Lastig: veeleisende schoonmoeder
zaterdag 21 maart 2026 om 09:58
Dit is niet zozeer mijn probleem maar het probleem van mijn man.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
zaterdag 21 maart 2026 om 11:43
zaterdag 21 maart 2026 om 11:44
Star⁴ schreef: ↑21-03-2026 11:22Overige familie, vrienden, buren, kennissen. Waarom zijn kinderen verantwoordelijk - volgens sommigen dan - voor hun ouders geluk? Alleen omdat ze toevallig door deze mensen op de wereld gezet zijn? Ik hou niet zo van dat soort manipulatie als TO schrijft.
Wat iemand anders al een beetje schreef, een verplicht nummer kan je niet geforceerd gezellig maken/afdwingen.
Precies.
zaterdag 21 maart 2026 om 11:50
Maar goed, de vraag van TO is: hoe gaan we hier mee om.
Ik zie drie kanten hieraan:
1) hoe ga jij om met de verslagenheid van man?
2) hoe ga jij zelf om met de boodschap van schoonmoeder?
3) hoe gaat man om met boodschap van zijn moeder?
Ervaart jouw man een probleem? Zou hij het liever anders zien?
Als hij geen probleem ervaart, dan is het aan jou om je eigen frustratie en machteloosheid onder ogen te zien en te leren hiermee 'te zijn'. Ook overigens als hij wél een probleem ervaart, maar er nog niet mee om kan gaan.
Hoe ga je zelf om met de boodschap?
Kan je die bij háár laten? En het niet persoonlijk maken?
Al met al is de kunst te beseffen dat je niet verantwoordelijk bent voor iemands geluk. Niet die van je man, niet die van je schoonmoeder. En je man dus ook niet voor zijn moeder.
Ik zou je het boek De Fontein aan willen raden. Dat gaat over familiesystemen en over welke plek je daarin inneemt.
Sterkte, want dit is niet leuk!
Ik zie drie kanten hieraan:
1) hoe ga jij om met de verslagenheid van man?
2) hoe ga jij zelf om met de boodschap van schoonmoeder?
3) hoe gaat man om met boodschap van zijn moeder?
Ervaart jouw man een probleem? Zou hij het liever anders zien?
Als hij geen probleem ervaart, dan is het aan jou om je eigen frustratie en machteloosheid onder ogen te zien en te leren hiermee 'te zijn'. Ook overigens als hij wél een probleem ervaart, maar er nog niet mee om kan gaan.
Hoe ga je zelf om met de boodschap?
Kan je die bij háár laten? En het niet persoonlijk maken?
Al met al is de kunst te beseffen dat je niet verantwoordelijk bent voor iemands geluk. Niet die van je man, niet die van je schoonmoeder. En je man dus ook niet voor zijn moeder.
Ik zou je het boek De Fontein aan willen raden. Dat gaat over familiesystemen en over welke plek je daarin inneemt.
Sterkte, want dit is niet leuk!
zaterdag 21 maart 2026 om 11:50
In die leeftijdscategorie zijn veel mensen ziek, zwak, dement of dood. Je moet het dan toch vaak van je kinderen hebben om nog ergens te kunnen komen.Star⁴ schreef: ↑21-03-2026 11:22Overige familie, vrienden, buren, kennissen. Waarom zijn kinderen verantwoordelijk - volgens sommigen dan - voor hun ouders geluk? Alleen omdat ze toevallig door deze mensen op de wereld gezet zijn? Ik hou niet zo van dat soort manipulatie als TO schrijft.
Wat iemand anders al een beetje schreef, een verplicht nummer kan je niet geforceerd gezellig maken/afdwingen.
zaterdag 21 maart 2026 om 11:52
zaterdag 21 maart 2026 om 12:04
Aha, je hebt het over kennissen, buren en overige familie.
Je buren zitten dus in hetzelfde schuitje, anders wonen ze daar niet. Leuk voor een praatje bij de koffie, maar ze gaan je niet meenemen naar de Keukenhof want ze zitten zelf ook in het bejaardenhuis. En ook geen boodschappen voor je doen.
Ouders dood. Broers/zussen hoogstwaarschijnlijk ook de 70 gepasseerd. Hun kinderen wel voor tante zorgen want niet voor hun eigen ouders er willen zijn, zou ook nogal vreemd zijn. En doorgaans hebben hoogbejaarden ook geen vrienden die veel jonger zijn en ze op sleeptouw kunnen nemen.
Dus makkelijk gezegd, maar in de praktijk komt het heel vaak toch op de eigen kinderen neer omdat er niemand anders is die het kan doen. Want oud, ziek, dood of zorgen al voor eigen ouders.
Wil je niet voor je bejaarde ouder zorgen, prima. Maar dan dus meestal verpieteren.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:05
Buren van vroeger? Je bent aan het zoeken om het zoeken, maar ga vooral door, ik haal het topic uit mijn lijst.Mabel schreef: ↑21-03-2026 12:04Aha, je hebt het over kennissen, buren en overige familie.
Je buren zitten dus in hetzelfde schuitje, anders wonen ze daar niet. Leuk voor een praatje bij de koffie, maar ze gaan je niet meenemen naar de Keukenhof want ze zitten zelf ook in het bejaardenhuis. En ook geen boodschappen voor je doen.
Ouders dood. Broers/zussen hoogstwaarschijnlijk ook de 70 gepasseerd. Hun kinderen wel voor tante zorgen want niet voor hun eigen ouders er willen zijn, zou ook nogal vreemd zijn. En doorgaans hebben hoogbejaarden ook geen vrienden die veel jonger zijn en ze op sleeptouw kunnen nemen.
Dus makkelijk gezegd, maar in de praktijk komt het heel vaak toch op de eigen kinderen neer omdat er niemand anders is die het kan doen. Want oud, ziek, dood of zoegen al voor eigen ouders.
Wil je niet voor je bejaarde ouder zoegen, prima. Maar dan dus meestal verpieteren.
Fijn voor jullie dat het allemaal moeilijk voor te stellen is hoe naar een manipulerende, veeleisende ouder kan zijn.
star⁴ wijzigde dit bericht op 21-03-2026 12:06
6.94% gewijzigd
zaterdag 21 maart 2026 om 12:06
Mijn man neemt de helft van de tijd niet meer op als zijn moeder belt. Dat heeft ze zelf voor elkaar gekregen door steeds tijdens zijn werk te bellen met onzin.
Hij ging na het overlijden van zijn vader 1x per week langs, maar dat is nu eerder 1x per maand of minder geworden.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:10
Eenzaamheid onder ouderen is enorm groot. Moet je voorstellen dat je voor alles wat je nodig bent, hulp nodig bent. Dat je kind 2x per week snel langs komt om even wat te doen, het kopje koffie er nauwelijks tot niet af kan en je schoondochter je veeleisend noemt. Denk je dat schoonmoeder dit niet aanvoelt? En echtgenoot?
Wat nu als je inderdaad 1 dag in de week langs gaat, schoonmoeder mee neemt waar het kan en vooral ‘echte aandacht’ hebt? Is gewoon een basisbehoefte hoor….
Ik werk zelf in de zorg, in de gehandicaptenzorg en doe daarnaast mantelzorgtaken in een verpleeghuis. Ik zie veel schrijnende gevallen. Zo verdrietig…
En voor alle reageerders die dit toxic noemen, bekijk de zorg over 10 jaar maar weer eens. Voorspelling is dat 1/3 van de zorgbehoefte nog geleverd kan worden door de professional, 1/3 door domotica en 1/3 door mantelzorg. Dat is ons voorland hè…. Hoe zouden wij het dan graag willen?
Wat nu als je inderdaad 1 dag in de week langs gaat, schoonmoeder mee neemt waar het kan en vooral ‘echte aandacht’ hebt? Is gewoon een basisbehoefte hoor….
Ik werk zelf in de zorg, in de gehandicaptenzorg en doe daarnaast mantelzorgtaken in een verpleeghuis. Ik zie veel schrijnende gevallen. Zo verdrietig…
En voor alle reageerders die dit toxic noemen, bekijk de zorg over 10 jaar maar weer eens. Voorspelling is dat 1/3 van de zorgbehoefte nog geleverd kan worden door de professional, 1/3 door domotica en 1/3 door mantelzorg. Dat is ons voorland hè…. Hoe zouden wij het dan graag willen?
zaterdag 21 maart 2026 om 12:13
Ik denk dat schoonmoeder dat hoorde, maar de waarheid is dat man weg moest omdat hij een andere afspraak had, doordat schoonmoeder nu eenmaal niet de enige persoon in zijn leven is.dreuvel schreef: ↑21-03-2026 10:18Ik denk dat 2x per week prima is, en dat schoonmoeder dan niet moet zeuren als hij een keer kort blijft.
Ik snap ook wel dat het een beetje confronterend is als man zegt dat hij snel weg moet, want hij gaat liever met jou op een terrasje zitten dan met zijn moeder aan de koffie.
Ze had ook kunnen zeggen:"Superfijn dat je eerder uit je werk bent gekomen om dit voor mij te doen. Veel plezier op het terras, groeten aan TO en tot de volgende keer!"
zaterdag 21 maart 2026 om 12:16
En bijzonder dat jij je het niet voor kan stellen hoe naar het is om in een WZC te zitten. Dag in dag uit binnen, fysiek niet in staat zelfstandig iets te ondernemen.
En áls er dan iemand langs komt, dan heeft die het eigenlijk te druk en iets leukers te doen!
zaterdag 21 maart 2026 om 12:21
Nou dat vind ik dus ook. Altijd klagen tegen je kinderen dan jaag ze uiteindelijk weg wat het laatste is wat je moet doen als je eenzaam bent.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
zaterdag 21 maart 2026 om 12:22
Wie anders ? Broers / zussen zullen ook de jongste niet meer zijn, net zoals - als ze nog leven - vrienden.
Ik vind het best treurig als we tegenwoordig vinden dat ouderen voor hun vermaak / sociale leven compleet zelf verantwoordelijk zijn en in het ergste geval het maar moeten doen met vrijwilligers of iemand betalen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:29
Wat vind je van iemand die zelf geen positieve contacten onderhield toen hij/zij nog jonger was?blijfgewoonbianca schreef: ↑21-03-2026 12:22Wie anders ? Broers / zussen zullen ook de jongste niet meer zijn, net zoals - als ze nog leven - vrienden.
Ik vind het best treurig als we tegenwoordig vinden dat ouderen voor hun vermaak / sociale leven compleet zelf verantwoordelijk zijn en in het ergste geval het maar moeten doen met vrijwilligers of iemand betalen.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:29
Liefde hoort van twee kanten te komen. En met wat vriendelijkheid heb je wat meer kans dat je kinderen blijven hangen voor de leuk en niet als verplichting.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
zaterdag 21 maart 2026 om 12:29
Ik denk dat je de momenten die je man alleen gaat (en dus boodschappen of klusjes doet) niet als bezoekjes moet zien. Los van dat datgene moet gebeuren, is er natuurlijk voor haar niks aan.
Waarom nemen jullie de boodschappen niet mee als je een kopje koffie komt drinken? Die kun je toch gewoon tegelijk met je eigen boodschappen doen?
En wat voor klusjes zijn er dan nog waarvoor het onmisbaar is dat je man die doet? Ik neem aan dat ze daar toch ook mensen in huis hebben
Je kunt ook qua planning de boel een beetje wisselen. Stel dat jullie 2x per week gaan. 1x man alleen, 1x samen. Dan zou je man ipv op het moment dat hij alleen gaat als klusjesmoment te gebruiken ook het moment dat jullie samen gaan kunnen klussen. Dan heeft ze 2x per week een koffie-moment. 1x hij alleen, 1x jij terwijl hij klust.
Daarnaast denk ik dat een gesprek met haar over wat wel en niet haalbaar is zinvol zijn. En ook over wat het met je man doet als ze altijd zo klaagt en zeurt.
En wordt het tijd dat je man wat eelt op zijn ziel kweekt en zorgt voor een weerwoord.
Waarom nemen jullie de boodschappen niet mee als je een kopje koffie komt drinken? Die kun je toch gewoon tegelijk met je eigen boodschappen doen?
En wat voor klusjes zijn er dan nog waarvoor het onmisbaar is dat je man die doet? Ik neem aan dat ze daar toch ook mensen in huis hebben
Je kunt ook qua planning de boel een beetje wisselen. Stel dat jullie 2x per week gaan. 1x man alleen, 1x samen. Dan zou je man ipv op het moment dat hij alleen gaat als klusjesmoment te gebruiken ook het moment dat jullie samen gaan kunnen klussen. Dan heeft ze 2x per week een koffie-moment. 1x hij alleen, 1x jij terwijl hij klust.
Daarnaast denk ik dat een gesprek met haar over wat wel en niet haalbaar is zinvol zijn. En ook over wat het met je man doet als ze altijd zo klaagt en zeurt.
En wordt het tijd dat je man wat eelt op zijn ziel kweekt en zorgt voor een weerwoord.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in