Relaties
alle pijlers
Man in de knoop
zondag 13 mei 2012 om 17:39
Hallo allemaal! Ben nieuw maar lees al een tijdje mee en wilde steeds wel posten maar nooit een account aangemaakt.
Nu heb ik echt jullie hulp nodig.
Mijn vriend en ik, beide midden twintig wonen een jaar samen. We hebben het altijd geweldig gehad samen tot 2 weken geleden. Zijn zusje bleek te gaan emigreren met haar vriend en dit was voor mijn vriend een startsein om stil, teruggetrokken enz te zijn. Geen seks, hij raakte fysiek niet eens meer opgewonden, weinig affectie enz. Hij was er wel nog steeds voor me en de gewone dingen vonden hun doorgang. Hij zei dat hij even wat tijd nodig had en niet lekker in z'n vel zat...nou ok dacht ik. Maar normaal gesproken zegt hij altijd dat hij van me houdt en toont hij veel affectie. Nu ineens niet of het was wat geforceerd.
Gister knapte ik echt. Vroeg wat er was. Hij zei dat hij het echt niet wist en inmiddels veel huilen en gesprekken verder zegt hij niet te weten wat hem gelukkig maakt en hij kan niet ontkennen dat hij niet aan ons twijfelt (hoewel hij dit niet hard op zegt). Hij zegt ruimte nodig te hebben om dingen uit te zoeken enz. Ik hoef niet weg, hij blijft het hebben over ons huis enz. Hij heeft ook veel verdriet van zijn zusje die weggaat maar dat is niet het enige probleem.
Ben echt wanhopig. Wil hem wel de ruimte geven maar ben zooooo bang om hem kwijt te raken. Aan het begin van onze relatie ging het ook zo omdat we beide in een rouw-proces van een ander zaten en hij het niet aandurfde met mij/er emotioneel niet aan toe was. Dat is nu dik 1,5 jaar later nooit meer een probleem geweest, maat zijn gedrag en mijn gevoel lijkt op toen.
Ik probeer hem dus ruimte te geven maar ga er echt aan kapot van angst. Heeft iemand nog tips wat ik kan doen om deze situatie te helpen. We hebben veel samen en er was nooit een probleem te veel. HELP!!!
Nu heb ik echt jullie hulp nodig.
Mijn vriend en ik, beide midden twintig wonen een jaar samen. We hebben het altijd geweldig gehad samen tot 2 weken geleden. Zijn zusje bleek te gaan emigreren met haar vriend en dit was voor mijn vriend een startsein om stil, teruggetrokken enz te zijn. Geen seks, hij raakte fysiek niet eens meer opgewonden, weinig affectie enz. Hij was er wel nog steeds voor me en de gewone dingen vonden hun doorgang. Hij zei dat hij even wat tijd nodig had en niet lekker in z'n vel zat...nou ok dacht ik. Maar normaal gesproken zegt hij altijd dat hij van me houdt en toont hij veel affectie. Nu ineens niet of het was wat geforceerd.
Gister knapte ik echt. Vroeg wat er was. Hij zei dat hij het echt niet wist en inmiddels veel huilen en gesprekken verder zegt hij niet te weten wat hem gelukkig maakt en hij kan niet ontkennen dat hij niet aan ons twijfelt (hoewel hij dit niet hard op zegt). Hij zegt ruimte nodig te hebben om dingen uit te zoeken enz. Ik hoef niet weg, hij blijft het hebben over ons huis enz. Hij heeft ook veel verdriet van zijn zusje die weggaat maar dat is niet het enige probleem.
Ben echt wanhopig. Wil hem wel de ruimte geven maar ben zooooo bang om hem kwijt te raken. Aan het begin van onze relatie ging het ook zo omdat we beide in een rouw-proces van een ander zaten en hij het niet aandurfde met mij/er emotioneel niet aan toe was. Dat is nu dik 1,5 jaar later nooit meer een probleem geweest, maat zijn gedrag en mijn gevoel lijkt op toen.
Ik probeer hem dus ruimte te geven maar ga er echt aan kapot van angst. Heeft iemand nog tips wat ik kan doen om deze situatie te helpen. We hebben veel samen en er was nooit een probleem te veel. HELP!!!
zondag 13 mei 2012 om 18:35
Dat heb ik nu ook besloten idd om hem maar de ruimte te geven. Hij wil wel dat ik thuis blijf. Hij is nu ff alleen naar z'n ouders (zouden daar eten vanavond). Maar hij heeft me op het hart gedrukt dat ik er vanavond thuis moet zijn.
Denk dat hij echt een quarter life crisis heeft. Snap het ook wel. Hij heeft geen opleiding afgerond en waar hij mee bezig is wil hij niet in verder. Ik heb het wel over de toekomst (kids enz) en dat gaat hem misschien te snel omdat hij nog niet weet wat hij wil. Zal ik hem dat nog zeggen?
Denk dat hij echt een quarter life crisis heeft. Snap het ook wel. Hij heeft geen opleiding afgerond en waar hij mee bezig is wil hij niet in verder. Ik heb het wel over de toekomst (kids enz) en dat gaat hem misschien te snel omdat hij nog niet weet wat hij wil. Zal ik hem dat nog zeggen?
zondag 13 mei 2012 om 19:02
Nou het is wel een beetje gek als iemand letterlijk van de ene op de andere dag zo doet zonder aanleiding. Hij heeft wel vaker zulke twijfels etc gehad dus is niet zo gek...maar hij staat misschien voor zijn gevoel op een turning point. Hij studeert ook af deze zomer en dan komt dat moment nog dichter bij dat hij iets moet gaan kiezen in zijn leven
zondag 13 mei 2012 om 19:18
Heb het natuurlijk al 1000x teruggehaald. Maar is begonnen na de avond waarin we vrij heftig gesproken hebben over mn schoonzus dr toekomst omdat ze gaat emigreren. Daarna hebben we gesproken over wat iemand gelukkig maakt. En aangezien hij al jaren zoekende is en dit hem vaker ongelukkig maakt heeft dat alles op scherp gezet. Voor mij is de toekomst duidelijk voor hem nog niet. Hij wil iets zijn en is niet tevreden met zichzelf...heeft volgens mij niets met mij te maken maar heeft wel zijn weerslag. Denk misschien zelfs dat hij bij mij juist de veiligheid voelt om zich rot te voelen. Hij weet het echt niet. Ik moet hem nu die ruimte geven
zondag 13 mei 2012 om 19:25
Loslaten en er voor hem zijn wanneer het nodig is.
Ik denk niet dat als jullie relatie goed is, de relatie het probleem is.
Je vriend zal inderdaad in een soort crisis zitten, door het vertrek van zijn zus vraagt hij zich opeens van alles af wat de zingeving is en dus ook van het leven.
Jij moet het loslaten, ook de angst.
Je moet er vertrouwen in gaan hebben, dat het goed komt.
Als je alleen maar die angst kant laat zien ook indirect, dan duw je je vriend alleen maar weg.
Ik denk niet dat als jullie relatie goed is, de relatie het probleem is.
Je vriend zal inderdaad in een soort crisis zitten, door het vertrek van zijn zus vraagt hij zich opeens van alles af wat de zingeving is en dus ook van het leven.
Jij moet het loslaten, ook de angst.
Je moet er vertrouwen in gaan hebben, dat het goed komt.
Als je alleen maar die angst kant laat zien ook indirect, dan duw je je vriend alleen maar weg.
zondag 13 mei 2012 om 19:28
Hij zegt het niet omdat hij gewoon niet weet wat hem gelukkig maakt. Aan de andere kant mag ik niet ff ergens afkoelen enzo en is het ons huis bla bla. Hij wil/moet dit alleen uitzoeken en daarmee zit ik hem in de weg maar hij wil me wel om zich heen hebben.
Maar denk dat het dieper zit dan alleen de gevoelens etc..hij krijgt ook geen erectie meer als hij me naakt ziet onder de douche...
Ik ben zielenknijper in opleiding
Maar denk dat het dieper zit dan alleen de gevoelens etc..hij krijgt ook geen erectie meer als hij me naakt ziet onder de douche...
Ik ben zielenknijper in opleiding
zondag 13 mei 2012 om 19:29
quote:kusmi schreef op 13 mei 2012 @ 19:23:
Hij zegt niet perse dat hij over ons twijfelt....maar zegt ook dat het niet zo is...hj weet het even echt niet meer! En ja ik kan aardig analyseren maar dat is dan ook m'n werk
Dat gaat je dit keer niet lukken. Je analyseert het dood, vult dingen voor hem in etc etc...
Geef hem die ruimte, wat anders kun je doen?
Hij zegt niet perse dat hij over ons twijfelt....maar zegt ook dat het niet zo is...hj weet het even echt niet meer! En ja ik kan aardig analyseren maar dat is dan ook m'n werk
Dat gaat je dit keer niet lukken. Je analyseert het dood, vult dingen voor hem in etc etc...
Geef hem die ruimte, wat anders kun je doen?
zondag 13 mei 2012 om 19:30
quote:xalliesuper2point0 schreef op 13 mei 2012 @ 19:25:
Loslaten en er voor hem zijn wanneer het nodig is.
Ik denk niet dat als jullie relatie goed is, de relatie het probleem is.
Je vriend zal inderdaad in een soort crisis zitten, door het vertrek van zijn zus vraagt hij zich opeens van alles af wat de zingeving is en dus ook van het leven.
Jij moet het loslaten, ook de angst.
Je moet er vertrouwen in gaan hebben, dat het goed komt.
Als je alleen maar die angst kant laat zien ook indirect, dan duw je je vriend alleen maar weg.Volgens mij zie je het goed. Denk alleen dat ik hem nog even duidelijk moet maken dat ik niet perse binnen nu en 2 jaar een kind wil enzo. Kan me voorstellen dat als je zo zoekende bent je dat benauwd....
Loslaten en er voor hem zijn wanneer het nodig is.
Ik denk niet dat als jullie relatie goed is, de relatie het probleem is.
Je vriend zal inderdaad in een soort crisis zitten, door het vertrek van zijn zus vraagt hij zich opeens van alles af wat de zingeving is en dus ook van het leven.
Jij moet het loslaten, ook de angst.
Je moet er vertrouwen in gaan hebben, dat het goed komt.
Als je alleen maar die angst kant laat zien ook indirect, dan duw je je vriend alleen maar weg.Volgens mij zie je het goed. Denk alleen dat ik hem nog even duidelijk moet maken dat ik niet perse binnen nu en 2 jaar een kind wil enzo. Kan me voorstellen dat als je zo zoekende bent je dat benauwd....
zondag 13 mei 2012 om 19:39
Goed praten met elkaar maar elkaar ook rust geven en gunnen en durven los te laten.
Als een relatie goed zit, dan komen jullie gewoon weer nader tot elkaar. Zo niet dan zit de relatie niet goed.
Geruststellende gedachte vind je niet?
Dus laat het lekker los. Loslaten is moeilijk, maar niet onmogelijk. Je kan het.
Klopt het dat je een beetje een control-freak bent/graag de touwtjes in handen hebt?
Als een relatie goed zit, dan komen jullie gewoon weer nader tot elkaar. Zo niet dan zit de relatie niet goed.
Geruststellende gedachte vind je niet?
Dus laat het lekker los. Loslaten is moeilijk, maar niet onmogelijk. Je kan het.
Klopt het dat je een beetje een control-freak bent/graag de touwtjes in handen hebt?
zondag 13 mei 2012 om 19:46
"Hij wil iets zijn en is niet tevreden met zichzelf..."
Kun je dit nog toelichten of weet hij niet wat hij wil in het leven?
Er zijn ook boeken geschreven over 'hoe word ik gelukkig' e.d. zelfs vanuit wetenschappelijke benadering. Misschien is dat wat voor je vriend, om zich te gaan verdiepen hoe hij dit kan bereiken en er achter te komen wat hij graag wil doen in het leven en wat hem gelukkig maakt. Kennis = macht.
En over dat geen erectie meer krijgen, misschien heeft dat met zijn geestelijke toestand te maken. Hij is niet depressief? Ik zou het even aankijken en er over praten als het niet verbeterd.
Maar ook dit is weer iets wat bij/aan hem ligt, ik zou het niet teveel gaan betrekken op jezelf of dat jij niet aantrekkelijk meer bent ofzo.
Kun je dit nog toelichten of weet hij niet wat hij wil in het leven?
Er zijn ook boeken geschreven over 'hoe word ik gelukkig' e.d. zelfs vanuit wetenschappelijke benadering. Misschien is dat wat voor je vriend, om zich te gaan verdiepen hoe hij dit kan bereiken en er achter te komen wat hij graag wil doen in het leven en wat hem gelukkig maakt. Kennis = macht.
En over dat geen erectie meer krijgen, misschien heeft dat met zijn geestelijke toestand te maken. Hij is niet depressief? Ik zou het even aankijken en er over praten als het niet verbeterd.
Maar ook dit is weer iets wat bij/aan hem ligt, ik zou het niet teveel gaan betrekken op jezelf of dat jij niet aantrekkelijk meer bent ofzo.
zondag 13 mei 2012 om 19:50
Lekker subtiel ksenija.
Bedankt voor je reactie super...(moeilijke nick). Wij hebben wel een echte "in voor en tegenspoed" relatie. Nooit problemen altijd goed kunnen praten. Meteen altijd alles uitpraten enz...Nu kunnen we ook nog wel lachen om oude dingen maar mijn vriend is gewoon zichzelf niet...het doet hem ook pijn om mij zo verdrietig te zien.
Even de toelichting: hij heeft altijd het gevoel iets te moeten zijn. Nu iemand die iets gestudeerd heeft maar iets concreets bijv. Politie-agent. Dat geeft hem voldoening. Hij is zo onwijs zoekende en is hierin ook rusteloos. Het was een tijdje stil rondom dit onderwerp omdat hij iets op zijn werk had waar hij zich op kon storten. Daar is nu de eerste lol vanaf dus gaat de zoektocht weer verder. Ondertussen studeer ik af, al onze vrienden en hijzelf (laatste keer dat hij zoekende was zat hij niet in afstudeertraject). Hij vind ook dat zolang hij geen diploma heeft hij niets waard is. Hij wil bewijs. Hij vind dat hij niets bereikt heeft.
Mbt de erectie: vond ik ook een beetje depressief klinken. Ben namelijk nog een jonge blom en hij ook dus het zit hem niet in dat hij me niet aantrekkelijk vind (van me dagelijks bespringen naar helemaal 0 in 1 weekend is best gek)
Ben idd een beetje een controle persoon. Vooral omdat hem verliezen echt mijn grootste angst is. Ik kan heel redelijk zijn en de dingen heel helder zien en overdenken totdat mijn eigen gevoelens echt niet meer uit te schakelen zijn.
Misschien ga ik inderdaad zo'n boek kopen. Vind hij misschien nog wel eens soort van 'leuk' ook als zijnde sociaal psycholoog (is in zijn geval absoluut niet hetzelfde als wat ik doen)
Bedankt voor je reactie super...(moeilijke nick). Wij hebben wel een echte "in voor en tegenspoed" relatie. Nooit problemen altijd goed kunnen praten. Meteen altijd alles uitpraten enz...Nu kunnen we ook nog wel lachen om oude dingen maar mijn vriend is gewoon zichzelf niet...het doet hem ook pijn om mij zo verdrietig te zien.
Even de toelichting: hij heeft altijd het gevoel iets te moeten zijn. Nu iemand die iets gestudeerd heeft maar iets concreets bijv. Politie-agent. Dat geeft hem voldoening. Hij is zo onwijs zoekende en is hierin ook rusteloos. Het was een tijdje stil rondom dit onderwerp omdat hij iets op zijn werk had waar hij zich op kon storten. Daar is nu de eerste lol vanaf dus gaat de zoektocht weer verder. Ondertussen studeer ik af, al onze vrienden en hijzelf (laatste keer dat hij zoekende was zat hij niet in afstudeertraject). Hij vind ook dat zolang hij geen diploma heeft hij niets waard is. Hij wil bewijs. Hij vind dat hij niets bereikt heeft.
Mbt de erectie: vond ik ook een beetje depressief klinken. Ben namelijk nog een jonge blom en hij ook dus het zit hem niet in dat hij me niet aantrekkelijk vind (van me dagelijks bespringen naar helemaal 0 in 1 weekend is best gek)
Ben idd een beetje een controle persoon. Vooral omdat hem verliezen echt mijn grootste angst is. Ik kan heel redelijk zijn en de dingen heel helder zien en overdenken totdat mijn eigen gevoelens echt niet meer uit te schakelen zijn.
Misschien ga ik inderdaad zo'n boek kopen. Vind hij misschien nog wel eens soort van 'leuk' ook als zijnde sociaal psycholoog (is in zijn geval absoluut niet hetzelfde als wat ik doen)
zondag 13 mei 2012 om 19:56
Ik begrijp het niet zo goed. Hij zit twee weekjes niet lekker in zijn vel en jij noemt het al een crisis, is dat niet een beetje overdreven? Laat die jongen en laat je ook niet vertellen dat je in de buurt MOET zijn. Dat hij ruimte wil krijgen maar wel wil dat jij beschikbaar en standby bent is niet gelijkwaardig.