Relaties
alle pijlers
kantje boord dames, maar be gentle.. Getrouwde man VS me!
donderdag 24 december 2009 om 03:35
Véél te lang verhaal alert!!
Ja hoor..
Loop ik hier een paar maanden geleden eerst te miepen dat ik niet weet wat ik met mijn relatie moet (weggaan of blijven je kent het wel), gaan we in therapie (allebei afzonderlijk, maar binnenkort waarschijnlijk samen..), besluiten we er nog één keer écht voor te gaan (okay, ik, want hij was de "bad guy" in het verhaal), stort echt de hele wereld op mijn nek!?!
Nee, ben niet zo'n muts, die gilt dat alles haar "overkomt", ik ben er zelf bij geweest.. In het begin.. Nu niet meer zo..
Nadat het hele forum over me heen was gevallen over dat ik bij mijn vriend bleef ("hij gáát niet veranderen, ga weg!!), mijn vriendinnen een duit in het zakje deden en zelfs een médium bij mijn binnenkomst riep "je moet met hem káppen!!". hebben mijn vriend en ik "Het Gesprek" gehad. Die Ene waarin nu echt beterschap belooft word, je er weer voor gaat en zo..
Was er helemaal klaar voor, doch met wat pleisters op mijn hart (krijg je, als je er non-stop mee staat te leuren bij je eigen vent).
Met een stel vriendinnen gaan stappen in een tent waar we ééns in de zoveel tijd komen, twee dagen voordat ik met een vriendin op een citytrip zou gaan.
Goeie avond, goeie vibe, en ineens geeft de portier (hadden al eens gepraat, leuke vent) mij zijn telefoonnummer!!
Heuh?!?! Sórry..!?!?
Was niet van plan er iets mee te doen, want "we gingen het toch proberen thuis", en wat wist ik nu van die gast?
Twee dagen op citytrip en had hem al een sms gestuurd, in een moment van totale waanzin..
En dat is nu meer als een maand geleden..
En heb nu al de halve avond als in een Mantra opgezoemd, dat ik hém zo mis..ik mis hem zo verschrikkelijk veel..
Ik was nieuwsgierig. \Wilde weten wat een man zoals hij van me moest, hoe hij heette.
We hebben de hele week zitten sms-en, hij vertelde me dat hij al vijf weken moed zat te verzamelen om me aan te spreken, dat hij me een mooie vrouw vond en dat hij hoopte dat we elkaar eens in real life zouden kunnen ontmoeten. Gewoon praten..
Sure..
Eenmaal thuis, in de gewone wereld, kon ik niet meer eten, niet meer slapen, maag van streek, aan de rescue spray omdat ik hele dagen liep te hyperen. Het contact bleef bij smsjes en zo nu en dan via Hyves, maar het werd steeds intenser, heftiger, mooier, leuker en romantischer..
's Avonds, in weer een chatsessie, moest ik hem wel eerlijk zeggen dat ik in een relatie zit, hoe dysfunctioneel dan ook..
Hij was opgelucht..
Hij blijkt ook een relatie te hebben..
Hij is zelfs getrouwd..
en hij heeft twee kinderen..
Ben gelijk offline gegaan..
Mijn eigen bedrog kan ik nog handelen, daar heb ik alleen mezelf mee en mijn partner, maar dit!??!
We hebben een paar dagen geen contact gehad, maar ben in die dagen erg van mezelf geschrokken ; kon ik mezelf eerst nog voorhouden dat dit alleen om de aandacht ging, ik leek wel liefdesverdriet te hebben!
Heb hem - tegen beter weten in - toch weer opgezocht, wilde weten waarom hij zijn vrouw dit flikte..
Hij blijkt niet bij haar weg te kunnen, niet als hij zijn kinderen wil blijven zien, niet als hij niet uit zijn familie geschopt wil worden (Moslim man). Het is het cliché verhaal van een liefdeloze relatie; vrienden geworden, bij elkaar voor de kids. Hij durfde het zelf niet eens te zeggen, omdat het zo belachelijk herkauwd klinkt.. Maar voor hem is het zo.
En nu zit ik er tot over mijn oren in!
Ik weet hoe verwerpelijk dit is, en zet me al schrap voor alle reacties die zullen komen omdat ik "die andere vrouw" ben, een andere vrouw erbij naai, mijn vriend belazer en twee kinderen hun vader lijk te ontnemen. Ik weet het allemaal, denk er elke dag over na, als ik mijn best doe om niet non-stop aan hem te denken.. En toch zie ik niet in, hoe ik nu nog zonder zijn aanwezigheid in mijn leven moet.
Ik geloof niet in soulmates, dat was mijn huidige vriend ooit voor mij, en hij kiest er voor om te doen alsof hij niet thuis is in onze relatie, maar deze man, die ándere man, andervrouws man, komt er wel verrekte dichtbij!!
Het is niet alleen lust, al heeft hij het lijf van een jonge God door bijna elke dag te sporten en het werk dat hij náást dit werk doet. Het is méér, of maak ik mezelf dat alleen wijs, door de spanning van het vreemdgaan, door het feit dat het gras bij de ander altijd groener is..
Ik grijp elk excuus aan, om bij hem weg te blijven; ik wil niet die andere vrouw zijn, ik ben in - en in slecht! dit is niet eerlijk naar mijn vriend, die arme kids, waarom stuurt hij soms úren niks, maar het helpt allemaal niks!
Waarom blijf je dit dan doen, zeg je? Als je het weet mag je het zeggen.. Ik kán niet doen alsof hij er niet is, hij zit onder mijn huid..
Na twee jaar van totaal onzichtbaar te zijn geweest door mijn vriend, zíet iemand me weer! Krijg ik aandacht, genegenheid, erkenning!
En dat blijkt verdomde verslavend..
Hij vertelt me elke dag, dat ik zijn leven mooier maak, alleen al door er te zijn, alleen al door de wetenschap dat hij me kan bereiken als hij er even doorheen zit thuis. Hij flipt de pan uit, als ik in een moment van helderheid zeg dat we dit écht niet kunnen maken, maar dan zie ik hem weer in die tent staan, bij de deur, met die grote ogen, die belachelijk verlegen lach (hoe kún je in Godsnaam onzeker zijn, verlegen, als je er zó verdomde goed uitziet?!), en dan zak ik letterlijk door mijn hoeven..Leven in het moment, ik kan het nu.
En tegenwoordig is er niet eens meer de kater, als hij me thuis afzet, zonder dat er iets anders is gebeurd als een heftige zoenpartij..
Ik mis hem alleen.. zijn woorden, zijn stem, zijn aandacht.. En ik weet niet eens of hij eerlijk is over wat hij voelt?!!
Ik ben verliefd op een getrouwde man.
Ik wéét hoe slecht het is, maar als je het niet laten kunt me daarop te wijzen; be my freakin'guest.. Dat heb ik wel verdiend.
Ik ben dan ook niet op zoek naar een extern geweten in de vorm van jullie, beste forum genoten. Ik ben op zoek naar vrouwen (en mannen) die dit herkennen, die dit hebben meegemaakt. Ik ben gulzig op zoek naar jullie mening, jullie verhaal. Hoe liep het voor jullie af? Verliefd zijn op een bezet iemand, wetende dat je beiden niet de kloten hebt (nog?) om je partner te verlaten, maar zit te snikken in je up omdat je zo verliefd bent?
Hoe ga je hier mee om?
Ik hoop iets te horen. Het liefst iets positiefs, maar neem het zoals het komt.
misschien schrik ik wakker..
Ja hoor..
Loop ik hier een paar maanden geleden eerst te miepen dat ik niet weet wat ik met mijn relatie moet (weggaan of blijven je kent het wel), gaan we in therapie (allebei afzonderlijk, maar binnenkort waarschijnlijk samen..), besluiten we er nog één keer écht voor te gaan (okay, ik, want hij was de "bad guy" in het verhaal), stort echt de hele wereld op mijn nek!?!
Nee, ben niet zo'n muts, die gilt dat alles haar "overkomt", ik ben er zelf bij geweest.. In het begin.. Nu niet meer zo..
Nadat het hele forum over me heen was gevallen over dat ik bij mijn vriend bleef ("hij gáát niet veranderen, ga weg!!), mijn vriendinnen een duit in het zakje deden en zelfs een médium bij mijn binnenkomst riep "je moet met hem káppen!!". hebben mijn vriend en ik "Het Gesprek" gehad. Die Ene waarin nu echt beterschap belooft word, je er weer voor gaat en zo..
Was er helemaal klaar voor, doch met wat pleisters op mijn hart (krijg je, als je er non-stop mee staat te leuren bij je eigen vent).
Met een stel vriendinnen gaan stappen in een tent waar we ééns in de zoveel tijd komen, twee dagen voordat ik met een vriendin op een citytrip zou gaan.
Goeie avond, goeie vibe, en ineens geeft de portier (hadden al eens gepraat, leuke vent) mij zijn telefoonnummer!!
Heuh?!?! Sórry..!?!?
Was niet van plan er iets mee te doen, want "we gingen het toch proberen thuis", en wat wist ik nu van die gast?
Twee dagen op citytrip en had hem al een sms gestuurd, in een moment van totale waanzin..
En dat is nu meer als een maand geleden..
En heb nu al de halve avond als in een Mantra opgezoemd, dat ik hém zo mis..ik mis hem zo verschrikkelijk veel..
Ik was nieuwsgierig. \Wilde weten wat een man zoals hij van me moest, hoe hij heette.
We hebben de hele week zitten sms-en, hij vertelde me dat hij al vijf weken moed zat te verzamelen om me aan te spreken, dat hij me een mooie vrouw vond en dat hij hoopte dat we elkaar eens in real life zouden kunnen ontmoeten. Gewoon praten..
Sure..
Eenmaal thuis, in de gewone wereld, kon ik niet meer eten, niet meer slapen, maag van streek, aan de rescue spray omdat ik hele dagen liep te hyperen. Het contact bleef bij smsjes en zo nu en dan via Hyves, maar het werd steeds intenser, heftiger, mooier, leuker en romantischer..
's Avonds, in weer een chatsessie, moest ik hem wel eerlijk zeggen dat ik in een relatie zit, hoe dysfunctioneel dan ook..
Hij was opgelucht..
Hij blijkt ook een relatie te hebben..
Hij is zelfs getrouwd..
en hij heeft twee kinderen..
Ben gelijk offline gegaan..
Mijn eigen bedrog kan ik nog handelen, daar heb ik alleen mezelf mee en mijn partner, maar dit!??!
We hebben een paar dagen geen contact gehad, maar ben in die dagen erg van mezelf geschrokken ; kon ik mezelf eerst nog voorhouden dat dit alleen om de aandacht ging, ik leek wel liefdesverdriet te hebben!
Heb hem - tegen beter weten in - toch weer opgezocht, wilde weten waarom hij zijn vrouw dit flikte..
Hij blijkt niet bij haar weg te kunnen, niet als hij zijn kinderen wil blijven zien, niet als hij niet uit zijn familie geschopt wil worden (Moslim man). Het is het cliché verhaal van een liefdeloze relatie; vrienden geworden, bij elkaar voor de kids. Hij durfde het zelf niet eens te zeggen, omdat het zo belachelijk herkauwd klinkt.. Maar voor hem is het zo.
En nu zit ik er tot over mijn oren in!
Ik weet hoe verwerpelijk dit is, en zet me al schrap voor alle reacties die zullen komen omdat ik "die andere vrouw" ben, een andere vrouw erbij naai, mijn vriend belazer en twee kinderen hun vader lijk te ontnemen. Ik weet het allemaal, denk er elke dag over na, als ik mijn best doe om niet non-stop aan hem te denken.. En toch zie ik niet in, hoe ik nu nog zonder zijn aanwezigheid in mijn leven moet.
Ik geloof niet in soulmates, dat was mijn huidige vriend ooit voor mij, en hij kiest er voor om te doen alsof hij niet thuis is in onze relatie, maar deze man, die ándere man, andervrouws man, komt er wel verrekte dichtbij!!
Het is niet alleen lust, al heeft hij het lijf van een jonge God door bijna elke dag te sporten en het werk dat hij náást dit werk doet. Het is méér, of maak ik mezelf dat alleen wijs, door de spanning van het vreemdgaan, door het feit dat het gras bij de ander altijd groener is..
Ik grijp elk excuus aan, om bij hem weg te blijven; ik wil niet die andere vrouw zijn, ik ben in - en in slecht! dit is niet eerlijk naar mijn vriend, die arme kids, waarom stuurt hij soms úren niks, maar het helpt allemaal niks!
Waarom blijf je dit dan doen, zeg je? Als je het weet mag je het zeggen.. Ik kán niet doen alsof hij er niet is, hij zit onder mijn huid..
Na twee jaar van totaal onzichtbaar te zijn geweest door mijn vriend, zíet iemand me weer! Krijg ik aandacht, genegenheid, erkenning!
En dat blijkt verdomde verslavend..
Hij vertelt me elke dag, dat ik zijn leven mooier maak, alleen al door er te zijn, alleen al door de wetenschap dat hij me kan bereiken als hij er even doorheen zit thuis. Hij flipt de pan uit, als ik in een moment van helderheid zeg dat we dit écht niet kunnen maken, maar dan zie ik hem weer in die tent staan, bij de deur, met die grote ogen, die belachelijk verlegen lach (hoe kún je in Godsnaam onzeker zijn, verlegen, als je er zó verdomde goed uitziet?!), en dan zak ik letterlijk door mijn hoeven..Leven in het moment, ik kan het nu.
En tegenwoordig is er niet eens meer de kater, als hij me thuis afzet, zonder dat er iets anders is gebeurd als een heftige zoenpartij..
Ik mis hem alleen.. zijn woorden, zijn stem, zijn aandacht.. En ik weet niet eens of hij eerlijk is over wat hij voelt?!!
Ik ben verliefd op een getrouwde man.
Ik wéét hoe slecht het is, maar als je het niet laten kunt me daarop te wijzen; be my freakin'guest.. Dat heb ik wel verdiend.
Ik ben dan ook niet op zoek naar een extern geweten in de vorm van jullie, beste forum genoten. Ik ben op zoek naar vrouwen (en mannen) die dit herkennen, die dit hebben meegemaakt. Ik ben gulzig op zoek naar jullie mening, jullie verhaal. Hoe liep het voor jullie af? Verliefd zijn op een bezet iemand, wetende dat je beiden niet de kloten hebt (nog?) om je partner te verlaten, maar zit te snikken in je up omdat je zo verliefd bent?
Hoe ga je hier mee om?
Ik hoop iets te horen. Het liefst iets positiefs, maar neem het zoals het komt.
misschien schrik ik wakker..
donderdag 24 december 2009 om 06:09
Ik vind het allemaal nogal vrij heftig overkomen voor iets wat iets meer dan een maand duurt, hij zit nu al onder je huid en je weet nu al niet hoe je leven eruit zou zien zonder zijn aanwezigheid. Afgezien van het feit dat zoiets al niet goed is, vind ik het nogal zwaar om dit zo te benoemen voor iemand die je nauwlijks kent, want hoe goed ken je deze man nou eigenlijk? afgezien van het feit dat het een no go is denk ik dat datgene wat je denkt te voelen meer voortkomt uit een gemis en onvrede in je huidige relatie. Aangezien je zelf aangeeft al tijden niet gelukkig te zijn met je partner, zou ik de komende tijd maar gebruiken om knopen door te hakken en bij jezelf te rade gaan of je zo verder wilt. Je nieuwe " grote" liefde is niet mee dan een vlucht in mijn ogen en denk dat je niet wilt belanden in achterbaks gerommel met iemand die al bezet is. Dus als je partner het niet is voor je, dan zet je er een punt achter, deze andere man laat je ook even voor wat het is en ga je op jezelf focussen zonder gelijk in een nieuwe relatie te stappen.
.
.
donderdag 24 december 2009 om 06:52
De portier van een club is je soulmate....
Hij moet bij zijn vrouw blijven, arme hij, cliché verhaal, mag zijn kindjes niet meer zien, wordt uit zijn familie geschopt als hij zijn enorme liefde voor jou bekend maakt.
Meid, wat een slecht sprookje voor je!
Je wordt regelrecht een minnaressenrol in gepraat. Je wordt een geheim, bent het al, zowel voor zijn vrouw als voor zijn familie. Ook al zou hij weggaan bij haar, ooit, dan blijf jij een geheim. En hij maar portieren en nog veel meer leuke vrouwen tegenkomen aan die deur.
Doe dit nou niet. Hou het nou clean allemaal en scheur je met een ruk los van die man. Het heeft hoe dan ook geen toekomst, dat is wat hij je nu al heel duidelijk gemaakt heeft.
Gun jezelf wel een toekomst.
Hij moet bij zijn vrouw blijven, arme hij, cliché verhaal, mag zijn kindjes niet meer zien, wordt uit zijn familie geschopt als hij zijn enorme liefde voor jou bekend maakt.
Meid, wat een slecht sprookje voor je!
Je wordt regelrecht een minnaressenrol in gepraat. Je wordt een geheim, bent het al, zowel voor zijn vrouw als voor zijn familie. Ook al zou hij weggaan bij haar, ooit, dan blijf jij een geheim. En hij maar portieren en nog veel meer leuke vrouwen tegenkomen aan die deur.
Doe dit nou niet. Hou het nou clean allemaal en scheur je met een ruk los van die man. Het heeft hoe dan ook geen toekomst, dat is wat hij je nu al heel duidelijk gemaakt heeft.
Gun jezelf wel een toekomst.
donderdag 24 december 2009 om 07:20
Afkappen en wel meteen.
Ben ook stapelverliefd geweest op een getrouwde man met 3 kids. Heb alleen na veel chatsessies en 4 'live' ontmoetingen de stekker er acuut uitgetrokken. Ik wilde niet het 'kaauuuteewijf' zijn. Hoe geweldig ik hem ook vond. Heb alle contact verbroken. Erg lastig, maar je overleeft het wel.
Don't go down that road.
Trap er niet in.
Ga eerst je eigen leven (en je relatie?) op orde brengen.
Ga niet het 'Riagg' in je eentje uithangen. Fijn dat hij een klankbord vindt in jou, maar hij zal toch thuis eerst schoon schip moeten maken.
Dit zijn alle adviezen die ik je kan geven...
Vraag jezelf af: Ben je verliefd op de aandacht of op hem?
Lastig te peilen als je zelf nog in een halfbakken 'sorry excuse for a relationship' zit.
Je bent heel kwetsbaar omdat je nu in een takkeperiode zit.
Hol niet van de een naar de ander. Kijk nu eerst eens wat jij als mens wilt, i.p.v. meteen weer in het volgende verhaal te worden gezogen.
Enne, no offence, maar bij hoeveel andere vrouwen zou hij dit geprobeerd hebben?
Ben ook stapelverliefd geweest op een getrouwde man met 3 kids. Heb alleen na veel chatsessies en 4 'live' ontmoetingen de stekker er acuut uitgetrokken. Ik wilde niet het 'kaauuuteewijf' zijn. Hoe geweldig ik hem ook vond. Heb alle contact verbroken. Erg lastig, maar je overleeft het wel.
Don't go down that road.
Trap er niet in.
Ga eerst je eigen leven (en je relatie?) op orde brengen.
Ga niet het 'Riagg' in je eentje uithangen. Fijn dat hij een klankbord vindt in jou, maar hij zal toch thuis eerst schoon schip moeten maken.
Dit zijn alle adviezen die ik je kan geven...
Vraag jezelf af: Ben je verliefd op de aandacht of op hem?
Lastig te peilen als je zelf nog in een halfbakken 'sorry excuse for a relationship' zit.
Je bent heel kwetsbaar omdat je nu in een takkeperiode zit.
Hol niet van de een naar de ander. Kijk nu eerst eens wat jij als mens wilt, i.p.v. meteen weer in het volgende verhaal te worden gezogen.
Enne, no offence, maar bij hoeveel andere vrouwen zou hij dit geprobeerd hebben?
donderdag 24 december 2009 om 07:29
Bij de weg, ik bagatelliseer je gevoel niet. Verliefd zijn kan ontzettend heftig zijn en pijn doen. Maar het is een chemische reactie, meer niet want je kent hem nauwelijks, ook na het chatten niet, hij is vader, hij is iemands man, hij is zoon en broer van een familie die jou niet in hun hart zal sluiten en hij zal geen lans voor je breken. Hij heeft zijn verhaal nodig om zich achter te verschuilen, om jou meteen duidelijk te maken dat meer dan gestolen uren met hem er niet in zitten, hoe diep dat gevoel van hem dan ook gaat.
Dat is geen liefde, dat is zelfs geen vriendschap want een verhouding die zó stiekem is, die zo over de ruggen van allerlei mensen heengaat, is een juk, een last en je gaat, op wat gestolen uren van euforie na, kapot als je je te erg mee laat slepen.
Doe het vooral hoor, ga er in mee als jij denkt dat dat goed is. Wees alleen wel een gewaarschuwd mens en verbaas je niet over de pijn die je deel zal zijn als je hier niet mee stopt.
Onthou dat je alleen jezelf kunt redden van dit soort situaties, vertrouw niet te veel op hem, zijn belangen zijn heel anders dan die van jou. Hij gaat voor zichzelf, dat is wel duidelijk.
Dat is geen liefde, dat is zelfs geen vriendschap want een verhouding die zó stiekem is, die zo over de ruggen van allerlei mensen heengaat, is een juk, een last en je gaat, op wat gestolen uren van euforie na, kapot als je je te erg mee laat slepen.
Doe het vooral hoor, ga er in mee als jij denkt dat dat goed is. Wees alleen wel een gewaarschuwd mens en verbaas je niet over de pijn die je deel zal zijn als je hier niet mee stopt.
Onthou dat je alleen jezelf kunt redden van dit soort situaties, vertrouw niet te veel op hem, zijn belangen zijn heel anders dan die van jou. Hij gaat voor zichzelf, dat is wel duidelijk.
donderdag 24 december 2009 om 07:54
Oh meisje toch wat heb ik het met je te doen.
Zo'n hele blablabla tekst van zie mij het eens allemaal überhilarisch van de daken schreeuwen. Een harnas van woorden waarmee je nu alvast heel duidelijk laat blijken dat je toch niet gaat luisteren naar de mensen die het beste met je voor hebben. En tussen alle regels door de omgekeerde minnaressenlogica dat jij, omdat je je al deze tijd je zware leed gedragen hebt nù aan de beurt bent voor geluk.
Maar lieve Shas, je kunt het nog zo theatraal verwoorden, bottom line blijft dat je zèlf niet de ballen hebt om weg te gaan bij een man waarvan je al een hele poos twijfelt of hij je nou wel gelukkig maakt, en je zo ongeveer de zelfliefde en eigenwaarde van een doperwt moet hebben om gelukkig te kunnen worden van een tweedehands stiekemerd die in staat is de vrouw die zijn kinderen gebaard heeft en bij wie hij thuis gewoon in haar oor fluistert dat ze de enige Ware, mooiste en liefste is te belazeren.
De mensen die je wijzen op de incorrectheid van de situatie zijn de mensen -om in jouw freakin'guest jargon te blijven- who give a shit. Wat er met jou gebeurt, wat er met zijn vrouw en kinderen gebeurt, wat er met je vriend gebeurt. Jouw feestje, kies maar aan welke kant van de kamer je wil staan.
Zo'n hele blablabla tekst van zie mij het eens allemaal überhilarisch van de daken schreeuwen. Een harnas van woorden waarmee je nu alvast heel duidelijk laat blijken dat je toch niet gaat luisteren naar de mensen die het beste met je voor hebben. En tussen alle regels door de omgekeerde minnaressenlogica dat jij, omdat je je al deze tijd je zware leed gedragen hebt nù aan de beurt bent voor geluk.
Maar lieve Shas, je kunt het nog zo theatraal verwoorden, bottom line blijft dat je zèlf niet de ballen hebt om weg te gaan bij een man waarvan je al een hele poos twijfelt of hij je nou wel gelukkig maakt, en je zo ongeveer de zelfliefde en eigenwaarde van een doperwt moet hebben om gelukkig te kunnen worden van een tweedehands stiekemerd die in staat is de vrouw die zijn kinderen gebaard heeft en bij wie hij thuis gewoon in haar oor fluistert dat ze de enige Ware, mooiste en liefste is te belazeren.
De mensen die je wijzen op de incorrectheid van de situatie zijn de mensen -om in jouw freakin'guest jargon te blijven- who give a shit. Wat er met jou gebeurt, wat er met zijn vrouw en kinderen gebeurt, wat er met je vriend gebeurt. Jouw feestje, kies maar aan welke kant van de kamer je wil staan.
donderdag 24 december 2009 om 08:07
Hoe harder je tegen jezelf gaat zeggen dat het in- en inslecht is, hoe meer je het juist wilt...
Ik denk dat je door alle toestanden met je vriend, erg in de war bent geraakt en overhoop ligt met je gevoelens. En dat deze verliefdheid een nasleep is. Probeer voor jezelf je hoofd weer op je schouders te krijgen... Misschien moet je wel even helemaal alleen zijn. Afhankelijk van niets of niemand. Sterkte!
Ik denk dat je door alle toestanden met je vriend, erg in de war bent geraakt en overhoop ligt met je gevoelens. En dat deze verliefdheid een nasleep is. Probeer voor jezelf je hoofd weer op je schouders te krijgen... Misschien moet je wel even helemaal alleen zijn. Afhankelijk van niets of niemand. Sterkte!
Only dead fish go with the flow
donderdag 24 december 2009 om 10:19
donderdag 24 december 2009 om 10:55
donderdag 24 december 2009 om 11:03
quote:twinkeling schreef op 24 december 2009 @ 07:54:
Oh meisje toch wat heb ik het met je te doen.
Zo'n hele blablabla tekst van zie mij het eens allemaal überhilarisch van de daken schreeuwen. Een harnas van woorden waarmee je nu alvast heel duidelijk laat blijken dat je toch niet gaat luisteren naar de mensen die het beste met je voor hebben. En tussen alle regels door de omgekeerde minnaressenlogica dat jij, omdat je je al deze tijd je zware leed gedragen hebt nù aan de beurt bent voor geluk.
Maar lieve Shas, je kunt het nog zo theatraal verwoorden, bottom line blijft dat je zèlf niet de ballen hebt om weg te gaan bij een man waarvan je al een hele poos twijfelt of hij je nou wel gelukkig maakt, en je zo ongeveer de zelfliefde en eigenwaarde van een doperwt moet hebben om gelukkig te kunnen worden van een tweedehands stiekemerd die in staat is de vrouw die zijn kinderen gebaard heeft en bij wie hij thuis gewoon in haar oor fluistert dat ze de enige Ware, mooiste en liefste is te belazeren.
De mensen die je wijzen op de incorrectheid van de situatie zijn de mensen -om in jouw freakin'guest jargon te blijven- who give a shit. Wat er met jou gebeurt, wat er met zijn vrouw en kinderen gebeurt, wat er met je vriend gebeurt. Jouw feestje, kies maar aan welke kant van de kamer je wil staan.Amen!! En daarbij vraag ik me ook nog af...wat verwacht je nou van die man en wat wil je in een relatie? Hij zegt al dat hij zijn vrouw niet gaat verlaten. Wil je nou echt de tweede viool gaan spelen in de toekomst? En daarnaast, klinkt misschien hard, maar denk je nou ECHT dat jij de enige hele speciale soulmate bent die hij in de minaressenrol probeert te krijgen? Mochten jullie echt soulmates zijn dan verlaat hij toch alles voor jou? Hij heeft jou toch immers dan?
Oh meisje toch wat heb ik het met je te doen.
Zo'n hele blablabla tekst van zie mij het eens allemaal überhilarisch van de daken schreeuwen. Een harnas van woorden waarmee je nu alvast heel duidelijk laat blijken dat je toch niet gaat luisteren naar de mensen die het beste met je voor hebben. En tussen alle regels door de omgekeerde minnaressenlogica dat jij, omdat je je al deze tijd je zware leed gedragen hebt nù aan de beurt bent voor geluk.
Maar lieve Shas, je kunt het nog zo theatraal verwoorden, bottom line blijft dat je zèlf niet de ballen hebt om weg te gaan bij een man waarvan je al een hele poos twijfelt of hij je nou wel gelukkig maakt, en je zo ongeveer de zelfliefde en eigenwaarde van een doperwt moet hebben om gelukkig te kunnen worden van een tweedehands stiekemerd die in staat is de vrouw die zijn kinderen gebaard heeft en bij wie hij thuis gewoon in haar oor fluistert dat ze de enige Ware, mooiste en liefste is te belazeren.
De mensen die je wijzen op de incorrectheid van de situatie zijn de mensen -om in jouw freakin'guest jargon te blijven- who give a shit. Wat er met jou gebeurt, wat er met zijn vrouw en kinderen gebeurt, wat er met je vriend gebeurt. Jouw feestje, kies maar aan welke kant van de kamer je wil staan.Amen!! En daarbij vraag ik me ook nog af...wat verwacht je nou van die man en wat wil je in een relatie? Hij zegt al dat hij zijn vrouw niet gaat verlaten. Wil je nou echt de tweede viool gaan spelen in de toekomst? En daarnaast, klinkt misschien hard, maar denk je nou ECHT dat jij de enige hele speciale soulmate bent die hij in de minaressenrol probeert te krijgen? Mochten jullie echt soulmates zijn dan verlaat hij toch alles voor jou? Hij heeft jou toch immers dan?
donderdag 24 december 2009 om 11:18
Een vriend van mij is portier. Op een gemiddelde avond kunnen de fouten die ertussen staan, wel aan tientallen verschillende vrouwen hun nummer geven. Niet omdat ze die vrouwen nu per definitie het einde vinden, maar gewoon om te turven hoe ze zelf in de markt liggen. En geloof me.... ze liggen goed in de markt, want die meiden vinden het ge-wel-dig, zo'n stoere kerel die "hen wel kan beschermen tegen de boze buitenwereld". Precies wat zo'n vrouw nodig heeft op dat moment. Net als jij, die in een slechte relatie zit. Waarschijnlijk straal je het uit.....
En natuurlijk ziet ie er lief en bijna verlegen uit... dat is de tactiek waarvan hij feilloos doorheeft dat dat voor jou gaat werken. Deze jongens zijn namelijk getraind om binnen een paar seconden een situatie in te schatten. En wat zijn huwelijk betreft... als hij zo traditioneel is ingesteld als jij zegt, gaat hij dat niet opgeven. Niet voor een hollandse in ieder geval. Dat heeft hij je notabene al zelf verteld ook. En al zou hij gaan scheiden in het meest sprookjesachtige scenario, dan nog zul jij niet in beeld komen, simpelweg omdat je niet uit zijn wereld komt.
Je lijkt je op dit moment een beetje af te zetten tegen je eigen huwelijk. Ik weet niet wat er binnen jouw huwelijk allemaal gebeurd is, maar uit je post kan ik wel opmaken dat het geen rozegeur en maneschijn is. Je doet er verstandig aan om nu voor jezelf eens te gaan beslissen wat je nu eigenlijk wilt. Op dit moment kun jij niet 100% voor je huwelijk vechten.
En natuurlijk ziet ie er lief en bijna verlegen uit... dat is de tactiek waarvan hij feilloos doorheeft dat dat voor jou gaat werken. Deze jongens zijn namelijk getraind om binnen een paar seconden een situatie in te schatten. En wat zijn huwelijk betreft... als hij zo traditioneel is ingesteld als jij zegt, gaat hij dat niet opgeven. Niet voor een hollandse in ieder geval. Dat heeft hij je notabene al zelf verteld ook. En al zou hij gaan scheiden in het meest sprookjesachtige scenario, dan nog zul jij niet in beeld komen, simpelweg omdat je niet uit zijn wereld komt.
Je lijkt je op dit moment een beetje af te zetten tegen je eigen huwelijk. Ik weet niet wat er binnen jouw huwelijk allemaal gebeurd is, maar uit je post kan ik wel opmaken dat het geen rozegeur en maneschijn is. Je doet er verstandig aan om nu voor jezelf eens te gaan beslissen wat je nu eigenlijk wilt. Op dit moment kun jij niet 100% voor je huwelijk vechten.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
donderdag 24 december 2009 om 11:24
quote:Ayla520 schreef op 24 december 2009 @ 11:18:
Een vriend van mij is portier. Op een gemiddelde avond kunnen de fouten die ertussen staan, wel aan tientallen verschillende vrouwen hun nummer geven. Niet omdat ze die vrouwen nu per definitie het einde vinden, maar gewoon om te turven hoe ze zelf in de markt liggen. En geloof me.... ze liggen goed in de markt, want die meiden vinden het ge-wel-dig, zo'n stoere kerel die "hen wel kan beschermen tegen de boze buitenwereld". Precies wat zo'n vrouw nodig heeft op dat moment. Net als jij, die in een slechte relatie zit. Waarschijnlijk straal je het uit.....
En natuurlijk ziet ie er lief en bijna verlegen uit... dat is de tactiek waarvan hij feilloos doorheeft dat dat voor jou gaat werken. Deze jongens zijn namelijk getraind om binnen een paar seconden een situatie in te schatten. En wat zijn huwelijk betreft... als hij zo traditioneel is ingesteld als jij zegt, gaat hij dat niet opgeven. Niet voor een hollandse in ieder geval. Dat heeft hij je notabene al zelf verteld ook. En al zou hij gaan scheiden in het meest sprookjesachtige scenario, dan nog zul jij niet in beeld komen, simpelweg omdat je niet uit zijn wereld komt.
Je lijkt je op dit moment een beetje af te zetten tegen je eigen huwelijk. Ik weet niet wat er binnen jouw huwelijk allemaal gebeurd is, maar uit je post kan ik wel opmaken dat het geen rozegeur en maneschijn is. Je doet er verstandig aan om nu voor jezelf eens te gaan beslissen wat je nu eigenlijk wilt. Op dit moment kun jij niet 100% voor je huwelijk vechten.
Maar wel voor jezelf. Jij mag er zijn! En daar heb je geen man voor nodig.
(Overigens helemaal eens met bovenstaande post)
Een vriend van mij is portier. Op een gemiddelde avond kunnen de fouten die ertussen staan, wel aan tientallen verschillende vrouwen hun nummer geven. Niet omdat ze die vrouwen nu per definitie het einde vinden, maar gewoon om te turven hoe ze zelf in de markt liggen. En geloof me.... ze liggen goed in de markt, want die meiden vinden het ge-wel-dig, zo'n stoere kerel die "hen wel kan beschermen tegen de boze buitenwereld". Precies wat zo'n vrouw nodig heeft op dat moment. Net als jij, die in een slechte relatie zit. Waarschijnlijk straal je het uit.....
En natuurlijk ziet ie er lief en bijna verlegen uit... dat is de tactiek waarvan hij feilloos doorheeft dat dat voor jou gaat werken. Deze jongens zijn namelijk getraind om binnen een paar seconden een situatie in te schatten. En wat zijn huwelijk betreft... als hij zo traditioneel is ingesteld als jij zegt, gaat hij dat niet opgeven. Niet voor een hollandse in ieder geval. Dat heeft hij je notabene al zelf verteld ook. En al zou hij gaan scheiden in het meest sprookjesachtige scenario, dan nog zul jij niet in beeld komen, simpelweg omdat je niet uit zijn wereld komt.
Je lijkt je op dit moment een beetje af te zetten tegen je eigen huwelijk. Ik weet niet wat er binnen jouw huwelijk allemaal gebeurd is, maar uit je post kan ik wel opmaken dat het geen rozegeur en maneschijn is. Je doet er verstandig aan om nu voor jezelf eens te gaan beslissen wat je nu eigenlijk wilt. Op dit moment kun jij niet 100% voor je huwelijk vechten.
Maar wel voor jezelf. Jij mag er zijn! En daar heb je geen man voor nodig.
(Overigens helemaal eens met bovenstaande post)
donderdag 24 december 2009 om 11:31
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Bovendien denk ik niet dat verliefd bent op de portier. Eerder op de spanning die het met zich mee brengt.
Als jij echt voor jouw relatie met jouw partner wil gaan, dan moet je deze man uit je leven bannen. Niet meer opzoeken, niet meer sms-en , bellen, hyven , wat dan ook.
( En als je nu zonder jouw roze bril jouw OP leest, dan lees je toch ook wel dat het nogal een kansloos verhaal is ? )
Succes ermee !
Bovendien denk ik niet dat verliefd bent op de portier. Eerder op de spanning die het met zich mee brengt.
Als jij echt voor jouw relatie met jouw partner wil gaan, dan moet je deze man uit je leven bannen. Niet meer opzoeken, niet meer sms-en , bellen, hyven , wat dan ook.
( En als je nu zonder jouw roze bril jouw OP leest, dan lees je toch ook wel dat het nogal een kansloos verhaal is ? )
Succes ermee !
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 24 december 2009 om 11:41
Dit lijkt me een scenario voor een heleboel ellende. Je vroeg naar de ervaringen van anderen. Ik heb jaren geleden een verhouding gehad met een getrouwde man. Hij was al tig jaar getrouwd en had volwassen kinderen. Hij vertelde hoe ongelukkig hij met z'n vrouw was, dat zij hem niet meer moest enz. enz. Ik was single en ik trapte erin, ik viel voor de aandacht van de verkeerde. Ik heb er uiteindelijk zonder kleerscheuren een punt achter kunnen zetten, maar niet zonder een hoop pijn en verdriet.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Maar je moet het wel willen horen natuurlijk.
Hij was overigens geen portier of tennisleraar.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Maar je moet het wel willen horen natuurlijk.
Hij was overigens geen portier of tennisleraar.
anoniem_23765 wijzigde dit bericht op 24-12-2009 11:49
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
