Relaties
alle pijlers
Kapot van verdriet
zaterdag 29 juli 2017 om 09:33
4 jaar geleden kreeg ik een relatie met een weduwnaar, een fantastisch lieve charmante man die volledig voor mij ging. In het begin probeerde ik het nog af te remmen omdat ik al een kind uit een eerdere relatie had.
Het bleek echt een sprookje te zijn, nog nooit had ik mij zo geliefd gevoeld en ook mijn kind was weg van hem en andersom.
Na een jaar begon de rouw bij hem en dat was zwaar, hij viel in een zwart gat. Ik heb hem gesteund, begeleid naar therapie en urenlange gesprekken gevoerd. De therapie leek hem goed te doen en het kabbelde voort.
Hij wilde dolgraag een kindje en 1.5jaar geleden is ons kind geboren. In de tussentijd veel zaken uit zijn verleden op ons bord gekregen en daarmee proberen te dealen en het was loodzwaar.
Na de geboorte van ons kind ging het bergafwaarts met hem....
Om het verhaal kort te houden: Er bleek behoorlijk wat mis te zijn, adhd en borderline. Dit verklaarde zijn gedrag..
Ik voelde me er alleen voor staan en had teveel op mijn bordje waardoor ik in mijn schulp ging kruipen en emotioneel afwezig was.
Afgelopen maandag is hij weggegaan, hij trok het niet meer. Hij wil rust en twijfelt of wij wel bij elkaar passen...
Ik voel me zo ontzettend naar...Nooit een kans gehad om elkaar tr ontdekken zonder allemaal vervelende externe factoren,al die tijd partner en hulpverlener geweest en nu is hij weg.
Ondanks dat het mssn wel beter is ben ik wrak momenteel en ik weet gewoon niet hoe ik hier uit moet komen.
Enerzijds mis ik hem en wil ik vechten voor ons gezin en anderzijds vind ik hem een ontzettend foute man die misbruikt van mij heeft gemaakt.
Ik ben zo vol van verdriet en ik moet gewoon even spuien ....ik weet het allemaal niet meer
Het bleek echt een sprookje te zijn, nog nooit had ik mij zo geliefd gevoeld en ook mijn kind was weg van hem en andersom.
Na een jaar begon de rouw bij hem en dat was zwaar, hij viel in een zwart gat. Ik heb hem gesteund, begeleid naar therapie en urenlange gesprekken gevoerd. De therapie leek hem goed te doen en het kabbelde voort.
Hij wilde dolgraag een kindje en 1.5jaar geleden is ons kind geboren. In de tussentijd veel zaken uit zijn verleden op ons bord gekregen en daarmee proberen te dealen en het was loodzwaar.
Na de geboorte van ons kind ging het bergafwaarts met hem....
Om het verhaal kort te houden: Er bleek behoorlijk wat mis te zijn, adhd en borderline. Dit verklaarde zijn gedrag..
Ik voelde me er alleen voor staan en had teveel op mijn bordje waardoor ik in mijn schulp ging kruipen en emotioneel afwezig was.
Afgelopen maandag is hij weggegaan, hij trok het niet meer. Hij wil rust en twijfelt of wij wel bij elkaar passen...
Ik voel me zo ontzettend naar...Nooit een kans gehad om elkaar tr ontdekken zonder allemaal vervelende externe factoren,al die tijd partner en hulpverlener geweest en nu is hij weg.
Ondanks dat het mssn wel beter is ben ik wrak momenteel en ik weet gewoon niet hoe ik hier uit moet komen.
Enerzijds mis ik hem en wil ik vechten voor ons gezin en anderzijds vind ik hem een ontzettend foute man die misbruikt van mij heeft gemaakt.
Ik ben zo vol van verdriet en ik moet gewoon even spuien ....ik weet het allemaal niet meer
zaterdag 29 juli 2017 om 13:15
Ze kende hem wel; in die zin dat ze wist dat hij apart gedrag vertoonde. Of dat nou onder het mom van rouw was of met het label rouw.
Geen fijne basis nee.
zaterdag 29 juli 2017 om 13:17
Weet je wat jij doet?
Je gaat lekker even weg van dit topic, want je doet hysterisch en niemand kan iets goed doen in jouw ogen. Zoek steun bij je eigen vrienden en familie, want mensen hier hebben geen zin om je te woord te staan als jij je zo onmogelijk en zielig gedraagt.
Succes en sterkte.
zaterdag 29 juli 2017 om 13:57
Probeer dag voor dag te leven.
Je hebt een kind en je zegt dat er mensen zijn die je helpen. Dus structuur aanbrengen en voor je kind elke dag naar buiten (speeltuintje oid) , eten koken etc.
De avonden iets stoms als een netflix of dvd kijken.
Probeer niet alleen met je ex te zijn, dus als hij spullen komt halen vragen of iemand erbij kan zijn van jouw familie of vrienden.
zaterdag 29 juli 2017 om 13:58
Spreek even voor jezelf.sinnombre schreef: ↑29-07-2017 13:17Weet je wat jij doet?
Je gaat lekker even weg van dit topic, want je doet hysterisch en niemand kan iets goed doen in jouw ogen. Zoek steun bij je eigen vrienden en familie, want mensen hier hebben geen zin om je te woord te staan als jij je zo onmogelijk en zielig gedraagt.
Succes en sterkte.
zaterdag 29 juli 2017 om 14:54
Ze heeft er zelfs twee...Het-groepje schreef: ↑29-07-2017 13:57Probeer dag voor dag te leven.
Je hebt een kind en je zegt dat er mensen zijn die je helpen. Dus structuur aanbrengen en voor je kind elke dag naar buiten (speeltuintje oid) , eten koken etc.
De avonden iets stoms als een netflix of dvd kijken.
Probeer niet alleen met je ex te zijn, dus als hij spullen komt halen vragen of iemand erbij kan zijn van jouw familie of vrienden.
Alle reden iig om het heft in handen te nemen.
zaterdag 29 juli 2017 om 16:30
Was de azijn deze week in de aanbieding? Lees/reageer dan niet als het je zo stoort. Jeezzsinnombre schreef: ↑29-07-2017 13:17Weet je wat jij doet?
Je gaat lekker even weg van dit topic, want je doet hysterisch en niemand kan iets goed doen in jouw ogen. Zoek steun bij je eigen vrienden en familie, want mensen hier hebben geen zin om je te woord te staan als jij je zo onmogelijk en zielig gedraagt.
Succes en sterkte.
zaterdag 29 juli 2017 om 16:33
Dank je , Netflix is mijn redding voor de avond, lekker bingewatchen haha.Het-groepje schreef: ↑29-07-2017 13:57Probeer dag voor dag te leven.
Je hebt een kind en je zegt dat er mensen zijn die je helpen. Dus structuur aanbrengen en voor je kind elke dag naar buiten (speeltuintje oid) , eten koken etc.
De avonden iets stoms als een netflix of dvd kijken.
Probeer niet alleen met je ex te zijn, dus als hij spullen komt halen vragen of iemand erbij kan zijn van jouw familie of vrienden.
Verder heb ik idd al wat uitjes gepland om met de kinderen te ondernemen dus we hoeven ons niet te vervelen.
Ik heb mijn ex (dat klinkt raar) inmiddels wel gesproken en dat was opzich fijn omdat ik wat antwoorden kreeg en daardoor wat meer rust heb kunnen vinden..
zaterdag 29 juli 2017 om 23:25
Ik snap dat wel.
Ze heeft ontzettend veel energie in hem gestoken: eerst de rouwverwerking, daarna mee gaan naar de psycholoog etc. En nu zet hij haar met alle gemak aan de kant. Nee, hij heeft er toch niet zo'n zin meer in, sja hij is ziek.
Die vrouw heeft van alles met hem mee gemaakt en hem gesteund in zijn hele gedoe. Natuurlijk voel je je dan (op)gebruikt!
Only dead fish go with the flow
zaterdag 29 juli 2017 om 23:28
Goeie tips!Het-groepje schreef: ↑29-07-2017 13:57Probeer dag voor dag te leven.
Je hebt een kind en je zegt dat er mensen zijn die je helpen. Dus structuur aanbrengen en voor je kind elke dag naar buiten (speeltuintje oid) , eten koken etc.
De avonden iets stoms als een netflix of dvd kijken.
Probeer niet alleen met je ex te zijn, dus als hij spullen komt halen vragen of iemand erbij kan zijn van jouw familie of vrienden.
En langzaamaan jezelf en je eigen leven weer opbouwen. Sterkte
Only dead fish go with the flow
zondag 30 juli 2017 om 08:18
Alles erna is in ieder geval te snel gegaan.iceteapeach schreef: ↑29-07-2017 16:58Hoelang zat er tussen het overlijden van zijn vrouw en de start van jullie relatie? Is dat mss te snel gegaan?
zondag 30 juli 2017 om 08:29
Bedankt voor jullie reacties. Het is inderdaad allemaal te snel gegaan....Er zat 1 jaar tussen het overlijden en begin van onze relatie.
Zoals Dreamglasses het beschrijft , dat is inderdaad wat er bij mij leeft...
Niet zo zeer misbruikt maar opgebruikt. Ik heb er zo ontzettend veel energie ingestoken.
Hij heeft mij zelfs 2 jaar geleden ten huwelijk gevraagd, we zijn dus verloofd en hadden trouwplannen. Die verloving heb ik echter verbroken nadat het zo bergafwaarts ging...eerst orde op zaken en daarna evt trouwen. Lokatie e.d. was al uitgezocht.
Hoe dan ook, nu vooruit kijken en het dag voor dag bekijken
Zoals Dreamglasses het beschrijft , dat is inderdaad wat er bij mij leeft...
Niet zo zeer misbruikt maar opgebruikt. Ik heb er zo ontzettend veel energie ingestoken.
Hij heeft mij zelfs 2 jaar geleden ten huwelijk gevraagd, we zijn dus verloofd en hadden trouwplannen. Die verloving heb ik echter verbroken nadat het zo bergafwaarts ging...eerst orde op zaken en daarna evt trouwen. Lokatie e.d. was al uitgezocht.
Hoe dan ook, nu vooruit kijken en het dag voor dag bekijken
zondag 30 juli 2017 om 09:32
Och die reacties altijd weer van: " nou dat kon je toch wel nagaan dan?!" Sjonge sjonge daar heeft TO toch geen moer aan?! Dat zijn u echt gevoelloze shit reacties.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je mee kan laten slepen in een relatie en dat je denkt dat het beter wordt.
Ja, het is misschien beter zo, zusters. Maar zo voelt het nog even niet. Je wil het liefst een gezin vormen. Die wens is niets mis mee. Daar zijn echter wel 2 mensen voor nodig... hij geeft aan dit niet te kunnen.
Ik hoop dat je vandaag afleiding kan vinden met je kinderen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je mee kan laten slepen in een relatie en dat je denkt dat het beter wordt.
Ja, het is misschien beter zo, zusters. Maar zo voelt het nog even niet. Je wil het liefst een gezin vormen. Die wens is niets mis mee. Daar zijn echter wel 2 mensen voor nodig... hij geeft aan dit niet te kunnen.
Ik hoop dat je vandaag afleiding kan vinden met je kinderen.
Only dead fish go with the flow
zondag 30 juli 2017 om 10:01
Wat heeft dat voor nut? Iemand op deze manier in de realiteit duwen? Dus als he verdrietig bent, kruip je "in de slachtofferrol" en daar moet iemand zo snel mogelijk weer uit gehaald worden. Want jongens, die realiteit moet en zal onder ogen worden gezien! Pfff bespottelijk gewoon
Only dead fish go with the flow
zondag 30 juli 2017 om 10:06
Wauw, ik heb zo iemand gedatet. Na een paar maanden keihard weggerend, het ene trauma na het andere kwam naar boven. De groeten.
TO, dapper van je dat je het hebt geprobeerd, maar iemand met zoveel issues is geen geschikt relatiemateriaal. Daar ben je nu op een harde manier achtergekomen. Ik herken het wel, dat gevoel van gebruikt worden, de man wist dondersgoed dat ie problemen had, maar had niet het besef dat hij die echt zelf op moest lossen en dat het niet werkt om ze aan een ander op te hangen. Dat een kind krijgen ook niks oplost. Dat een huwelijk ook geen antwoord is.
Veel sterkte. Zoek afleiding inderdaad, ga leuke dingen doen. Ik hoop dat er ooit een goede omgangsregeing komt voor jullie kind.
TO, dapper van je dat je het hebt geprobeerd, maar iemand met zoveel issues is geen geschikt relatiemateriaal. Daar ben je nu op een harde manier achtergekomen. Ik herken het wel, dat gevoel van gebruikt worden, de man wist dondersgoed dat ie problemen had, maar had niet het besef dat hij die echt zelf op moest lossen en dat het niet werkt om ze aan een ander op te hangen. Dat een kind krijgen ook niks oplost. Dat een huwelijk ook geen antwoord is.
Veel sterkte. Zoek afleiding inderdaad, ga leuke dingen doen. Ik hoop dat er ooit een goede omgangsregeing komt voor jullie kind.
zondag 30 juli 2017 om 10:42
Verdrietig zijn en in een slachtofferrol kruipen, zijn 2 heel verschillende dingen.Dreamglasses schreef: ↑30-07-2017 10:01Wat heeft dat voor nut? Iemand op deze manier in de realiteit duwen? Dus als he verdrietig bent, kruip je "in de slachtofferrol" en daar moet iemand zo snel mogelijk weer uit gehaald worden. Want jongens, die realiteit moet en zal onder ogen worden gezien! Pfff bespottelijk gewoon
Natuurlijk ben je verdrietig als je zoiets meemaakt, maar een slachtofferrol maakt het alleen maar erger.
zondag 30 juli 2017 om 11:02
To, misschien is het maar goed dat hij weggegaan is en je nu even rustig de tijd hebt de boel te overzien.
Ik kan me voorstellen dat het anders is als iemand emoties heeft vanuit rouw dan wanneer er ook nog eens een persoonlijkheidsstoornis en ADHD bij komt kijken. Het eerste kom je uiteindelijk overheen (althans de emotionele fase dan, het verdriet zal wellicht eens terugkomen) het laatste zal altijd blijven. Achteraf gezien misschien niet slim om in zo'n labiele situatie een kind te krijgen, maar dat is zo makkelijk achteraf zeggen.
Ik denk dat je je aandacht moet richten op je kindje(s) en jezelf. Jouw kindjes hebben hun moeder nodig en met zo'n labiele vader om hen heen, wordt de sfeer niet beter + kan bij hen ook problematiek in oa hechting ontstaan (want vader is erg onvoorspelbaar)
Misschien doe je er goed aan uit elkaar te gaan wonen. Ik zeg niet dat jullie per se uit elkaar moeten, maar zo creëer je wel een veilige thuisbasis voor de kinderen.
Ik kan me voorstellen dat het anders is als iemand emoties heeft vanuit rouw dan wanneer er ook nog eens een persoonlijkheidsstoornis en ADHD bij komt kijken. Het eerste kom je uiteindelijk overheen (althans de emotionele fase dan, het verdriet zal wellicht eens terugkomen) het laatste zal altijd blijven. Achteraf gezien misschien niet slim om in zo'n labiele situatie een kind te krijgen, maar dat is zo makkelijk achteraf zeggen.
Ik denk dat je je aandacht moet richten op je kindje(s) en jezelf. Jouw kindjes hebben hun moeder nodig en met zo'n labiele vader om hen heen, wordt de sfeer niet beter + kan bij hen ook problematiek in oa hechting ontstaan (want vader is erg onvoorspelbaar)
Misschien doe je er goed aan uit elkaar te gaan wonen. Ik zeg niet dat jullie per se uit elkaar moeten, maar zo creëer je wel een veilige thuisbasis voor de kinderen.
zondag 30 juli 2017 om 11:16
De afgelopen 3 jaar ben ik de ruggegraat geweest voor het gezin,nog steeds maar ik moest mijn emoties even kwijt. Het kwam er allemaal uit, al die opgekropte emoties. Dus slachtofferrol? Nee. Emotioneel even wrak? Zeer zeker.
Hij is een week weg en komt voorlopig niet terug in huis. Een opmerking van mijn oudste zette mij wel even in de realiteit. ' Mam, het is zo lekker rustig zonder "" , niet meer zoveel gepraat om mij heen'
Hij is een week weg en komt voorlopig niet terug in huis. Een opmerking van mijn oudste zette mij wel even in de realiteit. ' Mam, het is zo lekker rustig zonder "" , niet meer zoveel gepraat om mij heen'
zondag 30 juli 2017 om 11:45
Die opmerking van je oudste zegt inderdaad veel!
Het is goed om nu even de boel op een rijtje te zetten.
In zekere zin vind ik hem ook best ondankbaar. Maar ja.... wat koop je daar nu voor? Natuurlijk heeft hij je niet gedwongen om voor hem klaar te staan maar hij heeft wel fijn op je kunnen leunen. En nu wil hij alleen zijn. Hebben jullie al gepraat over hoe hij het contact met jullie kindje ziet?
Het is goed om nu even de boel op een rijtje te zetten.
In zekere zin vind ik hem ook best ondankbaar. Maar ja.... wat koop je daar nu voor? Natuurlijk heeft hij je niet gedwongen om voor hem klaar te staan maar hij heeft wel fijn op je kunnen leunen. En nu wil hij alleen zijn. Hebben jullie al gepraat over hoe hij het contact met jullie kindje ziet?
Only dead fish go with the flow
zondag 30 juli 2017 om 12:22
Gepraat nog niet,contact loopt voornamelijk via whatsapp en ik heb hem wel gesommeerd om eens na te denken hoe hij dat voor zich ziet..Dreamglasses schreef: ↑30-07-2017 11:45Die opmerking van je oudste zegt inderdaad veel!
Het is goed om nu even de boel op een rijtje te zetten.
In zekere zin vind ik hem ook best ondankbaar. Maar ja.... wat koop je daar nu voor? Natuurlijk heeft hij je niet gedwongen om voor hem klaar te staan maar hij heeft wel fijn op je kunnen leunen. En nu wil hij alleen zijn. Hebben jullie al gepraat over hoe hij het contact met jullie kindje ziet?
Zelf ook aangegeven dat hij bijv. hier kan komen om tijd door te brengen met zijn kind, met of zonder mijn aanwezigheid.
Heb ook externe hulp ingeschakeld die daarbij kunnen ondersteunen.
Maar nu is alles nog vaag