik heb wel sex met hem omdat ik hem idd niet los kan laten!
Zo heb ik hem niet meer, maar nog wel een stukje en ook niemand anders heeft hem nu...
Het daten van andere mannen wilde ik proberen maar luktte me niet.. het voelde alsof ik iets verkeerd deed, bijna alsof ik vreemdging...
Daarvoor zal ik hem dus los moeten laten...
Als jij in jouw hoofd een "agenda" hebt. Die zegt -''ongeacht wat wil ik dat HIJ bij mij blijft (seksen)"
dan vind je zelfs het meest charmante man van de wereld een drol... en jouw onbewust probeert alles te verzinnen om maar weer naar de "agenda van de dag" terug te gaan. Dus die zegt tegen jouw dat jij een gevoel van "vreemd gaan" hebt.
zaterdag 13 maart 2010 om 10:19
Ik heb 2 jaar lang in jouw situatie gezeten. Ik ben mijn baan, huis en zelfwaarde kwijtgeraakt. Sinds gisteren heb ik de knoop doorgehakt. Ik wil niet meer. Ik ben er helemaal klaar mee. Ik wil niet kapot gaan voor een ander. Het is erg moeilijk maar ik weet dat ik het juiste heb gedaan. Sterkte, ik weet wat je doormaakt.