Relaties
alle pijlers
Kapot van verdriet
zaterdag 29 juli 2017 om 09:33
4 jaar geleden kreeg ik een relatie met een weduwnaar, een fantastisch lieve charmante man die volledig voor mij ging. In het begin probeerde ik het nog af te remmen omdat ik al een kind uit een eerdere relatie had.
Het bleek echt een sprookje te zijn, nog nooit had ik mij zo geliefd gevoeld en ook mijn kind was weg van hem en andersom.
Na een jaar begon de rouw bij hem en dat was zwaar, hij viel in een zwart gat. Ik heb hem gesteund, begeleid naar therapie en urenlange gesprekken gevoerd. De therapie leek hem goed te doen en het kabbelde voort.
Hij wilde dolgraag een kindje en 1.5jaar geleden is ons kind geboren. In de tussentijd veel zaken uit zijn verleden op ons bord gekregen en daarmee proberen te dealen en het was loodzwaar.
Na de geboorte van ons kind ging het bergafwaarts met hem....
Om het verhaal kort te houden: Er bleek behoorlijk wat mis te zijn, adhd en borderline. Dit verklaarde zijn gedrag..
Ik voelde me er alleen voor staan en had teveel op mijn bordje waardoor ik in mijn schulp ging kruipen en emotioneel afwezig was.
Afgelopen maandag is hij weggegaan, hij trok het niet meer. Hij wil rust en twijfelt of wij wel bij elkaar passen...
Ik voel me zo ontzettend naar...Nooit een kans gehad om elkaar tr ontdekken zonder allemaal vervelende externe factoren,al die tijd partner en hulpverlener geweest en nu is hij weg.
Ondanks dat het mssn wel beter is ben ik wrak momenteel en ik weet gewoon niet hoe ik hier uit moet komen.
Enerzijds mis ik hem en wil ik vechten voor ons gezin en anderzijds vind ik hem een ontzettend foute man die misbruikt van mij heeft gemaakt.
Ik ben zo vol van verdriet en ik moet gewoon even spuien ....ik weet het allemaal niet meer
Het bleek echt een sprookje te zijn, nog nooit had ik mij zo geliefd gevoeld en ook mijn kind was weg van hem en andersom.
Na een jaar begon de rouw bij hem en dat was zwaar, hij viel in een zwart gat. Ik heb hem gesteund, begeleid naar therapie en urenlange gesprekken gevoerd. De therapie leek hem goed te doen en het kabbelde voort.
Hij wilde dolgraag een kindje en 1.5jaar geleden is ons kind geboren. In de tussentijd veel zaken uit zijn verleden op ons bord gekregen en daarmee proberen te dealen en het was loodzwaar.
Na de geboorte van ons kind ging het bergafwaarts met hem....
Om het verhaal kort te houden: Er bleek behoorlijk wat mis te zijn, adhd en borderline. Dit verklaarde zijn gedrag..
Ik voelde me er alleen voor staan en had teveel op mijn bordje waardoor ik in mijn schulp ging kruipen en emotioneel afwezig was.
Afgelopen maandag is hij weggegaan, hij trok het niet meer. Hij wil rust en twijfelt of wij wel bij elkaar passen...
Ik voel me zo ontzettend naar...Nooit een kans gehad om elkaar tr ontdekken zonder allemaal vervelende externe factoren,al die tijd partner en hulpverlener geweest en nu is hij weg.
Ondanks dat het mssn wel beter is ben ik wrak momenteel en ik weet gewoon niet hoe ik hier uit moet komen.
Enerzijds mis ik hem en wil ik vechten voor ons gezin en anderzijds vind ik hem een ontzettend foute man die misbruikt van mij heeft gemaakt.
Ik ben zo vol van verdriet en ik moet gewoon even spuien ....ik weet het allemaal niet meer
zaterdag 29 juli 2017 om 09:38
Factoren van buitenaf bedoel ik andere zaken mee; Praktische zaken die een hoop stress met zich mee brachten.Fee-de-Goede schreef: ↑29-07-2017 09:35Je hebt hem toch gewoon leren kennen? Hoezo zijn zijn aandoeningen factoren van buiten af? Zo is hij gewoon.
Snap dat je verdriet hebt omdat je relatie over is maar je hebt wel een heel onrealistisch beeld van jullie relatie en hem.
Ik wist natuurlijk niet dat die aandoeningen er waren, die zijn pas na de geboorte van ons kind gesteld.
Daarvoor wijtte ik het gedrag aan rouw...
zaterdag 29 juli 2017 om 09:40
Waarom? Het was een ontzettend lieve en charmante man die helemaal voor je ging. Het was een sprookje.Enerzijds mis ik hem en wil ik vechten voor ons gezin en anderzijds vind ik hem een ontzettend foute man die misbruikt van mij heeft gemaakt.
Je hebt toch zelf ingestemd met het meegaan naar therapie, met de gesprekken etc? Hij wilde een kind, jij blijkbaar ook. En nu hij is gediagnosticeerd en hij (tijdelijk) is vertrokken voel je je misbruikt? Omdat het niet is gegaan wat jij voor ogen had?
Sterkte.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zaterdag 29 juli 2017 om 09:44
Het was een sprookje maar na de geboorte van ons kind ging het mis , hij werd een ander persoon en nu weten wat er mis is. Ik ben 2x mee geweest naar zijn psychiater...beide keren op de crisisafdeling nadat hij volledig buiten zinnen was geraakt..himalaya schreef: ↑29-07-2017 09:40Waarom? Het was een ontzettend lieve en charmante man die helemaal voor je ging. Het was een sprookje.
Je hebt toch zelf ingestemd met het meegaan naar therapie, met de gesprekken etc? Hij wilde een kind, jij blijkbaar ook. En nu hij is gediagnosticeerd en hij (tijdelijk) is vertrokken voel je je misbruikt? Omdat het niet is gegaan wat jij voor ogen had?
Sterkte.
zaterdag 29 juli 2017 om 09:46
Dan snap ik dat 'hij heeft misbruik van me gemaakt ' nog steeds niet b
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zaterdag 29 juli 2017 om 09:47
zaterdag 29 juli 2017 om 10:00
Je kende hem dus toch niet goed genoeg voor je samen een kind kreeg.
Hij was emotioneel instabiel, daarbij nog allerlei andere dingen uit zijn verleden zeg je.. niet bepaald een fijne basis om een gezin te stichten.
zaterdag 29 juli 2017 om 10:01
Sterkte.
Ik snap dat je zaken kan zien als rouw, je kende hem daarvoor niet.
Heel lastig om dan te ervaren dat waar je naartoe werkte niet kan. Waarschijnlijk was wat jij wilde ook zijn wens maar is hij er niet toe in staat.
Ik denk zelf dat gezien hoeveel liefde er was, het mogelijk moet zijn een goede verstandhouding tbv de kinderen op te bouwen.
Maar voor nu is het gewoon rot en pijnlijk.
Ik snap dat je zaken kan zien als rouw, je kende hem daarvoor niet.
Heel lastig om dan te ervaren dat waar je naartoe werkte niet kan. Waarschijnlijk was wat jij wilde ook zijn wens maar is hij er niet toe in staat.
Ik denk zelf dat gezien hoeveel liefde er was, het mogelijk moet zijn een goede verstandhouding tbv de kinderen op te bouwen.
Maar voor nu is het gewoon rot en pijnlijk.
zaterdag 29 juli 2017 om 10:02
Natuurlijk mag je je rot voelen als je relatie op de klippen loopt, maar het is wel goed om ook de realiteit een beetje in het oog te houden en jezelf niet alleen maar als slachtoffer te zien.
In je OP schrijf je:
- Je hebt hem 4 jaar geleden leren kennen en na een jaar begon bij hem de rouwverwerking
- Toch besloot je blijkbaar om binnen 12 maanden na de start van die rouw, dat zwanger worden een goed idee was?
- Nu er labels geplakt zijn op zijn stoornissen is hij opeens een foute man? Zijn gedrag verandert niet doordat iets een naam krijgt lijkt me, het gedrag was er toch al, alleen noemde je het toen nog rouw.
Sterkte met verwerken.
In je OP schrijf je:
- Je hebt hem 4 jaar geleden leren kennen en na een jaar begon bij hem de rouwverwerking
- Toch besloot je blijkbaar om binnen 12 maanden na de start van die rouw, dat zwanger worden een goed idee was?
- Nu er labels geplakt zijn op zijn stoornissen is hij opeens een foute man? Zijn gedrag verandert niet doordat iets een naam krijgt lijkt me, het gedrag was er toch al, alleen noemde je het toen nog rouw.
Sterkte met verwerken.
zaterdag 29 juli 2017 om 10:06
Wat een ontzettende klote situatie zeg! Heb je vriendinnen, zus, moeder of iemand bij wie je kunt uithuilen? En die je nu even kan ondersteunen met de kleine? Lijkt me belangrijk dat je nu even mensen hebt waar je op kunt leunen.
Voor wat betreft de relatie... als ik het zo lees, denk ik dat je er uiteindelijk alleen maar beter van wordt dat hij weg is. Tuurlijk zie je dat nu nog niet, maar als straks ergste storm is gaan liggen, zal je zien dat het alleen maar rust gaat brengen. Geen enkele partner houdt het vol om constant hulpverlener te zijn, hoe hard je je best ook doet. Heel veel sterkte!
Voor wat betreft de relatie... als ik het zo lees, denk ik dat je er uiteindelijk alleen maar beter van wordt dat hij weg is. Tuurlijk zie je dat nu nog niet, maar als straks ergste storm is gaan liggen, zal je zien dat het alleen maar rust gaat brengen. Geen enkele partner houdt het vol om constant hulpverlener te zijn, hoe hard je je best ook doet. Heel veel sterkte!
zaterdag 29 juli 2017 om 10:10
Daar moest ik ook gelijk aan denken.
En je laat hem in de leven van jouw kind en je maakt een liefdesbaby met hem. Terwijl je nu zegt dat jullie elkaar nog niet eens goed ontdekt hadden.
zaterdag 29 juli 2017 om 10:20
Dank je, zoals jij het beschrijft, zo zat ik er ook exact in.Het-groepje schreef: ↑29-07-2017 10:01Sterkte.
Ik snap dat je zaken kan zien als rouw, je kende hem daarvoor niet.
Heel lastig om dan te ervaren dat waar je naartoe werkte niet kan. Waarschijnlijk was wat jij wilde ook zijn wens maar is hij er niet toe in staat.
Ik denk zelf dat gezien hoeveel liefde er was, het mogelijk moet zijn een goede verstandhouding tbv de kinderen op te bouwen.
Maar voor nu is het gewoon rot en pijnlijk.
Dat het geen fijne gezinsbasis was, dat snap ik nu ook wel. Maar het kind is er en ik moet verder....nu lijkt de toekomst even heel zwart en zou graag tips zien om het te kunnen verwerken..
zaterdag 29 juli 2017 om 10:37
Dank je! Heb gelukkig lieve mensen om mij heen . Mijn huisje ook al lekker opgeknapt met vrienden en nu nog wat meubels..daar vind ik nu mijn afleiding in. De ochtenden, die vind ik het lastigst en straks het moment dat hij de rest van zijn spullen komt halen..Tiswa schreef: ↑29-07-2017 10:06Wat een ontzettende klote situatie zeg! Heb je vriendinnen, zus, moeder of iemand bij wie je kunt uithuilen? En die je nu even kan ondersteunen met de kleine? Lijkt me belangrijk dat je nu even mensen hebt waar je op kunt leunen.
Voor wat betreft de relatie... als ik het zo lees, denk ik dat je er uiteindelijk alleen maar beter van wordt dat hij weg is. Tuurlijk zie je dat nu nog niet, maar als straks ergste storm is gaan liggen, zal je zien dat het alleen maar rust gaat brengen. Geen enkele partner houdt het vol om constant hulpverlener te zijn, hoe hard je je best ook doet. Heel veel sterkte!
zaterdag 29 juli 2017 om 11:51
Kun je lezen? Ik schrijf dat ik steeds tussen 2 gedachtes hik...als je middenin je verdriet zit dan kun je nog weleens irrationeel denken.Lucylucille schreef: ↑29-07-2017 10:42Los van dat het heel naar voor je is, vond ik het enorm oneerlijk van je dat je hem nu wegzet zet als een foute man die jou heeft misbruikt.
Die man is ziek hoor, snap je dat wel? Hij doet dit niet voor de gein
En hij is niet ziek!! Althans, dat zegt hij zelf. Zijn diagnoses zijn een complot van mij en de psychiaters .
zaterdag 29 juli 2017 om 11:58
Ik kan prima lezen hoor, je hoeft niet zo passief/agressief naar me te doen.
Maar jij weet toch wel beter? Of geloof jij ook niet in de diagnose?
Hij is wel ziek.
anoniem_335003 wijzigde dit bericht op 29-07-2017 13:05
0.10% gewijzigd
zaterdag 29 juli 2017 om 13:07
Je beeldt je alles veel rooskleuriger in dan het was. Het is jammer dat het zo is gelopen, zeker omdat jullie een kind hebben. Ik denk dat je gewoon veel te hard van stapel bent gelopen en dat je dat niet als fout bij hem moet neerleggen. Wellicht bespaar je jezelf heel wat miserie door uit elkaar te gaan...
zaterdag 29 juli 2017 om 13:13
Maar of het gedrag nou door rouw komt of door een aandoening; het doet toch sowieso alarmbellen afrinkelen? Dat het mss niet heel verstandig is om grote stappen met deze man te ondernemen? Je wist al vrij snel dat dit een lastig parket zou zijn, in die zin was het best transparant...