Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet..
donderdag 26 oktober 2017 om 08:30
Hoi..
Sommigen hebben een deel van mijn verhaal gelezen maar zou het hele verhaal nu eens vertellen. Want ik weet het niet meer.
Exvriend kwam uit Limburg, we hebben toen besloten om in Groningen te gaan samenwonen. Ik had al een dochtertje uit een vorige relatie, het leek mijn ex dan beter om in Groningen te gaan wonen.
Wij kenden elkaar al 4 jaar, maar nooit de stap toen der tijd genomen om elkaar te zien. Hij heeft samengewoond en ik ook. Ondanks dat hebben we elkaar altijd weer opgezocht en contact gehouden.
We hebben elkaar toen gezien en het was geweldig, kennen jullie het ware liefde gevoel? En dat was het.
Na een tijdje zijn we gaan samenwonen en alles ging zoals het moest. Het was een topbonus papa voor mijn dochter en een goede man voor mij.
Toch was zijn kant niet heel blij dat wij in Groningen gingen samenwonen. Waar ik in kan komen er zit toch 3 uur reistijd nodig. Alleen bij iedereen die ik heb gezien was er wel iets.
1 vriend van hem belde, ik heb je nu al ewn poos niet gezien en als ik je nu niet zie wat was onze vriendschap dan waard, dan zijn wij geen vrienden meer.
1 vriend heb ik voor het eerst gezien in Limburg en heeft me compleet 2 uur lang genegeerd. Met de woorden als je rayonmanger je naar groningen laat gaan haal ik zijn hoofd van zn romp.
Schoonmoeder lief belde wel eens op om te vertellen dat hij hier niet gelukkig is, dat hij in een bubbel leeft en dat Groningen een uitweg voor hem was.
Zijn nichtje was jarig en ze vierden dat op een zondag om 3uur... alleen dochterlief kwam om 1700 thuis van haar vader dus wij konden 3uur niet. We wouden wel graag heen, dus vroegen we of we rond 10uur konden komen in Limburg. Dit kon niet want hun hadden vrijgezelle avond en ze gingen aan de drank en dan was de vraag of ze 3uur al wel zouden redden. Heel jammer want we wouden echt graag heen. Toen belde een vriend van exvriend op met de woorden waar ie het lef vandaan haalde om niet op haar verjaardag ze komen, want ik Angela had het toch al die jaren al alleen gedaan.
Schoonouders voelde zich opa en oma van mijn dochter. Dochter kwam in hrt ziekenhuis te liggen met spoed, ik heb iedereen op de hoogte gesteld, iedereen had ons appje gelezen maar een reactie ho maar... de 1 was bezig met belasting formulieren, bij de ander was plots de telefoon in het water gevallen en de andere was vergeten om te reageren.
Ondanks dit alles bleef onze relatie geweldig. Hoe we konden ouwhoeren, hoe we konden lachen, samen huilen, en geweldige gemeenschap.
We hadden een halfjaar geleden besloten om met kinderen te beginnen.. samen het besluit gemaakt. Tot een maand geleden kwam hij ermee dat hij toch geen kinderen meer wou want tja.. zijn familie had niet de intresse in ons wat hij graag zou willen. En hij wou een leuke opa en oma voor het kindje hebben... ben je een halfjaar samen bezig en ineens dit... met pijn in mijn hart dit proberen te accepteren! Ik zal niet bij mijn grote liefde weggaan omdat er geen kindje zou komen.
2 week geleden werd im plots op het werk gebeld dat hij bij me weg zou gaan... hij zag het niet meer goed komen tussen ons en zijn familie. Hij heeft mij 4 week voorgelogen en zelfs al een sollicitatie gesprek gehad in Limburg, terwijl ik dacht dat hij naar de huisarts daar ging. En familie en eigen gezin vind hij even belangrijk. Zijn spullen zijn toen gepakt, ik heb hem gesmeekt niet te gaan. Hij is gegaan en naar een uur werd ik gebeld of hij terug mocht komen om te praten. We hebben gepraat en heb hem gezegd dat ik het hem kan vergeven (4week liegen) maar dat het vetrouwen moet groeien en of ie dit nooit weer wil doen op deze manier.
Zo gezegd zo gedaan.. we hebben afspraken gemaakt dat we 4 nov bij zijn familie zouden praten of er wat meer intresse zou kunnen zijn naar ons en dat wij het ook wel fijn hadden gevonden als hun ons een zouden bellen of appen of terug bellen of appen.
De week erna ging alles goed, wr zijn met ons gezin naar galli markt geweest in Duitsland, zijn verder wezen kijken naar een koophuis... we knuffelden en vertelden elkaar hoeveel we van elkaar houden.
Afgelopen zaterdag waren wij allebei aan het werk. Hij appte me nog dat hij zoveel van me houd, en dat wr straks met ons 3en lekker 3 daagjes vrij waren en dat hij aan me dacht.
Hij kwam rond half 9 thuis, gaf me gewoon een kus.. ik had wat vragen over het feit dat hij 4 week gelogen had. Dit had ik nooooit moeten doen, puntje bij paaltje heeft hij weer zn spullen gepakt en is nu echt weg.
Zaterdag nacht was hij weg, we hebben nog gebeld.. hij zei dat hij bij zwolle stond achter een tank station en dat hij daar wel in een auto zou slapen.. wat wou die wat ik zei? Of hij terug wou komen?
Zondag kwam mijn dochter thuis van haar vader. Dochter was helemaal van slag dat hij er niet meer was en wou hem bellen. Hij kwam hier wel even heen(zijn werk zat/zit hier nog) hij heeft afscheid van ons genomen.. dochterlief vroeg of ze hem wat mocht geven en pakte een foto lijstje met een foto van haar erin
Ex knuffelde dochter en zei dat hij ons zo erg zou missen en dat hij zoveel van ons houd. Ik heb nog 3 kusjes op mijn mond gehad en dit was het dan....
Het gevoel heerst zo erg van dat de relatie over is doordat hij weg is. Maar dat we allebei nog zoveel van elkaar houden en elkaar gigantisch missen...
Ik heb echt last van een gebroken hart..
Sommigen hebben een deel van mijn verhaal gelezen maar zou het hele verhaal nu eens vertellen. Want ik weet het niet meer.
Exvriend kwam uit Limburg, we hebben toen besloten om in Groningen te gaan samenwonen. Ik had al een dochtertje uit een vorige relatie, het leek mijn ex dan beter om in Groningen te gaan wonen.
Wij kenden elkaar al 4 jaar, maar nooit de stap toen der tijd genomen om elkaar te zien. Hij heeft samengewoond en ik ook. Ondanks dat hebben we elkaar altijd weer opgezocht en contact gehouden.
We hebben elkaar toen gezien en het was geweldig, kennen jullie het ware liefde gevoel? En dat was het.
Na een tijdje zijn we gaan samenwonen en alles ging zoals het moest. Het was een topbonus papa voor mijn dochter en een goede man voor mij.
Toch was zijn kant niet heel blij dat wij in Groningen gingen samenwonen. Waar ik in kan komen er zit toch 3 uur reistijd nodig. Alleen bij iedereen die ik heb gezien was er wel iets.
1 vriend van hem belde, ik heb je nu al ewn poos niet gezien en als ik je nu niet zie wat was onze vriendschap dan waard, dan zijn wij geen vrienden meer.
1 vriend heb ik voor het eerst gezien in Limburg en heeft me compleet 2 uur lang genegeerd. Met de woorden als je rayonmanger je naar groningen laat gaan haal ik zijn hoofd van zn romp.
Schoonmoeder lief belde wel eens op om te vertellen dat hij hier niet gelukkig is, dat hij in een bubbel leeft en dat Groningen een uitweg voor hem was.
Zijn nichtje was jarig en ze vierden dat op een zondag om 3uur... alleen dochterlief kwam om 1700 thuis van haar vader dus wij konden 3uur niet. We wouden wel graag heen, dus vroegen we of we rond 10uur konden komen in Limburg. Dit kon niet want hun hadden vrijgezelle avond en ze gingen aan de drank en dan was de vraag of ze 3uur al wel zouden redden. Heel jammer want we wouden echt graag heen. Toen belde een vriend van exvriend op met de woorden waar ie het lef vandaan haalde om niet op haar verjaardag ze komen, want ik Angela had het toch al die jaren al alleen gedaan.
Schoonouders voelde zich opa en oma van mijn dochter. Dochter kwam in hrt ziekenhuis te liggen met spoed, ik heb iedereen op de hoogte gesteld, iedereen had ons appje gelezen maar een reactie ho maar... de 1 was bezig met belasting formulieren, bij de ander was plots de telefoon in het water gevallen en de andere was vergeten om te reageren.
Ondanks dit alles bleef onze relatie geweldig. Hoe we konden ouwhoeren, hoe we konden lachen, samen huilen, en geweldige gemeenschap.
We hadden een halfjaar geleden besloten om met kinderen te beginnen.. samen het besluit gemaakt. Tot een maand geleden kwam hij ermee dat hij toch geen kinderen meer wou want tja.. zijn familie had niet de intresse in ons wat hij graag zou willen. En hij wou een leuke opa en oma voor het kindje hebben... ben je een halfjaar samen bezig en ineens dit... met pijn in mijn hart dit proberen te accepteren! Ik zal niet bij mijn grote liefde weggaan omdat er geen kindje zou komen.
2 week geleden werd im plots op het werk gebeld dat hij bij me weg zou gaan... hij zag het niet meer goed komen tussen ons en zijn familie. Hij heeft mij 4 week voorgelogen en zelfs al een sollicitatie gesprek gehad in Limburg, terwijl ik dacht dat hij naar de huisarts daar ging. En familie en eigen gezin vind hij even belangrijk. Zijn spullen zijn toen gepakt, ik heb hem gesmeekt niet te gaan. Hij is gegaan en naar een uur werd ik gebeld of hij terug mocht komen om te praten. We hebben gepraat en heb hem gezegd dat ik het hem kan vergeven (4week liegen) maar dat het vetrouwen moet groeien en of ie dit nooit weer wil doen op deze manier.
Zo gezegd zo gedaan.. we hebben afspraken gemaakt dat we 4 nov bij zijn familie zouden praten of er wat meer intresse zou kunnen zijn naar ons en dat wij het ook wel fijn hadden gevonden als hun ons een zouden bellen of appen of terug bellen of appen.
De week erna ging alles goed, wr zijn met ons gezin naar galli markt geweest in Duitsland, zijn verder wezen kijken naar een koophuis... we knuffelden en vertelden elkaar hoeveel we van elkaar houden.
Afgelopen zaterdag waren wij allebei aan het werk. Hij appte me nog dat hij zoveel van me houd, en dat wr straks met ons 3en lekker 3 daagjes vrij waren en dat hij aan me dacht.
Hij kwam rond half 9 thuis, gaf me gewoon een kus.. ik had wat vragen over het feit dat hij 4 week gelogen had. Dit had ik nooooit moeten doen, puntje bij paaltje heeft hij weer zn spullen gepakt en is nu echt weg.
Zaterdag nacht was hij weg, we hebben nog gebeld.. hij zei dat hij bij zwolle stond achter een tank station en dat hij daar wel in een auto zou slapen.. wat wou die wat ik zei? Of hij terug wou komen?
Zondag kwam mijn dochter thuis van haar vader. Dochter was helemaal van slag dat hij er niet meer was en wou hem bellen. Hij kwam hier wel even heen(zijn werk zat/zit hier nog) hij heeft afscheid van ons genomen.. dochterlief vroeg of ze hem wat mocht geven en pakte een foto lijstje met een foto van haar erin
Ex knuffelde dochter en zei dat hij ons zo erg zou missen en dat hij zoveel van ons houd. Ik heb nog 3 kusjes op mijn mond gehad en dit was het dan....
Het gevoel heerst zo erg van dat de relatie over is doordat hij weg is. Maar dat we allebei nog zoveel van elkaar houden en elkaar gigantisch missen...
Ik heb echt last van een gebroken hart..
donderdag 26 oktober 2017 om 09:12
Je zal het vast niet willen lezen maar ik denk dat je beter af bent zonder hem. Wat moet je met een man die zich zo laat intimideren door zijn vrienden en familie? Wat beteken jij dan voor hem? Weinig toch? Dat ben jij niet waard, jij bent het waard om van gehouden te worden. Ben je al gestart met EMDR?
Sterkte voor jou en geef je dochter een knuffel :flower:
Sterkte voor jou en geef je dochter een knuffel :flower:
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 26 oktober 2017 om 09:14
Het gaat nog lang duren voordat je dit gaat inzien, maar: wees blij dat je hier vanaf bent. Je hebt helemaal niks aan een man zonder ruggengraat. Wacht rustig af tot je iemand ontmoet die jou op nummer 1 zet en voor de volle 100% voor jou gaat. Ongeacht wat zijn familie en vrienden ervan vinden. Maar voor nu heel veel sterkte! Wees lief voor jezelf en je dochter en zorg voor lekker veel afleiding. Samen veel leuke dingen doen. Je gaat je uiteindelijk écht beter voelen. 
donderdag 26 oktober 2017 om 10:07
Nou was het maar zo dat ik alles een plek heb kunnen geven haha. Hou sinds zaterdag niets meer binnen, word zo gebeld door de huisarts of dat ik opgenomen ga worden...
donderdag 26 oktober 2017 om 10:16
Serieus? Opname bedoel je psychiatrie? Waar verblijft je dochter dan?
Maar wel goed dat je hulp zoekt als je het nu niet trekt, vind ik ook knap van je, en goed van je dat je aan de bel trekt en goed zorgt voor jezelf, nu je dit nodig hebt.
Maar wel goed dat je hulp zoekt als je het nu niet trekt, vind ik ook knap van je, en goed van je dat je aan de bel trekt en goed zorgt voor jezelf, nu je dit nodig hebt.
anoniem_636ec96671ca6 wijzigde dit bericht op 26-10-2017 10:27
0.42% gewijzigd
donderdag 26 oktober 2017 om 10:21
Nee in het ziekenhuis omdat ik aan het uitdrogen ben.. ik drink en eet echt alleen alles komt eruit....
Ben er letterlijk hartstikke ziek van!
donderdag 26 oktober 2017 om 10:23
Nee in het ziekenhuis omdat ik aan het uitdrogen ben.. ik drink en eet echt alleen alles komt eruit....
Ben er letterlijk hartstikke ziek van!