Relaties
alle pijlers
Lastig: veeleisende schoonmoeder
zaterdag 21 maart 2026 om 09:58
Dit is niet zozeer mijn probleem maar het probleem van mijn man.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
zaterdag 21 maart 2026 om 15:16
-Matilda- schreef: ↑21-03-2026 14:05Zien jullie een nieuwe batterij in een afstandsbediening doen of even haar bril schoonmaken serieus als klusje??
Nou, dan wil ik wel een avondje per week klusjes komen doen hoor!
En de wc schoonmaken: is schoonmoeder door fysiek niet meer zo netjes/handig op het toilet of is de schoonmaak gewoon schandelijk slecht? Want ik neem aan dat daar ook gewoon een schoonmaakster aanwezig is.
Was neem je mee naar huis. Kost natuurlijk wat tijd, maar tijdens een bezoekje de was in de kast leggen en de vuile was in een tas proppen kost ook precies 5 minuten.
En hebben jullie kinderen? Die zou je ook een keer bij oma langs kunnen sturen vanaf een bepaalde leeftijd.
Ik merk aan jouw reactie dat jij geen ervaring hebt met mantelzorg voor een ouder in een WZC en hoe het er daar aan toe gaat.
Fijn voor jou maar bespaar me dit onnozele reacties. Het maakt me oprecht boos.
Er zijn altijd kleine klusjes te doen. Mijn voorbeelden zijn er maar 2, die jij toevallig onbenullig vindt.
Schoonmaken bestaat door personeelsgebrek uit de vloer even aanvegen (alleen de looppaden, onder stoelen en eettafels blijft van alles liggen) en snel een doekje over de wc halen. Ik maak de wc 2 x per week schoon met lekker ruikend schoonmaakmiddel en haal de borstel erdoor omdat ik wil dat haar toilet schoon is.
frommeltje wijzigde dit bericht op 21-03-2026 15:23
18.37% gewijzigd
zaterdag 21 maart 2026 om 15:19
zaterdag 21 maart 2026 om 15:37
Ze heeft voor een kind gezorgd dat ze zelf op de wereld heeft gezet!Frommeltje schreef: ↑21-03-2026 09:58En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
zaterdag 21 maart 2026 om 15:38
zaterdag 21 maart 2026 om 15:45
Dit klopt wel volgens mij. En zelfreflectie is ook niet meer te verwachten.
Een gesprek aangaan (zoals door sommigen gesuggereerd) over de wederzijdse verwachtingen en mogelijkheden zou bij voorbaat zinloos zijn. Leidt alleen maar tot verwijten en slachtoffergedrag.
zaterdag 21 maart 2026 om 15:52
Ik ken dat. Met mijn moeder zou dat misschien nog wel lukken, maar met mijn schoonmoeder absoluut niet. Zij heeft maar één strategie, en dat is gaan huilen en roepen dat ze het ook nooit goed doet. Daar kan je dus helemaal niets mee. Wat ze hiermee bereikt heeft is, ja, een voor haar lastig gesprek is effectief ontweken. Maar wij hebben uiteindelijk afstand gehouden. Komen er soms, vertellen haar weinig en houden het oppervlakkig. Ik geloof oprecht dat ze dat maar nauwelijks merkt, want bijvoorbeeld gewoon vragen hoe het met me gaat, doet ze niet en deed ze daarvoor ook niet.Frommeltje schreef: ↑21-03-2026 15:45Dit klopt wel volgens mij. En zelfreflectie is ook niet meer te verwachten.
Een gesprek aangaan (zoals door sommigen gesuggereerd) over de wederzijdse verwachtingen en mogelijkheden zou bij voorbaat zinloos zijn. Leidt alleen maar tot verwijten en slachtoffergedrag.
Ik gaf dat als tip voor het geval dat er met je schoonmoeder een open gesprek te voeren valt. Zo niet, dan geeft het misschien een mogelijkheid om gewoon neer te leggen wat ze van jullie mag verwachten en wat niet. Dan is het geen gesprek, maar het aangeven van grenzen. Maar dat is een tip voor je man, en wat minder voor jou.
zaterdag 21 maart 2026 om 16:00
Een blokje om was met de rolstoel, maar een echt uitstapje was een stuk inspannender. Ik kreeg haar in mijn eentje niet in de auto, dus dat moest altijd samen. Gelukkig waren wij met zijn drieën om de mantelzorg te verdelen. Medische afspraken deed mijn tante meestal omdat zij niet meer werkt.Courage schreef: ↑21-03-2026 12:42Wij moeten nog steeds mantelzorgen: was, bed verschonen, administratie, helpen met computer, klusjes, mee met medische afspraken, wandeling buiten (zodat ouder ook nog buiten komt). En dan ook nog samen met de zorg/verpleeghuisarts de 'gezondheid' van ouder managen. Als ik daar 4 uur ben, ben ik intensief bezig. Dat 'blokje om' is niet gezellig, want lopen gaat zeer moeilijk en begeleiding is intensief.
Los van wat ik thuis nog doe.
zaterdag 21 maart 2026 om 16:12
KamilleT schreef: ↑21-03-2026 16:00Een blokje om was met de rolstoel, maar een echt uitstapje was een stuk inspannender. Ik kreeg haar in mijn eentje niet in de auto, dus dat moest altijd samen. Gelukkig waren wij met zijn drieën om de mantelzorg te verdelen. Medische afspraken deed mijn tante meestal omdat zij niet meer werkt.
Ook met rolstoel is 'blokje om' intensief. Want moet in/uit rolstoel. En: eerst jas aan, "nee, de rits kan ik zelf" (zeker, ondertussen ouder ondersteunen dat deze niet omvalt), sjaal om, "waar gaan we naar toe?" "Weet je wel zeker dat X?" ('ja, komt goed'), "oh, maar mijn medicijnen" ('ja, we zijn op tijd terug'). Terugkomst: idem.
zaterdag 21 maart 2026 om 16:19
Het komt ook vaak door onmacht.
pepexx wijzigde dit bericht op 21-03-2026 21:29
0.94% gewijzigd
There's nothing fair in this world,there's nothing sure in this world,there is nothing pure,so you better look for something left in this world.
zaterdag 21 maart 2026 om 16:54
Nou, ik zou willen dat mijn kinderen zo lief en geduldig met mij zijn als jouw man en jij voor je schoonmoeder.
En je vraag is ook niet: 'hoe zorg ik dat moeder gelukkiger wordt' maar 'hoe zorgen we ervoor dat wij ons niet naar door haar voelen'.
Dat is heel moeilijk want door die emotionele chantage heeft ze macht. Je schrijft dat je schoonouders altijd goed voor je man hebben gezorgd. Maar emotioneel ook? Want dit soort gedrag komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Waarschijnlijk is jouw man al zijn hele leven gewend om zijn moeder in grote en kleine dingen haar zin te geven.
Is hij een lezer? Dan zijn er wel boeken die nuttig zijn. (Die raad ik zo'n beetje in elk topic hier aan. Ik zou willen dat ik aandelen had).
En je vraag is ook niet: 'hoe zorg ik dat moeder gelukkiger wordt' maar 'hoe zorgen we ervoor dat wij ons niet naar door haar voelen'.
Dat is heel moeilijk want door die emotionele chantage heeft ze macht. Je schrijft dat je schoonouders altijd goed voor je man hebben gezorgd. Maar emotioneel ook? Want dit soort gedrag komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Waarschijnlijk is jouw man al zijn hele leven gewend om zijn moeder in grote en kleine dingen haar zin te geven.
Is hij een lezer? Dan zijn er wel boeken die nuttig zijn. (Die raad ik zo'n beetje in elk topic hier aan. Ik zou willen dat ik aandelen had).
zaterdag 21 maart 2026 om 16:56
Veel 80-plussers die vroeger een rijk sociaal leven hadden vallen toch in een isolement als hun partner en vrienden wegvallen (ziekte, dementie, dood), terwijl ze als krasse 70-plussers nog zeer ondernemend waren. Opeens kan het heel snel gaan.
zaterdag 21 maart 2026 om 17:08
Klopt hoor. En veerkracht neemt af, en ze worden vaak egoïstischer, en wat iemand al riep hier: hun karakter wordt versterkt.
Ik snap trouwens heel goed beide kanten van het verhaal.
En vind dat TO en haar man veel doen, en als iemand altijd klaagt, valt dat niet mee.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
zaterdag 21 maart 2026 om 17:11
Mijn schoonmoeder was helaas altijd al negatief en niet aardig tegen anderen. Op het moment dat mijn schoonvader overleed, hadden ze de hele omgeving als het ware al gedumpt en afgewezen. Ze had er nog iets van kunnen maken - ik ken iemand die 15 jaar ouder was dan zij toen ze weduwe werd en die is meteen volop tripjes gaan boeken. Mijn schoonmoeder was nog jong en mobiel genoeg om zich bij activiteiten aan te sluiten, maar wij gaan zo iemand dus niet entertainen. Geen idee of ze klaagt, ze heeft mijn telefoonnummer niet.
zaterdag 21 maart 2026 om 17:12
Dit klopt helemaal hoor. En dat snap ik ook. Maar wij kunnen dat gat niet dichtlopen voor haar en dat wordt geloof ik wel verwacht. En dat voelt pijnlijk en verdrietig maar het is wel wat het is.
zaterdag 21 maart 2026 om 17:19
Ja, dat kan, maar dan kunnen ze toch niet verwachten dat de jongere generatie hun leven on hold zet? Ze gaan al regelmatig langs, nog vaker of langer betekent dat dit ten koste gaat van hun eigen (sociale) leven.
zaterdag 21 maart 2026 om 17:39
zaterdag 21 maart 2026 om 17:58
Ik zie om me heen dat mensen hun beperkte familieleden regelmatig meememen naar van alles en nog wat.
Staat de rolstoel tussen de mensen op een verjaardag/restaurant wat dan ook. Ook degenen die niet kunnen praten
Ze zijn dan echt niet de hele tijd familielid aan het vermaken. Vaak is het al heel veel prikkels voor ze om in de echte wereld te zijn. Hoeven niet constant aan de praat gehouden te worden.
Misschien kun je het eens proberen, je moeder meenemen naar het terras als ze dat wil.
En laat dan ook gebeuren wat er gebeurt. Ga je niet verplicht voelen om het gesprek met haar continu gaande te houden.
Beetje mensen kijken met een drankje, in het zonnetje is al heerlijk.
Dus mijn tip is eigenlijk precies het tegenovergestelde als van de vorige post: juist meer kwantiteit door schoonma regelmatig mee te nemen, maar het vervolgens aan haar laten of ze zich vermaakt of niet.
Net alsof ze een volwassene is. Ik verwacht ook niet dat ik continu bezig gehouden word door iedereen.
Beetje ontspanning in het contact. Ik zou het ook niet leuk vinden alleen maar een taakje te zijn
Staat de rolstoel tussen de mensen op een verjaardag/restaurant wat dan ook. Ook degenen die niet kunnen praten
Ze zijn dan echt niet de hele tijd familielid aan het vermaken. Vaak is het al heel veel prikkels voor ze om in de echte wereld te zijn. Hoeven niet constant aan de praat gehouden te worden.
Misschien kun je het eens proberen, je moeder meenemen naar het terras als ze dat wil.
En laat dan ook gebeuren wat er gebeurt. Ga je niet verplicht voelen om het gesprek met haar continu gaande te houden.
Beetje mensen kijken met een drankje, in het zonnetje is al heerlijk.
Dus mijn tip is eigenlijk precies het tegenovergestelde als van de vorige post: juist meer kwantiteit door schoonma regelmatig mee te nemen, maar het vervolgens aan haar laten of ze zich vermaakt of niet.
Net alsof ze een volwassene is. Ik verwacht ook niet dat ik continu bezig gehouden word door iedereen.
Beetje ontspanning in het contact. Ik zou het ook niet leuk vinden alleen maar een taakje te zijn
dropdrop wijzigde dit bericht op 21-03-2026 18:02
22.98% gewijzigd
zaterdag 21 maart 2026 om 17:59
Als je niet on topic reageert maar alleen anderen komt afzeiken, dan reageer ik minachtend ja. Zeker als het inhoudelijk ook nog eens niet klopt wat je schrijft.GeweldigWeer schreef: ↑21-03-2026 16:18Kun jewel zo minachtend reageren, maar begrip gaat wel 2 kanten op natuurlijk!
zaterdag 21 maart 2026 om 18:02
Dit. Ik heb 5 jaar in een WZC gewerkt. Ik vond het schrijnend hoor. De eenzaamheid. Je zult er maar zitten. Iedere avond met mensen aan een tafel eten waar jij niet voor gekozen hebt, maar eet je op je kamer, zit je weer alleen. Ik kom niet zo ver, ik wil echt alles geregeld hebben dat ik dan voor euthanasie mag kiezen.
zaterdag 21 maart 2026 om 18:06
Mij mag je dan ook een spuitje geven. Zeker als ik alleen nog maar zit te zeuren.Zomersweertje schreef: ↑21-03-2026 18:02Ik kom niet zo ver, ik wil echt alles geregeld hebben dat ik dan voor euthanasie mag kiezen.
zaterdag 21 maart 2026 om 18:39
Schoonmoeder heeft geen dementie, maar zoals een paar hier ook al zeggen: als je ouder ben, verandert je gedrag ook. En vaak niet erg positief. Dementie accepteren we, waarom erkennen we niet dit gedrag dat vaak hoort bij het ouder worden?
En niet dat je nu elke dag bij je (schoon)ouder(s) moet langsgaan, ik vind 2x per week echt al super goed naast je eigen leven, maar accepteer dat er gemopper komt en probeer dat langs je heen te laten glijden. Bewaak je eigen grens, weet dat je je best doet en meer kan je niet doen. Want een ouder die negatiever in het leven staat, vindt altijd wel iets te mopperen. Neem dat niet persoonlijk, het is ook gewoon kut als je op latere leeftijd weinig kan en afhankelijk van anderen bent, maar doe wat je kunt en ene oor in en ander oor uit.
En niet dat je nu elke dag bij je (schoon)ouder(s) moet langsgaan, ik vind 2x per week echt al super goed naast je eigen leven, maar accepteer dat er gemopper komt en probeer dat langs je heen te laten glijden. Bewaak je eigen grens, weet dat je je best doet en meer kan je niet doen. Want een ouder die negatiever in het leven staat, vindt altijd wel iets te mopperen. Neem dat niet persoonlijk, het is ook gewoon kut als je op latere leeftijd weinig kan en afhankelijk van anderen bent, maar doe wat je kunt en ene oor in en ander oor uit.
zaterdag 21 maart 2026 om 18:40
Mijn ervaring (zowel werk als privé) is dat juist de mensen die het meeste doen altijd commentaar krijgen. En degene die het minst in beeld is (als ze er zijn) meestal opgehemeld worden.
Kom je 2x per week is het te weinig, kom je elke dag is er iets anders niet goed.
Kom je een keer korter of niet omdat je ook ouders, kinderen, kleinkinderen, werk, bijscholing, bruiloft, begrafenis enz hebt wordt nog harder geklaagd.
En dan kun je vanalles anders (willen) doen als dat haalbaar is, veranderen doet het niet.
Kom je 2x per week is het te weinig, kom je elke dag is er iets anders niet goed.
Kom je een keer korter of niet omdat je ook ouders, kinderen, kleinkinderen, werk, bijscholing, bruiloft, begrafenis enz hebt wordt nog harder geklaagd.
En dan kun je vanalles anders (willen) doen als dat haalbaar is, veranderen doet het niet.
"Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Reinhold Niebuhr
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
