Relaties
alle pijlers
Leeftijdsverschil van bijna 30 jaar.
dinsdag 28 juni 2011 om 23:18
Hallo allemaal!
Ik ben Luminous, 21 jaar en heb mij aangemeld hier bij Viva omdat ik nogal met mijn huidige situatie in de knel zit. Ik zal er maar niet omheen draaien en gelijk mijn verhaal doen.
Ongeveer een half jaar geleden heb ik een leuke man leren kennen. Spontaan, joviaal, vriendelijk, amicaal, humoristisch, charmant. Je kent het type vast wel. Als hij de ruimte in komt, dan is iedereen direct in gesprek met hem omdat hij zo'n hartelijke uitstraling en karakter heeft. Ik zag hem direct wel zitten, maar besloot hier niets mee te doen, er van uitgaand dat hij gewoon gelukkig getrouwd zou zijn. Het feit dat hij ouder was dan ik, maakte mij niet uit. Ik heb al vrij jong ervaren dat ik op oudere mannen val. Mijn eerste vriendje was al 5 jaar ouder, en dit liep eigenlijk steeds verder op tot mijn laatste ex die 15 jaar ouder was dan ik.
Al goed, na een week of 3, (ik was ondertussen ook al meer in contact met hem gekomen, maar gewoon op die hartelijke en joviale manier van hem) hoorde ik een gesprek tussen hem en nog twee mannen. Uit het gesprek kwam duidelijk naar voren dat hij vrijgezel was. Dit opende voor mij een gigantische deur.
Diezelfde dag had ik hem nog opgezocht op Facebook, en, de gezellige man die hij is, accepteerde die meteen. Al snel stuurden we berichtjes heen en weer, wat allemaal heel onschuldig begon. Vervolgens ontving ik een berichtje van hem waarin hij mij complimenteerde over mijn foto's. Hij sloot het berichtje af met: 'Jammer dat ik niet tien jaar jonger ben!' Ha! Dacht ik, ik heb hem precies waar ik hem hebben wil. Want wat ik van hem wilde was eigenlijk een leuke scharrel. Iemand waar je een paar keer een lekkere en fijne nacht mee beleefd en dan gaat iedereen zijn eigen kant weer op. Want ondertussen had ik wel begrepen dat hij bijna 30 jaar ouder is dan ik. Ik val op oudere mannen, maar niet zo ver dat het mijn vader zou kunnen zijn.
Enfin, ik reageerde op zijn laatste reactie met 'Voor mij hoef je geen tien jaar jonger te zijn,' en dat deed het balletje wel rollen. Al vrij snel telefoonnummers uitgewisseld en over gegaan op de sms. We maakten allebei duidelijk wat we van elkaar verwachten. Het was sex, zonder verwachtingen en zonder gevoelens. Naïef als ik was...
We zijn nu een half jaar verder en ik merk dat ik veel meer om deze man geef dan goed voor me is. We zijn vanaf het begin altijd onwijs eerlijk tegen elkaar geweest en dat zijn we nu nog steeds. Hij zegt ook dat hij echt wel gek op mij is geworden en ik heb dat hetzelfde. Probleem is; zijn kinderen zijn van mijn leeftijd en mijn ouders van zijn leeftijd. Dit kán dus gewoon NIET! En daar zijn we allebei ook wel heel zeker van. We kunnen hier niet, maar dan ook niet, mee naar buiten. Maar, als hij een weekend leuke dingen doet voor zijn werk of gewoon voor zichzelf met vrienden, merk ik dat ik daar stiekem een beetje jaloers op ben. Omdat zij wel van zijn aanwezigheid en persoonlijkheid mogen genieten en ik daar niet bij kan zijn. Nooit niet.
Maar dan is daar ook nog de andere kant van t verhaal; met zijn tweeën hebben we het echt onwijs naar ons zin. We lachen, praten, maken lol. De seks is werkelijk fantastisch, ik kan eerlijk zeggen dat hij de beste minnaar is die ik heb gehad. En hij verrast me nog steeds keer op keer. Afgelopen zondag ochtend nog een heerlijk ontbijtje op bed gehad.
We hebben het leuk met zijn tweeën en genieten van elkaars aanwezigheid... Maar dan is daar nog dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt, Luminous, wegwezen voor het te laat is.
Verstand versus Gevoel. I freaking hate it.
Ik wilde in ieder geval weten hoe jullie hier over denken.. Misschien dat ik even wakker geschud moet worden?
Ik ben Luminous, 21 jaar en heb mij aangemeld hier bij Viva omdat ik nogal met mijn huidige situatie in de knel zit. Ik zal er maar niet omheen draaien en gelijk mijn verhaal doen.
Ongeveer een half jaar geleden heb ik een leuke man leren kennen. Spontaan, joviaal, vriendelijk, amicaal, humoristisch, charmant. Je kent het type vast wel. Als hij de ruimte in komt, dan is iedereen direct in gesprek met hem omdat hij zo'n hartelijke uitstraling en karakter heeft. Ik zag hem direct wel zitten, maar besloot hier niets mee te doen, er van uitgaand dat hij gewoon gelukkig getrouwd zou zijn. Het feit dat hij ouder was dan ik, maakte mij niet uit. Ik heb al vrij jong ervaren dat ik op oudere mannen val. Mijn eerste vriendje was al 5 jaar ouder, en dit liep eigenlijk steeds verder op tot mijn laatste ex die 15 jaar ouder was dan ik.
Al goed, na een week of 3, (ik was ondertussen ook al meer in contact met hem gekomen, maar gewoon op die hartelijke en joviale manier van hem) hoorde ik een gesprek tussen hem en nog twee mannen. Uit het gesprek kwam duidelijk naar voren dat hij vrijgezel was. Dit opende voor mij een gigantische deur.
Diezelfde dag had ik hem nog opgezocht op Facebook, en, de gezellige man die hij is, accepteerde die meteen. Al snel stuurden we berichtjes heen en weer, wat allemaal heel onschuldig begon. Vervolgens ontving ik een berichtje van hem waarin hij mij complimenteerde over mijn foto's. Hij sloot het berichtje af met: 'Jammer dat ik niet tien jaar jonger ben!' Ha! Dacht ik, ik heb hem precies waar ik hem hebben wil. Want wat ik van hem wilde was eigenlijk een leuke scharrel. Iemand waar je een paar keer een lekkere en fijne nacht mee beleefd en dan gaat iedereen zijn eigen kant weer op. Want ondertussen had ik wel begrepen dat hij bijna 30 jaar ouder is dan ik. Ik val op oudere mannen, maar niet zo ver dat het mijn vader zou kunnen zijn.
Enfin, ik reageerde op zijn laatste reactie met 'Voor mij hoef je geen tien jaar jonger te zijn,' en dat deed het balletje wel rollen. Al vrij snel telefoonnummers uitgewisseld en over gegaan op de sms. We maakten allebei duidelijk wat we van elkaar verwachten. Het was sex, zonder verwachtingen en zonder gevoelens. Naïef als ik was...
We zijn nu een half jaar verder en ik merk dat ik veel meer om deze man geef dan goed voor me is. We zijn vanaf het begin altijd onwijs eerlijk tegen elkaar geweest en dat zijn we nu nog steeds. Hij zegt ook dat hij echt wel gek op mij is geworden en ik heb dat hetzelfde. Probleem is; zijn kinderen zijn van mijn leeftijd en mijn ouders van zijn leeftijd. Dit kán dus gewoon NIET! En daar zijn we allebei ook wel heel zeker van. We kunnen hier niet, maar dan ook niet, mee naar buiten. Maar, als hij een weekend leuke dingen doet voor zijn werk of gewoon voor zichzelf met vrienden, merk ik dat ik daar stiekem een beetje jaloers op ben. Omdat zij wel van zijn aanwezigheid en persoonlijkheid mogen genieten en ik daar niet bij kan zijn. Nooit niet.
Maar dan is daar ook nog de andere kant van t verhaal; met zijn tweeën hebben we het echt onwijs naar ons zin. We lachen, praten, maken lol. De seks is werkelijk fantastisch, ik kan eerlijk zeggen dat hij de beste minnaar is die ik heb gehad. En hij verrast me nog steeds keer op keer. Afgelopen zondag ochtend nog een heerlijk ontbijtje op bed gehad.
We hebben het leuk met zijn tweeën en genieten van elkaars aanwezigheid... Maar dan is daar nog dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt, Luminous, wegwezen voor het te laat is.
Verstand versus Gevoel. I freaking hate it.
Ik wilde in ieder geval weten hoe jullie hier over denken.. Misschien dat ik even wakker geschud moet worden?
dinsdag 28 juni 2011 om 23:28
Moet gelijk aan mijn nicht denken, als een blok gevallen voor een 29 jaar oudere man. Helemaal verliefd, hij was alles wat jij hierboven beschrijft. Ze zijn gaan samenwonen en hebben een baby gekregen. Een jaar later was de spanning er voor meneer af en werd hij steeds botter tegen nicht. Nu staat ze er alleen voor met haar kind, meneer wilde zijn vrijheid en vond zichzelf te oud.
Misschien klink ik erg cru maar stop ermee nu het nog kan, er zit veel meer verschil in als wat je je in kunt denken. Zo verliefd als je nu bent lijkt alles mooi.
Misschien zou het bij jou wel werken, maar is het leven niet te kort om je inzoiets te storten, mijn nicht heeft veel geleden en ik heb dit aangezien dus heb zoiets van een generatiekloof doesnt work!
Misschien klink ik erg cru maar stop ermee nu het nog kan, er zit veel meer verschil in als wat je je in kunt denken. Zo verliefd als je nu bent lijkt alles mooi.
Misschien zou het bij jou wel werken, maar is het leven niet te kort om je inzoiets te storten, mijn nicht heeft veel geleden en ik heb dit aangezien dus heb zoiets van een generatiekloof doesnt work!
dinsdag 28 juni 2011 om 23:31
Niet alle mannen hoeven zo te zijn als de man van de nicht. Die van jou kan een leuke vent blijven. Maar het is wel een erg groot verschil zeg. Jij staat aan het begin van je leven, hij toch al over de helft. Nu is het nog leuk en spannend, maar op een gegeven moment ga je toch aan je toekomst denken, misschien kinderen. Lijkt mij voor hem toch meer al geweest. Dus ik zou zeggen, geniet er nu van, zo lang als het duurt.
dinsdag 28 juni 2011 om 23:33
Oh dat is inderdaad nog iets. Ik wil zeker kinderen.. hij heeft mij verteld dat hij zich heeft laten helpen en dus geen kinderen meer kan krijgen.
Maar ook dit wist ik aan het begin.. En dat was allemaal geen probleem aangezien het eerst alleen om de seks ging!
Het vervelende is eigenlijk dat ik wel wéét dat ik er mee zou moeten stoppen, maar ik krijg mezelf niet zo ver.
Verstand versus Gevoel..
Maar ook dit wist ik aan het begin.. En dat was allemaal geen probleem aangezien het eerst alleen om de seks ging!
Het vervelende is eigenlijk dat ik wel wéét dat ik er mee zou moeten stoppen, maar ik krijg mezelf niet zo ver.
Verstand versus Gevoel..
dinsdag 28 juni 2011 om 23:33
Als jullie het er over eens zijn dat het niet kan en dat niemand het mag weten, dan geef je je eigen antwoord al. Als je een relatie wilt, zul je mijns inziens toch voor elkaar moeten kiezen en daarvoor moeten gaan, ook voor de buitenwereld.
Maar dan is er nog de vraag of je daadwerkelijk een relatie met hem wilt. Ik kan wel wat praktische bezwaren bedenken, maar die kan je zelf ook wel bedenken.
Lastig. Ik kan alleen zeggen dat ik er zelf niet aan moet denken, brr.... maar dat voelt voor jou kennelijk anders
Er is hier op het forum trouwens een speciaal topic volgens mij voor mensen met een groot leeftijdsverschil in hun relatie, misschien heb je daar nog wat aan
Maar dan is er nog de vraag of je daadwerkelijk een relatie met hem wilt. Ik kan wel wat praktische bezwaren bedenken, maar die kan je zelf ook wel bedenken.
Lastig. Ik kan alleen zeggen dat ik er zelf niet aan moet denken, brr.... maar dat voelt voor jou kennelijk anders
Er is hier op het forum trouwens een speciaal topic volgens mij voor mensen met een groot leeftijdsverschil in hun relatie, misschien heb je daar nog wat aan
dinsdag 28 juni 2011 om 23:35
quote:luminous schreef op 28 juni 2011 @ 23:33:
Oh dat is inderdaad nog iets. Ik wil zeker kinderen.. hij heeft mij verteld dat hij zich heeft laten helpen en dus geen kinderen meer kan krijgen.
OK. Dus geen toekomst. Doet misschien pijn, maar ik zou dan ook stoppen voor het alleen maar nog méér pijn doet
Oh dat is inderdaad nog iets. Ik wil zeker kinderen.. hij heeft mij verteld dat hij zich heeft laten helpen en dus geen kinderen meer kan krijgen.
OK. Dus geen toekomst. Doet misschien pijn, maar ik zou dan ook stoppen voor het alleen maar nog méér pijn doet
dinsdag 28 juni 2011 om 23:37
quote:luminous schreef op 28 juni 2011 @ 23:33:
Het vervelende is eigenlijk dat ik wel wéét dat ik er mee zou moeten stoppen, maar ik krijg mezelf niet zo ver.
.
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.
Het vervelende is eigenlijk dat ik wel wéét dat ik er mee zou moeten stoppen, maar ik krijg mezelf niet zo ver.
.
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 28 juni 2011 om 23:40
quote:blijfgewoonbianca schreef op 28 juni 2011 @ 23:37:
[...]
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.Helemaal mee eens.
[...]
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.Helemaal mee eens.
The time is now
dinsdag 28 juni 2011 om 23:42
quote:luminous schreef op 28 juni 2011 @ 23:33:
Oh dat is inderdaad nog iets. Ik wil zeker kinderen.. hij heeft mij verteld dat hij zich heeft laten helpen en dus geen kinderen meer kan krijgen.
Dat kan theoretisch gezien natuurlijk ongedaan gemaakt worden. Maar dan nog. Zou je op korte termijn al kinderen willen? En zo niet, zou je dan kinderen willen van een man die tegen de 60 loopt?
Oh dat is inderdaad nog iets. Ik wil zeker kinderen.. hij heeft mij verteld dat hij zich heeft laten helpen en dus geen kinderen meer kan krijgen.
Dat kan theoretisch gezien natuurlijk ongedaan gemaakt worden. Maar dan nog. Zou je op korte termijn al kinderen willen? En zo niet, zou je dan kinderen willen van een man die tegen de 60 loopt?
The time is now
dinsdag 28 juni 2011 om 23:45
quote:blijfgewoonbianca schreef op 28 juni 2011 @ 23:37:
[...]
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.
[...]
Ik denk dat je het net zo moet doen als wanneer je een pleister er af haalt; rigoreus, daadkrachtig, in één keer.
Afbouwen, dat gaat niet werken. Niet daten wel bellen, gaat niet werken.... alles of niets, lijkt mij. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal worden, lijkt mij.
Ga in therapie!
dinsdag 28 juni 2011 om 23:54
dinsdag 28 juni 2011 om 23:56
Daar hebben we het inderdaad steeds over gehad. 'We zien wel hoe het loopt, kijken hoe lang het duurt.'
Hij zegt ook dat hij zo lang mogelijk van mij wilt genieten. Hij heeft zelfs gezegd dat als ik een leuke kerel ontmoet hij het leuk zou vinden als we elkaar nog af en toe zouden zien, maar ik heb hem al gezegd dat ik dat zelf niet kan. Ik ga niet vreemd.
Maar hij weet ook wel dat hij mij geen toekomst kan bieden. Ja, als het allemaal stiekem gebeurd.. Maarja, daar word ik (nu al) gek van.
Heb er al over nagedacht om afstand te nemen en 'm dan alleen te benaderen bij hoge seksuele frustratie.. Alleen ben ik bang dat ik dan mentaal toch te veel aan hem blijf hangen.
Zomervakantie komt eraan, waarin we elkaar sowieso zo'n 5 weken niet kunnen zien. (We zien elkaar nu meerdere dagen per week) Misschien dat ik daarna maar geen contact meer met hem op moet nemen.. Als ik daar de moed voor kan vinden
Hij zegt ook dat hij zo lang mogelijk van mij wilt genieten. Hij heeft zelfs gezegd dat als ik een leuke kerel ontmoet hij het leuk zou vinden als we elkaar nog af en toe zouden zien, maar ik heb hem al gezegd dat ik dat zelf niet kan. Ik ga niet vreemd.
Maar hij weet ook wel dat hij mij geen toekomst kan bieden. Ja, als het allemaal stiekem gebeurd.. Maarja, daar word ik (nu al) gek van.
Heb er al over nagedacht om afstand te nemen en 'm dan alleen te benaderen bij hoge seksuele frustratie.. Alleen ben ik bang dat ik dan mentaal toch te veel aan hem blijf hangen.
Zomervakantie komt eraan, waarin we elkaar sowieso zo'n 5 weken niet kunnen zien. (We zien elkaar nu meerdere dagen per week) Misschien dat ik daarna maar geen contact meer met hem op moet nemen.. Als ik daar de moed voor kan vinden
dinsdag 28 juni 2011 om 23:57
Dit topic is hélemaal voor mij aangelegd!
Mijn vriend en ik schelen 33 jaar, en het gaat perfect!! Ik herken me ook in je verhaal wat betreft de twijfels. Ik twijfelde zo erg door mijn verstand, maar ben toch mijn gevoel achterna gegaan met de wetenschap: als het niet werkt met het leeftijdsverschil, dan hebben we het iig geprobeerd. Nu zijn we (al?) anderhalf jaar samen en het gaat top!
Ik moet er wel bij zeggen dat hij totaal niet oud lijkt en er dus niet 'meteen' reacties van buiten komen. Niet dat ze je raar aan staan te staren zegmaar. Maargoed, daar moet je je later druk om maken.. eerst maar besluiten of je een relatie met hem wilt aangaan.
Oh trouwens, kinderen kan nog wel via zo'n speciale weg. Dat zag ik op babyboom tenminste, zelfde probleem als dat jij beschrijft en ook mensen met een groot leeftijdsverschil.
Mijn vriend en ik schelen 33 jaar, en het gaat perfect!! Ik herken me ook in je verhaal wat betreft de twijfels. Ik twijfelde zo erg door mijn verstand, maar ben toch mijn gevoel achterna gegaan met de wetenschap: als het niet werkt met het leeftijdsverschil, dan hebben we het iig geprobeerd. Nu zijn we (al?) anderhalf jaar samen en het gaat top!
Ik moet er wel bij zeggen dat hij totaal niet oud lijkt en er dus niet 'meteen' reacties van buiten komen. Niet dat ze je raar aan staan te staren zegmaar. Maargoed, daar moet je je later druk om maken.. eerst maar besluiten of je een relatie met hem wilt aangaan.
Oh trouwens, kinderen kan nog wel via zo'n speciale weg. Dat zag ik op babyboom tenminste, zelfde probleem als dat jij beschrijft en ook mensen met een groot leeftijdsverschil.
woensdag 29 juni 2011 om 00:05
woensdag 29 juni 2011 om 00:09
woensdag 29 juni 2011 om 00:11
Ik vind het jammer dat hij op jouw avances is ingegaan. Hij had ook kunnen besluiten om afstand te houden.
Mijn man en ik schelen 15 jaar en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat al heel veel vind. Bovendien heb ik hem na mijn 30ste pas ontmoet, ik vind het verschil in ontwikkeling tussen een 21 jarige en een 50-er gewoon te groot.
Mijn man en ik schelen 15 jaar en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat al heel veel vind. Bovendien heb ik hem na mijn 30ste pas ontmoet, ik vind het verschil in ontwikkeling tussen een 21 jarige en een 50-er gewoon te groot.
woensdag 29 juni 2011 om 00:16
Ja, maar dat laatste is dan weer puur seksueel gezien. De seks is echt goed, en ondanks dat dat bijzaak zou moeten zijn, is dat wel iets dat gedurende het afgelopen half jaar hoofdzaak is geweest. Het is zo zonde om dat ook kwijt te raken.
@lila - Ik heb een familielid in vertrouwen genomen en zij vond ook dat hij beter had moeten weten. Al zei ze later ook wel dat mannen uiteraard het zwakkere geslacht zijn en geen weerstand kunnen bieden als een mooie jonge vrouw hem verleid..
@lila - Ik heb een familielid in vertrouwen genomen en zij vond ook dat hij beter had moeten weten. Al zei ze later ook wel dat mannen uiteraard het zwakkere geslacht zijn en geen weerstand kunnen bieden als een mooie jonge vrouw hem verleid..
woensdag 29 juni 2011 om 00:17
@ kristianna - Ja dat weet ik ook écht. Ik ben me daar écht van bewust. Ik kan ook helemaal geen relatie met hem hebben, hell! Dan ben ik stiefmoeder van zijn kinderen die mijn leeftijd hebben. Dat kan echt niet. En die geheimhouding, is ook killing, inderdaad.
Ik wéét het allemaal wel.. Maarja, jong en naïef, zeggen we dan maar?
Ik wéét het allemaal wel.. Maarja, jong en naïef, zeggen we dan maar?
woensdag 29 juni 2011 om 00:17
Denk je nou zelf echt dat jij die relatie gaat verbreken? Als je nu al zo loopt te zeuren dat je 'hoopt dat het gaat lukken' (al ongeveer 5 x sinds je dit topic opende...)
Wat is nou het probleem? Je ouders? Zijn kinderen? De buitenwereld?
Of het feit dat JULLIE het mogelijk niet gaan trekken samen, vanwege andere verwachtingen van en in het leven, bijvoorbeeld een mogelijke kinderwens? Het feit dat als jij 50 bent, hij hoogbejaard is.
Zoek uit wat je wilt: nu pijn vanwege het afkappen van de relatie omdat jij denkt dat er geen toekomst in zit. Of nu genieten, en de kans op pijn over pakweg 20, vanwege het mogelijk niet in vervulling zijn gegaan van jouw kinderwens/slechte lichamelijke conditie van je dan 70-jarige man terwijl jij nog maar 40 bent en van alles wilt ondernemen/verdriet over dat wat je 'gemist' hebt in jouw 'jeugd' door de relatie met een veel oudere man.
Wat is nou het probleem? Je ouders? Zijn kinderen? De buitenwereld?
Of het feit dat JULLIE het mogelijk niet gaan trekken samen, vanwege andere verwachtingen van en in het leven, bijvoorbeeld een mogelijke kinderwens? Het feit dat als jij 50 bent, hij hoogbejaard is.
Zoek uit wat je wilt: nu pijn vanwege het afkappen van de relatie omdat jij denkt dat er geen toekomst in zit. Of nu genieten, en de kans op pijn over pakweg 20, vanwege het mogelijk niet in vervulling zijn gegaan van jouw kinderwens/slechte lichamelijke conditie van je dan 70-jarige man terwijl jij nog maar 40 bent en van alles wilt ondernemen/verdriet over dat wat je 'gemist' hebt in jouw 'jeugd' door de relatie met een veel oudere man.