Komt dit nog goed?

09-02-2019 20:52 84 berichten
Alle reacties Link kopieren
Even de situatie schetsen. 14 jaar samen en samen twee kinderen van 5 en 7. Nu we de tropenjaren voorbij zijn besef ik me steeds vaker dat ik aan het piekeren ben of fantaseren over een ander leven zonder partner. Ik ben van nature best onzeker maar heb daar afgelopen jaar grote stappen in gemaakt. Heb veel meer zelfvertrouwen, maak stappen in mijn carierre en durf me meer kwetsbaar op te stellen en vriendschappen op te bouwen. Het voelt alsof ik meer en meer mezelf aan het worden ben. Probleem is alleen dat ik het gevoel heb dat mijn man en ik hierdoor verder en verder van elkaar verwijderd raken. Zijn leven is nog hetzelfde als 14 jaar geleden. Ik merk ook dat we buiten de kinderen geen gespreksonderwerpen hebben. Dat hij tevreden is met ons leven is uiteraard voor hem alleen maar fijn natuurlijk maar mij benauwt het enorm. Ik heb het al paar keer proberen te bespreken maar enige reactie is dat we meer leuke dingen moeten doen. Ik moet niet denken aan een scheiding maar ik ben zo ook niet gelukkig. Is er iemand die zich hierin herkent en misschien een goed advies heeft?
anoniem_382578 wijzigde dit bericht op 09-02-2019 23:27
Reden: Paar woorden werden heftig geinterpreteerd
8.76% gewijzigd
made@kate schreef:
10-02-2019 07:56
Zolang je geen kinderen hebt, gaat jouw vlieger in veel gevallen op.

Het verschil met jou en to is, dat to twee jonge kinderen heeft. Die gemaakt zijn met dezelfde man, die toen ook al jaren stilstond.

Dan draait het dus niet meer 24/7 om je eigen ontwikkeling, interesses, behoeftes, onvrede en om jezelf in het algemeen. Ontwikkelen in combinatie met kinderen wordt een stuk lastiger als je man ook voornamelijk met zichzelf bezig is hoor.

Dus to mag hier best horen dat haar man en vader van haar kinderen, wel degelijk ook een positieve bijdrage levert. Voordat haar kinderen straks iedere week hun koffer moeten inpakken omdat mama haar eigen geluk gaat zoeken.
Mijn vriendin heeft ook geen kinderen. Wel een betere relatie dan ik destijds had.
starbright schreef:
10-02-2019 08:05
Mijn vriendin heeft ook geen kinderen. Wel een betere relatie dan ik destijds had.
Wat wil je daarmee zeggen? Jouw situatie en die van je vriendin zijn totaal onvergelijkbaar met die van to. Die kinderen maken dat je overwegingen totaal anders zijn. En je vriendin kon makkelijk opgaan in de politiek, omdat er geen kinderen waren.

Wil je met kinderen elders je diepzinnige ei kwijt, dan zal je man toch thuis moeten blijven, al die keren dat jij je aan het ontwikkelen bent buiten de deur. Wel verdomd handig dat hij dan niet ook chronisch ontevreden is.

En na de scheiding is er sowieso geen man meer die thuisblijft voor de kinderen.
Alle reacties Link kopieren
made@kate schreef:
10-02-2019 08:24
Wat wil je daarmee zeggen? Jouw situatie en die van je vriendin zijn totaal onvergelijkbaar met die van to. Die kinderen maken dat je overwegingen totaal anders zijn. En je vriendin kon makkelijk opgaan in de politiek, omdat er geen kinderen waren.

Wil je met kinderen elders je diepzinnige ei kwijt, dan zal je man toch thuis moeten blijven, al die keren dat jij je aan het ontwikkelen bent buiten de deur. Wel verdomd handig dat hij dan niet ook chronisch ontevreden is.

En na de scheiding is er sowieso geen man meer die thuisblijft voor de kinderen.
Ik heb niet gezegd dat scheiden de oplossing is die ik voor ogen heb. Dat mijn man stabiel is wil trouwens niet zeggen dat hij altijd thuis is. Hij is 3 avonden per week niet thuis en in het weekend ook vaak wel een dagdeel. Ik ben juist de persoon die buiten het werk altijd thuis is. Ik bedoel met stabiliteit dat hij zich niet zo snel druk maakt over allerlei zaken waar ik dat wel heb en tevreden is met het leven dat hij leeft.
made@kate schreef:
10-02-2019 08:24
Wat wil je daarmee zeggen? Jouw situatie en die van je vriendin zijn totaal onvergelijkbaar met die van to. Die kinderen maken dat je overwegingen totaal anders zijn. En je vriendin kon makkelijk opgaan in de politiek, omdat er geen kinderen waren.

Wil je met kinderen elders je diepzinnige ei kwijt, dan zal je man toch thuis moeten blijven, al die keren dat jij je aan het ontwikkelen bent buiten de deur. Wel verdomd handig dat hij dan niet ook chronisch ontevreden is.

En na de scheiding is er sowieso geen man meer die thuisblijft voor de kinderen.
“Chronisch ontevreden”, daar gaat het alweer...

Nou TO je hoort het. Doe je hoofd maar naar beneden en vraag of je man die ketting aan het aanrecht wat strakker zet. Want je hebt nu gebaard dus je hebt nog maar één doel in het leven...
Alle reacties Link kopieren
Als scheiden niet is wat je voor ogen hebt, wat dan wel ?

Je bent kennelijk uitgekeken op je man. Meer leuke dingen met hem doen wil je niet. Maar scheiden wil je ook niet. Hmmm... Je wil eigenlijk dat hij als bij toverslag iemand anders wordt en dan is het goed ? Nou, veel geluk daarmee.

"Men marry women with the hope they will never change. Women marry men with the hope they will change. Invariably they are both disappointed."
For whom the bell tolls
starbright schreef:
10-02-2019 08:44
Want je hebt nu gebaard dus je hebt nog maar één doel in het leven...


Dat baren is een keuze geweest en daar horen bepaalde gevolgen en verantwoordelijkheden bij.
Ik heb niet alles gelezen. Je bent gewoon op het punt waarop je denkt ‘is dit alles?’. En dat is niks geks na 14 jaar relatie. Iedere dag is hetzelfde: opstaan, kinderen naar school, werken, boodschappen, koken, beetje huishouden doen en tv kijken, slapen. Praten met elkaar lukt niet zo goed want man vindt het prima zo en jij wil meer.

Ik zou gewoon eens uit gaan zoeken waar jij blij van zou kunnen worden. Zou je blij worden van een nieuwe baan met meer uitdaging? Ga ervoor. Zoek een nieuwe hobby, een nieuwe sport, ga een keer een week alleen op vakantie, ga een cursus doen. Daag jezelf uit met leuke nieuwe dingen. Dit zijn allemaal dingen die je kan doen binnen jullie huwelijk. Je haalt op die manier zelf de sleur uit jouw leven.

Zelfontplooiing kan je heel goed zelf doen. En blijf praten met je man. Praten, praten, praten. Je zegt dat we onbegrip is van beide kanten. Dan zou ik relatietherapie toch echt overwegen. Samen leren praten en leren luisteren naar elkaar, nieuwe inzichten verkrijgen..

Succes!
Alle reacties Link kopieren
starbright schreef:
10-02-2019 08:44
Nou TO je hoort het. Doe je hoofd maar naar beneden en vraag of je man die ketting aan het aanrecht wat strakker zet. Want je hebt nu gebaard dus je hebt nog maar één doel in het leven...

Tijd voor een cursusje begrijpend lezen.
Alle reacties Link kopieren
Traantje1985 schreef:
10-02-2019 07:58
Nee hoor lees ook de andere reacties maar was even overompeld door paar dingen die bij mij erg kwetsend binnenkwamen
Snap ik. Maar het is jouw keuze wat je op jezelf betrekt.

Hoe dan ook, ik geloof niet in schuld beleggen als middel om relaties te verbeteren. Jij doet niks fout, hij doet niks fout, maar jullie relatie gaat wel fout. Doe iedereen een plezier en bouw het netjes af.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Hi traantje,

Ik snap heel goed waar me mee worstelt en hoe zwaar dat is.
Niet precies dezelfde redenen maar hier ook enorme twijfels en zoontje van 4. Pas ook een topic over gestart.

Ik heb uiteindelijk heel duidelijk gezegd hoe erg de twijfel bij mij is want mijn vriend nam het ook nooit heel serieus en kwam ook met dingen als meer leuke dingen doen (terwijl wij al heel vaak met vrienden of met zn 2en uit eten gaan, etc). Daar schrok hij heel erg van maar hierdoor zijn we wel gaan praten sinds 1/2 weken. Ondertussen een afspraak met een relatietherapeut voor over een aantal weken.

Durf nog steeds niet zeker te zeggen dat we eruit komen en is heel heftig maar proberen alles.

Denk dat het voor jullie ook goed kan zijn hem iig duidelijk te maken hoe erg jij twijfelt. Superheftig maar kan wel helpen stappen te maken/helderheid te krijgen. En misschien toch relatietherapie. Heb daar toevallig nu meerdere mensen positief over gehoord, hoe het ook uitpakte.
starbright schreef:
10-02-2019 07:33
Er worden tegen TO dingen gezegd als “kolder in de kop hebben” en “egocentrische fases”. Dat vind ik nogal wat.
Eens. Maar dat getrut is kenmerkend voor het Viva forum. Een soort chronische PMS die hier speelt, iig op de relatiepijler.
Alle reacties Link kopieren
Ik had dat bij mijn ex (jeugdliefde) ook. Daar had ik ook wel het idee dat hij aan zijn plafond zat oa door verschil in intelligentie, waardoor hij op bepaalde vlakken nooit zou kunnen geven wat ik nodig had. Nog jaren geprobeerd het ergens anders te zoeken (niet bij andere mannen, maar in vriendschappen / werk etc), maar knapte er toch op af en merkte dat andere mannen steeds aantrekkelijker begonnen te lijken. Hij was overigens ook niet echt een lieve man en we hadden geen kinderen, dus sta er 100% achter dat ik weg ben gegaan.

Vader van de kinderen en ik zijn ook héél verschillend, maar doen er toch alles aan om een balans te vinden tussen ‘samen’ en ‘voor jezelf’. Ben het eens met de reacties dat je er alles aan moet doen voor de kinderen, maar een ongelukkige moeder is ook niet goed voor ze.. geeft het nog een jaar: onderzoek voor jezelf wat je nodig hebt en waar je dat uit kunt halen. Vergeet ook niet te kijken naar wat je man nodig heeft. Wat kunnen jullie elkaar wél geven en zijn de dingen die je elkaar niet kan geven overkomelijk?
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
Alle reacties Link kopieren
Jake99 schreef:
10-02-2019 09:04
Ik heb niet alles gelezen. Je bent gewoon op het punt waarop je denkt ‘is dit alles?’. En dat is niks geks na 14 jaar relatie. Iedere dag is hetzelfde: opstaan, kinderen naar school, werken, boodschappen, koken, beetje huishouden doen en tv kijken, slapen. Praten met elkaar lukt niet zo goed want man vindt het prima zo en jij wil meer.

Ik zou gewoon eens uit gaan zoeken waar jij blij van zou kunnen worden. Zou je blij worden van een nieuwe baan met meer uitdaging? Ga ervoor. Zoek een nieuwe hobby, een nieuwe sport, ga een keer een week alleen op vakantie, ga een cursus doen. Daag jezelf uit met leuke nieuwe dingen. Dit zijn allemaal dingen die je kan doen binnen jullie huwelijk. Je haalt op die manier zelf de sleur uit jouw leven.

Zelfontplooiing kan je heel goed zelf doen. En blijf praten met je man. Praten, praten, praten. Je zegt dat we onbegrip is van beide kanten. Dan zou ik relatietherapie toch echt overwegen. Samen leren praten en leren luisteren naar elkaar, nieuwe inzichten verkrijgen..

Succes!
Bedankt voor je lieve niet oordelende reactie. Ik heb inderdaad onlangs nagedacht om eens in mijn eentje wat te ondernenen vakantie of dagje weg. Misschien moet ik inderdaad ook eens wat zoeken voor mezelf naast werk em zorg.
starbright schreef:
10-02-2019 08:44
“Chronisch ontevreden”, daar gaat het alweer...

Nou TO je hoort het. Doe je hoofd maar naar beneden en vraag of je man die ketting aan het aanrecht wat strakker zet. Want je hebt nu gebaard dus je hebt nog maar één doel in het leven...
En dan zeg je dat wij onzin uitkramen? Werkelijk niemand hier zegt dat to na het baren nog maar 1 doel mag hebben in het leven.

Maar overwegen te scheiden omdat je man nog dezelfde is als die nog maar vijf jaar geleden wel goed genoeg was als vader, ja daar kan je op het vf wat kritische vragen over verwachten. En terecht. Baren betekent niet dat je aan de ketting moet. Het brengt wel bepaalde verantwoordelijheden en consequenties met zich mee.
starbright schreef:
10-02-2019 08:44
“Nou TO je hoort het. Doe je hoofd maar naar beneden en vraag of je man die ketting aan het aanrecht wat strakker zet. Want je hebt nu gebaard dus je hebt nog maar één doel in het leven...
Ik hoopte echt dat het aan het late tijdstip lag, dat je van die domme dingen zei. Maar je gaat vanmorgen gewoon verder zie ik. Heel bijzonder hoe jij situaties die niet op elkaar lijken met elkaar denkt te moeten vergelijken en dan ook nog van alles denkt te lezen dat nergens staat. Heb je daar vaker last van? Lijkt me een heel lastige eigenschap.
Alle reacties Link kopieren
Jij wilt je nog verder ontwikkelen maar hij niet. Misschien moet je bedenken wat jij wil doen en dan kijken of hij dat ook wilt. Soms groei je uit elkaar. Het leven dendert door en als je er bij gaat zitten van “alles is prima en ik heb alles en ik weet alles” word het wel erg saai. Je bent nooit uitgeleerd, dat is wat ik heb geleerd in me leven :)
Alle reacties Link kopieren
Traantje1985 schreef:
10-02-2019 08:38
Ik heb niet gezegd dat scheiden de oplossing is die ik voor ogen heb. Dat mijn man stabiel is wil trouwens niet zeggen dat hij altijd thuis is. Hij is 3 avonden per week niet thuis en in het weekend ook vaak wel een dagdeel. Ik ben juist de persoon die buiten het werk altijd thuis is. Ik bedoel met stabiliteit dat hij zich niet zo snel druk maakt over allerlei zaken waar ik dat wel heb en tevreden is met het leven dat hij leeft.
Die zaken waar jij je druk om maakt en hij niet, op welk vlak liggen die? Vind je dat hij zich meer druk zou moeten maken?
Alle reacties Link kopieren
Traantje1985 schreef:
09-02-2019 22:39
Als ik het mag vragen. Hebben jullie iets van therapie o.i.d. gedaan? Ik wil er graag over praten maar met zijn tweeen eindigt het toch vaak in onbegrip, verdriet, frustratie (aan beide kanten)
in die laatste zin zit volgens mij het probleem: het praten met en luisteren naar elkaar. Leuke dingen samen doen werkt dan ook niet.
Ik snap je gevoelens wel TO maar geef niet te snel op. Je man heeft ook een ontwikkeling doorgemaakt in die 14 jaar maar dan een andere dan jij. Praat met elkaar, misschien met een relatietherapeut. Zo te lezen is er nog veel liefde tussen jullie.
Het is juist goed dat je dit alles erkent. Anders blijft het onderhuids broeden. Dat je dit voelt betekent niet dat je wil scheiden, dat schrijf jezelf ook al. Die veroordelende reacties hier begrijp ik niet.
Door gesprekken met je man kom je erachter wat er in hem om gaat. Misschien zit er bij hem ook wrl onvrede. Wie weet welke mooie ontwikkelingen jullie in jullie relatie nog gaan meemaken
Succes
Alle reacties Link kopieren
To, ik herken een heleboel in jouw verhaal. Ik heb de afgelopen paar jaar veel therapie gehad. En geleerd om mij minder weg te cijferen en meer mijn emoties te uiten. Mijn man is/was mijn rots in de branding. Maar doordat ik veranderd ben, heb ik nu andere behoeftes. Ik heb er behoefte aan om emoties te delen. En dat hij mij meer ruimte laat om dingen zelf uit te vinden ipv dingen voor mij te bepalen.
Soms twijfel ik er ook wel aan of wij nog wel bij elkaar passen. Wat hier helpt, is dat ik bij mijn standpunt blijf: dit is mijn behoefte. We kunnen samen kijken hoe daar vorm aan kan worden gegeven, maar ik ga mij niet meer wegcijferen.
Lukt het jou om bij je man aan te geven dat je twijfelt? En lukt het om jouw behoeftes aan te geven en dat daar vorm aan wordt gegeven?
Traantje1985 schreef:
10-02-2019 08:38
Ik heb niet gezegd dat scheiden de oplossing is die ik voor ogen heb. Dat mijn man stabiel is wil trouwens niet zeggen dat hij altijd thuis is. Hij is 3 avonden per week niet thuis en in het weekend ook vaak wel een dagdeel. Ik ben juist de persoon die buiten het werk altijd thuis is. Ik bedoel met stabiliteit dat hij zich niet zo snel druk maakt over allerlei zaken waar ik dat wel heb en tevreden is met het leven dat hij leeft.
Dit ging dan ook over de situatie van die vriendin die haar ei kwijt kon in de politiek.

Hoe bestaat het dat je man niet ontwikkelt terwijl hij zo vaak buiten de deur is? Wat doet hij al die tijd?

En knap, jezelf enorm ontwikkelen terwijl je er thuis zo vaak alleen voor staat. Als ik alleen thuis ben met de kinderen is mijn eigen ontwikkeling wel het allerlaatste waar ik aan toe kom, zeker toen ze 5 en 7 waren.
Alle reacties Link kopieren
made@kate schreef:
10-02-2019 13:49
Dit ging dan ook over de situatie van die vriendin die haar ei kwijt kon in de politiek.

Hoe bestaat het dat je man niet ontwikkelt terwijl hij zo vaak buiten de deur is? Wat doet hij al die tijd?

En knap, jezelf enorm ontwikkelen terwijl je er thuis zo vaak alleen voor staat. Als ik alleen thuis ben met de kinderen is mijn eigen ontwikkeling wel het allerlaatste waar ik aan toe kom, zeker toen ze 5 en 7 waren.
Sporten, doet hij al bijna zijn hele leven. Helemaal geen ontwikkeling is natuurlijk ook wel heel heftig maar hij werkt al 20 jaar op dezelfde plek en hij heeft 1 hobby (sport) die hij ook al zo lang doe.

Ik heb de eerste jaren dat de kinderen nog niet op school zaten mezelf behoorlijk weggecijferd voor het gezin. Nu voelt het of er ruimte is voor mij omdat kinderen ook eigen dingen krijgen. Heb me vooral op het werk ontwikkeld en geleerd dat ik er mag zij n em iets toe voeg. Dit zorgt ook dat het voelt dat ik prive wat meer nodig heb.
Maar je man wist waarschijnlijk allang dat hij ertoe doet en hij heeft zich op andere vlakken ontwikkeld, doordat hij zich nooit heeft weggecijferd voor anderen.
Alle reacties Link kopieren
Traantje1985 schreef:
10-02-2019 15:04
Sporten, doet hij al bijna zijn hele leven. Helemaal geen ontwikkeling is natuurlijk ook wel heel heftig maar hij werkt al 20 jaar op dezelfde plek en hij heeft 1 hobby (sport) die hij ook al zo lang doe.

Ik heb de eerste jaren dat de kinderen nog niet op school zaten mezelf behoorlijk weggecijferd voor het gezin. Nu voelt het of er ruimte is voor mij omdat kinderen ook eigen dingen krijgen. Heb me vooral op het werk ontwikkeld en geleerd dat ik er mag zij n em iets toe voeg. Dit zorgt ook dat het voelt dat ik prive wat meer nodig heb.
Ok, dus er is ruimte, je kan je ontwikkelen, waar loop je dan tegenaan? Waar houdt je man je tegen in je ontwikkeling? Wil jij graag dat hij zich ook ontwikkelt zoals jij dat nu doet?
Neem hem beetje bij beetje mee in jouw wereld.
Alle reacties Link kopieren
fairy1 schreef:
10-02-2019 16:08
Ok, dus er is ruimte, je kan je ontwikkelen, waar loop je dan tegenaan? Waar houdt je man je tegen in je ontwikkeling? Wil jij graag dat hij zich ook ontwikkelt zoals jij dat nu doet?
Nee ze wil sparren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven